Με αφορμή άρθρο συναδέλφου για τα Μαθηματικά.
http://tragikiekthesis.blogspot.com/2009/02/blog-post.html
Για αναφορά, παραθέτω μετά το κείμενό μου και το αρχικό κείμενο του συναδέλφου Λ. αλλά και τις ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ προσθήκες που έκανε το Μάη.
Νομίζω ότι η μείωση των προσδοκιών μας από τον μαθητή τον αδικεί. Γιατί η κοινωνία έχει απαιτήσεις απ’ αυτόν και αν δεν προηγηθούν υψηλότερες των απαιτήσεων προσδοκίες θα αποτύχει. To ευκταίο θα ήταν να είχαμε υψηλές προσδοκίες από το μαθητή από τις μικρότερες τάξεις –και από το Δημοτικό- έστω και αν αυτό συνεπάγεται πρώιμες αξιολογήσεις (αυτές είναι δυστυχώς απαραίτητες λόγω της συγκεκριμένης σκέψης των μικρών παιδιών που δικαιολογούν το συμπεριφορισμό). Η καλλιέργεια της άποψης ότι το σχολειό είναι απασχόληση (άρα χωρίς διακριτούς στόχους) εδραιώθηκε πια και αυτό πρέπει να αλλάξει. Η θέση αυτή πέρασε στο Γυμνάσιο και χωρίς εκπλήξεις μας προσφέρεται και στο Λύκειο χωρίς ευθύνη των μαθητών. Το στρώσιμο του χαλιού εγκυμονεί πάντα τον κίνδυνο του τραβήγματος που θα έλθει αργά ή γρήγορα. Θα πει κανείς ότι ψαλίδες ανοίγουν μεταξύ των μαθητών αντί να κλείνουν, αλλά αν κλείσουν και τελείως έρχεται η ισοπέδωση, και το όφελος είναι στον σκληρό εργοδότη αργότερα που θα φαντάζει σαν γίγαντας. Ειδικά με το μύθο της ελεύθερης πρόσβασης (λίγο μακρύτερο χαλί), άρα απαξίωση της πανεπιστημιακής γνώσης, η πολιτική και οικονομική ισχύς των λίγων θα υπερισχύει πάντα. Εξάλλου γι αυτό υπάρχουν 510 σχολές, για να δώσουν σε όλους την αυταπάτη ότι έχουν λάβει τριτοβάθμια εκπαίδευση (αν και γνωστικά δεν έχουν μερικοί ολοκληρώσει την υποχρεωτική). Οι μισές τουλάχιστον θα έπρεπε να αποτελούν μεταπτυχιακές εξειδικεύσεις. Όπως ήταν παλιότερα. Να γυρίσουμε πίσω; Ναι, γιατί όχι, για να μην πέσεις στο γκρεμό πρέπει να κάνεις πίσω. Και η συμπεριφορά του μαθητή; Πώς να τον αντιμετωπίσεις; Θα μείνει, θα σταματήσει το σχολείο, θα του λένε όλοι ότι δεν αξίζει κ.λπ. Όχι, θα του μάθουμε να προσπαθεί και να κερδίζει. Να κατακτά υψηλούς στόχους. Να έχει προσδοκίες από τον εαυτό του. Να μορφωθεί. Τώρα του μαθαίνουμε ότι κερδίζει χωρίς να προσπαθεί. Τον κοροϊδεύουμε δηλαδή. Γιατί δεν κερδίζει. Χάνει. Δεν «μαθαίνει καν να μαθαίνει» για να χρησιμοποιήσω ένα κλισέ της σύγχρονης Παιδαγωγικής (που ίσως είναι άλλοθι για την αμορφωσιά που ζητάει η κοινωνία μας). Με την οθόνη μπροστά μας, όλοι είμαστε παντογνώστες, χωρίς αυτήν; Όπως λες, οι προτάσεις προσαρμογής του σχολείου στο επίπεδο των μαθητών που επιλέγουν την Ε.Ε. δεν είναι η λύση και ευκταίο θα ήταν να υπάρξουν εκείνες οι αλλαγές στην υποχρεωτική εκπαίδευση ….. Συμφωνώ. Ας αλλάξει και η ύλη, με γνώμωνα όχι τα σημερινά «γεμάτα» βιβλία, αλλά τα παλιότερα με τις ελλείψεις τους που απαιτούσαν από το μαθητή να ανοίξει και μια Εγκυκλοπαιδεία ή να αγοράσει εξωσχολικά. Ο πατέρας μου αγόραζε τη Χάρη Πάτση σε εβδομαδιαία τεύχη και όταν χρειάστηκε να βρω για τον Παλαμά, το «Π» δεν είχε βγει ακόμη, το θυμάμαι. Ο δάσκαλος έδειξε κατανόηση. Σήμερα πότε ζήτησε ο δάσκαλος κάτι έξω από το βιβλίο; Ας μειωθεί η ύλη σε όλες τις τάξεις (Γυμνάσιο, Δημοτικό, ΓΕΛ, ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ ή όπως μετονομασθούν πάλι φέτος, ελπίζω τουλάχιστον στις ΕΠΑΣ να ξαναμπεί η Γενική Παιδεία). Ας ξαναφύγει ο «άγνωστος χ» από το Δημοτικό, αργότερα να μπαίνει στη σκέψη μας, όταν είναι έτοιμη. Ας ξανάρθει η «’Εκθεση» σαν αυτοτελές μάθημα με βαρύτητα σε όλες τις βαθμίδες που απαιτούσε παιδεία για να αντιμετωπίσεις την άσπρη κόλλα. Όπου το γραπτό με 12 είχε διαφορά από το γραπτό με 10. Και όπου και το γραπτό με 08 είχε μέσα του ιδέες και προσπάθεια και άξιζε την προσοχή μας. Τώρα το γραπτό του 08 είναι η άδεια κόλλα με το όνομα μόνο. Άς είναι οι δάσκαλοι αυστηροί και στην ορθογραφία, γιατί ο «ορθογράφος μαθητής» σήμερα είναι απλώς παραλλαγή του «άλλου με τον Τοτό…». (Εντάξει δεν θα ζητήσω και πολυτονικό). Δεν θα μιλήσω άλλο για το περιεχόμενο των σπουδών, θα επανέλθω. Και μετά από όλα αυτά, οι προσδοκίες μας ας είναι υψηλές, δηλαδή αυτά που διδάσκονται να αφήνουν γνωστικά σημάδια στα μυαλουδάκια των παιδιών μας. Έχουν «χώρο» που τώρα μένει άδειος για να γεμίσει αργότερα με σκουπίδια που σερβίρονται απλόχερα και σκόπιμα από τη θνησιγενή κοινωνία της παγκοσμιοποίησης. Και αν μειώσουμε τις προσδοκίες μας, θα αδικήσουμε όσους δεν έπεσαν στην παγίδα να περπατήσουν στο χαλί. Υπάρχουν αυτοί, είναι ευδιάκριτοι σε όλες τις αίθουσες, και στα containers ακόμη. Όπου μπορούμε ας εξατομικεύουμε τη διδασκαλία για να τους βοηθήσουμε. Όπως θα κάνουμε και στους απέναντι, τους αδύναμους ή απλώς παραιτηθέντες. Και ας ξεκολλήσουμε από το Α.Π. Όπλο μας είναι το παραπρόγραμμα. Δεν κινδυνεύουμε πια από επιθεωρητές. Και ας μη φοβόμαστε την αξιολόγηση, θα μιλήσω άλλοτε γι αυτό. Δεν είμαστε ένοχοι, ούτε αργόσχολοι. Ας συμμετέχουμε στο διάλογο για την Παιδεία όλοι με ιδέες, κάτι μπορεί να ακουστεί. Εννοώ το συνεχή διάλογο που θα πρέπει να παραμένει ζωντανός χωρίς αρχή και τέλος. Δεν έχω πολλές ελπίδες, αλλά να είστε σίγουροι ότι τουλάχιστον ό,τι δημοσιεύεται διαβάζεται. Κυρίως, στείλτε και επώνυμες επιστολές στο ΥΠΕΠΘ και Π.Ι. Υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι που απαντούν, ενδιαφέρονται, κάνουν προτάσεις, φωνάζουν έστω και σε ώτα μη ακουόντων, έχω προσωπική πείρα. Και να ξέρετε ότι και τα ευνόητα δεν είναι πάντα αυτονόητα και πρέπει να λέγονται και να γράφονται. Ξέφυγα απ’ το θέμα πάλι, αλλά είναι παλιά συνήθεια, το κάνω ολοένα, και στην τάξη. Γιώργος Στάμος. Ευχαριστώ Λ. για την παρακίνηση να γράψω.
Αρχικό κείμενο και προσθήκη
Παρατηρήσεις σχετικά με τη διδασκαλία του μαθήματος των Μαθηματικών (Λ.)
Σε λίγους μήνες συμπληρώνονται τρία χρόνια λειτουργίας των ΕΠΑ.Λ. και αποφοιτούν οι πρώτοι μαθητές. Μπορούμε να βγάλουμε σημαντικά συμπεράσματα τα οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν σε διορθωτικές κινήσεις προς όφελος των μαθητών που τα επόμενα χρόνια θα αποφασίσουν να ακολουθήσουν την Επαγγελματική Εκπαίδευση.
Η εμπειρία από τη διδασκαλία των Μαθηματικών υπήρξε απολύτως απογοητευτική για καθηγητές και μαθητές. Οι γνώσεις και οι ικανότητες που αποκτήθηκαν ήταν πενιχρές και σίγουρα αναντίστοιχες των προσπαθειών μας. Προσδιορίζουμε ως βασική αιτία το γεγονός ότι οι μαθητές που επιλέγουν την Ε.Ε., από τη μέχρι τότε φοίτησή τους, δεν έχουν αποκομίσει τα εφόδια για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα των Μαθηματικών που έχει σχεδιαστεί για το Γενικό Λύκειο και μάλιστα πριν από πολλά χρόνια. Κατά τον σχεδιασμό του συστήματος της Ε.Ε. αυτό φαινόταν ότι θα υπηρετούσε την δυνατότητα των μαθητών να έχουν πρόσβαση στα Α.Ε.Ι.. Η πραγματικότητα απέδειξε ότι ελάχιστα παιδιά θα τολμήσουν να προσέλθουν στις σχετικές εξετάσεις και από αυτά πολύ λιγότερα θα έχουν ελπίδες επιτυχίας. Στο σχολείο μας κανένας μαθητής δεν έχει επιλέξει το πρόγραμμα μαθημάτων που οδηγεί στα Α.Ε.Ι.. Το κόστος, από την παροχή αυτής της δυνατότητας σε ελάχιστους, για τους υπόλοιπους μαθητές ήταν μεγάλο. Το “υψηλό” επίπεδο του μαθήματος στις Α’ και Β’ τάξεις είχε ως αποτέλεσμα να αποξενωθούν εντελώς από τα Μαθηματικά.
Θεωρούμε ότι αν μας ενδιαφέρει η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών των ΕΠΑ.Λ. θα πρέπει να ακολουθηθεί μία από τις παρακάτω λύσεις άμεσα.
Πρώτη και πιο εύκολη στην υλοποίησή της η επαναφορά του βιβλίου της Α’ τάξης των Τ.Τ.Ε. ή αντίστοιχου επιπέδου και στόχων νέου βιβλίου ως εγχειριδίου και για τις τρεις τάξεις! Όσο και αν ακούγεται ακραία η πρόταση στηρίζεται στην πολύχρονη πείρα μας στην τεχνική και επαγγελματική εκπαίδευση. Δεν μπορούμε να έχουμε υψηλότερες προσδοκίες.
Δεύτερη πρόταση η εκπόνηση προγραμμάτων εξειδικευμένων και απόλυτα προσαρμοσμένων στις ανάγκες κάθε επαγγελματικής κατεύθυνσης. Μόνον τότε οι μαθητές θα καταλάβουν την ανάγκη και θα βρουν ίσως το ψυχικό σθένος να αντιμετωπίσουν ένα μάθημα που γι’ αυτούς είναι δύσκολο και στις περισσότερες περιπτώσεις απωθητικό. Για την Α΄ τάξη στόχος θα έπρεπε να είναι η κατανόηση μέρους της ύλης του Γυμνασίου.
Τα πιο πάνω αναφερόμενα είναι προτάσεις προσαρμογής στο επίπεδο των μαθητών που επιλέγουν την Ε.Ε.. Ευκταίο θα ήταν να υπάρξουν εκείνες οι αλλαγές στην υποχρεωτική εκπαίδευση οι οποίες δεν θα μας αναγκάζουν να προχωράμε σε προτάσεις προσαρμογής σε μια πραγματικότητα που μόνο θλιβερή μπορεί να χαρακτηριστεί και οδηγεί στη σπατάλη ανθρωπίνων δυνατοτήτων.
Με την ευκαιρία, επειδή η εμπειρία μας δεν εξαντλείται στην Ε.Ε., μάλιστα δε το να έχει δουλέψει κανείς σε όλων των ειδών τα σχολεία, του επιτρέπει να δει ότι στην Ε.Ε. εκδηλώνονται παθογένειες και τάσεις, οι οποίες υποβόσκουν στα άλλα σχολεία, θα θέλαμε να επισημάνουμε τα παρακάτω.
Το μάθημα των Μαθηματικών είναι πια με δυσκολία ανεκτό από τους μαθητές. Μόνον άλλες προσδοκίες τους αναγκάζουν να ασχοληθούν, με αμφίβολα τελικά αποτελέσματα στην νοητική τους συγκρότηση.
Η δεύτερη επισήμανση έχει να κάνει με τη σύγχυση των τριών διακριτών λειτουργιών που καλούνται να επιτελέσουν τα μαθηματικά με αποτέλεσμα να προκύπτει μάθημα χωρίς χαρακτήρα, στο οποίο κυριαρχεί η επιφανειακή τεχνική χωρίς ουσιαστική κατανόηση. Οι τρεις αυτές λειτουργίες θεωρούμε ότι είναι: Η υποβοήθηση του ανθρώπου στη καθημερινή ζωή όταν έχει να κάνει με το χειρισμό ποσοτήτων. Αυτή τη λειτουργία θα έπρεπε να υπηρετεί η υποχρεωτική παιδεία. Αν αυτή θα έπρεπε να δημιουργεί βάσεις για την παραπέρα ενασχόληση με τα Μαθηματικά αυτό δεν θα έπρεπε να γίνεται μέσω ύλης που δείχνει “ξεκάρφωτη”, αλλά μέσω της χρησιμοποιούμενης γλώσσας. Η δεύτερη λειτουργία είναι υποστήριξη άλλων ανθρώπινων δραστηριοτήτων όπως η τεχνική και μερικές επιστήμες. Δηλαδή τα Μαθηματικά ως εργαλείο. Αυτό το στόχο θα έπρεπε να υπηρετεί το μάθημα της κατεύθυνσης ή το προσαρμοσμένο στην επαγγελματική προοπτική μάθημα το οποίο θα έπρεπε να είναι απαιτητικό σε τεχνική επάρκεια.
Η τρίτη αλλά κατά τη γνώμη μας σπουδαιότερη λειτουργία που επιτελούν τα Μαθηματικά είναι η μελέτη των κανόνων της ανθρώπινης σκέψης τουλάχιστον όταν αυτή συναντάται με τον φυσικό κόσμο. Δεν είναι δυνατόν την εποχή της πληροφορικής επανάστασης, η οποία στηρίζεται ακριβώς στη μελέτη των κανόνων της σκέψης, να έχει υποχωρήσει το μάθημα των Μαθηματικών στην λογιστική πλευρά του. Αυτή την τρίτη λειτουργία θα έπρεπε να υπηρετεί το μάθημα των Μαθηματικών γενικής παιδείας του Λυκείου. Ένα μάθημα τεχνικά απλό αλλά αυστηρής συγκρότησης. Ένα μάθημα που θα μπορούσε ίσως να αποτελεί μέρος ενός γενικότερου μαθήματος Φυσικής και Μαθηματικών ανάλογων στοχεύσεων.
.
Συμπλήρωση Μαίου ’09
Το παραπάνω κείμενο, από την ημέρα κιόλας που αναρτήθηκε, θεωρούσα ότι είναι ανεπαρκές, ότι δεν αντιπροσωπεύει τον προβληματισμό μου. Συντάχθηκε με στόχο να αποτελέσει απόφαση του συλλόγου του σχολείου, με όποιους περιορισμούς αυτό συνεπάγεται. Ούτε απόφαση ελήφθη, ούτε συζήτηση έγινε. Ούτε πρόκειται να γίνει. Η εκπαιδευτική κοινότητα δεν βρίσκει ακόμα τους λόγους για να σπαταλήσει δυνάμεις σε τέτοιες δραστηριότητες. Ίσως γιατί οι συνάδελφοι δεν μπορούν να δουν μια αποτελεσματική διαδικασία που θα έδινε καρπούς. Δεν τους αδικώ. Συμπληρώνω έτσι σήμερα με κάποια στοιχεία που δεν θα μπορούσαν να έχουν ενταχθεί σε μια τέτοια συζήτηση.
Και κάτι ακόμα. Χωρίς τη σημερινή συμπλήρωση το κείμενο της εισήγησης είναι ουσιωδώς λανθασμένο.
Για τη διδασκαλία των Μαθηματικών
Ας το πούμε κατευθείαν.
Αυτό που κυριαρχεί σήμερα στη διδασκαλία των Μαθηματικών σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης είναι το ‘πως κάνουμε κάτι’ έναντι του ‘τι είναι’.
Οι αιτίες είναι δύο. Η ουσιαστική, ότι αυτός ο τρόπος κυριαρχεί παντού. Είναι θεμέλιο της σημερινής μας σχέσης με τον κόσμο. Ο εκπαιδευτικός μηχανισμός εμπεδώνει βαθύτατα αυτόν τον τρόπο. Εδώ ερχόμαστε στη δεύτερη αιτία που είναι μεν πιο τεχνική αλλά συγχρόνως είναι η προϋπόθεση αυτής της λειτουργίας του εκπαιδευτικού μηχανισμού. Ζητάμε από τους μαθητές πολύ νωρίς πράγματα για τα οποία δεν είναι έτοιμοι. Η φυσική τους αντίδραση, δεδομένου ότι στο βάθος πάντοτε υπάρχει η απειλή της απόρριψης, είναι να ζητήσουν οδηγίες για το πώς να το κάνουν ακόμα κι αν δεν το καταλαβαίνουν.
Ο δάσκαλος έχοντας και ο ίδιος περάσει από την ίδια διαδικασία εύκολα κυλάει σ’ αυτή τη λύση. Ακόμα και να θέλει, ακόμα και να ξέρει, να οδηγήσει στην κατανόηση, περιορίζεται τόσο πολύ από τη δομή του συστήματος, από τα βιβλία, από τις ήδη εμπεδωμένες συνήθειες των μαθητών, που δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Καταλήγει συνένοχος στην αναπαραγωγή του χυδαίου πρακτικού πνεύματος που διαπερνάει όλες τις εκδηλώσεις της κοινωνικής μας ζωής.
Ο τρόπος δουλειάς ενόψει εισαγωγικών εξετάσεων δεν διαφέρει σε τίποτα από τον τρόπο που χτίζουμε, από τον τρόπο που μετά έρχεται ο υδραυλικός και σκάβει στους τοίχους, από τον τρόπο που οι πεθαμενατζήδες χειρίζονται τα σώματα των νεκρών μας. Μια κοινωνία απνευμάτιστη χωρίς αισθητικά, χωρίς ηθικά κριτήρια. Αγράμματοι φροντιστάδες συντάσσουν τα αναλυτικά προγράμματα και κατασκευάζουν τα ‘διδακτικά’ εγχειρίδια.
Ένα παράδειγμα. Τα παιδιά στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού καλούνται να μάθουν την έννοια του κλάσματος, να κάνουν πράξεις και να συγκρίνουν κλάσματα. Μεσολαβούν τρία χρόνια στο Γυμνάσιο όπου υποτίθεται γίνεται δουλειά, ξανά και ξανά στα ίδια θέματα. Και έρχεται η ώρα που παραλαμβάνεις τους μαθητές στην πρώτη τάξη του Λυκείου. Και παραλαμβάνεις χάος. Στην καλύτερη περίπτωση, κάποια σπασικλάκια, που η μαμά τους, με διάφορους τρόπους, τα ανάγκασε να τρώνε όλο τους το φαγητό, να πλένουν τα δόντια τους, να κόβουν τα νύχια τους, και γενικώς να υπακούουν σε διάφορα υγιεινά παραγγέλματα, χωρίς στη ουσία να έχουν καταλάβει τίποτα και ακόμα χειρότερα, έχοντας μάθει να σκέφτονται εντελώς στραβά. Μετά τις πρώτες αψιμαχίες όλοι μαζί παίρνουμε το δρόμο του ρεαλισμού.
Γιατί όμως δεν έμαθαν οι μαθητές τα κλάσματα; Γιατί κάποιοι γελοίοι δεν ξέρουν τι είναι κλάσμα, δεν έχουν ιδέα για τους μηχανισμούς της ανθρώπινης νόησης και όμως επιμένουν ότι έχουν αρμοδιότητα να φτιάχνουν προγράμματα. Γιατί η αρμοδιότητα είναι έννοια τυπική, προκύπτει από την υπογραφή ενός εξίσου άσχετου υπουργού και όχι από το κύρος που έχει κατακτήσει κανένας στην πνευματική αρένα. Έχει χορταριάσει αυτή η αρένα.
Κάτω από τη έννοια του κλασματικού αριθμού κρύβεται η έννοια της κλάσης ισοδυναμίας. Ότι και να κάνεις, όπως και να την μεταφράσεις, την έννοια δεν μπορείς να την αποφύγεις. Ρωτάω λοιπόν. Έχουν επίγνωση οι αρμόδιοι; Θεωρούν ότι οι μαθητές του δημοτικού είναι έτοιμοι να αναμετρηθούν με αυτό τον τρόπο σκέψης και να τον κατακτήσουν; Μέσα από ποιες γνωστικές εμπειρίες έχουν προετοιμαστεί;
Η πιθανή απάντηση, ότι δεν μιλάμε για κλάσεις ισοδυναμίας στο δημοτικό είναι τουλάχιστον βλακώδης. Φυσικά και μιλάμε, μεταμφιεσμένα. Το ότι δεν το ξέρουμε είναι ακόμα χειρότερο. Υπάρχει φυσικά και η άλλη βλακώδης απάντηση ότι, πρόκειται για μια πρώτη επαφή, και αργότερα…..Μα ακριβώς εκεί, στην πρώτη επαφή γίνεται το κακό. Σήμερα αν θέλει κανείς να δουλέψει τίμια με τα παιδιά που έρχονται στο Λύκειο, πρέπει να αφιερώσει ολόκληρη την πρώτη χρονιά στο να ακυρώσει όλες τις άθλιες εγγραφές που έχουν γίνει στο μυαλό των μαθητών.
‘Εγγραφές στο μυαλό. Νάτο. Αυτό είναι το πρόβλημα. Να σκέφτεται κανένας με όρους εγγραφών. Μα δεν δουλεύει έτσι η ανθρώπινη νόηση.
Συμφωνούμε, θα φωνάξουν οι σύγχρονοι παιδοβοσκοί. Την γνώση θα την ανακαλύψουν τα πρόβατα αν τα οδηγήσουμε στο κατάλληλο λιβάδι όπου αποβραδίς την έχουμε ρίξει ανάμεσα στα χόρτα.
Όχι. Η γνώση δεν κατακτιέται με κόλπα. Είναι πόλεμος, αιματηρή υπόθεση. Το ζήτημα είναι γιατί μπαίνει κανείς σε αυτόν τον πόλεμο.
Μπαίνω σ’ αυτό τον πόλεμο, ως δάσκαλος, γιατί μαθαίνω ο ίδιος και αυτό μου αρέσει.
Μπαίνω σ’ αυτόν τον πόλεμο για να αποσπάσω όσο γίνεται περισσότερους από τον στρατό των γελοίων, για να έχω ανθρώπους με τους οποίους να μπορώ να συζητάω, να μην πέφτω συνέχεια πάνω σε γελοίους.
Χρειάζομαι γνώση για να δώσω τη μάχη.
Τι είναι αυτό που διδάσκω.
Πως συγκροτείται η ανθρώπινη νόηση.
(κι ας μην ξεχνάμε ποτέ, παρ' όλο που δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε, τα Μαθηματικά λένε ψέματα, είναι το πάγωμα της νόησης η οποία στην πραγματικότητα πάλλεται)
Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2009
Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2009
Σπουδές στα ΕΠΑ.Λ., - Προτάσεις για αλλαγές
Σχόλιο διεγράφη. Αυτή η ανάρτηση αφαιρέθηκε από το συγγραφέα. Eπειδή μερικές συζητήσεις ίσως έχουν την παραπάνω τύχη, θα αναδημοσιεύω ότι νομίζω πως αξίζει να μείνει, όχι γιατί είναι πάντα τέλειο και ολοκληρωμένο, αλλά κυρίως γιατί είναι προϊόν γόνιμου προβληματισμού.
ΑΠΟ: http://epalanoliosion.blogspot.com/
"Προτάσεις για αλλαγές, βελτιώσεις και τροποποιήσεις στα φιλολογικά μαθήματα του ΕΠΑΛ"
Μετά την έναρξη της τρέχουσας σχολικής χρονιάς, έχει ολοκληρωθεί η σε πρώτη φάση λειτουργία του νέου θεσμού του ΕΠΑΛ και στις τρεις τάξεις του λυκείου αυτού. Αναφερόμαστε σε πρώτη φάση για να τονίσουμε ότι υπάρχουν πολλά για να γίνουν ακόμη ώστε ο θεσμός αυτός να λειτουργεί ομαλά, ουσιαστικά κι εποικοδομητικά.Καταρχήν, δεν έχει αξιολογηθεί η περίεργη και δυσεξήγητη προσθαφαίρεση ειδικοτήτων μεταξύ ΕΠΑΛ κι ΕΠΑΣ, καθώς και η αποτελεσματικότητα της αυξομείωσης των ωρών των μαθημάτων γενικής παιδείας σε ΕΠΑΛ κι ΕΠΑΣ αντίστοιχα.Και πολύ περισσότερο οφείλουμε να μελετήσουμε την αξία και τον ουσιαστικό ρόλο των αναλυτικών προγραμμάτων και της διδασκόμενης ύλης των μαθημάτων, έτσι όπως διαμορφώνονται τώρα που και οι τρεις τάξεις λειτουργούν στο σύστημα ΕΠΑΛ. Εππλέον, είναι ανάγκη να εξετάσουμε με ειλικρίνεια την αποτελεσματικότητα αυτού του διδακτικού σχεδιασμού σε ό,τι αφορά τη βελτίωση του μορφωτικού επιπέδου των μαθητών και να προχωρήσουμε στις απαραίτητες διορθώσεις με τόλμη και φαντασία, δίχως δογματισμούς, φόβο και πάθος.Θα ακολουθήσουν, σε σύντομο χρόνο, ορισμένες προτάσεις, όπως διατυπώθηκαν, αδρομερώς από τους φιλολόγους του δικού μας ΕΠΑΛ, σε μια πρώτη αποτίμηση των μαθημάτων μας στο νέο αυτό σχολείο. ΧΚΤ
αναρτήθηκε από Επαγγελματικό Λύκειο Άνω Λιοσίων στις 9:14 πμ την 12 Φεβ 2009
Ο/Η ΖΟΥΚΥΔΙΔΗΣ είπε...
Η μέχρι τώρα πορεία των φιλολογικών μαθημάτων στο ΕΠΑΛ μάλλον δεν χρειάζεται και τα πειστήρια των πρώτων πανελληνίων εξετάσεων για να πιστοποιήσει το λάθος σχεδιασμό.Η μεταφορά βιβλίων και ύλης από το Ενιαίο στο ΕΠΑΛ με το πρόσχημα της εξίσωσης των δύο σχολείων και της συμμετοχής των μαθητών της επαγγελματικής εκπαίδευσης στις εξετάσεις για τα ΑΕΙ είναι ένα ευφάνταστο θεωρητικό κατασκεύασμα που στερείται πραγματισμού.Είναι δε τόσο ευφάνταστο που σε τρομάζουν οι αρχικοί ευγενικοί στόχοι του.Η αλήθεια όμως βρίσκεται αλλού.Οι μαθητές των ΕΠΑΛ προέρχονται από γυμνάσια που τους έκριναν ως κακούς μαθητές.Όσο κι αν καλλιεργούμε την πίστη ότι στην επαγγελματική εκπαίδευση μπορούν να διαγράψουν το «κακό» τους παρελθόν και να κάνουν νέα αρχή,τις περισσότερες φορές δεν είναι εφικτό.Κι αυτό γιατί ένα μέρος των μαθητών έρχεται για ευνοϊκότερη μεταχείρηση από τους καθηγητές σε σχέση με το Ενιαίο άρα η θέληση για μάθηση δεν υφίσταται .Η μάθηση υποκαθίσταται από τον ωφελισμό.Επιπλέον το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών κουβαλά μαζί με την ταμπέλα του ανεπαρκούς μαθητή για το Ενιαίο και ένα πλήθος γνωστικών κενών.Η ύλη και τα βιβλία του Ενιαίου συνταχθηκαν για να εξυπηρετήσουν άλλες ανάγκες και απευθύνονται σε μαθητές που διαθέτουν κάποιες βάσεις . Στο ΕΠΑΛ όμως ποιές ανάγκες εξυπηρετούν και σε ποιούς μαθητές απευθύνονται;:Θα παραμείνω προς το παρόν σε γενικές προτάσεις • Η επαγγελματική /τεχνική εκπαίδευση πρέπει να αυτονομηθεί σε σχέση με το γυμνάσιο.Η ύλη των μαθημάτωνδεν πρέπει να θεωρείται φυσική συνέχεια της ύλης του γυμνασίου.Οι βασικές αρχές των τριών τάξεων του γυμνασίου πρέπει να επαναλαμβάνονται με κάποιες προσθήκες .• Η αναμόρφωση του προγράμματος δεν πρέπει να γίνει ξεχωριστά ανά μάθημα.Πρέπει να υπάρχει στα γενικά μαθήματα μια κοινή φιλοσοφία ως προς τους γενικούς στόχους και την επίτευξη τους(μαθηματικά,φιλολογικά,φυσική,κ.α.)• Να περιοριστεί ο όγκος της ύλης ο οποίος δεν αφήνει κανένα περιθώριο για εμπέδωση .Η ύλη να διαμορφωθεί με γνώμονα την καλλιέργεια της αναλυτικής και συνθετικής σκέψης του μαθητή.Εαν υπάρχει κάποια ευαισθησία για την τεχνική εκπαίδευση αυτή πρέπει να φάνει στον τρόπο που προσπαθούμε να ετοιμάσουμε καινοτόμους και ευρηματικούς επαγγελματίες.• Να υπάρξουν σαφείς οδηγίες και βοηθητικό υλικό προς τους εκπαιδευτικούς Με ειδικότερες προτάσεις στη συνέχεια...........................................
17 Φεβρουάριος 2009 12:10 πμ
Ο/Η ΖΟΥΚΥΔΙΔΗΣ είπε...
«ΣΟΦΟΙ ΠΑΙΔΟΛΕΤΗΡΕΣ»Μια ακόμα συνεισφορά στη μόρφωση και διάπλαση των ΕλληνοπαίδωνΑρχικά ήταν μια φήμη και με τις φήμες δεν πτοούμε εύκολα.Μετά ήρθε η βεβαιότητα:Στο μάθημα της Έκθεσης αφαιρούνται 10 μονάδες από την παραγωγή λόγου και προστίθενται στις γλωσσικές ασκήσεις – θεωρία του βιβλίου.Είναι πέραν πάσης αξιολόγησης η κίνηση αυτή.Προσπαθώ να φανταστώ τα επιχειρήματα τους.Να γίνεται έτσι πιο αντικειμενική η βαθμολόγηση; Γνωρίζουν ότι οι αποκλίσεις οφείλονται κυρίως στην παραγωγή λόγου;Θα πάψουν έτσι να αδικούνται οι μαθητές;Φαιδρή φενάκη!Το άγχος των εξ Εσπερίας ορμωμένων σοφών για θετικοποίηση –αντικειμενικοποίηση των ανθρωπιστικών μαθημάτων δε με αφορά.Δεν ενδύεσαι το μανδύα της επιστημονικής εγκυρότητας όταν χρησιμοποιείς μαθηματικά πρότυπα για να αξιολογήσης την ενάργεια της σκέψης ,τη σαφήνεια στην έκφραση ενός νέου ανθρώπου.Μήπως είναι όμως πιο ταπεινά τα κίνητρα;Μήπως όλη αυτή η σπουδή στο συγκεκριμένο θέμα είναι ένας λανθάνων λαϊκισμός; Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι οι μεταρρυθμίσεις στη χώρα αυτή απορρίπτουν μετά βδελυγμίας το «δύσκολο».Αυτό που μπορεί να κάνει τα παιδιά καλύτερα ,να τους δώσει και όπλα να μπορούν να αμφισβητούν ακόμα και τον δάσκαλο.Η συνταγή είναι μάλλον γνωστή για κάθε μελλοντική μεταρρύθμιση: Διευκόλυνση-αντικειμενικοποίηση της βαθμολογίας για να είμαστε σίγουροι ότι τα παιδιά μας καλώς μπήκαν στο πανεπιστήμιο.Μοιραία όμως η ευκολία οδηγεί στις εύκολες σκέψεις και η αντικειμενικοποίση σε αντικειμενικοποιημένα μυαλά.Τέτοια παιδιά θέλουμε;Υ.Γ.Όταν να ανακοινωθούν τα πρώτα αποτελέσματα των πανελληνίων στην Έκθεση πάλι θα υπάρχουν αποκλίσεις και πάλι θα καταρρεύσει αυτό το ευκαιριακό ,λαϊκής κατανάλωσης τέχνασμα.Ελπίζω να το θυμάται κανείς.........
17 Φεβρουάριος 2009 1:38 μμ
Ο/Η Γιώργος Στάμος είπε...
Με αφορμή τα σημαντικά και χρήσιμα σχόλια του συναδέλφου μου Ζουκιδίδη για τα προγράμματα σπουδών θα παραθέσω στην κρίση σας λίγες σκέψεις ως συμβολή στο διάλογο. Ίσως τα Γυμνάσια δεν έκριναν τους μαθητές των ΕΠΑΛ ως κακούς μαθητές, αλλά πιο σωστά δεν τους βοήθησαν να γίνουν καλύτεροι αφού απέτυχαν στο να τους καλλιεργήσουν εσωτερικά κίνητρα μάθησης. Ας μην καταλογίζουμε λοιπόν αποκλειστικά στους μαθητές αυτούς ταπεινά ωφελιμιστικά κίνητρα. Εξάλλου δεν έχει τόση σημασία το κίνητρο που ωθεί το μαθητή στην Επαγγελματική Εκπαίδευση, γιατί στην εφηβεία η αναζήτηση μιας διευκολυντικής οδού για τη διέξοδο από τη σωρεία εξωεκπαιδευτικών προβλημάτων είναι εντελώς φυσιολογικό φαινόμενο και ο μαθητής πρέπει να είναι αποδεκτός από την εκπαιδευτική κοινότητα όπως είναι, άνευ όρων, τότε μόνο μπορεί να βοηθηθεί. Συνήθως εξ’ άλλου οι γονείς είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την επιλογή του είδους του Λυκείου για τα παιδιά τους (ευθέως ανάλογο με τις ταξικές τους καταβολές), όπως και οι ίδιοι έχουν μεγάλη ευθύνη για την πορεία του παιδιού τους στο χρόνο μέχρι τότε, βλέποντας σ’ αυτό τις δικές τους δυνάμεις, αδυναμίες, απωθημένα και προσδοκίες. Άρα παραλαμβάνουμε στο σημερινό Επαγγελματικό Λύκειο ένα μαθητή ευάλωτο στις διευκολυντικές παγίδες, άρα αυτός γίνεται εύκολη λεία των «σύγχρονων» κοινωνικών θεσμών. Γι αυτό θα βγει ατελής επαγγελματίας με παρωχημένες γνώσεις και θα δυσκολευτεί να κερδίσει κάποτε επαγγελματική και προσωπική ικανοποίηση από τη δουλειά του. Όμως ίσως αυτός είναι και τυχερός σε ένα βαθμό σε σχέση με το μέσο μαθητή του σημερινού Γενικού Λυκείου, γιατί αυτός δεν θα χτυπηθεί σαν χταπόδι στο μόλο για να κερδίσει την ανεργία του ή την επιλογή ενός επαγγέλματος που σιχαίνεται, την όψιμη απογοήτευσή του, την καταδίκη της εφηβείας του (θυσία στο βωμό των πανελλαδικών) και την άμεση ενηλικίωσή του. Τι να διαλέξω λοιπόν για ένα μαθητή 15 χρονών; Να βοηθήσω στη συνέχιση της απαξίωσής του, επικαλούμενος μια δήθεν «νοητική απόκλιση» και να τον «βοηθάω» να συνειδητοποιήσει την ανεπάρκειά του μειώνοντας στο μηδέν τις προσδοκίες μου και να του δωρίζω βαθμούς και παρουσίες ή να βοηθήσω στην καταδίκη της εφηβείας του με αποδοχή μιας ψευδεπίγραφης «καλής επίδοσης» και καλλιεργώντας υπερβολικές προσδοκίες που στην πλειοψηφία θα αποδειχθούν ανέφικτες και θα οδηγήσουν σε ψυχολογικά αδιέξοδα λόγω εκπαιδευτικών και επαγγελματικών αποτυχιών; Και οι δυο παραπάνω επιλογές σήμερα είναι ατελείς και με αφήνουν αδιάφορο. Αρνούμαι το διαχωρισμό. Σίγουρα υπάρχουν λίγα (στατιστικά και ιατρικά αποδειγμένο) παιδιά μας που χρειάζονται ειδική εκπαιδευτική μεταχείριση και στήριξη. Αλλά ο διαχωρισμός των μαθητών σε παιδιά Λυκείων, παιδιά των ΕΠΑΛ και των ΕΠΑΣ, με σχεδόν ευθεία παραπομπή στις νοητικές τους ικανότητες (έστω όχι γενετικά αλλά κοινωνικά, ταξικά, οικονομικά διαμορφωμένες), δεν μπορώ να δεχτώ ότι επιτρέπεται να είναι τόσο καθοριστικός, ώστε ΔΕΚΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ από αυτά να αποκλείονται από την μόρφωση και να υφίστανται τις συνέπειες της υποτίμησής μας και των ισχνών προσδοκιών μας. Θα ήθελα να αμβλυνθούν οι διαφορές μεταξύ των παραπάνω τριών τύπων σχολείων. Μάλλον θα πρέπει να θεσμοθετηθεί ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟΥ, με πολλαπλούς δρόμους μέσα σ’ αυτό που να ξεκινούν στη Β’ Λυκείου, αλλά μέσα σε ένα σύγχρονο πλαίσιο λειτουργίας μηχανισμών συμβουλευτικής υποστήριξης και επαγγελματικού προσανατολισμού, όπου πρώτο λόγο θα έχει η Γενική Παιδεία και δεύτερο η αδρή και όχι αυστηρά καθορισμένη επαγγελματική εξειδίκευση (σε Τομείς και όχι ειδικότητες) με πολλά περιθώρια οριζόντιων μετακινήσεων και χωρίς αποκλεισμούς ως προς τις κατευθύνσεις σπουδών μετά το Λύκειο για να υπάρχουν πολλά περιθώρια διόρθωσης λαθών. Θα εξειδικεύσω μια πρόταση ίσως σύντομα… Έτσι στο σχολείο αυτό, όλοι οι μαθητές θα αναπτύσσονται με βάση την αποδοχή της ανομοιογένειάς τους (και χωρίς να φορούν ταμπέλες) που θα είναι πια πλεονέκτημα αφού θα οδηγούνται στην κατεύθυνση που επιθυμούν και που ταυτόχρονα όμως θα πληρούν τα απαιτούμενα για την κατεύθυνση αυτή αντικειμενικά προσόντα. Και μετά το Λύκειο να περιλαμβάνει ο χάρτης τα αναγκαία και όχι θνησιγενή τμήματα ΑΕΙ / ΤΕΙ (ακυρώνω εγκαίρως το μύθο για την ελεύθερη πρόσβαση που συνδυάζεται αυτόματα, και χωρίς με ειλικρίνεια να ομολογείται, σε εκατοντάδες απαξιωμένα Πανεπιστημιακά Τμήματα και την παγίδευση δημιουργικών χρόνων των νέων ανθρώπων στην όχι χωρίς συνέπειες αδράνεια), καθώς και δομές μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ενός αλλά και περισσοτέρων αν χρειάζεται ετών (ειδικά στην περίπτωση αλλαγής επαγγελματικών επιλογών από τους Τομείς που επιλέχτηκαν στο Λύκειο) για την επαγγελματική εξειδίκευση και λήψη ενός πλήρους και επαρκούς (νομικά και γνωστικά) επαγγελματικού τίτλου με αντίκρισμα όχι μόνο στην αγορά εργασίας αλλά και στην ψυχική ηρεμία και προσωπική ικανοποίηση των σπουδαστών. Πως δεχόμαστε σήμερα να δηλώνει ένας μαθητής 50 σχολές ΑΕΙ/ΤΕΙ ώστε απλώς να γίνεται σύντομα ένας αποτυχημένος «επιτυχών» π.χ. στην 40η σχολή «προτίμησής του»; Και η πολυσυζητημένη βάση του 10; Μάλλον δεν φταίει για την αποτυχία του συστήματος. Κάποιες αριθμητικές αξιολογήσεις ας μείνουν εσαεί για να μην δούμε στο μέλλον να διδάσκουν τα παιδιά μας καθηγητές ή να μας νοσηλεύουν γιατροί ή να χτίζουν τα σπίτια μας μηχανικοί, που μπήκαν στο Πανεπιστήμιο με 05 και που δεν ήξεραν να γράψουν το όνομά τους (και ας μη έφταιγαν αυτοί). Όσο για την ύλη και τα Α.Π., ας διδάσκονται όλοι οι μαθητές την ίδια ύλη για κάποιο μάθημα Γενικής Παιδείας για παράδειγμα, οι απαιτήσεις όμως του σχολείου από αυτό θα πρέπει να διαφέρουν κατά ομάδες μαθητών και να συνάδουν με τις επιλογές κατεύθυνσης του καθενός, ώστε η ενασχόλησή τους να είναι τόση ώστε είτε να προωθεί τους στόχους τους στην εκπαιδευτική κατεύθυνση που διάλεξαν είτε απλώς να αφήνει ένα ελάχιστο αλλά διακριτό και απαραίτητο «μορφωτικό αποτύπωμα». Ας μάθουν λοιπόν για την Αντιγόνη και το Σωκράτη (μιας και μιλήσαμε για ήρωες) ή ας εμπλακούν σε κάπως ακαταλαβίστικες μαθηματικές αλληλουχίες και οι υποψήφιοι-ες ηλεκτρολόγοι, κομμωτές-τριες και υδραυλικοί, έστω και σαν μαθησιακές εμπειρίες που βιαστικά θα σταλούν στο ασυνείδητο, αλλά ίσως αυτές οι καταγραφές αργότερα να είναι καθοριστικές κινητήριες δυνάμεις για την κοινωνική τους παρουσία, ενώ αν ποτέ δεν καταγραφούν θα έχουμε ίσως ανθρώπους ρηχούς, εντολοδόχους με μηχανιστική συμπεριφορά. Ας μάθουν όμως ΟΛΟΙ οπωσδήποτε για την προστασία του Περιβάλλοντος και της ψυχικής και σωματικής τους Υγείας με αντίστοιχες μαθησιακές δραστηριότητες μέσα στα ωρολόγια προγράμματα. Ας μάθουν επίσης ΟΛΟΙ να εκφράζονται γραπτά και προφορικά ξαναφέρνοντας την «Έκθεση ιδεών» στο προσκήνιο (μπροστά - μπροστά) σε όλες τις βαθμίδες σαν αυτόνομη μαθητική ενεργό δραστηριότητα. Και τα Α.Π. ας αναμορφωθούν και ας «ανοίξουν», αλλά επειδή πολλές ελπίδες δεν έχω για την ευελιξία τους, ας βασιστούμε στις δικές μας ιδέες και ας είμαστε γνήσιοι στην τάξη και ας ασκηθούμε στην ενσυναίσθηση για να κάνουμε το μάθημα καλύτερο και αποδοτικότερο. Ας κάνουμε και λάθη, έτσι κι αλλιώς τώρα τα κάνουμε με βάση επίσημους υπηρεσιακούς οδηγούς λαθών (Α.Π., εγκύκλιοι, νόμοι, στερεότυπα) που είναι χειρότεροι γιατί έχουν πανελλαδικής εμβέλειας αντίκτυπο. Αντιγράφω συμφωνώντας «Να περιοριστεί ο όγκος της ύλης ο οποίος δεν αφήνει κανένα περιθώριο για εμπέδωση. Η ύλη να διαμορφωθεί με γνώμονα την καλλιέργεια της αναλυτικής και συνθετικής σκέψης του μαθητή» και παραφράζω «Η ύλη των μαθημάτων ΠΡΕΠΕΙ να θεωρείται φυσική συνέχεια της ύλης του Γυμνασίου και του Δημοτικού» για ΟΛΟΥΣ τους μαθητές του μεταγυμνασιακού σχολείου. Γιατί θέλουμε να μπορεί να είναι έτσι και πρέπει να βοηθήσουν και οι προλυκειακές βαθμίδες. Και πρέπει η μείωση να είναι ποσοτική (στην ύλη) αλλά όχι ποιοτική (στο είδος μαθημάτων), γιατί ήδη η πολιτεία για παράδειγμα στις ΕΠΑ.Σ. όχι απλώς μείωσε την ύλη αλλά κατάργησε πολλά μαθήματα˙ και ποια διάλεξε να καταργήσει, τα μαθήματα Γενικής Παιδείας! ˙ διαχωρίζοντας τους μαθητές μας σε πατρίκιους και πληβείους με ένα ατελές και άκαιρο κριτήριο επίδοσης στα μαθήματα που το βάφτισε σαν «επαγγελματική κλίση για ορισμένα επαγγέλματα που δεν χρειάζονται θεωρητική υποστήριξη» ;;!! Επειδή δεν μπορώ να παραστήσω τον ειδικό στη μεταρρύθμιση του Δημοτικού και του Γυμνασίου, ενώ έχω το δικαίωμα όμως να την απαιτώ γιατί βλέπω τα ίχνη του σημερινού συστήματος μέσα στην τάξη στο σχολείο μου, θα προτείνω: Να αναβάλουμε για λίγο το Ενιαίο Σχολείο που πρότεινα παραπάνω και να δώσουμε χρόνο στο Δημοτικό και Γυμνάσιο να βελτιώσουν τα προγράμματα σπουδών και αυτό να γίνει από ανθρώπους που δεν θα διστάσουν να κοιτάξουν και λίγο πίσω, αρκετά χρόνια ίσως, που τα σχολεία αυτά ήταν καλύτερα και να πάρουν ιδέες (και φόρα) για το μέλλον. Αν πάρεις ένα αδιέξοδο μονοπάτι στο δάσος, το φρόνιμο είναι να γυρίσεις προς τα πίσω σε ένα σταυροδρόμι και να πάρεις άλλο δρόμο (ακόμα και πιο δύσβατο αν χρειαστεί). Προς το παρόν ας ακολουθηθούν οι προτάσεις που παρατέθηκαν ίσως άτακτα παραπάνω για τη βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος με προτεραιότητες τη μείωση –ποσοτικά- της ύλης σε όλους τους τύπους Λυκείων, την παροχή Γενικής Παιδείας, Περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και Αγωγής Υγείας σε όλους τους μαθητές, την ορθολογικότερη τροποποίηση των μηχανογραφικών δελτίων με στόχο τον συνειδητό περιορισμό των επιλογών με βάση τις πραγματικές συνειδητές επιδιώξεις των μαθητών και όχι την τυχοδιωκτική παραίνεση της άκριτης επιλογής έως το αριθμητικό όριο των επιτρεπομένων σχολών. Εδώ πρέπει να δοθεί έμφαση στις δραστηριότητες Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού σε όλες τις τάξεις Γυμνασίου και Λυκείου (όχι απλώς Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού αλλά σύμφωνα με τις σύγχρονες εξελίξεις του θεσμού της Συμβουλευτικής Επιστήμης σε ολοκληρωμένες υπηρεσίες προσωπικής συμβουλευτικής υποστήριξης των μαθητών στον αγώνα τους για αυτογνωσία και επιτυχημένη λήψη αποφάσεων. Ευχαριστώ για την υπομονή να φτάσετε μέχρι εδώ, ας επανέλθουμε όσο συχνά χρειάζεται …
21 Φεβρουάριος 2009 12:51 μμ
Ο/Η ΖΟΥΚΥΔΙΔΗΣ είπε...
Σημαντικές και εμπεριστατωμένες οι παρατηρήσεις του συναδέλφου.Θα επιμείνω όμως ......Είναι απολύτως σημαντικό να κατανοήσουμε την αδυναμία των μαθητών μας.Άλλο είναι το δικαίωμα στη γνώση και άλλο η αδυναμία τους να την προσλάβουν.Αυτή δεν απηχεί νεοδαρβινιστικές θεωρίες περί γενετικής μειονεξίας αλλά είναι αποτέλεσμα κοινωνικών και εκπαιδευτικών αδυναμιών και δυσλειτουργιών.Για το λόγο αυτό δεν πρέπει να ναρκισσευόμαστε ότι κατά μόνας μπορούμε να αλλάξουμε τη «ταμπέλα» που κουβαλά κάθε μαθητής.Ούτε πρέπει να μας γεμίζει αισιοδοξία το γέγονός ότι επιτυγχάνεται σε μια ορισμένη ομάδα μαθητών να πετύχουν κάποια μορφωτικά βήματα.Επιτέλους δεν μπορεί να βασίζεται ένα ολόκληρο τμήμα της δήμοσιας εκπαίδευσης στο φιλότιμο του κάθε εκπαιδευτικού.Και αυτό γιατί το φιλότιμο είναι υπερεκτιμημένο ώς μέσο επίτευξης στόχων και μπορεί να προκαλέσει περισσότερο κακό παρά καλό σε πολλές περιπτώσεις .Ειδικά όταν δεν συνοδεύεται και από τα κατάλληλα εργαλεία-που οφείλει κάθε κράτος να παρέχει στον εκπαιδευτικό-χρησιμοποιείται και ως άλλοθι για να επιρρίπτουμε τις ευθύνες στον «φιλότιμο».Δεν χρειάζεται συναίσθηση αλλά κεντρικός σχεδιασμός ευρείας αποδοχής σε όλες τις βαθμίδες .Μετά η συναίσθηση του εκπαιδευτικού μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο επικουρικό εργαλείο.Οι μαθητές των ΕΠΑΛ έχουν στην πλειοψηφία τους συγκεκριμένα εξωτερικά χαρακτηριστικά.Αυτά δεν πρέπει να τα παραβλέψουμε.Αυτά και τις πηγές τους πρέπει να αντιμετωπίσουμε.Και σίγουρα όταν είναι 16 ετών έχουν ήδη διαμορφώσει ένα κώδικα αξιών μέσα στον οποίο η μόρφωση καταλαμβάνει μία από τις χαμηλότερες θέσεις.Κι αυτό γιατί από το δημοτικό και το γυμνάσιο δεν έμαθαν πώς να μαθαίνουν ! Για αυτούς η γνώση είναι μια βαρετή διαδικασία γιατί απλούστατα δεν γνωρίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού.Η εκπαίδευση δεν πρέπει να είναι «γραμμική»,περισσότερες δηλαδή γνώσεις στο λύκειο,γιατί απλούστατα δεν θα υπάρχει κανένα όφελος για τους μαθητές .Εμβάθυνση και μεταγνωστικές ικανότητες πρέπει μα είναι ο στόχος (και κοινωνικές δεξιότητες).Το δικαίωμα στη γνώση δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως πληθώρα γνώσεων αλλά ως η αυτονομία του ανθρώπου να αποκτά μόνο τους τις γνώσεις και μετά το σχολείο..........Υ.Γ. Το ένα λύκειο για όλους είναι μέσα και στις δικές μου επιλογές και σκέψεις .Χρειάζονται όμως καινούρια σχολεία (κτίρια,εργαστήρια κτλ),θα δημιουργηθούν τεράστιοι σύλλογοι με αδυναμία συνεννόησης ,γραφειοκρατικές δυσχέρειες στη λειτουργία της σχολικής μονάδας.Είναι έξω από οποιαδήποτε ,νομίζω,πολιτική επιλογή γιατί τα κριτήρια τους δεν είναι παιδαγωγικά αλλά οικονομίστικα. Ή μήπως γίνομαι υπερβολικός ;
23 Φεβρουάριος 2009 7:16 μμ
Ο/Η ΖΟΥΚΥΔΙΔΗΣ είπε...
Η αποσύνδεση της βαθμολόγησης από κάποιο μάθημα δεν είναι καινούρια ιδέα.Ήδη εφαρμόζεται μερικώς σε κάποια μαθήματα επιλογής στο Ενιαίο Λύκειο (θεατρολογία).Η βάση του σκεπτικού εδράζεται στη λογική ότι ο μαθητής απαλαγμένος από το άγχος της αξιολόγησης μπορεί να επιδοθεί με λυσιτελέστερο τρόπο στην κατάκτηση του μαθήματος .Η εμπειρία δείχνει όμως ότι ο μαθητής δεν αποδίδει τη δέουσα σημασία στο μάθημα.Δεν γνωρίζω επίσης αν υπάρχουν αντίστοιχες περιπτώσεις στο εξωτερικό ώστε να μπορώ να συνάγω συμπεράσματα από την εκεί εμπειρία.Οπότε αυτό που θα διατυπώσω για το μάθημα της έκθεσης είναι περισσότερο η αίσθηση μου για το θέμα και δηλώνω τίμια την αδυναμία μου να τεκμηριώσω την άποψη μου.Συμφωνώ ότι γενικά αυτό που λείπει από τους μαθητές μας είναι οι μεγάλες διηγήσεις.Οι οικογένεια δεν επιτελεί πια αυτό τον πολύ σημαντικό της ρόλο με αποτέλεσμα τα παιδιά να είναι αποκομμένα από μια μακρά παράδοση λόγου που αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία κτίζουμε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο.Στον αντίποδα αυτό που αποκτούν είναι μια πρώτη επαφή με κείμενα που τελικά είναι αποσπασματική.Δεν γίνεται ποτέ γνώση .Δεν άκουσαν ποτέ μια διήγηση οπότε ούτε και τα ίδια μπορούν να διηγηθούν.Η συστηματική ενασχόληση με τον λόγο ,οι μεγάλες αναγνώσεις ,η προσωπική βιωματική επαφή του καθενός μαθητή με το κείμενο και η απόδοση των σκέψεων σε γραπτό λόγο πιθανόν να φέρει το μαθητή μπροστά στο θαύμα της αποκαλύψης ενός κόσμου που ολότελα αγνοούσε .Δεν πρέπει όμως να θεωρούμε ότι προαπαιτούμενο αυτού είναι η μη αξιολόγηση του .Ο μαθητής κουβαλά μέσα του ένα ολόκληρο πολιτισμό του οποίου μέρος είναι και η διάθεση του για επιβράβευση,αυτογνωσία και τελικά υπεροχή.Αξιολόγηση θα ζητήσει ο ίδιος ο μαθητής και εμείς δεν μπορούμε να την αποφύγουμε,αν όχι αριμθητική αξιολόγηση τουλάχιστον περιφραστική.Επιπλέον με τους κοινωνικούς κώδικες που επικρατούν αξία έχει οτιδήποτε κουβαλά μέσα του κάποιο «πρακτικό» όφελος(μαθήματα που θα εξεταστούν πανελλήνια συγκεντρώνουν μια κάποια προσοχή των μαθητών).Ούτε αυτό πρέπει να παραβλέψουμε αν θέλουμε να είμαστε πραγματιστές .Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να αλλάξει μόνο από το καθηγητή για τί αυτό θα απαιτούσε έναν ιδιαίτερα χαρισματικό δάσκαλο που σίγουρα δεν είμαστε οι πάντες ,άρα δεν μπορούμε να βασίσουμε μια τόσο τολμηρή αλλαγή σε τόσο επισφαλή μέσα.Αξιολόγηση αναγκαστικά θα υπάρξει όμως αυτή δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι αντικειμενικοποιημένη αλλά τίμια.Τίμια γιατί ο κάθε φιλόλογος δεν πρέπει να κουβαλά το δικό του κόσμο όταν διαβάζει κείμενα μαθητών του.Τίμια γιατί το μέτρο δεν πρέπει να είναι το ύφος και ο εκφραστικός τρόπος του φιλολόγου ούτε ο καθωσπρεπισμός του.Η καλύτερη αξιολόγηση τελικά ενός μαθητικού κειμένου θα μπορούσε να γίνει από τους ίδιους τους μαθητές : Να διαβάζετε μια εργασία στο κοινό της τάξης και να κρίνεται η αποτελεσματικότητά του από την πειθώ ,την συγκίνηση που προκάλεσε στη τάξη,το σοκ ακόμα.Ένα απαιτητικό ακροατήριο για κείμενα αντίστοιχου διαμετρήματος πρέπει να είναι το ζητούμενο.Μια τέτοια νέα δημιουργία προκύπτει με πόνους τοκετού(αξιολόγηση) ,χωρίς πόνους ........ουδέν.
24 Φεβρουάριος 2009 1:07 πμ
Σχόλιο διεγράφη
Αυτή η ανάρτηση αφαιρέθηκε από το συγγραφέα.
24 Φεβρουάριος 2009 11:39 μμ
ΑΠΟ: http://epalanoliosion.blogspot.com/
"Προτάσεις για αλλαγές, βελτιώσεις και τροποποιήσεις στα φιλολογικά μαθήματα του ΕΠΑΛ"
Μετά την έναρξη της τρέχουσας σχολικής χρονιάς, έχει ολοκληρωθεί η σε πρώτη φάση λειτουργία του νέου θεσμού του ΕΠΑΛ και στις τρεις τάξεις του λυκείου αυτού. Αναφερόμαστε σε πρώτη φάση για να τονίσουμε ότι υπάρχουν πολλά για να γίνουν ακόμη ώστε ο θεσμός αυτός να λειτουργεί ομαλά, ουσιαστικά κι εποικοδομητικά.Καταρχήν, δεν έχει αξιολογηθεί η περίεργη και δυσεξήγητη προσθαφαίρεση ειδικοτήτων μεταξύ ΕΠΑΛ κι ΕΠΑΣ, καθώς και η αποτελεσματικότητα της αυξομείωσης των ωρών των μαθημάτων γενικής παιδείας σε ΕΠΑΛ κι ΕΠΑΣ αντίστοιχα.Και πολύ περισσότερο οφείλουμε να μελετήσουμε την αξία και τον ουσιαστικό ρόλο των αναλυτικών προγραμμάτων και της διδασκόμενης ύλης των μαθημάτων, έτσι όπως διαμορφώνονται τώρα που και οι τρεις τάξεις λειτουργούν στο σύστημα ΕΠΑΛ. Εππλέον, είναι ανάγκη να εξετάσουμε με ειλικρίνεια την αποτελεσματικότητα αυτού του διδακτικού σχεδιασμού σε ό,τι αφορά τη βελτίωση του μορφωτικού επιπέδου των μαθητών και να προχωρήσουμε στις απαραίτητες διορθώσεις με τόλμη και φαντασία, δίχως δογματισμούς, φόβο και πάθος.Θα ακολουθήσουν, σε σύντομο χρόνο, ορισμένες προτάσεις, όπως διατυπώθηκαν, αδρομερώς από τους φιλολόγους του δικού μας ΕΠΑΛ, σε μια πρώτη αποτίμηση των μαθημάτων μας στο νέο αυτό σχολείο. ΧΚΤ
αναρτήθηκε από Επαγγελματικό Λύκειο Άνω Λιοσίων στις 9:14 πμ την 12 Φεβ 2009
Ο/Η ΖΟΥΚΥΔΙΔΗΣ είπε...
Η μέχρι τώρα πορεία των φιλολογικών μαθημάτων στο ΕΠΑΛ μάλλον δεν χρειάζεται και τα πειστήρια των πρώτων πανελληνίων εξετάσεων για να πιστοποιήσει το λάθος σχεδιασμό.Η μεταφορά βιβλίων και ύλης από το Ενιαίο στο ΕΠΑΛ με το πρόσχημα της εξίσωσης των δύο σχολείων και της συμμετοχής των μαθητών της επαγγελματικής εκπαίδευσης στις εξετάσεις για τα ΑΕΙ είναι ένα ευφάνταστο θεωρητικό κατασκεύασμα που στερείται πραγματισμού.Είναι δε τόσο ευφάνταστο που σε τρομάζουν οι αρχικοί ευγενικοί στόχοι του.Η αλήθεια όμως βρίσκεται αλλού.Οι μαθητές των ΕΠΑΛ προέρχονται από γυμνάσια που τους έκριναν ως κακούς μαθητές.Όσο κι αν καλλιεργούμε την πίστη ότι στην επαγγελματική εκπαίδευση μπορούν να διαγράψουν το «κακό» τους παρελθόν και να κάνουν νέα αρχή,τις περισσότερες φορές δεν είναι εφικτό.Κι αυτό γιατί ένα μέρος των μαθητών έρχεται για ευνοϊκότερη μεταχείρηση από τους καθηγητές σε σχέση με το Ενιαίο άρα η θέληση για μάθηση δεν υφίσταται .Η μάθηση υποκαθίσταται από τον ωφελισμό.Επιπλέον το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών κουβαλά μαζί με την ταμπέλα του ανεπαρκούς μαθητή για το Ενιαίο και ένα πλήθος γνωστικών κενών.Η ύλη και τα βιβλία του Ενιαίου συνταχθηκαν για να εξυπηρετήσουν άλλες ανάγκες και απευθύνονται σε μαθητές που διαθέτουν κάποιες βάσεις . Στο ΕΠΑΛ όμως ποιές ανάγκες εξυπηρετούν και σε ποιούς μαθητές απευθύνονται;:Θα παραμείνω προς το παρόν σε γενικές προτάσεις • Η επαγγελματική /τεχνική εκπαίδευση πρέπει να αυτονομηθεί σε σχέση με το γυμνάσιο.Η ύλη των μαθημάτωνδεν πρέπει να θεωρείται φυσική συνέχεια της ύλης του γυμνασίου.Οι βασικές αρχές των τριών τάξεων του γυμνασίου πρέπει να επαναλαμβάνονται με κάποιες προσθήκες .• Η αναμόρφωση του προγράμματος δεν πρέπει να γίνει ξεχωριστά ανά μάθημα.Πρέπει να υπάρχει στα γενικά μαθήματα μια κοινή φιλοσοφία ως προς τους γενικούς στόχους και την επίτευξη τους(μαθηματικά,φιλολογικά,φυσική,κ.α.)• Να περιοριστεί ο όγκος της ύλης ο οποίος δεν αφήνει κανένα περιθώριο για εμπέδωση .Η ύλη να διαμορφωθεί με γνώμονα την καλλιέργεια της αναλυτικής και συνθετικής σκέψης του μαθητή.Εαν υπάρχει κάποια ευαισθησία για την τεχνική εκπαίδευση αυτή πρέπει να φάνει στον τρόπο που προσπαθούμε να ετοιμάσουμε καινοτόμους και ευρηματικούς επαγγελματίες.• Να υπάρξουν σαφείς οδηγίες και βοηθητικό υλικό προς τους εκπαιδευτικούς Με ειδικότερες προτάσεις στη συνέχεια...........................................
17 Φεβρουάριος 2009 12:10 πμ
Ο/Η ΖΟΥΚΥΔΙΔΗΣ είπε...
«ΣΟΦΟΙ ΠΑΙΔΟΛΕΤΗΡΕΣ»Μια ακόμα συνεισφορά στη μόρφωση και διάπλαση των ΕλληνοπαίδωνΑρχικά ήταν μια φήμη και με τις φήμες δεν πτοούμε εύκολα.Μετά ήρθε η βεβαιότητα:Στο μάθημα της Έκθεσης αφαιρούνται 10 μονάδες από την παραγωγή λόγου και προστίθενται στις γλωσσικές ασκήσεις – θεωρία του βιβλίου.Είναι πέραν πάσης αξιολόγησης η κίνηση αυτή.Προσπαθώ να φανταστώ τα επιχειρήματα τους.Να γίνεται έτσι πιο αντικειμενική η βαθμολόγηση; Γνωρίζουν ότι οι αποκλίσεις οφείλονται κυρίως στην παραγωγή λόγου;Θα πάψουν έτσι να αδικούνται οι μαθητές;Φαιδρή φενάκη!Το άγχος των εξ Εσπερίας ορμωμένων σοφών για θετικοποίηση –αντικειμενικοποίηση των ανθρωπιστικών μαθημάτων δε με αφορά.Δεν ενδύεσαι το μανδύα της επιστημονικής εγκυρότητας όταν χρησιμοποιείς μαθηματικά πρότυπα για να αξιολογήσης την ενάργεια της σκέψης ,τη σαφήνεια στην έκφραση ενός νέου ανθρώπου.Μήπως είναι όμως πιο ταπεινά τα κίνητρα;Μήπως όλη αυτή η σπουδή στο συγκεκριμένο θέμα είναι ένας λανθάνων λαϊκισμός; Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι οι μεταρρυθμίσεις στη χώρα αυτή απορρίπτουν μετά βδελυγμίας το «δύσκολο».Αυτό που μπορεί να κάνει τα παιδιά καλύτερα ,να τους δώσει και όπλα να μπορούν να αμφισβητούν ακόμα και τον δάσκαλο.Η συνταγή είναι μάλλον γνωστή για κάθε μελλοντική μεταρρύθμιση: Διευκόλυνση-αντικειμενικοποίηση της βαθμολογίας για να είμαστε σίγουροι ότι τα παιδιά μας καλώς μπήκαν στο πανεπιστήμιο.Μοιραία όμως η ευκολία οδηγεί στις εύκολες σκέψεις και η αντικειμενικοποίση σε αντικειμενικοποιημένα μυαλά.Τέτοια παιδιά θέλουμε;Υ.Γ.Όταν να ανακοινωθούν τα πρώτα αποτελέσματα των πανελληνίων στην Έκθεση πάλι θα υπάρχουν αποκλίσεις και πάλι θα καταρρεύσει αυτό το ευκαιριακό ,λαϊκής κατανάλωσης τέχνασμα.Ελπίζω να το θυμάται κανείς.........
17 Φεβρουάριος 2009 1:38 μμ
Ο/Η Γιώργος Στάμος είπε...
Με αφορμή τα σημαντικά και χρήσιμα σχόλια του συναδέλφου μου Ζουκιδίδη για τα προγράμματα σπουδών θα παραθέσω στην κρίση σας λίγες σκέψεις ως συμβολή στο διάλογο. Ίσως τα Γυμνάσια δεν έκριναν τους μαθητές των ΕΠΑΛ ως κακούς μαθητές, αλλά πιο σωστά δεν τους βοήθησαν να γίνουν καλύτεροι αφού απέτυχαν στο να τους καλλιεργήσουν εσωτερικά κίνητρα μάθησης. Ας μην καταλογίζουμε λοιπόν αποκλειστικά στους μαθητές αυτούς ταπεινά ωφελιμιστικά κίνητρα. Εξάλλου δεν έχει τόση σημασία το κίνητρο που ωθεί το μαθητή στην Επαγγελματική Εκπαίδευση, γιατί στην εφηβεία η αναζήτηση μιας διευκολυντικής οδού για τη διέξοδο από τη σωρεία εξωεκπαιδευτικών προβλημάτων είναι εντελώς φυσιολογικό φαινόμενο και ο μαθητής πρέπει να είναι αποδεκτός από την εκπαιδευτική κοινότητα όπως είναι, άνευ όρων, τότε μόνο μπορεί να βοηθηθεί. Συνήθως εξ’ άλλου οι γονείς είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την επιλογή του είδους του Λυκείου για τα παιδιά τους (ευθέως ανάλογο με τις ταξικές τους καταβολές), όπως και οι ίδιοι έχουν μεγάλη ευθύνη για την πορεία του παιδιού τους στο χρόνο μέχρι τότε, βλέποντας σ’ αυτό τις δικές τους δυνάμεις, αδυναμίες, απωθημένα και προσδοκίες. Άρα παραλαμβάνουμε στο σημερινό Επαγγελματικό Λύκειο ένα μαθητή ευάλωτο στις διευκολυντικές παγίδες, άρα αυτός γίνεται εύκολη λεία των «σύγχρονων» κοινωνικών θεσμών. Γι αυτό θα βγει ατελής επαγγελματίας με παρωχημένες γνώσεις και θα δυσκολευτεί να κερδίσει κάποτε επαγγελματική και προσωπική ικανοποίηση από τη δουλειά του. Όμως ίσως αυτός είναι και τυχερός σε ένα βαθμό σε σχέση με το μέσο μαθητή του σημερινού Γενικού Λυκείου, γιατί αυτός δεν θα χτυπηθεί σαν χταπόδι στο μόλο για να κερδίσει την ανεργία του ή την επιλογή ενός επαγγέλματος που σιχαίνεται, την όψιμη απογοήτευσή του, την καταδίκη της εφηβείας του (θυσία στο βωμό των πανελλαδικών) και την άμεση ενηλικίωσή του. Τι να διαλέξω λοιπόν για ένα μαθητή 15 χρονών; Να βοηθήσω στη συνέχιση της απαξίωσής του, επικαλούμενος μια δήθεν «νοητική απόκλιση» και να τον «βοηθάω» να συνειδητοποιήσει την ανεπάρκειά του μειώνοντας στο μηδέν τις προσδοκίες μου και να του δωρίζω βαθμούς και παρουσίες ή να βοηθήσω στην καταδίκη της εφηβείας του με αποδοχή μιας ψευδεπίγραφης «καλής επίδοσης» και καλλιεργώντας υπερβολικές προσδοκίες που στην πλειοψηφία θα αποδειχθούν ανέφικτες και θα οδηγήσουν σε ψυχολογικά αδιέξοδα λόγω εκπαιδευτικών και επαγγελματικών αποτυχιών; Και οι δυο παραπάνω επιλογές σήμερα είναι ατελείς και με αφήνουν αδιάφορο. Αρνούμαι το διαχωρισμό. Σίγουρα υπάρχουν λίγα (στατιστικά και ιατρικά αποδειγμένο) παιδιά μας που χρειάζονται ειδική εκπαιδευτική μεταχείριση και στήριξη. Αλλά ο διαχωρισμός των μαθητών σε παιδιά Λυκείων, παιδιά των ΕΠΑΛ και των ΕΠΑΣ, με σχεδόν ευθεία παραπομπή στις νοητικές τους ικανότητες (έστω όχι γενετικά αλλά κοινωνικά, ταξικά, οικονομικά διαμορφωμένες), δεν μπορώ να δεχτώ ότι επιτρέπεται να είναι τόσο καθοριστικός, ώστε ΔΕΚΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ από αυτά να αποκλείονται από την μόρφωση και να υφίστανται τις συνέπειες της υποτίμησής μας και των ισχνών προσδοκιών μας. Θα ήθελα να αμβλυνθούν οι διαφορές μεταξύ των παραπάνω τριών τύπων σχολείων. Μάλλον θα πρέπει να θεσμοθετηθεί ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟΥ, με πολλαπλούς δρόμους μέσα σ’ αυτό που να ξεκινούν στη Β’ Λυκείου, αλλά μέσα σε ένα σύγχρονο πλαίσιο λειτουργίας μηχανισμών συμβουλευτικής υποστήριξης και επαγγελματικού προσανατολισμού, όπου πρώτο λόγο θα έχει η Γενική Παιδεία και δεύτερο η αδρή και όχι αυστηρά καθορισμένη επαγγελματική εξειδίκευση (σε Τομείς και όχι ειδικότητες) με πολλά περιθώρια οριζόντιων μετακινήσεων και χωρίς αποκλεισμούς ως προς τις κατευθύνσεις σπουδών μετά το Λύκειο για να υπάρχουν πολλά περιθώρια διόρθωσης λαθών. Θα εξειδικεύσω μια πρόταση ίσως σύντομα… Έτσι στο σχολείο αυτό, όλοι οι μαθητές θα αναπτύσσονται με βάση την αποδοχή της ανομοιογένειάς τους (και χωρίς να φορούν ταμπέλες) που θα είναι πια πλεονέκτημα αφού θα οδηγούνται στην κατεύθυνση που επιθυμούν και που ταυτόχρονα όμως θα πληρούν τα απαιτούμενα για την κατεύθυνση αυτή αντικειμενικά προσόντα. Και μετά το Λύκειο να περιλαμβάνει ο χάρτης τα αναγκαία και όχι θνησιγενή τμήματα ΑΕΙ / ΤΕΙ (ακυρώνω εγκαίρως το μύθο για την ελεύθερη πρόσβαση που συνδυάζεται αυτόματα, και χωρίς με ειλικρίνεια να ομολογείται, σε εκατοντάδες απαξιωμένα Πανεπιστημιακά Τμήματα και την παγίδευση δημιουργικών χρόνων των νέων ανθρώπων στην όχι χωρίς συνέπειες αδράνεια), καθώς και δομές μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ενός αλλά και περισσοτέρων αν χρειάζεται ετών (ειδικά στην περίπτωση αλλαγής επαγγελματικών επιλογών από τους Τομείς που επιλέχτηκαν στο Λύκειο) για την επαγγελματική εξειδίκευση και λήψη ενός πλήρους και επαρκούς (νομικά και γνωστικά) επαγγελματικού τίτλου με αντίκρισμα όχι μόνο στην αγορά εργασίας αλλά και στην ψυχική ηρεμία και προσωπική ικανοποίηση των σπουδαστών. Πως δεχόμαστε σήμερα να δηλώνει ένας μαθητής 50 σχολές ΑΕΙ/ΤΕΙ ώστε απλώς να γίνεται σύντομα ένας αποτυχημένος «επιτυχών» π.χ. στην 40η σχολή «προτίμησής του»; Και η πολυσυζητημένη βάση του 10; Μάλλον δεν φταίει για την αποτυχία του συστήματος. Κάποιες αριθμητικές αξιολογήσεις ας μείνουν εσαεί για να μην δούμε στο μέλλον να διδάσκουν τα παιδιά μας καθηγητές ή να μας νοσηλεύουν γιατροί ή να χτίζουν τα σπίτια μας μηχανικοί, που μπήκαν στο Πανεπιστήμιο με 05 και που δεν ήξεραν να γράψουν το όνομά τους (και ας μη έφταιγαν αυτοί). Όσο για την ύλη και τα Α.Π., ας διδάσκονται όλοι οι μαθητές την ίδια ύλη για κάποιο μάθημα Γενικής Παιδείας για παράδειγμα, οι απαιτήσεις όμως του σχολείου από αυτό θα πρέπει να διαφέρουν κατά ομάδες μαθητών και να συνάδουν με τις επιλογές κατεύθυνσης του καθενός, ώστε η ενασχόλησή τους να είναι τόση ώστε είτε να προωθεί τους στόχους τους στην εκπαιδευτική κατεύθυνση που διάλεξαν είτε απλώς να αφήνει ένα ελάχιστο αλλά διακριτό και απαραίτητο «μορφωτικό αποτύπωμα». Ας μάθουν λοιπόν για την Αντιγόνη και το Σωκράτη (μιας και μιλήσαμε για ήρωες) ή ας εμπλακούν σε κάπως ακαταλαβίστικες μαθηματικές αλληλουχίες και οι υποψήφιοι-ες ηλεκτρολόγοι, κομμωτές-τριες και υδραυλικοί, έστω και σαν μαθησιακές εμπειρίες που βιαστικά θα σταλούν στο ασυνείδητο, αλλά ίσως αυτές οι καταγραφές αργότερα να είναι καθοριστικές κινητήριες δυνάμεις για την κοινωνική τους παρουσία, ενώ αν ποτέ δεν καταγραφούν θα έχουμε ίσως ανθρώπους ρηχούς, εντολοδόχους με μηχανιστική συμπεριφορά. Ας μάθουν όμως ΟΛΟΙ οπωσδήποτε για την προστασία του Περιβάλλοντος και της ψυχικής και σωματικής τους Υγείας με αντίστοιχες μαθησιακές δραστηριότητες μέσα στα ωρολόγια προγράμματα. Ας μάθουν επίσης ΟΛΟΙ να εκφράζονται γραπτά και προφορικά ξαναφέρνοντας την «Έκθεση ιδεών» στο προσκήνιο (μπροστά - μπροστά) σε όλες τις βαθμίδες σαν αυτόνομη μαθητική ενεργό δραστηριότητα. Και τα Α.Π. ας αναμορφωθούν και ας «ανοίξουν», αλλά επειδή πολλές ελπίδες δεν έχω για την ευελιξία τους, ας βασιστούμε στις δικές μας ιδέες και ας είμαστε γνήσιοι στην τάξη και ας ασκηθούμε στην ενσυναίσθηση για να κάνουμε το μάθημα καλύτερο και αποδοτικότερο. Ας κάνουμε και λάθη, έτσι κι αλλιώς τώρα τα κάνουμε με βάση επίσημους υπηρεσιακούς οδηγούς λαθών (Α.Π., εγκύκλιοι, νόμοι, στερεότυπα) που είναι χειρότεροι γιατί έχουν πανελλαδικής εμβέλειας αντίκτυπο. Αντιγράφω συμφωνώντας «Να περιοριστεί ο όγκος της ύλης ο οποίος δεν αφήνει κανένα περιθώριο για εμπέδωση. Η ύλη να διαμορφωθεί με γνώμονα την καλλιέργεια της αναλυτικής και συνθετικής σκέψης του μαθητή» και παραφράζω «Η ύλη των μαθημάτων ΠΡΕΠΕΙ να θεωρείται φυσική συνέχεια της ύλης του Γυμνασίου και του Δημοτικού» για ΟΛΟΥΣ τους μαθητές του μεταγυμνασιακού σχολείου. Γιατί θέλουμε να μπορεί να είναι έτσι και πρέπει να βοηθήσουν και οι προλυκειακές βαθμίδες. Και πρέπει η μείωση να είναι ποσοτική (στην ύλη) αλλά όχι ποιοτική (στο είδος μαθημάτων), γιατί ήδη η πολιτεία για παράδειγμα στις ΕΠΑ.Σ. όχι απλώς μείωσε την ύλη αλλά κατάργησε πολλά μαθήματα˙ και ποια διάλεξε να καταργήσει, τα μαθήματα Γενικής Παιδείας! ˙ διαχωρίζοντας τους μαθητές μας σε πατρίκιους και πληβείους με ένα ατελές και άκαιρο κριτήριο επίδοσης στα μαθήματα που το βάφτισε σαν «επαγγελματική κλίση για ορισμένα επαγγέλματα που δεν χρειάζονται θεωρητική υποστήριξη» ;;!! Επειδή δεν μπορώ να παραστήσω τον ειδικό στη μεταρρύθμιση του Δημοτικού και του Γυμνασίου, ενώ έχω το δικαίωμα όμως να την απαιτώ γιατί βλέπω τα ίχνη του σημερινού συστήματος μέσα στην τάξη στο σχολείο μου, θα προτείνω: Να αναβάλουμε για λίγο το Ενιαίο Σχολείο που πρότεινα παραπάνω και να δώσουμε χρόνο στο Δημοτικό και Γυμνάσιο να βελτιώσουν τα προγράμματα σπουδών και αυτό να γίνει από ανθρώπους που δεν θα διστάσουν να κοιτάξουν και λίγο πίσω, αρκετά χρόνια ίσως, που τα σχολεία αυτά ήταν καλύτερα και να πάρουν ιδέες (και φόρα) για το μέλλον. Αν πάρεις ένα αδιέξοδο μονοπάτι στο δάσος, το φρόνιμο είναι να γυρίσεις προς τα πίσω σε ένα σταυροδρόμι και να πάρεις άλλο δρόμο (ακόμα και πιο δύσβατο αν χρειαστεί). Προς το παρόν ας ακολουθηθούν οι προτάσεις που παρατέθηκαν ίσως άτακτα παραπάνω για τη βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος με προτεραιότητες τη μείωση –ποσοτικά- της ύλης σε όλους τους τύπους Λυκείων, την παροχή Γενικής Παιδείας, Περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης και Αγωγής Υγείας σε όλους τους μαθητές, την ορθολογικότερη τροποποίηση των μηχανογραφικών δελτίων με στόχο τον συνειδητό περιορισμό των επιλογών με βάση τις πραγματικές συνειδητές επιδιώξεις των μαθητών και όχι την τυχοδιωκτική παραίνεση της άκριτης επιλογής έως το αριθμητικό όριο των επιτρεπομένων σχολών. Εδώ πρέπει να δοθεί έμφαση στις δραστηριότητες Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού σε όλες τις τάξεις Γυμνασίου και Λυκείου (όχι απλώς Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού αλλά σύμφωνα με τις σύγχρονες εξελίξεις του θεσμού της Συμβουλευτικής Επιστήμης σε ολοκληρωμένες υπηρεσίες προσωπικής συμβουλευτικής υποστήριξης των μαθητών στον αγώνα τους για αυτογνωσία και επιτυχημένη λήψη αποφάσεων. Ευχαριστώ για την υπομονή να φτάσετε μέχρι εδώ, ας επανέλθουμε όσο συχνά χρειάζεται …
21 Φεβρουάριος 2009 12:51 μμ
Ο/Η ΖΟΥΚΥΔΙΔΗΣ είπε...
Σημαντικές και εμπεριστατωμένες οι παρατηρήσεις του συναδέλφου.Θα επιμείνω όμως ......Είναι απολύτως σημαντικό να κατανοήσουμε την αδυναμία των μαθητών μας.Άλλο είναι το δικαίωμα στη γνώση και άλλο η αδυναμία τους να την προσλάβουν.Αυτή δεν απηχεί νεοδαρβινιστικές θεωρίες περί γενετικής μειονεξίας αλλά είναι αποτέλεσμα κοινωνικών και εκπαιδευτικών αδυναμιών και δυσλειτουργιών.Για το λόγο αυτό δεν πρέπει να ναρκισσευόμαστε ότι κατά μόνας μπορούμε να αλλάξουμε τη «ταμπέλα» που κουβαλά κάθε μαθητής.Ούτε πρέπει να μας γεμίζει αισιοδοξία το γέγονός ότι επιτυγχάνεται σε μια ορισμένη ομάδα μαθητών να πετύχουν κάποια μορφωτικά βήματα.Επιτέλους δεν μπορεί να βασίζεται ένα ολόκληρο τμήμα της δήμοσιας εκπαίδευσης στο φιλότιμο του κάθε εκπαιδευτικού.Και αυτό γιατί το φιλότιμο είναι υπερεκτιμημένο ώς μέσο επίτευξης στόχων και μπορεί να προκαλέσει περισσότερο κακό παρά καλό σε πολλές περιπτώσεις .Ειδικά όταν δεν συνοδεύεται και από τα κατάλληλα εργαλεία-που οφείλει κάθε κράτος να παρέχει στον εκπαιδευτικό-χρησιμοποιείται και ως άλλοθι για να επιρρίπτουμε τις ευθύνες στον «φιλότιμο».Δεν χρειάζεται συναίσθηση αλλά κεντρικός σχεδιασμός ευρείας αποδοχής σε όλες τις βαθμίδες .Μετά η συναίσθηση του εκπαιδευτικού μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο επικουρικό εργαλείο.Οι μαθητές των ΕΠΑΛ έχουν στην πλειοψηφία τους συγκεκριμένα εξωτερικά χαρακτηριστικά.Αυτά δεν πρέπει να τα παραβλέψουμε.Αυτά και τις πηγές τους πρέπει να αντιμετωπίσουμε.Και σίγουρα όταν είναι 16 ετών έχουν ήδη διαμορφώσει ένα κώδικα αξιών μέσα στον οποίο η μόρφωση καταλαμβάνει μία από τις χαμηλότερες θέσεις.Κι αυτό γιατί από το δημοτικό και το γυμνάσιο δεν έμαθαν πώς να μαθαίνουν ! Για αυτούς η γνώση είναι μια βαρετή διαδικασία γιατί απλούστατα δεν γνωρίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού.Η εκπαίδευση δεν πρέπει να είναι «γραμμική»,περισσότερες δηλαδή γνώσεις στο λύκειο,γιατί απλούστατα δεν θα υπάρχει κανένα όφελος για τους μαθητές .Εμβάθυνση και μεταγνωστικές ικανότητες πρέπει μα είναι ο στόχος (και κοινωνικές δεξιότητες).Το δικαίωμα στη γνώση δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως πληθώρα γνώσεων αλλά ως η αυτονομία του ανθρώπου να αποκτά μόνο τους τις γνώσεις και μετά το σχολείο..........Υ.Γ. Το ένα λύκειο για όλους είναι μέσα και στις δικές μου επιλογές και σκέψεις .Χρειάζονται όμως καινούρια σχολεία (κτίρια,εργαστήρια κτλ),θα δημιουργηθούν τεράστιοι σύλλογοι με αδυναμία συνεννόησης ,γραφειοκρατικές δυσχέρειες στη λειτουργία της σχολικής μονάδας.Είναι έξω από οποιαδήποτε ,νομίζω,πολιτική επιλογή γιατί τα κριτήρια τους δεν είναι παιδαγωγικά αλλά οικονομίστικα. Ή μήπως γίνομαι υπερβολικός ;
23 Φεβρουάριος 2009 7:16 μμ
Ο/Η ΖΟΥΚΥΔΙΔΗΣ είπε...
Η αποσύνδεση της βαθμολόγησης από κάποιο μάθημα δεν είναι καινούρια ιδέα.Ήδη εφαρμόζεται μερικώς σε κάποια μαθήματα επιλογής στο Ενιαίο Λύκειο (θεατρολογία).Η βάση του σκεπτικού εδράζεται στη λογική ότι ο μαθητής απαλαγμένος από το άγχος της αξιολόγησης μπορεί να επιδοθεί με λυσιτελέστερο τρόπο στην κατάκτηση του μαθήματος .Η εμπειρία δείχνει όμως ότι ο μαθητής δεν αποδίδει τη δέουσα σημασία στο μάθημα.Δεν γνωρίζω επίσης αν υπάρχουν αντίστοιχες περιπτώσεις στο εξωτερικό ώστε να μπορώ να συνάγω συμπεράσματα από την εκεί εμπειρία.Οπότε αυτό που θα διατυπώσω για το μάθημα της έκθεσης είναι περισσότερο η αίσθηση μου για το θέμα και δηλώνω τίμια την αδυναμία μου να τεκμηριώσω την άποψη μου.Συμφωνώ ότι γενικά αυτό που λείπει από τους μαθητές μας είναι οι μεγάλες διηγήσεις.Οι οικογένεια δεν επιτελεί πια αυτό τον πολύ σημαντικό της ρόλο με αποτέλεσμα τα παιδιά να είναι αποκομμένα από μια μακρά παράδοση λόγου που αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία κτίζουμε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο.Στον αντίποδα αυτό που αποκτούν είναι μια πρώτη επαφή με κείμενα που τελικά είναι αποσπασματική.Δεν γίνεται ποτέ γνώση .Δεν άκουσαν ποτέ μια διήγηση οπότε ούτε και τα ίδια μπορούν να διηγηθούν.Η συστηματική ενασχόληση με τον λόγο ,οι μεγάλες αναγνώσεις ,η προσωπική βιωματική επαφή του καθενός μαθητή με το κείμενο και η απόδοση των σκέψεων σε γραπτό λόγο πιθανόν να φέρει το μαθητή μπροστά στο θαύμα της αποκαλύψης ενός κόσμου που ολότελα αγνοούσε .Δεν πρέπει όμως να θεωρούμε ότι προαπαιτούμενο αυτού είναι η μη αξιολόγηση του .Ο μαθητής κουβαλά μέσα του ένα ολόκληρο πολιτισμό του οποίου μέρος είναι και η διάθεση του για επιβράβευση,αυτογνωσία και τελικά υπεροχή.Αξιολόγηση θα ζητήσει ο ίδιος ο μαθητής και εμείς δεν μπορούμε να την αποφύγουμε,αν όχι αριμθητική αξιολόγηση τουλάχιστον περιφραστική.Επιπλέον με τους κοινωνικούς κώδικες που επικρατούν αξία έχει οτιδήποτε κουβαλά μέσα του κάποιο «πρακτικό» όφελος(μαθήματα που θα εξεταστούν πανελλήνια συγκεντρώνουν μια κάποια προσοχή των μαθητών).Ούτε αυτό πρέπει να παραβλέψουμε αν θέλουμε να είμαστε πραγματιστές .Η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να αλλάξει μόνο από το καθηγητή για τί αυτό θα απαιτούσε έναν ιδιαίτερα χαρισματικό δάσκαλο που σίγουρα δεν είμαστε οι πάντες ,άρα δεν μπορούμε να βασίσουμε μια τόσο τολμηρή αλλαγή σε τόσο επισφαλή μέσα.Αξιολόγηση αναγκαστικά θα υπάρξει όμως αυτή δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι αντικειμενικοποιημένη αλλά τίμια.Τίμια γιατί ο κάθε φιλόλογος δεν πρέπει να κουβαλά το δικό του κόσμο όταν διαβάζει κείμενα μαθητών του.Τίμια γιατί το μέτρο δεν πρέπει να είναι το ύφος και ο εκφραστικός τρόπος του φιλολόγου ούτε ο καθωσπρεπισμός του.Η καλύτερη αξιολόγηση τελικά ενός μαθητικού κειμένου θα μπορούσε να γίνει από τους ίδιους τους μαθητές : Να διαβάζετε μια εργασία στο κοινό της τάξης και να κρίνεται η αποτελεσματικότητά του από την πειθώ ,την συγκίνηση που προκάλεσε στη τάξη,το σοκ ακόμα.Ένα απαιτητικό ακροατήριο για κείμενα αντίστοιχου διαμετρήματος πρέπει να είναι το ζητούμενο.Μια τέτοια νέα δημιουργία προκύπτει με πόνους τοκετού(αξιολόγηση) ,χωρίς πόνους ........ουδέν.
24 Φεβρουάριος 2009 1:07 πμ
Σχόλιο διεγράφη
Αυτή η ανάρτηση αφαιρέθηκε από το συγγραφέα.
24 Φεβρουάριος 2009 11:39 μμ
Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2009
Ο Τύπος για το σχολείο μας
Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Τετάρτη 31 Δεκεμβρίου 2008
Διαβάστε το άρθρο της Μαρίας Γαλίτση με "κλικ" στο σύνδεσμο
σχετικά με το στεγαστικό πρόβλημα του σχολείου μας
Διαβάστε το άρθρο της Μαρίας Γαλίτση με "κλικ" στο σύνδεσμο
σχετικά με το στεγαστικό πρόβλημα του σχολείου μας
Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2008
Τα σκολειά χτίστε
Κωστής Παλαμάς: Τα σκολειά χτίστε
…Λιτά χτίστε τα,
απλόχωρα, μεγάλα, γερά θεμελιωμένα,
από της χώρας, ακάθαρτης, πολύβοης, αρρωστιάρας, μακριά. Μακριά τ'ανήλιαγα σοκάκια,
τα σκολειά χτίστε.
Και τα πορτοπαράθυρα των τοίχων περίσσια ανοίχτε,
να 'ρχεται ο κυρ Ήλιος, διαφεντευτής, να χύνεται, να φεύγει, ονειρεμένο πίσω του αργοσέρνοντας το φεγγάρι.
Γιομίζοντάς τα να τα ζωντανεύουν μαϊστράλια και βοριάδες και μελτέμια με τους κελαηδισμούς και με τους μόσκους,
κι ο δάσκαλος, ποιητής και τα βιβλία να είναι σαν τα κρίνα…
…Λιτά χτίστε τα,
απλόχωρα, μεγάλα, γερά θεμελιωμένα,
από της χώρας, ακάθαρτης, πολύβοης, αρρωστιάρας, μακριά. Μακριά τ'ανήλιαγα σοκάκια,
τα σκολειά χτίστε.
Και τα πορτοπαράθυρα των τοίχων περίσσια ανοίχτε,
να 'ρχεται ο κυρ Ήλιος, διαφεντευτής, να χύνεται, να φεύγει, ονειρεμένο πίσω του αργοσέρνοντας το φεγγάρι.
Γιομίζοντάς τα να τα ζωντανεύουν μαϊστράλια και βοριάδες και μελτέμια με τους κελαηδισμούς και με τους μόσκους,
κι ο δάσκαλος, ποιητής και τα βιβλία να είναι σαν τα κρίνα…
Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου 2008
ΕΠΑΛ Άνω Λιοσίων-Σύλλογος Διδασκόντων
Κτιριακό πρόβλημα ΕΠΑΛ Άνω Λιοσίων ...Φτάνει πια….
Αναδημοσίευση από το blog του συλλόγου διδασκόντων του σχολείου μου
Το παρόν blog αποτελεί μία πρωτοβουλία του Συλλόγου Διδασκόντων στο Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑΛ) Άνω Λιοσίων, με σκοπό τη δημοσίευση του κτιριακού προβλήματος του σχολείου.Εν έτει 2008 στα Άνω Λιόσια Αττικής 250 μαθητές και μαθήτριες δεν έχουν στη διάθεση τους ούτε μια κανονική αίθουσα διδασκαλίας, με βάση το ελάχιστο που απαιτούν οι προδιαγραφές του ΥΠΕΠΘ. Αντίθετα στοιβάζονται κυριολεκτικά μέσα σε κοντέινερ σεισμοπλήκτων και σε αίθουσες προκατασκευασμένες, βαρέως τύπου, οι οποίες μάλιστα χωρίζονται στη μέση για να καλύψουν τις ανάγκες, με αποτέλεσμα να υπάρχει μία μόνο είσοδος – έξοδος, αλλά και μόνο ένα παράθυρο, ανά δύο «αίθουσες». Οι μαθητές μας, σαν παιδιά ενός κατώτερου θεού, καλούνται να διαπαιδαγωγηθούν σε υποτυπώδεις εγκαταστάσεις με προαύλιο στο οποίο…αυλίζονται, με ανύπαρκτους χώρους δραστηριοτήτων. Και βέβαια, ο σύλλογος διδασκόντων, πάνω από 50 άτομα, «σταυλίζεται» κι αυτός σε γραφεία συνολικού εμβαδού όχι άνω των 30 τ.μ.!!! Αυτή η κατάσταση προσβάλλει την αξιοπρέπειά μας ως ανθρώπους, παιδαγωγούς και επιστήμονες.
Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2008
«ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ», μια άλλη ανάγνωση.
«ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ», μια άλλη ανάγνωση.
Πώς να αρχίσει κανείς; Πώς ν’ αντιμετωπίσει τους διθυράμβους; Είναι τόσο σαρωτικό το κύμα των επαίνων για το βιβλίο και των εγκωμιαστικών κριτικών για την ταινία του Φρανσουά Μπεγκοντό, που διστάζεις να σταθείς απέναντι και αναρωτιέσαι μήπως κάνεις λάθος. Εσύ που σου σύστησαν ότι ως εκπαιδευτικός, ΠΡΕΠΕΙ να διαβάσεις το βιβλίο, ΠΡΕΠΕΙ να δεις την ταινία, ΠΡΕΠΕΙ να χειροκροτήσεις τον κ. Μπεγκοντό που δρα «ανάμεσα στους τοίχους» ενός σχολείου σε μια «σκληρή» εργατική συνοικία του Παρισιού, όπου οι περισσότεροι μαθητές είναι μετανάστες ή παιδιά μεταναστών. Είναι παιδιά που η καταγωγή τους ξυπνάει μνήμες μιας όχι και τόσο παλιάς αποικιοκρατικής πολιτικής που τα είχε όλα, πολέμους, σκλαβοπάζαρα, δολοφονίες και κατοχή εδαφών που καταλάμβαναν το 8% του παγκόσμιου χάρτη κάποτε. Και βέβαια δεν ήταν μόνο η Γαλλία, κάθε χώρα που θεωρούσε ότι υπερτερεί σε «πολιτισμό» τα τελευταία 2500 χρόνια, ξεκίναγε για κατακτήσεις σε χώρες που η φτώχεια απέκλειε κάθε δυνατότητα αντίστασης στο βίαιο «εκπολιτισμό» τους. Θαρρείς και ήλθε τώρα η ώρα της εκδίκησης για τον επεκτατισμό του Δυτικού «πολιτισμού», όπου πια οι κάτοικοι των φτωχών χωρών ταξιδεύουν χιλιάδες μίλια για να κατοικήσουν και να επιβιώσουν σε αφιλόξενα εδάφη, όπου βέβαια είναι ανεπιθύμητοι από τους απογόνους των αποίκων που κάποτε καταλήστευαν τις χώρες τους.
Οι σύγχρονες δημοκρατικές παιδαγωγικές αντιλήψεις επιβάλλουν ευτυχώς την ένταξη των παιδιών των μεταναστών στα εκπαιδευτικά συστήματα των χωρών υποδοχής, με όσα προβλήματα για την «ομαλή» λειτουργία των σχολείων και αν αυτό συνεπάγεται, αλλά η περιθωριοποίηση των οικογενειών τους σε συνοικίες «γκέτο» δημιουργεί αναπόφευκτα και σχολεία με την πλειοψηφία των μαθητών να έχουν ήδη προδιαγεγραμμένη πορεία: σχολική αποτυχία, ανύπαρκτη αυτοεκτίμηση, ανεργία, υποαπασχόληση, έλλειψη κοινωνικής φροντίδας, εξαρτήσεις, παραβατική συμπεριφορά, κοινωνική απομόνωση, προσωπική και επαγγελματική αποτυχία.
Σκληρά παιδιά, ατίθασα, κακοί μαθητές, αδιάφοροι, αντικοινωνικοί… Σε ένα τέτοιο σχολείο αναφέρεται και ο κ.Μπεγκοντό. Πώς να διδάξεις εκεί; Μα να η λύση, μας την προτείνει στο βιβλίο του!. Θα είσαι σκληρός, είρων, θα προσβάλλεις, θα υποτιμάς, θα δυσανασχετείς μέχρι να τελειώσει η χρονιά και να ηρεμήσεις.
Γιατί αυτά κάνει ο κ. Μπεγκοντό, ως «παιδαγωγός». Μας λένε στις περιγραφές στα οπισθόφυλλα και στα διαφημιστικά φυλλάδια: «Ρίχνεται με ενθουσιασμό στη δουλειά του, χτίζει γέφυρες με τους δύσκολους μαθητές του και αναπτύσσει σχέσεις με τους συναδέλφους του. Διατηρεί στην τάξη μια ατμόσφαιρα σεβασμού και αξιοπρέπειας. Απορρίπτει τη σοβαροφάνεια και τον αυταρχισμό». Θα τα δούμε όλα αυτά… πώς τα «καταφέρνει»… δεν ξέρω αν μπορούμε να συμφωνήσουμε στο ελάχιστο με τις μεθόδους του που παροτρυνόμαστε ΟΛΟΙ οι εκπαιδευτικοί του κόσμου να θαυμάσουμε !!!
Σταχυολογώ λοιπόν παραδείγματα συμπεριφοράς του εκπαιδευτικού κ. Μπεγκοντό (πολλά λείπουν από την ταινία για ευνόητους λόγους)
Την ΠΡΩΤΗ μέρα σχολείου σε μαθητή:
«Γυρνάς πίσω και χαμογελάς σαν ηλίθιος… θα’ χεις χοντρό πρόβλημα, ο χαμένος θα’ σαι συ» («παιδαγωγική» απειλή)
«Τριγύριζα ανάμεσα στα θρανία, βαριόμουν…» (η βαριεστημάρα είναι οιωνός για ένα επιτυχημένο μάθημα)
Μιλάει η Αλισά …. Ο κ. Μπεγκοντό γράφει «Γαμώτο» (αγανάκτηση που μίλησε η μαθήτρια»)
«Ευέξαπτος λόγω Δευτέρας, της πήρα το τετράδιο». Από τους καθηγητές που δουλεύουν 4 μέρες όπως ο κ. Μπεγκοντό (μας το έκανε γνωστό στην εισαγωγή ότι τις Παρασκευές δεν δούλευε), τις Δευτέρες βέβαια δεν πρέπει να έχουμε την απαίτηση να μην έχουν τα νεύρα τους!!
Στη Ντιάνκα μια μέρα που ο καθηγητής πάλι νύσταζε (γράφει «Μού έλειπε ύπνος»)
«Είσαι ηλίθια, Θεέ μου, είναι απίστευτο πόσο ηλίθια είσαι»
«Μη με προσβάλλετε…»
«Εάν μου κάνει κέφι, μπορώ να σε προσβάλλω, μακράν κατέχεις τον τίτλο της πιο ηλίθιας μαθήτριας»
Αλλού: «Τώρα το βουλώνεις γιατί δεν θα έχουμε καλά ξεμπερδέματα»
Έχουμε βέβαια και περιαυτολογία. «Μόνο κάποιοι πολύ μορφωμένοι, όπως εγώ για παράδειγμα….»
Χειρονομίες; Και από αυτές έχουμε, μαζί με οργή, αγανάκτηση, εκσφενδονίζει και τσάντες!!!)
«Πίεσα το χέρι του …
-Ε, κοντά τα χέρια σας…
-Κάθισε κάτω … Εσύ πήγαινε στη θέση σου, όχι εκεί, στο βάθος.
Τον έσπρωχνα στην πλάτη. Άρπαξα τα λουριά της τσάντας του που προσγειώθηκε με δύναμη σ’ ένα θρανίο στη γωνία.
-Γιατί τα βάζετε μαζί μου;
-Θα τα βάλω μ’ όποιον θέλω. Ποιος είναι ο καθηγητής, εσύ ή εγώ;» (ο νόμος του ισχυρού).
Σε άλλο σημείο η οργή περισσεύει (και στην ταινία) «Έδωσα μια κλωτσιά σε μια καρέκλα που αναποδογύρισε»
Αλλού: «Ένιωθα το αίμα να μου ανεβαίνει στο κεφάλι…»
Μια μαθήτρια γράφει αυτά που της έμαθε ο κ. καθηγητής με τη συμπεριφορά του: «Ένας έφηβος μαθαίνει σιγά σιγά να σέβεται τους καθηγητές μέσα από τις ΑΠΕΙΛΕΣ τους…»
Το αποκορύφωμα, λέει «τσούλες» δυο μαθήτριες που έκαναν το λάθος να μην είναι στα 14 χρόνια τους τόσο σοβαρές ή σοβαροφανείς στο σύλλογο, και ούτε λόγος για συγγνώμη. Μάλιστα λέει στη μία («έσφιξα τα δόντια και έβγαλα ένα γρύλισμα») ότι είναι για κλάματα που προσβλήθηκε, γιατί, προσέξτε, δεν την είπε «τσούλα» αλλά ότι φέρεται «σαν τσούλα». Αυτό δεν πειράζει μια 14χρονη έφηβη, είναι ασήμαντο κατά τον κ.Μπεγκοντό.
«Καλή και διδακτική» η αναφορά στο μαθητή που χτύπαγε την πόρτα και δεν του άνοιγαν να τον ακούσουν και που του έκλειναν την πόρτα στα μούτρα.
Η κοροϊδία και ειρωνεία στους διαλόγους είναι συνεχής, οι μαθητές παραπονιούνται συνέχεια. Λέξεις όπως «ηλίθιε, ανόητε, βλάκα, σκασμός» το συναντάμε κάθε δυο τρεις σελίδες παρακάτω, φαντάζομαι ότι οι «παιδαγωγικές» αυτές βρισιές και ειρωνείες ήταν πολύ περισσότερες στη διάρκεια μιας ολόκληρης χρονιάς, αλλά δεν έφτανε ο χώρος να τις περιγράψει όλες.
Δεν φτάνουν αυτά, αλλά έχουμε και χειρότερα. Λέει σε μια μαθήτρια που είχε χαιρετίσει μια φίλη της και καθυστέρησε: «Εγώ για τα γκομενάκια που το παίζουν κάπως (!) δε δίνω μία…»
Έχει και αλατοπίπερο με σεξουαλική χροιά το κείμενο!!!
Για μια καθηγήτρια, τη Ζεραλντίν, ο συγγραφέας νιώθει την ανάγκη να μας περιγράψει με σεξιστικό χυδαίο λόγο τα στήθη της σε δυο σημεία του βιβλίου (ντρέπομαι να αντιγράψω ότι λέει, δείτε τις σ.125 και 152) ενώ δε διστάζει να μιλάει και για τις μαθήτριες ανάλογα, μας συζητάει για μια μαθήτρια που έφυγε και παρατηρούσε τους γοφούς της που δεν θα ξανάβλεπε!!! (σ. 161) Απίστευτο! Απαράδεκτο! Εξοργιστικό. Τα έκρυψε στο φιλμ βέβαια, ο κ. Μπεγκοντό και δεν σχολιάστηκαν από τους κριτικούς του βιβλίου επίσης.
Παρακάτω λέει σε μαθητή (μάλλον για να του ανεβάσει την αυτοεκτίμηση!!)
«Η ζωή σου είναι ένα μεγάλο τίποτα, Ντικό».
Σε άλλο σημείο στο αίτημα του ίδιου μαθητή να αλλάξει τάξη (με αυθάδεια και κακό τρόπο ο μαθητής λέει ότι η τάξη «ζέχνει»), απαντάει «παιδαγωγικά» (δηλαδή με χειρότερο τρόπο) : «Είναι επειδή είσαι κι εσύ μέσα!!!» Βαριά κουβέντα κ. Μπεγκοντό. Ξέρετε να τσακίζετε με τη γλώσσα. Βέβαια διδάξατε το μαθητή σας συμπεριφορά και σας απάντησε αμέσως με τα ίδια τα λόγια σας, να είστε ευχαριστημένος.
Και δεν έχει τέλος αυτό το πανηγύρι…. Άκρατος συμπεριφορισμός, πιπεράτοι διάλογοι για λαϊκή κατανάλωση, απειλές, υποτιμήσεις, βρισιές, ειρωνείες, ενώ αντίθετα σπανίζουν οι ενθαρρύνσεις και οι έπαινοι προς τους μαθητές. Τι θα κάναμε ως γονείς των παιδιών αυτών; Θα αναγνωρίζαμε τον κ. Μπεγκοντό ως «παιδαγωγό» και θα του εμπιστευόμασταν τα παιδιά μας; Βέβαια οι γονείς των συγκεκριμένων παιδιών δεν έχουν και πολλές επιλογές, ούτε τη γλώσσα δεν ξέρουν, οπότε συνήθως ο κ. Μπεγκοντό δρα ανενόχλητος, χωρίς να ανησυχεί για τις αντιδράσεις τους.
Όσο για τον τίτλο «Ανάμεσα στους τοίχους» που επέλεξε ο κ. Μπεγκοντό, τίτλος που θα άρμοζε ίσως για την περιγραφή της ζωής μέσα σε μια φυλακή, η συμπεριφορά του δείχνει ότι βλέπει το ρόλο του σαν ένα σωφρονιστικό υπάλληλο μέσα σε ένα κλειστό στην κοινωνία χώρο, όπου μαζεύτηκαν κάθε λογής περιθωριακοί και έτσι τους αρμόζει η προσβλητική και απαξιωτική συμπεριφορά. Και τέτοια συμπεριφορά δείχνει στις ευαίσθητες εφηβικές ψυχές των μαθητών, δείχνοντάς τους από τα 12-14 χρόνια τους ότι η κοινωνία μας τους απορρίπτει. Για την αυτοεκπληρούμενη προσδοκία δεν του μίλησε ποτέ κανείς προφανώς. Τα «είσαι ένα τίποτε… είσαι ηλίθιος …» κ.ά. θα ήθελε να μας εξηγήσει ο κ. Μπεγκοντό, πώς θα βοηθήσουν τους μαθητές του;
Πείτε μου τώρα αγαπητοί συνάδελφοι: Ισχύουν τα εγκωμιαστικά σχόλια που βλέπουμε στα οπισθόφυλλα των βιβλίων και στα διαφημιστικά φυλλάδια του φιλμ; Να ένα εύκολο quiz λίγων ερωτήσεων: Ο κ. Μπεγκοντό ρίχνεται με ενθουσιασμό στη δουλειά του; χτίζει γέφυρες με τους δύσκολους μαθητές του; Διατηρεί στην τάξη μια ατμόσφαιρα σεβασμού και αξιοπρέπειας; Απορρίπτει τη σοβαροφάνεια και τον αυταρχισμό; Σέβεται τους συναδέλφους του (π.χ. τη Ζεραλντίν);
Θα μου πείτε δεν κρίνω τη συμπεριφορά των μαθητών. Ποια όμως μαθητική αταξία θα δικαιολογούσε την παραπάνω προσβλητική και υποτιμητική για τις εφηβικές ψυχές συμπεριφορά, και μάλιστα για παιδιά που βιώνουν ήδη κοινωνικό αποκλεισμό από τη σύγχρονη κοινωνία και μύρια όσα οικονομικά και οικογενειακά προβλήματα; Ευάλωτα παιδιά στην πιο δύσκολη ηλικία που για να ανοίξουν τα φτερά τους χρειάζονται να τους δείχνουμε σεβασμό, εκτίμηση, αγάπη, να τους μιλάμε με ευπρέπεια και να τους υπολογίζουμε σαν να ήταν τα δικά μας παιδιά. Αν καταφέρουν κάτι οι κ.κ. Μπεγκοντό με βρισιές και ειρωνείες, θα είναι πρόσκαιρο, επίπλαστο, ασήμαντο και στη ροή του χρόνου θα οδηγήσει σε ενίσχυση αρνητικών συμπεριφορών, συχνά παραβατικών που θα κοστίσει στα παιδιά αυτά το μέλλον τους. Γιατί η λεκτική βία (προσβολές και ύβρεις) είναι ίσως χειρότερη και από τη σωματική (που υπήρξε περιορισμένα και αυτή στο βιβλίο) και βάζει ανυπέρβλητα σ’ αυτές τις ηλικίες εμπόδια στην προσωπική ανάπτυξη και βελτίωση των μαθητών και τους οδηγεί στην περιθωριοποίηση, την απογοήτευση, την παραίτηση και συχνά σε αναζήτηση άλλων χώρων δράσης και έκφρασης από το σχολείο με δυσάρεστες συνέπειες για το μέλλον τους.
Όσο για το βραβείο «France Culture/ Télérama» που πήρε το βιβλίο, αυτό χορηγείται όχι από κάποια ακαδημαϊκή αρχή ή μια ένωση συγγραφέων ή από κρατική υπηρεσία αλλά από ένα ραδιοφωνικό σταθμό (France Culture) και ένα εβδομαδιαίο περιοδικό με το τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό πρόγραμμα (Télérama).
Αν δούμε τις εγκωμιαστικές κριτικές του φιλμ και του βιβλίου, θα δούμε ότι οι κριτικοί βέβαια δεν είναι εκπαιδευτικοί, αλλά δημοσιογράφοι, κριτικοί κινηματογράφου, ηθοποιοί, άνθρωποι καθόλα σεβαστοί και άξιοι στη δουλειά τους. Στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση, κρίνουν το περιτύλιγμα και όχι το περιεχόμενο. Ίσως παρασύρονται από τη σκηνοθεσία, τη φωτογραφία, την ηθοποιία, όχι του κ. Μπεγκοντό, αλλά των μικρών μαθητών που γεμίζουν με τη φρεσκάδα και τη ζωντάνια τους ευχάριστα το χρόνο μας. Επειδή όμως δεν μπορούν να κρίνουν εκπαιδευτικές μεθόδους, αλλά μπορεί και να πιστεύουν ότι έτσι πρέπει να φέρονται οι εκπαιδευτικοί με βάση ίσως κακές εμπειρίες από την παιδική τους ηλικία αλλά και επηρεασμένοι από τη ρατσιστική κοινωνία μας που περιθωριοποιεί τα παιδιά αυτά των προσφύγων, ας μην δίνουν και κατευθύνσεις προς τους ανά τον κόσμο εκπαιδευτικούς να δουν το φιλμ και να διαβάσουν το βιβλίο για να βελτιώσουν την παιδαγωγική συμπεριφορά τους, όπως εμμέσως εννοούν. Η Παιδαγωγική Επιστήμη έχει εξελιχθεί πάρα πολύ για να χρειάζονται παροτρύνσεις από μη ειδικούς για εφαρμογή στην πράξη απλοϊκών αυτοσχέδιων συμπεριφοριστικών μεθόδων, όπως αυτές που υιοθετούνται από τον κ. Μπεγκοντό, σαν απόηχοι ίσως των αντίστοιχων μεθόδων της εποχής που αυτός ήταν στα θρανία και όπου οι μέθοδοι ίσως ήταν βάρβαρες και ατιμωτικές και προφανώς του άφησαν κάποια κατάλοιπα που δυστυχώς πληρώνουν οι μαθητές του.
Λοιπόν, κ. Μπεγκοντό, εσείς τώρα πια φύγατε από τα δύσκολα, πήρατε έξυπνα την οδό της δόξας και των χρημάτων και τώρα πουλήσατε περισσότερα βιβλία από πολλούς δασκάλους μας παιδαγωγούς και κάνατε περισσότερα εισιτήρια από καταξιωμένους ηθοποιούς και σκηνοθέτες. Να ξέρετε ότι κ. Μπεγκοντό, ότι το 99,99% των πρώην συναδέλφων σας δεν πιστεύουν στις μεθόδους σας, την εύκολη οργή σας, την υποτιμητική, υβριστική, απαξιωτική γλώσσα σας (αν και φιλόλογος!!), την αντιπαιδαγωγική συμπεριφορά σας. Πιστεύουν στην αντιμετώπιση των μαθητών (άσχετα από το χρώμα τους και την καταγωγή τους) με σεβασμό και εκτίμηση, με προσδοκίες και με αγωνία για την εξέλιξή τους, γιατί από αυτούς μόνο μπορούν να περιμένουν να γίνει η κοινωνία μας καλύτερη.
Η ιδέα σας ήταν επιτυχημένη και κυρίως αποδοτική, αλλά πρέπει να ξέρετε ότι ο ρόλος των εκπαιδευτικών είναι ρόλος «ΗΘΟΠΟΙΩΝ» με την ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΗ ΟΜΩΣ ΣΗΜΑΣΙΑ της λέξης, μέσα στα σχολεία και όχι στο σινεμά. Γι αυτό και στη νέα σας δουλειά, ξεχάστε την προηγούμενη ζωή σας στα σχολεία, αν και κάποιοι μαθητές σας δεν θα την ξεχάσουν εύκολα, θα θυμούνται τις προσβολές και ατιμώσεις. Να είστε σίγουρος όμως ότι οι επόμενοι δάσκαλοί τους θα είναι κοντά τους να τους βοηθήσουν (ειδικά αν διαβάσουν το βιβλίο σας).
Πώς να αρχίσει κανείς; Πώς ν’ αντιμετωπίσει τους διθυράμβους; Είναι τόσο σαρωτικό το κύμα των επαίνων για το βιβλίο και των εγκωμιαστικών κριτικών για την ταινία του Φρανσουά Μπεγκοντό, που διστάζεις να σταθείς απέναντι και αναρωτιέσαι μήπως κάνεις λάθος. Εσύ που σου σύστησαν ότι ως εκπαιδευτικός, ΠΡΕΠΕΙ να διαβάσεις το βιβλίο, ΠΡΕΠΕΙ να δεις την ταινία, ΠΡΕΠΕΙ να χειροκροτήσεις τον κ. Μπεγκοντό που δρα «ανάμεσα στους τοίχους» ενός σχολείου σε μια «σκληρή» εργατική συνοικία του Παρισιού, όπου οι περισσότεροι μαθητές είναι μετανάστες ή παιδιά μεταναστών. Είναι παιδιά που η καταγωγή τους ξυπνάει μνήμες μιας όχι και τόσο παλιάς αποικιοκρατικής πολιτικής που τα είχε όλα, πολέμους, σκλαβοπάζαρα, δολοφονίες και κατοχή εδαφών που καταλάμβαναν το 8% του παγκόσμιου χάρτη κάποτε. Και βέβαια δεν ήταν μόνο η Γαλλία, κάθε χώρα που θεωρούσε ότι υπερτερεί σε «πολιτισμό» τα τελευταία 2500 χρόνια, ξεκίναγε για κατακτήσεις σε χώρες που η φτώχεια απέκλειε κάθε δυνατότητα αντίστασης στο βίαιο «εκπολιτισμό» τους. Θαρρείς και ήλθε τώρα η ώρα της εκδίκησης για τον επεκτατισμό του Δυτικού «πολιτισμού», όπου πια οι κάτοικοι των φτωχών χωρών ταξιδεύουν χιλιάδες μίλια για να κατοικήσουν και να επιβιώσουν σε αφιλόξενα εδάφη, όπου βέβαια είναι ανεπιθύμητοι από τους απογόνους των αποίκων που κάποτε καταλήστευαν τις χώρες τους.
Οι σύγχρονες δημοκρατικές παιδαγωγικές αντιλήψεις επιβάλλουν ευτυχώς την ένταξη των παιδιών των μεταναστών στα εκπαιδευτικά συστήματα των χωρών υποδοχής, με όσα προβλήματα για την «ομαλή» λειτουργία των σχολείων και αν αυτό συνεπάγεται, αλλά η περιθωριοποίηση των οικογενειών τους σε συνοικίες «γκέτο» δημιουργεί αναπόφευκτα και σχολεία με την πλειοψηφία των μαθητών να έχουν ήδη προδιαγεγραμμένη πορεία: σχολική αποτυχία, ανύπαρκτη αυτοεκτίμηση, ανεργία, υποαπασχόληση, έλλειψη κοινωνικής φροντίδας, εξαρτήσεις, παραβατική συμπεριφορά, κοινωνική απομόνωση, προσωπική και επαγγελματική αποτυχία.
Σκληρά παιδιά, ατίθασα, κακοί μαθητές, αδιάφοροι, αντικοινωνικοί… Σε ένα τέτοιο σχολείο αναφέρεται και ο κ.Μπεγκοντό. Πώς να διδάξεις εκεί; Μα να η λύση, μας την προτείνει στο βιβλίο του!. Θα είσαι σκληρός, είρων, θα προσβάλλεις, θα υποτιμάς, θα δυσανασχετείς μέχρι να τελειώσει η χρονιά και να ηρεμήσεις.
Γιατί αυτά κάνει ο κ. Μπεγκοντό, ως «παιδαγωγός». Μας λένε στις περιγραφές στα οπισθόφυλλα και στα διαφημιστικά φυλλάδια: «Ρίχνεται με ενθουσιασμό στη δουλειά του, χτίζει γέφυρες με τους δύσκολους μαθητές του και αναπτύσσει σχέσεις με τους συναδέλφους του. Διατηρεί στην τάξη μια ατμόσφαιρα σεβασμού και αξιοπρέπειας. Απορρίπτει τη σοβαροφάνεια και τον αυταρχισμό». Θα τα δούμε όλα αυτά… πώς τα «καταφέρνει»… δεν ξέρω αν μπορούμε να συμφωνήσουμε στο ελάχιστο με τις μεθόδους του που παροτρυνόμαστε ΟΛΟΙ οι εκπαιδευτικοί του κόσμου να θαυμάσουμε !!!
Σταχυολογώ λοιπόν παραδείγματα συμπεριφοράς του εκπαιδευτικού κ. Μπεγκοντό (πολλά λείπουν από την ταινία για ευνόητους λόγους)
Την ΠΡΩΤΗ μέρα σχολείου σε μαθητή:
«Γυρνάς πίσω και χαμογελάς σαν ηλίθιος… θα’ χεις χοντρό πρόβλημα, ο χαμένος θα’ σαι συ» («παιδαγωγική» απειλή)
«Τριγύριζα ανάμεσα στα θρανία, βαριόμουν…» (η βαριεστημάρα είναι οιωνός για ένα επιτυχημένο μάθημα)
Μιλάει η Αλισά …. Ο κ. Μπεγκοντό γράφει «Γαμώτο» (αγανάκτηση που μίλησε η μαθήτρια»)
«Ευέξαπτος λόγω Δευτέρας, της πήρα το τετράδιο». Από τους καθηγητές που δουλεύουν 4 μέρες όπως ο κ. Μπεγκοντό (μας το έκανε γνωστό στην εισαγωγή ότι τις Παρασκευές δεν δούλευε), τις Δευτέρες βέβαια δεν πρέπει να έχουμε την απαίτηση να μην έχουν τα νεύρα τους!!
Στη Ντιάνκα μια μέρα που ο καθηγητής πάλι νύσταζε (γράφει «Μού έλειπε ύπνος»)
«Είσαι ηλίθια, Θεέ μου, είναι απίστευτο πόσο ηλίθια είσαι»
«Μη με προσβάλλετε…»
«Εάν μου κάνει κέφι, μπορώ να σε προσβάλλω, μακράν κατέχεις τον τίτλο της πιο ηλίθιας μαθήτριας»
Αλλού: «Τώρα το βουλώνεις γιατί δεν θα έχουμε καλά ξεμπερδέματα»
Έχουμε βέβαια και περιαυτολογία. «Μόνο κάποιοι πολύ μορφωμένοι, όπως εγώ για παράδειγμα….»
Χειρονομίες; Και από αυτές έχουμε, μαζί με οργή, αγανάκτηση, εκσφενδονίζει και τσάντες!!!)
«Πίεσα το χέρι του …
-Ε, κοντά τα χέρια σας…
-Κάθισε κάτω … Εσύ πήγαινε στη θέση σου, όχι εκεί, στο βάθος.
Τον έσπρωχνα στην πλάτη. Άρπαξα τα λουριά της τσάντας του που προσγειώθηκε με δύναμη σ’ ένα θρανίο στη γωνία.
-Γιατί τα βάζετε μαζί μου;
-Θα τα βάλω μ’ όποιον θέλω. Ποιος είναι ο καθηγητής, εσύ ή εγώ;» (ο νόμος του ισχυρού).
Σε άλλο σημείο η οργή περισσεύει (και στην ταινία) «Έδωσα μια κλωτσιά σε μια καρέκλα που αναποδογύρισε»
Αλλού: «Ένιωθα το αίμα να μου ανεβαίνει στο κεφάλι…»
Μια μαθήτρια γράφει αυτά που της έμαθε ο κ. καθηγητής με τη συμπεριφορά του: «Ένας έφηβος μαθαίνει σιγά σιγά να σέβεται τους καθηγητές μέσα από τις ΑΠΕΙΛΕΣ τους…»
Το αποκορύφωμα, λέει «τσούλες» δυο μαθήτριες που έκαναν το λάθος να μην είναι στα 14 χρόνια τους τόσο σοβαρές ή σοβαροφανείς στο σύλλογο, και ούτε λόγος για συγγνώμη. Μάλιστα λέει στη μία («έσφιξα τα δόντια και έβγαλα ένα γρύλισμα») ότι είναι για κλάματα που προσβλήθηκε, γιατί, προσέξτε, δεν την είπε «τσούλα» αλλά ότι φέρεται «σαν τσούλα». Αυτό δεν πειράζει μια 14χρονη έφηβη, είναι ασήμαντο κατά τον κ.Μπεγκοντό.
«Καλή και διδακτική» η αναφορά στο μαθητή που χτύπαγε την πόρτα και δεν του άνοιγαν να τον ακούσουν και που του έκλειναν την πόρτα στα μούτρα.
Η κοροϊδία και ειρωνεία στους διαλόγους είναι συνεχής, οι μαθητές παραπονιούνται συνέχεια. Λέξεις όπως «ηλίθιε, ανόητε, βλάκα, σκασμός» το συναντάμε κάθε δυο τρεις σελίδες παρακάτω, φαντάζομαι ότι οι «παιδαγωγικές» αυτές βρισιές και ειρωνείες ήταν πολύ περισσότερες στη διάρκεια μιας ολόκληρης χρονιάς, αλλά δεν έφτανε ο χώρος να τις περιγράψει όλες.
Δεν φτάνουν αυτά, αλλά έχουμε και χειρότερα. Λέει σε μια μαθήτρια που είχε χαιρετίσει μια φίλη της και καθυστέρησε: «Εγώ για τα γκομενάκια που το παίζουν κάπως (!) δε δίνω μία…»
Έχει και αλατοπίπερο με σεξουαλική χροιά το κείμενο!!!
Για μια καθηγήτρια, τη Ζεραλντίν, ο συγγραφέας νιώθει την ανάγκη να μας περιγράψει με σεξιστικό χυδαίο λόγο τα στήθη της σε δυο σημεία του βιβλίου (ντρέπομαι να αντιγράψω ότι λέει, δείτε τις σ.125 και 152) ενώ δε διστάζει να μιλάει και για τις μαθήτριες ανάλογα, μας συζητάει για μια μαθήτρια που έφυγε και παρατηρούσε τους γοφούς της που δεν θα ξανάβλεπε!!! (σ. 161) Απίστευτο! Απαράδεκτο! Εξοργιστικό. Τα έκρυψε στο φιλμ βέβαια, ο κ. Μπεγκοντό και δεν σχολιάστηκαν από τους κριτικούς του βιβλίου επίσης.
Παρακάτω λέει σε μαθητή (μάλλον για να του ανεβάσει την αυτοεκτίμηση!!)
«Η ζωή σου είναι ένα μεγάλο τίποτα, Ντικό».
Σε άλλο σημείο στο αίτημα του ίδιου μαθητή να αλλάξει τάξη (με αυθάδεια και κακό τρόπο ο μαθητής λέει ότι η τάξη «ζέχνει»), απαντάει «παιδαγωγικά» (δηλαδή με χειρότερο τρόπο) : «Είναι επειδή είσαι κι εσύ μέσα!!!» Βαριά κουβέντα κ. Μπεγκοντό. Ξέρετε να τσακίζετε με τη γλώσσα. Βέβαια διδάξατε το μαθητή σας συμπεριφορά και σας απάντησε αμέσως με τα ίδια τα λόγια σας, να είστε ευχαριστημένος.
Και δεν έχει τέλος αυτό το πανηγύρι…. Άκρατος συμπεριφορισμός, πιπεράτοι διάλογοι για λαϊκή κατανάλωση, απειλές, υποτιμήσεις, βρισιές, ειρωνείες, ενώ αντίθετα σπανίζουν οι ενθαρρύνσεις και οι έπαινοι προς τους μαθητές. Τι θα κάναμε ως γονείς των παιδιών αυτών; Θα αναγνωρίζαμε τον κ. Μπεγκοντό ως «παιδαγωγό» και θα του εμπιστευόμασταν τα παιδιά μας; Βέβαια οι γονείς των συγκεκριμένων παιδιών δεν έχουν και πολλές επιλογές, ούτε τη γλώσσα δεν ξέρουν, οπότε συνήθως ο κ. Μπεγκοντό δρα ανενόχλητος, χωρίς να ανησυχεί για τις αντιδράσεις τους.
Όσο για τον τίτλο «Ανάμεσα στους τοίχους» που επέλεξε ο κ. Μπεγκοντό, τίτλος που θα άρμοζε ίσως για την περιγραφή της ζωής μέσα σε μια φυλακή, η συμπεριφορά του δείχνει ότι βλέπει το ρόλο του σαν ένα σωφρονιστικό υπάλληλο μέσα σε ένα κλειστό στην κοινωνία χώρο, όπου μαζεύτηκαν κάθε λογής περιθωριακοί και έτσι τους αρμόζει η προσβλητική και απαξιωτική συμπεριφορά. Και τέτοια συμπεριφορά δείχνει στις ευαίσθητες εφηβικές ψυχές των μαθητών, δείχνοντάς τους από τα 12-14 χρόνια τους ότι η κοινωνία μας τους απορρίπτει. Για την αυτοεκπληρούμενη προσδοκία δεν του μίλησε ποτέ κανείς προφανώς. Τα «είσαι ένα τίποτε… είσαι ηλίθιος …» κ.ά. θα ήθελε να μας εξηγήσει ο κ. Μπεγκοντό, πώς θα βοηθήσουν τους μαθητές του;
Πείτε μου τώρα αγαπητοί συνάδελφοι: Ισχύουν τα εγκωμιαστικά σχόλια που βλέπουμε στα οπισθόφυλλα των βιβλίων και στα διαφημιστικά φυλλάδια του φιλμ; Να ένα εύκολο quiz λίγων ερωτήσεων: Ο κ. Μπεγκοντό ρίχνεται με ενθουσιασμό στη δουλειά του; χτίζει γέφυρες με τους δύσκολους μαθητές του; Διατηρεί στην τάξη μια ατμόσφαιρα σεβασμού και αξιοπρέπειας; Απορρίπτει τη σοβαροφάνεια και τον αυταρχισμό; Σέβεται τους συναδέλφους του (π.χ. τη Ζεραλντίν);
Θα μου πείτε δεν κρίνω τη συμπεριφορά των μαθητών. Ποια όμως μαθητική αταξία θα δικαιολογούσε την παραπάνω προσβλητική και υποτιμητική για τις εφηβικές ψυχές συμπεριφορά, και μάλιστα για παιδιά που βιώνουν ήδη κοινωνικό αποκλεισμό από τη σύγχρονη κοινωνία και μύρια όσα οικονομικά και οικογενειακά προβλήματα; Ευάλωτα παιδιά στην πιο δύσκολη ηλικία που για να ανοίξουν τα φτερά τους χρειάζονται να τους δείχνουμε σεβασμό, εκτίμηση, αγάπη, να τους μιλάμε με ευπρέπεια και να τους υπολογίζουμε σαν να ήταν τα δικά μας παιδιά. Αν καταφέρουν κάτι οι κ.κ. Μπεγκοντό με βρισιές και ειρωνείες, θα είναι πρόσκαιρο, επίπλαστο, ασήμαντο και στη ροή του χρόνου θα οδηγήσει σε ενίσχυση αρνητικών συμπεριφορών, συχνά παραβατικών που θα κοστίσει στα παιδιά αυτά το μέλλον τους. Γιατί η λεκτική βία (προσβολές και ύβρεις) είναι ίσως χειρότερη και από τη σωματική (που υπήρξε περιορισμένα και αυτή στο βιβλίο) και βάζει ανυπέρβλητα σ’ αυτές τις ηλικίες εμπόδια στην προσωπική ανάπτυξη και βελτίωση των μαθητών και τους οδηγεί στην περιθωριοποίηση, την απογοήτευση, την παραίτηση και συχνά σε αναζήτηση άλλων χώρων δράσης και έκφρασης από το σχολείο με δυσάρεστες συνέπειες για το μέλλον τους.
Όσο για το βραβείο «France Culture/ Télérama» που πήρε το βιβλίο, αυτό χορηγείται όχι από κάποια ακαδημαϊκή αρχή ή μια ένωση συγγραφέων ή από κρατική υπηρεσία αλλά από ένα ραδιοφωνικό σταθμό (France Culture) και ένα εβδομαδιαίο περιοδικό με το τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό πρόγραμμα (Télérama).
Αν δούμε τις εγκωμιαστικές κριτικές του φιλμ και του βιβλίου, θα δούμε ότι οι κριτικοί βέβαια δεν είναι εκπαιδευτικοί, αλλά δημοσιογράφοι, κριτικοί κινηματογράφου, ηθοποιοί, άνθρωποι καθόλα σεβαστοί και άξιοι στη δουλειά τους. Στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση, κρίνουν το περιτύλιγμα και όχι το περιεχόμενο. Ίσως παρασύρονται από τη σκηνοθεσία, τη φωτογραφία, την ηθοποιία, όχι του κ. Μπεγκοντό, αλλά των μικρών μαθητών που γεμίζουν με τη φρεσκάδα και τη ζωντάνια τους ευχάριστα το χρόνο μας. Επειδή όμως δεν μπορούν να κρίνουν εκπαιδευτικές μεθόδους, αλλά μπορεί και να πιστεύουν ότι έτσι πρέπει να φέρονται οι εκπαιδευτικοί με βάση ίσως κακές εμπειρίες από την παιδική τους ηλικία αλλά και επηρεασμένοι από τη ρατσιστική κοινωνία μας που περιθωριοποιεί τα παιδιά αυτά των προσφύγων, ας μην δίνουν και κατευθύνσεις προς τους ανά τον κόσμο εκπαιδευτικούς να δουν το φιλμ και να διαβάσουν το βιβλίο για να βελτιώσουν την παιδαγωγική συμπεριφορά τους, όπως εμμέσως εννοούν. Η Παιδαγωγική Επιστήμη έχει εξελιχθεί πάρα πολύ για να χρειάζονται παροτρύνσεις από μη ειδικούς για εφαρμογή στην πράξη απλοϊκών αυτοσχέδιων συμπεριφοριστικών μεθόδων, όπως αυτές που υιοθετούνται από τον κ. Μπεγκοντό, σαν απόηχοι ίσως των αντίστοιχων μεθόδων της εποχής που αυτός ήταν στα θρανία και όπου οι μέθοδοι ίσως ήταν βάρβαρες και ατιμωτικές και προφανώς του άφησαν κάποια κατάλοιπα που δυστυχώς πληρώνουν οι μαθητές του.
Λοιπόν, κ. Μπεγκοντό, εσείς τώρα πια φύγατε από τα δύσκολα, πήρατε έξυπνα την οδό της δόξας και των χρημάτων και τώρα πουλήσατε περισσότερα βιβλία από πολλούς δασκάλους μας παιδαγωγούς και κάνατε περισσότερα εισιτήρια από καταξιωμένους ηθοποιούς και σκηνοθέτες. Να ξέρετε ότι κ. Μπεγκοντό, ότι το 99,99% των πρώην συναδέλφων σας δεν πιστεύουν στις μεθόδους σας, την εύκολη οργή σας, την υποτιμητική, υβριστική, απαξιωτική γλώσσα σας (αν και φιλόλογος!!), την αντιπαιδαγωγική συμπεριφορά σας. Πιστεύουν στην αντιμετώπιση των μαθητών (άσχετα από το χρώμα τους και την καταγωγή τους) με σεβασμό και εκτίμηση, με προσδοκίες και με αγωνία για την εξέλιξή τους, γιατί από αυτούς μόνο μπορούν να περιμένουν να γίνει η κοινωνία μας καλύτερη.
Η ιδέα σας ήταν επιτυχημένη και κυρίως αποδοτική, αλλά πρέπει να ξέρετε ότι ο ρόλος των εκπαιδευτικών είναι ρόλος «ΗΘΟΠΟΙΩΝ» με την ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΗ ΟΜΩΣ ΣΗΜΑΣΙΑ της λέξης, μέσα στα σχολεία και όχι στο σινεμά. Γι αυτό και στη νέα σας δουλειά, ξεχάστε την προηγούμενη ζωή σας στα σχολεία, αν και κάποιοι μαθητές σας δεν θα την ξεχάσουν εύκολα, θα θυμούνται τις προσβολές και ατιμώσεις. Να είστε σίγουρος όμως ότι οι επόμενοι δάσκαλοί τους θα είναι κοντά τους να τους βοηθήσουν (ειδικά αν διαβάσουν το βιβλίο σας).
Παρασκευή 7 Νοεμβρίου 2008
ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ; Προτάσεις για την αντιμετώπιση της παραβατικής βλαπτικής για την υγεία συμπεριφοράς.
Αγαπητοί συνάδελφοι, επειδή συχνά ακούγονται αντικρουόμενες απόψεις για το αν απαγορεύεται στους μαθητές το κάπνισμα στα σχολεία, η απάντηση είναι ΝΑΙ, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΜΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΟΠΩΣ:
1) Σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (Δημόσια ή Ιδιωτικά).
2) Σχολεία Δευτεροβάθμιας και Μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Δημόσια ή Ιδιωτικά).
3) Πανεπιστήμια, Τεχνολογικά Ιδρύματα και γενικά Ιδρύματα Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
4) Φροντιστήρια.
ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ επιτρέπεται σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ, ενώ επιτρέπεται στους φοιτητές ΑΕΙ/ΤΕΙ.
Σας υπενθυμίζω στο τέλος του κειμένου τη σχετική νομοθεσία.
Επίσης μόλις κατατέθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης «για την προστασία ανηλίκων από τον καπνό και τα αλκοολούχα ποτά», σύμφωνα με το οποίο ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΠΩΛΗΣΗ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΠΝΟΥ ΣΕ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η άλλη μεγάλη πληγή των νέων ανθρώπων είναι η ευρεία χρήση ΑΛΚΟΟΛ. Στο νομοσχέδιο αυτό συμπεριλαμβάνονται μέτρα για την απαγόρευση της κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών από ανηλίκους και ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥΣ ΩΣ 18 ΕΤΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΜΠΑΡ ΚΑΙ ΆΛΛΑ ΝΥΧΤΕΡΙΝΑ ΚΕΝΤΡΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ. Στο υπουργείο Υγείας δημιουργείται Ειδική Υπηρεσία Προστασίας Ανηλίκων από τον Καπνό και το Αλκοόλ, η οποία θα είναι αρμόδια, μεταξύ άλλων, για την ανάπτυξη έρευνας και τον συντονισμό προγραμμάτων σε αυτόν τον τομέα καθώς και την καθιέρωση - σε συνεργασία με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων - ενός εθνικού συστήματος επιδημιολογικής παρακολούθησης της κατανάλωσης καπνού και αλκοολούχων ποτών.
ΣΧΟΛΙΟ
Η παιδαγωγική αντιμετώπιση παραβατικών συμπεριφορών, ειδικά όταν αφορά ευαίσθητα θέματα υγείας, νομίζω ότι διευκολύνεται όταν υπάρχει και σχετική απαγόρευση από το νόμο. Βέβαια, υποστηρίζω ότι ΔΕΝ πρέπει η νομοθετική απαγόρευση να αποτελέσει μια απαρχή ευρείας εφαρμογής απορριπτικών τιμωρητικών ποινών στους μαθητές για την εφαρμογή της, γιατί αυτό που ΔΕΝ πρέπει να συμβεί με κανένα τρόπο, είναι να δημιουργήσουμε ένα αυταρχικό σχολείο, που αγνοώντας την ψυχολογία της εφηβείας θα βασίζεται σε απλές συμπεριφοριστικές τιμωρητικές πρακτικές που μόνο σε μικρά παιδιά ή σε άλλες ειδικές περιπτώσεις θα είχαν ενδεχομένως κάποιο παροδικό αποτέλεσμα.
Χρειαζόμαστε μόνο ένα σχολείο που σύμφωνα με τις σύγχρονες (αν και από δεκαετίες ήδη διατυπωμένες) επιστημονικές παιδαγωγικές απόψεις θα ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ συνεχώς για την ανάπτυξη στους έφηβους μαθητές μας μιας εσωτερικής αυτόνομης ηθικής, μιας ηθικής προσωπικών αξιών που θα τους βοηθήσει σε όλα τα στάδια της ζωής τους να είναι ολοκληρωμένες πνευματικές προσωπικότητες ΜΕ ΙΣΧΥΡΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΒΛΑΠΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ.
Η επίτευξη των παραπάνω στόχων είναι πολύ δύσκολη εξαιτίας των διαρκώς αυξανόμενων προβλημάτων ποικίλης παραβατικής συμπεριφοράς των μαθητών μας μέσα και έξω από το σχολείο, που ευνοείται από τη σημερινή κοινωνία που βασίζεται μόνο σε υλικές οικονομικές αξίες και στο νόμο της επικράτησης του πιο ισχυρού (σε οικονομική, στρατιωτική, σωματική δύναμη). Όμως ο δύσβατος δρόμος της «εξόδου από το σπήλαιο» μας έχει υποδειχθεί πριν 2500 χιλιάδες χρόνια, και δεν έχουμε πια καμιά δικαιολογία. Είναι ώρα να βοηθήσουμε τους μαθητές μας να βγουν!!!
Χρειάζεται λοιπόν στο σύγχρονο σχολείο:
1) Η παροχή Γενικής Παιδείας σε όλους τους έφηβους μαθητές (και στους μαθητές των ΕΠΑ.Σ.)
2) Η διδασκαλία της Αγωγής Υγείας ως βιωματικό μάθημα σε ικανή έκταση μέσα στο σχολικό ωρολόγιο πρόγραμμα σε εβδομαδιαία βάση σε ΟΛΟΥΣ τους μαθητές ΟΛΩΝ των τύπων σχολείων, Γυμνασίων, ΕΠΑ.Λ. και ΓΕ.Λ. (στις ΕΠΑ.Σ. κατ’ εξαίρεση γίνεται) και όχι μόνο μέσα από τα - πολύ χρήσιμα φυσικά - προγράμματα, που όμως η πράξη έχει δείξει ότι δεν περιλαμβάνουν το σύνολο των μαθητών και δεν μπορούν να είναι τόσο πολλά σε ένα σχολείο ώστε να καλύπτουν τα δεκάδες θέματα Αγωγής Υγείας που είναι αναγκαίο να αναπτύσσονται ΚΑΘΕ χρόνο ΣΕ ΟΛΟΥΣ τους μαθητές.
3) Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΩΣ ΠΡΟΤΥΠΟ ΗΘΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ.
4) Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΩΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ –ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΤΕΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ.
5) Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ … ΓΙΑ ΟΛΑ. Το μάθημα δεν περιορίζεται στο σχολικό βιβλίο και στο Αναλυτικό Πρόγραμμα, το γνωσιοκεντρικό μοντέλο διδασκαλίας πρέπει να δώσει τη θέση του στην ανοιχτή κοινωνική μάθηση μέσα από διαδικασίες ανεμπόδιστης επικοινωνίας και κριτικού διαλόγου, με στόχο την αγωγή προσωπικότητας ως υπερσύνολο της απλής μηχανιστικής βελτίωσης στο γνωστικό τομέα.
6) Η δημοκρατική λειτουργία του σχολείου, με πρότυπο την ιδανική κοινωνία που οραματιζόμαστε και που θέλουμε οι μαθητές μας να δημιουργήσουν, όπου η τήρηση των κανόνων και η αποφυγή παραβατικών συμπεριφορών θα είναι αποτέλεσμα αμοιβαίας συμφωνίας με τους μαθητές και άρα συνειδητής πειθαρχίας με γνώμονα την προαγωγή της πνευματικής, ψυχικής και σωματικής τους υγείας.
Καθεμία από τις παραπάνω προτάσεις χρειάζεται ανάλυση, επεξήγηση, εξειδίκευση και σύνδεση με την καθημερινή σχολική πράξη, αλλά παρατέθηκαν εδώ απέριττες ως αφορμές για συλλογισμό. Αν αγαπητοί συνάδελφοι κάποια από τα παραπάνω μας φαίνονται δύσκολα και ουτοπικά, απλώς ας προσπαθήσουμε περισσότερο … Αξίζει τον κόπο, αλλά είναι και υποχρέωσή μας.
Ακολουθεί ο νόμος για το κάπνισμα που ήδη ισχύει. Για διευκόλυνση έχω αντικαταστήσει με ……. τα σημεία που δεν αφορούν την εκπαίδευση.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ
ΓΕΝ. Δ/ΝΣΗ ΥΓΕΙΑΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ
ΤΜΗΜΑ Β΄
(ΦΕΚ 1001 τ.Β)
Αθήνα 1 / 8 / 2002
(ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ)
Αριθ. Υ1/Γ.Π./οικ.76017
Απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους, μεταφορικά μέσα και μονάδες παροχής Υπηρεσιών Υγείας.
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ
'Εχοντας υπόψη τις διατάξεις: …………………………………………………..
και την ανάγκη λήψης μέτρων για την προστασία της Δημόσιας Υγείας από τις επιπτώσεις του καπνού των τσιγάρων, αποφασίζουμε:
Εκδίδουμε την παρούσα Υγειονομική Διάταξη, η οποία θα ισχύει σε όλη την Επικράτεια.
I. Απαγορεύουμε το κάπνισμα στους παρακάτω αναφερόμενους χώρους.
α. Σε όλα τα κτίρια όπου στεγάζονται Γραφεία Δημοσίων Υπηρεσιών, Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου που εποπτεύονται και επιχορηγούνται από το Κράτος, Οργανισμοί και άλλα Ιδρύματα (Ο.Τ.Ε., Δ.Ε.Η., ΕΛ.ΤΑ. κ.λπ.). Επίσης σε χώρους εργασίας που ανήκουν σε ιδιωτικούς φορείς, καθώς και στους χώρους μακράς αναμονής του κοινού (αίθουσες αναμονής αεροδρομίων, σιδηροδρομικών σταθμών, σταθμών λεωφορείων κ.λ.π.)
β. Σε όλες τις μονάδες παροχής Υπηρεσιών Υγείας, όπως: 1) Νοσοκομεία.2) Ιδιωτικές Κλινικές.3) Κέντρα Υγείας.4) Περιφερειακά Ιατρεία.5) Δημοτικά Ιατρεία.6) Ιατρεία Νομικών Προσώπων Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου (Ι.Κ.Α., κ.λ.π.)7) Ιδιωτικά Ιατρεία - Οδοντιατρεία. 8) Φαρμακεία.9) Λοιπές μονάδες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (Π.Φ.Υ.).1Ο) Σε κάθε άλλο χώρο που δεν αναφέρεται παραπάνω, όπου παρέχονται υπηρεσίες υγείας.
γ. Σε όλους τους χώρους που παρέχεται εκπαίδευση όπως:
1) Σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (Δημόσια ή Ιδιωτικά).
2) Σχολεία Δευτεροβάθμιας και Μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Δημόσια ή Ιδιωτικά).
3) Πανεπιστήμια, Τεχνολογικά Ιδρύματα και γενικά Ιδρύματα Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
4) Φροντιστήρια.
δ. Στα νηπιαγωγεία, παιδικούς σταθμούς, βρεφονηπιακούς σταθμούς, παιδότοπους.
Στα κτίρια των Δημοσίων Υπηρεσιών, Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου που εποπτεύονται και επιχορηγούνται από το Κράτος, Οργανισμών και άλλων Ιδρυμάτων (Ο.Τ.Ε., Δ.Ε.Η., ΕΛ.ΤΑ. κ.λπ.), στα Νοσηλευτικά Ιδρύματα, Ιδιωτικές Κλινικές, Κέντρα Υγείας, Ιατρεία Νομικών Προσώπων Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου (Ι.Κ.Α., κ.λπ.), ορίζονται ειδικοί χώροι (καπνιστήρια) , στους οποίους θα υπάρχει ισχυρή εγκατάσταση συστήματος εξαερισμού για τους εργαζόμενους καπνιστές.
Τα ανωτέρω ισχύουν και για τα σχολεία, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και για τα Φροντιστήρια, ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ που επιθυμεί να καπνίσει, για δε τις σχολές τις τριτοβάθμιας εκπαίδευσης για τους εργαζόμενους (επιστημονικό και διοικητικό και βοηθητικό προσωπικό) και για τους φοιτητές.
Οι χώροι θα οριστούν από τους διευθυντές - προϊστάμενους των αρμοδίων φορέων ανάλογα με τις ανάγκες τους, με σκοπό να μην παρεμποδίζεται η ουσιαστική λειτουργία της υπηρεσίας.
……………………… Αθήνα, 29 Ιουλίου 2002
Ευχαριστώ για την υπομονή και την προσοχή σας.
1) Σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (Δημόσια ή Ιδιωτικά).
2) Σχολεία Δευτεροβάθμιας και Μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Δημόσια ή Ιδιωτικά).
3) Πανεπιστήμια, Τεχνολογικά Ιδρύματα και γενικά Ιδρύματα Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
4) Φροντιστήρια.
ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ επιτρέπεται σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ, ενώ επιτρέπεται στους φοιτητές ΑΕΙ/ΤΕΙ.
Σας υπενθυμίζω στο τέλος του κειμένου τη σχετική νομοθεσία.
Επίσης μόλις κατατέθηκε στη Βουλή το νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης «για την προστασία ανηλίκων από τον καπνό και τα αλκοολούχα ποτά», σύμφωνα με το οποίο ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΠΩΛΗΣΗ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΠΝΟΥ ΣΕ ΑΝΗΛΙΚΟΥΣ. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η άλλη μεγάλη πληγή των νέων ανθρώπων είναι η ευρεία χρήση ΑΛΚΟΟΛ. Στο νομοσχέδιο αυτό συμπεριλαμβάνονται μέτρα για την απαγόρευση της κατανάλωσης αλκοολούχων ποτών από ανηλίκους και ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥΣ ΩΣ 18 ΕΤΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΜΠΑΡ ΚΑΙ ΆΛΛΑ ΝΥΧΤΕΡΙΝΑ ΚΕΝΤΡΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗΣ. Στο υπουργείο Υγείας δημιουργείται Ειδική Υπηρεσία Προστασίας Ανηλίκων από τον Καπνό και το Αλκοόλ, η οποία θα είναι αρμόδια, μεταξύ άλλων, για την ανάπτυξη έρευνας και τον συντονισμό προγραμμάτων σε αυτόν τον τομέα καθώς και την καθιέρωση - σε συνεργασία με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων - ενός εθνικού συστήματος επιδημιολογικής παρακολούθησης της κατανάλωσης καπνού και αλκοολούχων ποτών.
ΣΧΟΛΙΟ
Η παιδαγωγική αντιμετώπιση παραβατικών συμπεριφορών, ειδικά όταν αφορά ευαίσθητα θέματα υγείας, νομίζω ότι διευκολύνεται όταν υπάρχει και σχετική απαγόρευση από το νόμο. Βέβαια, υποστηρίζω ότι ΔΕΝ πρέπει η νομοθετική απαγόρευση να αποτελέσει μια απαρχή ευρείας εφαρμογής απορριπτικών τιμωρητικών ποινών στους μαθητές για την εφαρμογή της, γιατί αυτό που ΔΕΝ πρέπει να συμβεί με κανένα τρόπο, είναι να δημιουργήσουμε ένα αυταρχικό σχολείο, που αγνοώντας την ψυχολογία της εφηβείας θα βασίζεται σε απλές συμπεριφοριστικές τιμωρητικές πρακτικές που μόνο σε μικρά παιδιά ή σε άλλες ειδικές περιπτώσεις θα είχαν ενδεχομένως κάποιο παροδικό αποτέλεσμα.
Χρειαζόμαστε μόνο ένα σχολείο που σύμφωνα με τις σύγχρονες (αν και από δεκαετίες ήδη διατυπωμένες) επιστημονικές παιδαγωγικές απόψεις θα ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ συνεχώς για την ανάπτυξη στους έφηβους μαθητές μας μιας εσωτερικής αυτόνομης ηθικής, μιας ηθικής προσωπικών αξιών που θα τους βοηθήσει σε όλα τα στάδια της ζωής τους να είναι ολοκληρωμένες πνευματικές προσωπικότητες ΜΕ ΙΣΧΥΡΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΒΛΑΠΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ.
Η επίτευξη των παραπάνω στόχων είναι πολύ δύσκολη εξαιτίας των διαρκώς αυξανόμενων προβλημάτων ποικίλης παραβατικής συμπεριφοράς των μαθητών μας μέσα και έξω από το σχολείο, που ευνοείται από τη σημερινή κοινωνία που βασίζεται μόνο σε υλικές οικονομικές αξίες και στο νόμο της επικράτησης του πιο ισχυρού (σε οικονομική, στρατιωτική, σωματική δύναμη). Όμως ο δύσβατος δρόμος της «εξόδου από το σπήλαιο» μας έχει υποδειχθεί πριν 2500 χιλιάδες χρόνια, και δεν έχουμε πια καμιά δικαιολογία. Είναι ώρα να βοηθήσουμε τους μαθητές μας να βγουν!!!
Χρειάζεται λοιπόν στο σύγχρονο σχολείο:
1) Η παροχή Γενικής Παιδείας σε όλους τους έφηβους μαθητές (και στους μαθητές των ΕΠΑ.Σ.)
2) Η διδασκαλία της Αγωγής Υγείας ως βιωματικό μάθημα σε ικανή έκταση μέσα στο σχολικό ωρολόγιο πρόγραμμα σε εβδομαδιαία βάση σε ΟΛΟΥΣ τους μαθητές ΟΛΩΝ των τύπων σχολείων, Γυμνασίων, ΕΠΑ.Λ. και ΓΕ.Λ. (στις ΕΠΑ.Σ. κατ’ εξαίρεση γίνεται) και όχι μόνο μέσα από τα - πολύ χρήσιμα φυσικά - προγράμματα, που όμως η πράξη έχει δείξει ότι δεν περιλαμβάνουν το σύνολο των μαθητών και δεν μπορούν να είναι τόσο πολλά σε ένα σχολείο ώστε να καλύπτουν τα δεκάδες θέματα Αγωγής Υγείας που είναι αναγκαίο να αναπτύσσονται ΚΑΘΕ χρόνο ΣΕ ΟΛΟΥΣ τους μαθητές.
3) Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΩΣ ΠΡΟΤΥΠΟ ΗΘΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ.
4) Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΩΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ –ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΤΕΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ.
5) Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ … ΓΙΑ ΟΛΑ. Το μάθημα δεν περιορίζεται στο σχολικό βιβλίο και στο Αναλυτικό Πρόγραμμα, το γνωσιοκεντρικό μοντέλο διδασκαλίας πρέπει να δώσει τη θέση του στην ανοιχτή κοινωνική μάθηση μέσα από διαδικασίες ανεμπόδιστης επικοινωνίας και κριτικού διαλόγου, με στόχο την αγωγή προσωπικότητας ως υπερσύνολο της απλής μηχανιστικής βελτίωσης στο γνωστικό τομέα.
6) Η δημοκρατική λειτουργία του σχολείου, με πρότυπο την ιδανική κοινωνία που οραματιζόμαστε και που θέλουμε οι μαθητές μας να δημιουργήσουν, όπου η τήρηση των κανόνων και η αποφυγή παραβατικών συμπεριφορών θα είναι αποτέλεσμα αμοιβαίας συμφωνίας με τους μαθητές και άρα συνειδητής πειθαρχίας με γνώμονα την προαγωγή της πνευματικής, ψυχικής και σωματικής τους υγείας.
Καθεμία από τις παραπάνω προτάσεις χρειάζεται ανάλυση, επεξήγηση, εξειδίκευση και σύνδεση με την καθημερινή σχολική πράξη, αλλά παρατέθηκαν εδώ απέριττες ως αφορμές για συλλογισμό. Αν αγαπητοί συνάδελφοι κάποια από τα παραπάνω μας φαίνονται δύσκολα και ουτοπικά, απλώς ας προσπαθήσουμε περισσότερο … Αξίζει τον κόπο, αλλά είναι και υποχρέωσή μας.
Ακολουθεί ο νόμος για το κάπνισμα που ήδη ισχύει. Για διευκόλυνση έχω αντικαταστήσει με ……. τα σημεία που δεν αφορούν την εκπαίδευση.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ
ΓΕΝ. Δ/ΝΣΗ ΥΓΕΙΑΣ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ
ΤΜΗΜΑ Β΄
(ΦΕΚ 1001 τ.Β)
Αθήνα 1 / 8 / 2002
(ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ)
Αριθ. Υ1/Γ.Π./οικ.76017
Απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους, μεταφορικά μέσα και μονάδες παροχής Υπηρεσιών Υγείας.
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ
'Εχοντας υπόψη τις διατάξεις: …………………………………………………..
και την ανάγκη λήψης μέτρων για την προστασία της Δημόσιας Υγείας από τις επιπτώσεις του καπνού των τσιγάρων, αποφασίζουμε:
Εκδίδουμε την παρούσα Υγειονομική Διάταξη, η οποία θα ισχύει σε όλη την Επικράτεια.
I. Απαγορεύουμε το κάπνισμα στους παρακάτω αναφερόμενους χώρους.
α. Σε όλα τα κτίρια όπου στεγάζονται Γραφεία Δημοσίων Υπηρεσιών, Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου που εποπτεύονται και επιχορηγούνται από το Κράτος, Οργανισμοί και άλλα Ιδρύματα (Ο.Τ.Ε., Δ.Ε.Η., ΕΛ.ΤΑ. κ.λπ.). Επίσης σε χώρους εργασίας που ανήκουν σε ιδιωτικούς φορείς, καθώς και στους χώρους μακράς αναμονής του κοινού (αίθουσες αναμονής αεροδρομίων, σιδηροδρομικών σταθμών, σταθμών λεωφορείων κ.λ.π.)
β. Σε όλες τις μονάδες παροχής Υπηρεσιών Υγείας, όπως: 1) Νοσοκομεία.2) Ιδιωτικές Κλινικές.3) Κέντρα Υγείας.4) Περιφερειακά Ιατρεία.5) Δημοτικά Ιατρεία.6) Ιατρεία Νομικών Προσώπων Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου (Ι.Κ.Α., κ.λ.π.)7) Ιδιωτικά Ιατρεία - Οδοντιατρεία. 8) Φαρμακεία.9) Λοιπές μονάδες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (Π.Φ.Υ.).1Ο) Σε κάθε άλλο χώρο που δεν αναφέρεται παραπάνω, όπου παρέχονται υπηρεσίες υγείας.
γ. Σε όλους τους χώρους που παρέχεται εκπαίδευση όπως:
1) Σχολεία Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (Δημόσια ή Ιδιωτικά).
2) Σχολεία Δευτεροβάθμιας και Μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Δημόσια ή Ιδιωτικά).
3) Πανεπιστήμια, Τεχνολογικά Ιδρύματα και γενικά Ιδρύματα Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
4) Φροντιστήρια.
δ. Στα νηπιαγωγεία, παιδικούς σταθμούς, βρεφονηπιακούς σταθμούς, παιδότοπους.
Στα κτίρια των Δημοσίων Υπηρεσιών, Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου, Νομικών Προσώπων Ιδιωτικού Δικαίου που εποπτεύονται και επιχορηγούνται από το Κράτος, Οργανισμών και άλλων Ιδρυμάτων (Ο.Τ.Ε., Δ.Ε.Η., ΕΛ.ΤΑ. κ.λπ.), στα Νοσηλευτικά Ιδρύματα, Ιδιωτικές Κλινικές, Κέντρα Υγείας, Ιατρεία Νομικών Προσώπων Δημοσίου ή Ιδιωτικού Δικαίου (Ι.Κ.Α., κ.λπ.), ορίζονται ειδικοί χώροι (καπνιστήρια) , στους οποίους θα υπάρχει ισχυρή εγκατάσταση συστήματος εξαερισμού για τους εργαζόμενους καπνιστές.
Τα ανωτέρω ισχύουν και για τα σχολεία, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και για τα Φροντιστήρια, ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ που επιθυμεί να καπνίσει, για δε τις σχολές τις τριτοβάθμιας εκπαίδευσης για τους εργαζόμενους (επιστημονικό και διοικητικό και βοηθητικό προσωπικό) και για τους φοιτητές.
Οι χώροι θα οριστούν από τους διευθυντές - προϊστάμενους των αρμοδίων φορέων ανάλογα με τις ανάγκες τους, με σκοπό να μην παρεμποδίζεται η ουσιαστική λειτουργία της υπηρεσίας.
……………………… Αθήνα, 29 Ιουλίου 2002
Ευχαριστώ για την υπομονή και την προσοχή σας.
Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2008
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ «AΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ» ΚΑΙ «ΠΡΩΤΩΝ ΒΟΗΘΕΙΩΝ» ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΛΥΚΕΙΩΝ (ΓΕ.Λ. – ΕΠΑ.Λ.)
Προς κ.κ. Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο και Μέλη Τμήματος Δευτεροβάθμιας και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και Διεύθυνσης Σπουδών Δ/Θμιας Εκπ/σης και όλους τους αγαπητούς συναδέλφους εκπαιδευτικούς.
Σε πρόσφατο εισαγωγικό μάθημα στη Βιολογία (μάθημα επιλογής) ρώτησα μαθητές της Γ’ Λυκείου απλές ερωτήσεις για το AIDS και την Ηπατίτιδα (τι είναι και πως μπορούμε να προστατευτούμε). Ενδεικτικά μετά κατά το διάλειμμα ρώτησα και άλλους μαθητές Β’ και Γ’ τάξης. Ως απαντήσεις εισέπραξα είτε σιωπή, είτε επιπόλαιες απόψεις ότι έχουμε κάνει εμβόλια κ.ά. και ελάχιστοι μαθητές έδωσαν μια πιο σωστή (αλλά ελλιπή) απάντηση από αυτά που είχαν ακούσει στην τηλεόραση ή από το περιβάλλον τους. Ενθαρρύνω τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς να κάνουν το ίδιο, δειγματοληπτικά για να διαπιστώσουν την ανεπαρκή πληροφόρηση των μαθητών μας για τόσο σοβαρά ζητήματα, που όμως μπορεί να αποβούν επικίνδυνα για την ίδια τους τη ζωή. Θα το πω ευθέως. Κινδυνεύουν να προσβληθούν από AIDS και Ηπατίτιδα κατά τη διάρκεια των σεξουαλικών τους επαφών. Γιατί δεν διδάχθηκαν όλοι οι μαθητές επαρκώς στο σχολείο πώς να προστατευθούν (εκτός από τους μαθητές του Τομέα Υγείας – Πρόνοιας στα ΕΠΑ.Λ.). Δεν υπήρξε στο ωρολόγιο πρόγραμμα ούτε του Γυμνασίου, ούτε του Λυκείου έστω και μια ώρα για την «ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ» σαν ΜΑΘΗΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Βέβαια γίνονται αρκετά προγράμματα Αγωγής Υγείας, ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ αλλά θα δείτε αμέσως παρακάτω ότι αυτά ΠΟΤΕ δεν επαρκούν.
Αγαπητοί συνάδελφοι, η «ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ» για ΟΛΟΥΣ τους μαθητές ΟΛΩΝ των σχολείων αποτελεί βασική συνιστώσα της Γενικής Παιδείας και επομένως είναι υποχρέωση του Σχολείου να την παρέχει συμβάλλοντας στην προσωπική ανάπτυξη και ολοκλήρωση των μαθητών. Σχετίζεται άμεσα με τη στάση ζωής που θα αναπτύξουν οι έφηβοι απέναντι στην υγιεινή διατροφή, τον αθλητισμό, το κάπνισμα, τα ναρκωτικά, τα άτομα με αναπηρίες, τα πυρηνικά, την προστασία του περιβάλλοντος, την εθελοντική αιμοδοσία κ.λπ. Το βιωματικό μάθημα θα δώσει την ευκαιρία της συζήτησης με τους εφήβους των τρόπων πρόληψης των κυριότερων νοσημάτων για τη διατήρηση της σωματικής και ψυχικής τους υγείας. Είναι θέμα ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ πως θα αποφύγουμε τις περισσότερες νόσους που μαστίζουν την ανθρωπότητα και μάλιστα την απληροφόρητη νεολαία (το AIDS, την Ηπατίτιδα, τα λοιπά Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα, το Διαβήτη, τον Καρκίνο, τα Ατυχήματα κ.ά. θανατηφόρες νόσους). Τα προγράμματα Αγωγής Υγείας είναι πολύ σημαντικά και πρέπει να αυξηθούν, αλλά ΔΕΝ μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι μαθητές και ΔΕΝ μπορούν να είναι τόσο πολλά σε κάθε σχολείο (όπως η πράξη έχει δείξει) ώστε ΟΛΑ τα παραπάνω θέματα να τίθενται για προβληματισμό σε ΟΛΟΥΣ τους μαθητές. Για παράδειγμα ένα πρόγραμμα για το ΑΛΚΟΟΛ, θα έπρεπε να γίνεται σε ΟΛΑ τα σχολεία, ΚΑΘΕ χρόνο και να συμμετέχουν ΟΛΟΙ οι μαθητές. Μπορεί να γίνει; Προφανώς όχι. Ίσως να γίνεται ανά 2-3 χρόνια σε μια ομάδα μαθητών. Και ένας μαθητής δεν μπορεί να συμμετέχει σε πολλά προγράμματα λόγω έλλειψης χρόνου και φόρτου εργασίας. Ενώ είναι εφικτό να αφιερωθούν αρκετές ώρες για το αλκοόλ και όλα τα παραπάνω θέματα στα πλαίσια της «Αγωγής Υγείας» ως βιωματικού μαθήματος κάθε χρόνο για όλους τους μαθητές μιας τάξης. Ας θυσιάσουμε λίγο σχολικό χρόνο ΕΝΤΟΣ ΩΡΟΛΟΓΙΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ, και στο Γυμνάσιο (προτείνω στη Β’ τάξη Γυμνασίου) και οπωσδήποτε και στην Α’ Λυκείου και των Γενικών και των Επαγγελματικών Λυκείων ανεξάρτητα από τον Κύκλο που θα επιλέξουν οι μαθητές. ΑΞΙΖΕΙ !!! για την ψυχική και σωματική υγεία των παιδιών μας. Προσωπικά προσπαθώ στα πλαίσια της διδασκαλίας μου άλλων μαθημάτων να εντάσσω τα παραπάνω θέματα συζήτησης και πληροφόρησης, και πάντα υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για ενημέρωση και προβληματισμός.
Επίσης θεωρώ, ότι ΚΑΘΕ ΜΑΘΗΤΗΣ ΛΥΚΕΙΟΥ (ΕΝΙΑΙΟΥ, ΕΠΑ.Λ. ή ΕΠΑ.Σ.) ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ εκτός από το μάθημα «AΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ» και το μάθημα «ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ». Οι λόγοι της αναγκαιότητας αυτής της διδασκαλίας είναι προφανείς. Οι μαθητές κινούνται, τρέχουν, ταξιδεύουν, αθλούνται και εκτός σχολείου. Θα πρέπει να μπορούν να αντιμετωπίσουν ένα πιθανό κίνδυνο για την υγεία τους και τη ζωή τους ανά πάσα στιγμή καθώς και να προσφέρουν βοήθεια σε κάθε συνάνθρωπό τους, φίλο, συγγενή, άγνωστο, που έχει ανάγκη. Επίσης η ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ θα πρέπει να τους εμφυσείται από τα σχολικά τους χρόνια ώστε να τους ακολουθεί σε όλη τους τη ζωή. Είναι και αυτό ζήτημα Γενικής Παιδείας. Το σχολείο πρέπει να στοχεύει σε ανθρώπους μορφωμένους ολοκληρωμένους με αξίες και ιδανικά, και από τις σημαντικότερες και ευγενέστερες για τη σημερινή κοινωνία αξίες είναι η αγάπη και η διάθεση προσφοράς στον Άνθρωπο και την ανθρώπινη ζωή.
Ειδικά για τα ΕΠΑ.Λ., η διδασκαλία των παραπάνω μαθημάτων στην Α’ Τάξη θα βοηθήσει τους μαθητές στις αποφάσεις τους για την επιλογή Τομέα αργότερα. Πραγματικά οι μαθητές δεν έχουν επαρκή ενημέρωση για τον Τομέα Υγείας Πρόνοιας στην πράξη, αφού δεν έχουν ενεργό συμμετοχή σε κάποιο σχετικό εισαγωγικό μάθημα. Είναι ο μόνος Τομέας με τον οποίο δεν σχετίζεται κανένα από τα μαθήματα της Α’ Τάξης ΕΠΑ.Λ. Ενώ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ υπάρχουν μαθήματα π.χ. Πληροφορικής, Τεχνολογίας, Σχεδίου και Οικονομίας που σχετίζονται με όλους τους άλλους Τομείς. Και η απόφαση (θετική ή αρνητική) της ενασχόλησης ειδικά με τον Τομέα Υγείας Πρόνοιας ως ΣΥΝΕΙΔΗΤΗΣ επαγγελματικής επιλογής προϋποθέτει την εξάσκηση του μαθητή από νωρίς στην επιστημονική σκέψη, στη λήψη αποφάσεων, στη διερεύνηση των στάσεών του απέναντι στις ανθρωπιστικές αξίες, στην ευαισθητοποίησή του στην προσφορά βοήθειας, στην απόκτηση πνευματικών και κοινωνικών δεξιοτήτων απαραίτητων στην διαπροσωπική επικοινωνία με τον ασθενή και κάθε ευρισκόμενο σε ανάγκη συνάνθρωπό μας. Τα παραπάνω εξυπηρετούνται με την απόκτηση με βιωματικό τρόπο εμπειρίας στο αντικείμενο του Τομέα Υγείας Πρόνοιας με την ενασχόλησή του στην Α’ Τάξη ΕΠΑ.Λ. με τα παραπάνω προταθέντα μαθήματα «ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ» και «ΠΡΩΤΩΝ ΒΟΗΘΕΙΩΝ», πέρα από την τεράστια ωφέλεια για την υγεία και τη στάση ζωής των μαθητών που αναλύθηκε παραπάνω. Tο μάθημα Σ.Ε.Π. φυσικά δεν καλύπτει το παραπάνω κενό ενημέρωσης. Ως Σύμβουλος Προσανατολισμού, το θεωρώ βέβαια σημαντικότατο και πολύ σωστά περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα, δεν καλύπτει όμως σε κανένα επίπεδο γνωστικά το αντικείμενο του Τομέα Υγείας Πρόνοιας, δεν είναι αυτός ο ρόλος του και δεν μπορεί βέβαια να θεωρηθεί υποκατάστατο της διδασκαλίας των παραπάνω μαθημάτων. Αντίθετα η επιτυχημένη συμβολή του Σ.Ε.Π. στη διερεύνηση των αναγκών και των κλίσεων των μαθητών ΥΠΟΒΟΗΘΕΙΤΑΙ σε μεγάλο βαθμό από την παράλληλη διδασκαλία μέρους του γνωστικού αντικειμένου διαφόρων ειδικοτήτων, όπως γίνεται για όλους τους Τομείς ΕΚΤΟΣ από τον Τομέα Υγείας Πρόνοιας.
Ευχαριστώ για την υπομονή και την προσοχή σας, Γ. Στάμος, Εκπαιδευτικός ΠΕ14.01, 1ο ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων
Προς κ.κ. Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο και Μέλη Τμήματος Δευτεροβάθμιας και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και Διεύθυνσης Σπουδών Δ/Θμιας Εκπ/σης και όλους τους αγαπητούς συναδέλφους εκπαιδευτικούς.
Σε πρόσφατο εισαγωγικό μάθημα στη Βιολογία (μάθημα επιλογής) ρώτησα μαθητές της Γ’ Λυκείου απλές ερωτήσεις για το AIDS και την Ηπατίτιδα (τι είναι και πως μπορούμε να προστατευτούμε). Ενδεικτικά μετά κατά το διάλειμμα ρώτησα και άλλους μαθητές Β’ και Γ’ τάξης. Ως απαντήσεις εισέπραξα είτε σιωπή, είτε επιπόλαιες απόψεις ότι έχουμε κάνει εμβόλια κ.ά. και ελάχιστοι μαθητές έδωσαν μια πιο σωστή (αλλά ελλιπή) απάντηση από αυτά που είχαν ακούσει στην τηλεόραση ή από το περιβάλλον τους. Ενθαρρύνω τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς να κάνουν το ίδιο, δειγματοληπτικά για να διαπιστώσουν την ανεπαρκή πληροφόρηση των μαθητών μας για τόσο σοβαρά ζητήματα, που όμως μπορεί να αποβούν επικίνδυνα για την ίδια τους τη ζωή. Θα το πω ευθέως. Κινδυνεύουν να προσβληθούν από AIDS και Ηπατίτιδα κατά τη διάρκεια των σεξουαλικών τους επαφών. Γιατί δεν διδάχθηκαν όλοι οι μαθητές επαρκώς στο σχολείο πώς να προστατευθούν (εκτός από τους μαθητές του Τομέα Υγείας – Πρόνοιας στα ΕΠΑ.Λ.). Δεν υπήρξε στο ωρολόγιο πρόγραμμα ούτε του Γυμνασίου, ούτε του Λυκείου έστω και μια ώρα για την «ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ» σαν ΜΑΘΗΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ. Βέβαια γίνονται αρκετά προγράμματα Αγωγής Υγείας, ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ αλλά θα δείτε αμέσως παρακάτω ότι αυτά ΠΟΤΕ δεν επαρκούν.
Αγαπητοί συνάδελφοι, η «ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ» για ΟΛΟΥΣ τους μαθητές ΟΛΩΝ των σχολείων αποτελεί βασική συνιστώσα της Γενικής Παιδείας και επομένως είναι υποχρέωση του Σχολείου να την παρέχει συμβάλλοντας στην προσωπική ανάπτυξη και ολοκλήρωση των μαθητών. Σχετίζεται άμεσα με τη στάση ζωής που θα αναπτύξουν οι έφηβοι απέναντι στην υγιεινή διατροφή, τον αθλητισμό, το κάπνισμα, τα ναρκωτικά, τα άτομα με αναπηρίες, τα πυρηνικά, την προστασία του περιβάλλοντος, την εθελοντική αιμοδοσία κ.λπ. Το βιωματικό μάθημα θα δώσει την ευκαιρία της συζήτησης με τους εφήβους των τρόπων πρόληψης των κυριότερων νοσημάτων για τη διατήρηση της σωματικής και ψυχικής τους υγείας. Είναι θέμα ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ πως θα αποφύγουμε τις περισσότερες νόσους που μαστίζουν την ανθρωπότητα και μάλιστα την απληροφόρητη νεολαία (το AIDS, την Ηπατίτιδα, τα λοιπά Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα, το Διαβήτη, τον Καρκίνο, τα Ατυχήματα κ.ά. θανατηφόρες νόσους). Τα προγράμματα Αγωγής Υγείας είναι πολύ σημαντικά και πρέπει να αυξηθούν, αλλά ΔΕΝ μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι μαθητές και ΔΕΝ μπορούν να είναι τόσο πολλά σε κάθε σχολείο (όπως η πράξη έχει δείξει) ώστε ΟΛΑ τα παραπάνω θέματα να τίθενται για προβληματισμό σε ΟΛΟΥΣ τους μαθητές. Για παράδειγμα ένα πρόγραμμα για το ΑΛΚΟΟΛ, θα έπρεπε να γίνεται σε ΟΛΑ τα σχολεία, ΚΑΘΕ χρόνο και να συμμετέχουν ΟΛΟΙ οι μαθητές. Μπορεί να γίνει; Προφανώς όχι. Ίσως να γίνεται ανά 2-3 χρόνια σε μια ομάδα μαθητών. Και ένας μαθητής δεν μπορεί να συμμετέχει σε πολλά προγράμματα λόγω έλλειψης χρόνου και φόρτου εργασίας. Ενώ είναι εφικτό να αφιερωθούν αρκετές ώρες για το αλκοόλ και όλα τα παραπάνω θέματα στα πλαίσια της «Αγωγής Υγείας» ως βιωματικού μαθήματος κάθε χρόνο για όλους τους μαθητές μιας τάξης. Ας θυσιάσουμε λίγο σχολικό χρόνο ΕΝΤΟΣ ΩΡΟΛΟΓΙΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ, και στο Γυμνάσιο (προτείνω στη Β’ τάξη Γυμνασίου) και οπωσδήποτε και στην Α’ Λυκείου και των Γενικών και των Επαγγελματικών Λυκείων ανεξάρτητα από τον Κύκλο που θα επιλέξουν οι μαθητές. ΑΞΙΖΕΙ !!! για την ψυχική και σωματική υγεία των παιδιών μας. Προσωπικά προσπαθώ στα πλαίσια της διδασκαλίας μου άλλων μαθημάτων να εντάσσω τα παραπάνω θέματα συζήτησης και πληροφόρησης, και πάντα υπάρχει έντονο ενδιαφέρον για ενημέρωση και προβληματισμός.
Επίσης θεωρώ, ότι ΚΑΘΕ ΜΑΘΗΤΗΣ ΛΥΚΕΙΟΥ (ΕΝΙΑΙΟΥ, ΕΠΑ.Λ. ή ΕΠΑ.Σ.) ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ εκτός από το μάθημα «AΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ» και το μάθημα «ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ». Οι λόγοι της αναγκαιότητας αυτής της διδασκαλίας είναι προφανείς. Οι μαθητές κινούνται, τρέχουν, ταξιδεύουν, αθλούνται και εκτός σχολείου. Θα πρέπει να μπορούν να αντιμετωπίσουν ένα πιθανό κίνδυνο για την υγεία τους και τη ζωή τους ανά πάσα στιγμή καθώς και να προσφέρουν βοήθεια σε κάθε συνάνθρωπό τους, φίλο, συγγενή, άγνωστο, που έχει ανάγκη. Επίσης η ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ θα πρέπει να τους εμφυσείται από τα σχολικά τους χρόνια ώστε να τους ακολουθεί σε όλη τους τη ζωή. Είναι και αυτό ζήτημα Γενικής Παιδείας. Το σχολείο πρέπει να στοχεύει σε ανθρώπους μορφωμένους ολοκληρωμένους με αξίες και ιδανικά, και από τις σημαντικότερες και ευγενέστερες για τη σημερινή κοινωνία αξίες είναι η αγάπη και η διάθεση προσφοράς στον Άνθρωπο και την ανθρώπινη ζωή.
Ειδικά για τα ΕΠΑ.Λ., η διδασκαλία των παραπάνω μαθημάτων στην Α’ Τάξη θα βοηθήσει τους μαθητές στις αποφάσεις τους για την επιλογή Τομέα αργότερα. Πραγματικά οι μαθητές δεν έχουν επαρκή ενημέρωση για τον Τομέα Υγείας Πρόνοιας στην πράξη, αφού δεν έχουν ενεργό συμμετοχή σε κάποιο σχετικό εισαγωγικό μάθημα. Είναι ο μόνος Τομέας με τον οποίο δεν σχετίζεται κανένα από τα μαθήματα της Α’ Τάξης ΕΠΑ.Λ. Ενώ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ υπάρχουν μαθήματα π.χ. Πληροφορικής, Τεχνολογίας, Σχεδίου και Οικονομίας που σχετίζονται με όλους τους άλλους Τομείς. Και η απόφαση (θετική ή αρνητική) της ενασχόλησης ειδικά με τον Τομέα Υγείας Πρόνοιας ως ΣΥΝΕΙΔΗΤΗΣ επαγγελματικής επιλογής προϋποθέτει την εξάσκηση του μαθητή από νωρίς στην επιστημονική σκέψη, στη λήψη αποφάσεων, στη διερεύνηση των στάσεών του απέναντι στις ανθρωπιστικές αξίες, στην ευαισθητοποίησή του στην προσφορά βοήθειας, στην απόκτηση πνευματικών και κοινωνικών δεξιοτήτων απαραίτητων στην διαπροσωπική επικοινωνία με τον ασθενή και κάθε ευρισκόμενο σε ανάγκη συνάνθρωπό μας. Τα παραπάνω εξυπηρετούνται με την απόκτηση με βιωματικό τρόπο εμπειρίας στο αντικείμενο του Τομέα Υγείας Πρόνοιας με την ενασχόλησή του στην Α’ Τάξη ΕΠΑ.Λ. με τα παραπάνω προταθέντα μαθήματα «ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ» και «ΠΡΩΤΩΝ ΒΟΗΘΕΙΩΝ», πέρα από την τεράστια ωφέλεια για την υγεία και τη στάση ζωής των μαθητών που αναλύθηκε παραπάνω. Tο μάθημα Σ.Ε.Π. φυσικά δεν καλύπτει το παραπάνω κενό ενημέρωσης. Ως Σύμβουλος Προσανατολισμού, το θεωρώ βέβαια σημαντικότατο και πολύ σωστά περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα, δεν καλύπτει όμως σε κανένα επίπεδο γνωστικά το αντικείμενο του Τομέα Υγείας Πρόνοιας, δεν είναι αυτός ο ρόλος του και δεν μπορεί βέβαια να θεωρηθεί υποκατάστατο της διδασκαλίας των παραπάνω μαθημάτων. Αντίθετα η επιτυχημένη συμβολή του Σ.Ε.Π. στη διερεύνηση των αναγκών και των κλίσεων των μαθητών ΥΠΟΒΟΗΘΕΙΤΑΙ σε μεγάλο βαθμό από την παράλληλη διδασκαλία μέρους του γνωστικού αντικειμένου διαφόρων ειδικοτήτων, όπως γίνεται για όλους τους Τομείς ΕΚΤΟΣ από τον Τομέα Υγείας Πρόνοιας.
Ευχαριστώ για την υπομονή και την προσοχή σας, Γ. Στάμος, Εκπαιδευτικός ΠΕ14.01, 1ο ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ «Σ.Ε.Π.» ΚΑΙ ΣΤΗ Β’ ΤΑΞΗ, ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΛΥΚΕΙΩΝ (ΓΕ.Λ. – ΕΠΑ.Λ.)
Προς κ.κ. Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο και Μέλη Τμήματος Δευτεροβάθμιας και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και Διεύθυνσης Σπουδών Δ/Θμιας Εκπ/σης και όλους τους αγαπητούς συναδέλφους εκπαιδευτικούς.
Επειδή η ανάγκη Επαγγελματικού Προσανατολισμού δεν τελειώνει στην Α’ ΕΠΑ.Λ., ούτε στην Α’ Λυκείου, αλλά τα παιδιά μας, στην ισχυρή δίνη της εφηβείας έχουν επιπλέον το βαρύ φορτίο της λήψης ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΩΝ επαγγελματικών αποφάσεων για την επιλογή ειδικότητας στην Γ’ τάξη ΕΠΑ.Λ. και φυσικά για την ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΗ επιλογή σχολών ΑΕΙ/ΤΕΙ στην Γ’ ΕΠΑ.Λ. και Γ’ Γενικού Λυκείου: Προτείνω και στην Β’ Τάξη ΓΕ.Λ. και Β’ Τάξη ΕΠΑ.Λ. να υπάρχει 1 ώρα την εβδομάδα το μάθημα Σ.Ε.Π. Να μην ξεχνάμε ότι στη σύγχρονη εφαρμογή του Σ.Ε.Π. στα σχολεία, παρέχονται ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ για ποικίλα ψυχολογικά, οικογενειακά κ.λπ. προβλήματα στους μαθητές μας, που είναι τόσο απαραίτητα στην εποχή μας που τα προβλήματα των εφήβων είναι σημαντικότερα και περισσότερα από ποτέ, λόγω του κάθε άλλο παρά ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα της κοινωνίας μας και της προώθησης απαράδεκτων και καταστροφικών προτύπων για τα νέα παιδιά, που δεν εξασφαλίζουν την βελτίωση της ζωής αλλά αντίθετα την πνευματική και ηθική έκπτωση. Ενδεικτικά αναφέρω τη σχολική αποτυχία, τη σχολική διαρροή, τα ναρκωτικά, το κάπνισμα, την παραμέληση της ψυχικής και σωματικής υγείας (κακή διατροφή, έλλειψη άθλησης) κ.λπ.
Ίσως μάλιστα να πρέπει να αλλάξει τίτλο η δραστηριότητα Σ.Ε.Π. στο σχολείο και να αντικατασταθεί με τον διεθνή και ευρύτερο όρο ΣΥ.Π. δηλαδή ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ – ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ γιατί δείχνει καλύτερα το ρόλο του Συμβούλου – Εκπαιδευτικού και αναβαθμίζει (καθορίζει) τις δραστηριότητές του στο σχολείο πέρα από τον Επαγγελματικό Προσανατολισμό και στην παροχή συμβουλευτικής υποστήριξης για όλα τα παραπάνω προβλήματα των μαθητών μας.
Ευχαριστώ για την υπομονή και την προσοχή σας, Γ. Στάμος, Εκπαιδευτικός ΠΕ14.01, 1ο ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων.
Προς κ.κ. Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο και Μέλη Τμήματος Δευτεροβάθμιας και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και Διεύθυνσης Σπουδών Δ/Θμιας Εκπ/σης και όλους τους αγαπητούς συναδέλφους εκπαιδευτικούς.
Επειδή η ανάγκη Επαγγελματικού Προσανατολισμού δεν τελειώνει στην Α’ ΕΠΑ.Λ., ούτε στην Α’ Λυκείου, αλλά τα παιδιά μας, στην ισχυρή δίνη της εφηβείας έχουν επιπλέον το βαρύ φορτίο της λήψης ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΩΝ επαγγελματικών αποφάσεων για την επιλογή ειδικότητας στην Γ’ τάξη ΕΠΑ.Λ. και φυσικά για την ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΗ επιλογή σχολών ΑΕΙ/ΤΕΙ στην Γ’ ΕΠΑ.Λ. και Γ’ Γενικού Λυκείου: Προτείνω και στην Β’ Τάξη ΓΕ.Λ. και Β’ Τάξη ΕΠΑ.Λ. να υπάρχει 1 ώρα την εβδομάδα το μάθημα Σ.Ε.Π. Να μην ξεχνάμε ότι στη σύγχρονη εφαρμογή του Σ.Ε.Π. στα σχολεία, παρέχονται ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ για ποικίλα ψυχολογικά, οικογενειακά κ.λπ. προβλήματα στους μαθητές μας, που είναι τόσο απαραίτητα στην εποχή μας που τα προβλήματα των εφήβων είναι σημαντικότερα και περισσότερα από ποτέ, λόγω του κάθε άλλο παρά ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα της κοινωνίας μας και της προώθησης απαράδεκτων και καταστροφικών προτύπων για τα νέα παιδιά, που δεν εξασφαλίζουν την βελτίωση της ζωής αλλά αντίθετα την πνευματική και ηθική έκπτωση. Ενδεικτικά αναφέρω τη σχολική αποτυχία, τη σχολική διαρροή, τα ναρκωτικά, το κάπνισμα, την παραμέληση της ψυχικής και σωματικής υγείας (κακή διατροφή, έλλειψη άθλησης) κ.λπ.
Ίσως μάλιστα να πρέπει να αλλάξει τίτλο η δραστηριότητα Σ.Ε.Π. στο σχολείο και να αντικατασταθεί με τον διεθνή και ευρύτερο όρο ΣΥ.Π. δηλαδή ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ – ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ γιατί δείχνει καλύτερα το ρόλο του Συμβούλου – Εκπαιδευτικού και αναβαθμίζει (καθορίζει) τις δραστηριότητές του στο σχολείο πέρα από τον Επαγγελματικό Προσανατολισμό και στην παροχή συμβουλευτικής υποστήριξης για όλα τα παραπάνω προβλήματα των μαθητών μας.
Ευχαριστώ για την υπομονή και την προσοχή σας, Γ. Στάμος, Εκπαιδευτικός ΠΕ14.01, 1ο ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΣ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ «ΒΟΗΘΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΩΝ»
Προς κ.κ. Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο και Μέλη Τμήματος Δευτεροβάθμιας και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και Διεύθυνσης Σπουδών Δ/Θμιας Εκπ/σης και όλους τους αγαπητούς συναδέλφους εκπαιδευτικούς.
Έγινε μια αναγκαία αλλαγή των μαθημάτων ειδικότητας που εξετάζονται πανελλαδικώς και συσχετίσθηκαν καλύτερα στις περισσότερες ειδικότητες με το περιεχόμενο σπουδών (π.χ. μέχρι τώρα υπήρχε στους Βοηθούς Βρεφονηπιοκόμων η «Νοσολογία», τελείως άσχετο μάθημα με την κατεύθυνση σπουδών τους, τα παιδιά αυτά δυσκολεύονταν περισσότερο, σε σχέση με μαθητές του Τομέα Υγείας Πρόνοιας πιο συναφών ειδικοτήτων με το μάθημα αυτό, που είχαν διδαχθεί και άλλα παρόμοια μαθήματα, είχαν εμπειρία από Νοσοκομεία κ.λπ. Το μάθημα άλλαξε σωστά σε «Αγωγή Προσχολικής Ηλικίας»). Με την ίδια λογική, στους Βοηθούς Νοσηλευτών το μάθημα που ανακοινώθηκε στο οποίο θα εξετάζονται είναι τα «Στοιχεία Παθολογίας». Δίνεται μάλιστα ένα βιβλίο που παρά τις φιλότιμες προσπάθειες να αποτελέσει εγχειρίδιο αναφοράς για πάνω από 150 !! νόσους, δεν συνιστάται βέβαια για μελέτη από μαθητές για πανελλαδικές εξετάσεις. Και είναι τόσο προφανές!! Οι μαθητές με ειδικότητα Βοηθών Νοσηλευτών ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ «ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ». Κάνουν αρκετές ώρες θεωρία και εργαστήριο, η εξέτασή τους στη «Νοσηλευτική» θα αποτελέσει κίνητρο εμβάθυνσης στο βασικό αντικείμενο της ειδικότητας τους, η μελέτη θα τους ωφελήσει πολύ στην άσκηση του επαγγέλματός τους αργότερα, θα αποφύγουν την παπαγαλία σε δεκάδες λίστες συμπτωμάτων και αιτίων σπανίων νοσημάτων που δεν θα συναντήσουν ποτέ (γιατί μέχρι τώρα για το μάθημα «Νοσολογία» η παπαγαλία ήταν το μυστικό της επιτυχίας, μαζί βέβαια με την αξιέπαινη συνέπεια, επιμονή και προσπάθεια των μαθητών που ΑΞΙΖΟΥΝ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ) και βέβαια μην ξεχνάτε ότι ΔΕΝ θα γίνουν Γιατροί Παθολόγοι αλλά Νοσηλευτές. Και στον διαγωνισμό ΑΣΕ.Π. Εκπαιδευτικών, στη «Νοσηλευτική» εξετάζονται οι συνάδελφοι Νοσηλευτές, όχι στην «Παθολογία». Επίσης στο μάθημα «Νοσηλευτική» διδάσκονται τα κύρια συμπτώματα και σημεία και η διαγνωστική διαδικασία για τις περισσότερες βασικές νόσους, δηλαδή περιλαμβάνονται στοιχεία Παθολογίας. ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΟΝΟΣ. Ας αλλάξει πριν την έναρξη των μαθημάτων της επόμενης πια χρονιάς το πανελλαδικώς εξεταζόμενο μάθημα σε «Νοσηλευτική» και ειδικότεροι από εμένα συνάδελφοι Εκπαιδευτικοί Νοσηλευτές ας ορίσουν την ύλη (προτείνω επιλογή της και από τα δύο σχετικά βιβλία Νοσηλευτικής που δίνονται στους μαθητές, ώστε να καλύπτεται και η Βασική και η Ειδική Νοσηλευτική, σε έκταση ανάλογη με τα άλλα εξεταζόμενα μαθήματα).
Ευχαριστώ για την υπομονή και την προσοχή σας, Γ. Στάμος, Εκπαιδευτικός ΠΕ14.01, 1ο ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων
Προς κ.κ. Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο και Μέλη Τμήματος Δευτεροβάθμιας και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και Διεύθυνσης Σπουδών Δ/Θμιας Εκπ/σης και όλους τους αγαπητούς συναδέλφους εκπαιδευτικούς.
Έγινε μια αναγκαία αλλαγή των μαθημάτων ειδικότητας που εξετάζονται πανελλαδικώς και συσχετίσθηκαν καλύτερα στις περισσότερες ειδικότητες με το περιεχόμενο σπουδών (π.χ. μέχρι τώρα υπήρχε στους Βοηθούς Βρεφονηπιοκόμων η «Νοσολογία», τελείως άσχετο μάθημα με την κατεύθυνση σπουδών τους, τα παιδιά αυτά δυσκολεύονταν περισσότερο, σε σχέση με μαθητές του Τομέα Υγείας Πρόνοιας πιο συναφών ειδικοτήτων με το μάθημα αυτό, που είχαν διδαχθεί και άλλα παρόμοια μαθήματα, είχαν εμπειρία από Νοσοκομεία κ.λπ. Το μάθημα άλλαξε σωστά σε «Αγωγή Προσχολικής Ηλικίας»). Με την ίδια λογική, στους Βοηθούς Νοσηλευτών το μάθημα που ανακοινώθηκε στο οποίο θα εξετάζονται είναι τα «Στοιχεία Παθολογίας». Δίνεται μάλιστα ένα βιβλίο που παρά τις φιλότιμες προσπάθειες να αποτελέσει εγχειρίδιο αναφοράς για πάνω από 150 !! νόσους, δεν συνιστάται βέβαια για μελέτη από μαθητές για πανελλαδικές εξετάσεις. Και είναι τόσο προφανές!! Οι μαθητές με ειδικότητα Βοηθών Νοσηλευτών ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ «ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ». Κάνουν αρκετές ώρες θεωρία και εργαστήριο, η εξέτασή τους στη «Νοσηλευτική» θα αποτελέσει κίνητρο εμβάθυνσης στο βασικό αντικείμενο της ειδικότητας τους, η μελέτη θα τους ωφελήσει πολύ στην άσκηση του επαγγέλματός τους αργότερα, θα αποφύγουν την παπαγαλία σε δεκάδες λίστες συμπτωμάτων και αιτίων σπανίων νοσημάτων που δεν θα συναντήσουν ποτέ (γιατί μέχρι τώρα για το μάθημα «Νοσολογία» η παπαγαλία ήταν το μυστικό της επιτυχίας, μαζί βέβαια με την αξιέπαινη συνέπεια, επιμονή και προσπάθεια των μαθητών που ΑΞΙΖΟΥΝ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ) και βέβαια μην ξεχνάτε ότι ΔΕΝ θα γίνουν Γιατροί Παθολόγοι αλλά Νοσηλευτές. Και στον διαγωνισμό ΑΣΕ.Π. Εκπαιδευτικών, στη «Νοσηλευτική» εξετάζονται οι συνάδελφοι Νοσηλευτές, όχι στην «Παθολογία». Επίσης στο μάθημα «Νοσηλευτική» διδάσκονται τα κύρια συμπτώματα και σημεία και η διαγνωστική διαδικασία για τις περισσότερες βασικές νόσους, δηλαδή περιλαμβάνονται στοιχεία Παθολογίας. ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΟΝΟΣ. Ας αλλάξει πριν την έναρξη των μαθημάτων της επόμενης πια χρονιάς το πανελλαδικώς εξεταζόμενο μάθημα σε «Νοσηλευτική» και ειδικότεροι από εμένα συνάδελφοι Εκπαιδευτικοί Νοσηλευτές ας ορίσουν την ύλη (προτείνω επιλογή της και από τα δύο σχετικά βιβλία Νοσηλευτικής που δίνονται στους μαθητές, ώστε να καλύπτεται και η Βασική και η Ειδική Νοσηλευτική, σε έκταση ανάλογη με τα άλλα εξεταζόμενα μαθήματα).
Ευχαριστώ για την υπομονή και την προσοχή σας, Γ. Στάμος, Εκπαιδευτικός ΠΕ14.01, 1ο ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΗΣ ΕΠΟΜΕΝΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
Ανάγκη μετονομασίας του μαθήματος «Βιολογία Θετικής Κατεύθυνσης Β’ Λυκείου» σε «ΑΝΑΤΟΜΙΑ – ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ»
Προς κ.κ. Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο και Μέλη Τμήματος Δευτεροβάθμιας και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και Διεύθυνσης Σπουδών Δ/Θμιας Εκπ/σης και όλους τους αγαπητούς συναδέλφους εκπαιδευτικούς.
Με την ευκαιρία της προηγούμενης ανάρτησης για την ανάγκη διδασκαλίας της Βιολογίας Γενικής Παιδείας Β’ Λυκείου και στην Β’ Τάξη των ΕΠΑ.Λ., θα κάνω μια πρόταση που αφορά το μάθημα «Βιολογία Θετικής Κατεύθυνσης Β’ Λυκείου» που έχει ανεπιτυχή τίτλο.
Επισημαίνω λοιπόν την ανάγκη μετονομασίας του μαθήματος «Βιολογία Θετικής Κατεύθυνσης Β’ Λυκείου» σε «ΑΝΑΤΟΜΙΑ – ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ», γιατί όπως φυσικά θα διαπιστώσετε με βάση το αναλυτικό πρόγραμμα και το καλογραμμένο βιβλίο με πλούσια εικονογράφηση (Αρδίττης Η., Γκιργκινούδης Π. και άλλοι) η ύλη αφορά αποκλειστικά την Ανατομία και Φυσιολογία του ανθρώπινου σώματος, με πολύ σημαντικές αναφορές σε βασικά νοσήματα του ανθρώπου (αρθρίτιδες, διαταραχές όρασης, θυρεοειδούς, διαβήτη, αβιταμινώσεις, αρτηριοσκλήρυνση, έμφραγμα, πνευμονία, φυματίωση, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα κ.ά.). Το μάθημα αντικαθιστά την παλαιότερα διδασκόμενη ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ (που ας σημειωθεί δεν ήταν ποτέ μάθημα επιλογής, αλλά αποτελούσε και ύλη πανελληνίων εξετάσεων). Έτσι οι μαθητές που διδάσκονται και αγαπούν τη Βιολογία Γενικής Παιδείας θα θεωρήσουν το μάθημα σαν συμπλήρωμα και επέκταση των γνώσεών τους στον τομέα της μελέτης του ανθρώπινου οργανισμού και της ΥΓΕΙΑΣ. Έτσι ενώ τώρα ως Βιολογία Θετικής Κατεύθυνσης (τίτλος που δεν δείχνει το περιεχόμενο) επιλέγεται σπάνια ως συναφές με την ήδη διδασκόμενη Βιολογία, νομίζω ότι ως «ΑΝΑΤΟΜΙΑ – ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ» που είναι ο πραγματικός του τίτλος, θα το προτιμήσουν περισσότεροι μαθητές κατανοώντας ΑΜΕΣΑ - ακόμη και από τον τίτλο - τη σημασία του, εκτιμώντας την ωφέλεια που θα τους παρέχει στην πραγματική τους ζωή, όσον αφορά την απόκτηση απαραίτητων γνώσεων για την πρόληψη νοσημάτων και την διατήρηση ενός υγιούς οργανισμού. Το παραπάνω βιβλίο ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΤΙΤΛΟΥ, προτείνω να χρησιμεύσει για τη διδασκαλία της Ανατομίας – Φυσιολογίας και στην Β’ και Γ’ τάξη ΕΠΑ.Λ. του Τομέα Υγείας Πρόνοιας γιατί είναι καλογραμμένο και έχει πλούσια εικονογράφηση, άρα είναι ελκυστικότερο στους μαθητές και επιπλέον έχει αναφορές στην παθολογία σημαντικών νοσημάτων του ανθρώπου.
Ευχαριστώ για την υπομονή και την προσοχή σας, Γ. Στάμος, Εκπαιδευτικός ΠΕ14.01, 1ο ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων.
Προς κ.κ. Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο και Μέλη Τμήματος Δευτεροβάθμιας και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και Διεύθυνσης Σπουδών Δ/Θμιας Εκπ/σης και όλους τους αγαπητούς συναδέλφους εκπαιδευτικούς.
Με την ευκαιρία της προηγούμενης ανάρτησης για την ανάγκη διδασκαλίας της Βιολογίας Γενικής Παιδείας Β’ Λυκείου και στην Β’ Τάξη των ΕΠΑ.Λ., θα κάνω μια πρόταση που αφορά το μάθημα «Βιολογία Θετικής Κατεύθυνσης Β’ Λυκείου» που έχει ανεπιτυχή τίτλο.
Επισημαίνω λοιπόν την ανάγκη μετονομασίας του μαθήματος «Βιολογία Θετικής Κατεύθυνσης Β’ Λυκείου» σε «ΑΝΑΤΟΜΙΑ – ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ», γιατί όπως φυσικά θα διαπιστώσετε με βάση το αναλυτικό πρόγραμμα και το καλογραμμένο βιβλίο με πλούσια εικονογράφηση (Αρδίττης Η., Γκιργκινούδης Π. και άλλοι) η ύλη αφορά αποκλειστικά την Ανατομία και Φυσιολογία του ανθρώπινου σώματος, με πολύ σημαντικές αναφορές σε βασικά νοσήματα του ανθρώπου (αρθρίτιδες, διαταραχές όρασης, θυρεοειδούς, διαβήτη, αβιταμινώσεις, αρτηριοσκλήρυνση, έμφραγμα, πνευμονία, φυματίωση, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα κ.ά.). Το μάθημα αντικαθιστά την παλαιότερα διδασκόμενη ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ (που ας σημειωθεί δεν ήταν ποτέ μάθημα επιλογής, αλλά αποτελούσε και ύλη πανελληνίων εξετάσεων). Έτσι οι μαθητές που διδάσκονται και αγαπούν τη Βιολογία Γενικής Παιδείας θα θεωρήσουν το μάθημα σαν συμπλήρωμα και επέκταση των γνώσεών τους στον τομέα της μελέτης του ανθρώπινου οργανισμού και της ΥΓΕΙΑΣ. Έτσι ενώ τώρα ως Βιολογία Θετικής Κατεύθυνσης (τίτλος που δεν δείχνει το περιεχόμενο) επιλέγεται σπάνια ως συναφές με την ήδη διδασκόμενη Βιολογία, νομίζω ότι ως «ΑΝΑΤΟΜΙΑ – ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ» που είναι ο πραγματικός του τίτλος, θα το προτιμήσουν περισσότεροι μαθητές κατανοώντας ΑΜΕΣΑ - ακόμη και από τον τίτλο - τη σημασία του, εκτιμώντας την ωφέλεια που θα τους παρέχει στην πραγματική τους ζωή, όσον αφορά την απόκτηση απαραίτητων γνώσεων για την πρόληψη νοσημάτων και την διατήρηση ενός υγιούς οργανισμού. Το παραπάνω βιβλίο ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΤΙΤΛΟΥ, προτείνω να χρησιμεύσει για τη διδασκαλία της Ανατομίας – Φυσιολογίας και στην Β’ και Γ’ τάξη ΕΠΑ.Λ. του Τομέα Υγείας Πρόνοιας γιατί είναι καλογραμμένο και έχει πλούσια εικονογράφηση, άρα είναι ελκυστικότερο στους μαθητές και επιπλέον έχει αναφορές στην παθολογία σημαντικών νοσημάτων του ανθρώπου.
Ευχαριστώ για την υπομονή και την προσοχή σας, Γ. Στάμος, Εκπαιδευτικός ΠΕ14.01, 1ο ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων.
Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2008
ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΑ ΕΠΑ.Λ.
Προς Δ/νση Σπουδών Δ/θμιας Εκπ/σης του ΥΠ.Ε.Π.Θ., Τμήμα Τ.Ε.Ε. ΥΠ.Ε.Π.Θ., και προς Τμήμα Επαγγελματικής Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου
Με την ευκαιρία της έναρξης διδασκαλίας μαθημάτων επιλογής στην Γ’ Τάξη ΕΠΑ.Λ. θα θίξω ένα ζήτημα που αφορά τη ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ στους μαθητές που τα επιλέγουν, είτε ως πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα είτε από απλό ενδιαφέρον για το γνωστικό αντικείμενο της Βιολογίας.
Στις πρόσφατες οδηγίες για τη διδασκαλία των Μαθημάτων του Γενικού Λυκείου (Αριθ. Πρωτ.1222439 /Γ2 24-9-08, Δ/ΝΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ) μετά από σχετική εισήγηση του Τμήματος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (πράξη 26/2008) διαβάζουμε (οι υπογραμμίσεις με κεφαλαία δικές μου) :
«Β’ ΤΑΞΗ: Με την ύλη της Βιολογίας Γενικής Παιδείας της Β΄ τάξης του Γενικού Λυκείου, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΑΝΑΓΚΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ του συνόλου των μαθητών ανεξάρτητα από την κατεύθυνση που ακολουθούν, ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ για την παρακολούθηση των μαθημάτων της Βιολογίας Γενικής Παιδείας και Θετικής Κατεύθυνσης της Γ΄ τάξης του Γενικού Λυκείου. Λαμβάνοντας δε υπόψη το μεγάλο αριθμό μαθητών της Γ΄ Λυκείου οι οποίοι επιλέγουν τη Βιολογία Γενικής Παιδείας και τις απαιτήσεις της διδασκαλίας του μαθήματος Κατεύθυνσης, οι ενότητες και οι υποενότητες που επισημαίνονται στη συνέχεια, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΟΥΝ ΑΝΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ, εντός του χρονικά περιορισμένου πλαισίου (1 ώρα εβδομαδιαίως) στο οποίο διδάσκεται το μάθημα. Ενότητα 1 (ΧΗΜΙΚΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΤΤΑΡΟΥ) Ενότητα 2 (ΚΥΤΤΑΡΟ-ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΜΟΝΑΔΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ) Ενότητα 3 (ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ) Ενότητα 4 (ΓΕΝΕΤΙΚΗ)»
Πολύ σωστά όλα αυτά. Μόνο όμως για τα παιδιά μας του ΓΕ.Λ.; Ας δούμε και την άλλη πλευρά. Υπάρχουν και αρκετές χιλιάδες παιδιά που φοιτούν στα ΕΠΑ.Λ. Τα ΕΠΑ.Λ. με βάση το νόμο ίδρυσής τους ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ αναβαθμίζουν την εκπαίδευση με την παροχή Γενικής Παιδείας ισότιμης με του ΓΕ.Λ. που είναι μορφωτικό δικαίωμα των μαθητών και υποχρέωση της πολιτείας να την παρέχει. Επίσης πολύ σωστά οι μαθητές των ΕΠΑ.Λ. μπορούν να δίνουν εξετάσεις για Α.Ε.Ι. / Τ.Ε.Ι. μαζί με τα παιδιά του ΓΕ.Λ. και φυσικά διδάσκονται τη Βιολογία Γ’ Λυκείου (Γενικής Παιδείας ή Θετικής Κατεύθυνσης ανάλογα με τις επιλογές τους). Όμως γι’ αυτά τα παιδιά δεν ισχύουν τα παραπάνω που ισχύουν για τα παιδιά Γενικού Λυκείου; Μήπως οι μαθητές των ΕΠΑ.Λ. είναι ως εκ θαύματος ήδη γνώστες της Βιολογίας Β’ Λυκείου ώστε αυτή να μην αποτελεί γι’ αυτά «γνώσεις που αποτελούν προϋπόθεση και απαραίτητο γνωστικό υπόβαθρο για την παρακολούθηση των μαθημάτων της Βιολογίας Γενικής Παιδείας και Θετικής Κατεύθυνσης της Γ΄ τάξης» άρα να πρέπει να διδάσκονται οπωσδήποτε τις ενότητες που με αυστηρότητα μάλιστα επισημαίνονται στην εγκύκλιο ότι «πρέπει να αποτελέσουν ανελαστικές επιλογές του εκπαιδευτικού;»
Μπορούν οι μαθητές της Γ’ τάξης ΕΠΑ.Λ. να ανταπεξέλθουν στη Βιολογία Γ’ Λυκείου χωρίς να έχουν διδαχθεί το ΚΥΤΤΑΡΟ και το ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟ του; Όχι βέβαια, άρα ΘΑ ΥΣΤΕΡΟΥΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ από τα παιδιά του Γενικού Λυκείου στην επίδοσή τους στη Βιολογία και στο σχολείο και στις πανελλαδικές εξετάσεις, που βέβαια δεν είναι σωστό. Και γνωρίζουμε από τα πρώτα προσχέδια που είχαν δημοσιευτεί ότι η Βιολογία ΥΠΗΡΧΕ αρχικά στο ωρολόγιο πρόγραμμα της Β’ τάξης ΕΠΑ.Λ., αλλά στη συνέχεια αφαιρέθηκε.
Ας αναβαθμίσουμε λοιπόν σωστά το πρόγραμμα σπουδών των ΕΠΑ.Λ. και ΑΣ ΠΡΟΣΤΕΘΕΙ Η ΜΙΑ ΩΡΑ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΗΣ Β’ ΕΠΑΛ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΟΜΕΩΝ ως προαπαιτούμενο για τη διδασκαλία της Βιολογίας στην Γ’ Τάξη ΕΠΑ.Λ., όπως ακριβώς στο Γενικό Λύκειο. Αλλιώς, ας αιτιολογηθεί επαρκώς η διαφορετική αντιμετώπιση των μαθητών ΓΕ.Λ. και ΕΠΑ.Λ. ΕΙΔΙΚΑ σε αυτό το μάθημα Γενικής Παιδείας.
Για άλλες ρυθμίσεις στο πρόγραμμα σπουδών έχω ξαναγράψει, π.χ. θυμίζω 1) για την ανάγκη εισαγωγής του μαθήματος «Αγωγή Υγείας» στην Α’ Τάξη ΕΠΑ.Λ. αλλά και στην Α’ Τάξη ΓΕ.Λ. και ίσως και σε Γυμνασιακές τάξεις και 2) για την ανάγκη αλλαγής του πανελλαδικώς εξεταζόμενου μαθήματος ειδικότητας στην ειδικότητα Βοηθών Νοσηλευτών από τα «Στοιχεία Παθολογίας» που ισχύει σήμερα στη «Νοσηλευτική» ως πιο συναφές μάθημα με την ειδικότητα και ως κίνητρο για μεγαλύτερη εμβάθυνση και ενασχόληση των μαθητών με το αντικείμενο σπουδών τους. Ίσως χρειαστεί να επανέλθω, αλλά έχουμε μπροστά μας μια χρονιά, όπου υπάρχει χρόνος για συζητήσεις και αποφάσεις ώστε την επόμενη σχολική χρονιά να έχουμε βελτιώσεις στα προγράμματα σπουδών σε όλους τους τομείς για την καλύτερη εκπαίδευση των παιδιών μας.
Ευχαριστώ πολύ για την υπομονή και την προσοχή σας, Γιώργος Στάμος.
Με την ευκαιρία της έναρξης διδασκαλίας μαθημάτων επιλογής στην Γ’ Τάξη ΕΠΑ.Λ. θα θίξω ένα ζήτημα που αφορά τη ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ στους μαθητές που τα επιλέγουν, είτε ως πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα είτε από απλό ενδιαφέρον για το γνωστικό αντικείμενο της Βιολογίας.
Στις πρόσφατες οδηγίες για τη διδασκαλία των Μαθημάτων του Γενικού Λυκείου (Αριθ. Πρωτ.1222439 /Γ2 24-9-08, Δ/ΝΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ) μετά από σχετική εισήγηση του Τμήματος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (πράξη 26/2008) διαβάζουμε (οι υπογραμμίσεις με κεφαλαία δικές μου) :
«Β’ ΤΑΞΗ: Με την ύλη της Βιολογίας Γενικής Παιδείας της Β΄ τάξης του Γενικού Λυκείου, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΑΝΑΓΚΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ του συνόλου των μαθητών ανεξάρτητα από την κατεύθυνση που ακολουθούν, ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ για την παρακολούθηση των μαθημάτων της Βιολογίας Γενικής Παιδείας και Θετικής Κατεύθυνσης της Γ΄ τάξης του Γενικού Λυκείου. Λαμβάνοντας δε υπόψη το μεγάλο αριθμό μαθητών της Γ΄ Λυκείου οι οποίοι επιλέγουν τη Βιολογία Γενικής Παιδείας και τις απαιτήσεις της διδασκαλίας του μαθήματος Κατεύθυνσης, οι ενότητες και οι υποενότητες που επισημαίνονται στη συνέχεια, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΟΥΝ ΑΝΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ, εντός του χρονικά περιορισμένου πλαισίου (1 ώρα εβδομαδιαίως) στο οποίο διδάσκεται το μάθημα. Ενότητα 1 (ΧΗΜΙΚΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΤΤΑΡΟΥ) Ενότητα 2 (ΚΥΤΤΑΡΟ-ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΜΟΝΑΔΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ) Ενότητα 3 (ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ) Ενότητα 4 (ΓΕΝΕΤΙΚΗ)»
Πολύ σωστά όλα αυτά. Μόνο όμως για τα παιδιά μας του ΓΕ.Λ.; Ας δούμε και την άλλη πλευρά. Υπάρχουν και αρκετές χιλιάδες παιδιά που φοιτούν στα ΕΠΑ.Λ. Τα ΕΠΑ.Λ. με βάση το νόμο ίδρυσής τους ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ αναβαθμίζουν την εκπαίδευση με την παροχή Γενικής Παιδείας ισότιμης με του ΓΕ.Λ. που είναι μορφωτικό δικαίωμα των μαθητών και υποχρέωση της πολιτείας να την παρέχει. Επίσης πολύ σωστά οι μαθητές των ΕΠΑ.Λ. μπορούν να δίνουν εξετάσεις για Α.Ε.Ι. / Τ.Ε.Ι. μαζί με τα παιδιά του ΓΕ.Λ. και φυσικά διδάσκονται τη Βιολογία Γ’ Λυκείου (Γενικής Παιδείας ή Θετικής Κατεύθυνσης ανάλογα με τις επιλογές τους). Όμως γι’ αυτά τα παιδιά δεν ισχύουν τα παραπάνω που ισχύουν για τα παιδιά Γενικού Λυκείου; Μήπως οι μαθητές των ΕΠΑ.Λ. είναι ως εκ θαύματος ήδη γνώστες της Βιολογίας Β’ Λυκείου ώστε αυτή να μην αποτελεί γι’ αυτά «γνώσεις που αποτελούν προϋπόθεση και απαραίτητο γνωστικό υπόβαθρο για την παρακολούθηση των μαθημάτων της Βιολογίας Γενικής Παιδείας και Θετικής Κατεύθυνσης της Γ΄ τάξης» άρα να πρέπει να διδάσκονται οπωσδήποτε τις ενότητες που με αυστηρότητα μάλιστα επισημαίνονται στην εγκύκλιο ότι «πρέπει να αποτελέσουν ανελαστικές επιλογές του εκπαιδευτικού;»
Μπορούν οι μαθητές της Γ’ τάξης ΕΠΑ.Λ. να ανταπεξέλθουν στη Βιολογία Γ’ Λυκείου χωρίς να έχουν διδαχθεί το ΚΥΤΤΑΡΟ και το ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟ του; Όχι βέβαια, άρα ΘΑ ΥΣΤΕΡΟΥΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ από τα παιδιά του Γενικού Λυκείου στην επίδοσή τους στη Βιολογία και στο σχολείο και στις πανελλαδικές εξετάσεις, που βέβαια δεν είναι σωστό. Και γνωρίζουμε από τα πρώτα προσχέδια που είχαν δημοσιευτεί ότι η Βιολογία ΥΠΗΡΧΕ αρχικά στο ωρολόγιο πρόγραμμα της Β’ τάξης ΕΠΑ.Λ., αλλά στη συνέχεια αφαιρέθηκε.
Ας αναβαθμίσουμε λοιπόν σωστά το πρόγραμμα σπουδών των ΕΠΑ.Λ. και ΑΣ ΠΡΟΣΤΕΘΕΙ Η ΜΙΑ ΩΡΑ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΗΣ Β’ ΕΠΑΛ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΟΜΕΩΝ ως προαπαιτούμενο για τη διδασκαλία της Βιολογίας στην Γ’ Τάξη ΕΠΑ.Λ., όπως ακριβώς στο Γενικό Λύκειο. Αλλιώς, ας αιτιολογηθεί επαρκώς η διαφορετική αντιμετώπιση των μαθητών ΓΕ.Λ. και ΕΠΑ.Λ. ΕΙΔΙΚΑ σε αυτό το μάθημα Γενικής Παιδείας.
Για άλλες ρυθμίσεις στο πρόγραμμα σπουδών έχω ξαναγράψει, π.χ. θυμίζω 1) για την ανάγκη εισαγωγής του μαθήματος «Αγωγή Υγείας» στην Α’ Τάξη ΕΠΑ.Λ. αλλά και στην Α’ Τάξη ΓΕ.Λ. και ίσως και σε Γυμνασιακές τάξεις και 2) για την ανάγκη αλλαγής του πανελλαδικώς εξεταζόμενου μαθήματος ειδικότητας στην ειδικότητα Βοηθών Νοσηλευτών από τα «Στοιχεία Παθολογίας» που ισχύει σήμερα στη «Νοσηλευτική» ως πιο συναφές μάθημα με την ειδικότητα και ως κίνητρο για μεγαλύτερη εμβάθυνση και ενασχόληση των μαθητών με το αντικείμενο σπουδών τους. Ίσως χρειαστεί να επανέλθω, αλλά έχουμε μπροστά μας μια χρονιά, όπου υπάρχει χρόνος για συζητήσεις και αποφάσεις ώστε την επόμενη σχολική χρονιά να έχουμε βελτιώσεις στα προγράμματα σπουδών σε όλους τους τομείς για την καλύτερη εκπαίδευση των παιδιών μας.
Ευχαριστώ πολύ για την υπομονή και την προσοχή σας, Γιώργος Στάμος.
Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2008
ΕΠΕΙΓΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ
Η 2η φάση επιμόρφωσης ξεκινάει ΑΜΕΣΑ 13 Οκτωβρίου
Γ’ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ - ΕΠΕΑΕΚ ΙΙ
ΜΕΤΡΟ 2.3: ΑΡΧΙΚΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ - ΕΝΕΡΓΕΙΑ 2.3.2: ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ (ΤΕΕ) ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ (ΣΕΚ)
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΡΑΞΕΩΝ: Ανάπτυξη/ προσαρμογή ειδικού εκπαιδευτικού υλικού (λογισμικού, ψηφιακού υλικού), εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων για υποστήριξη του εκπαιδευτικού έργου στα ΤΕΕ και τα Επαγγελματικά Λύκεια & Συντονισμένη εφαρμογή των δικτυακών και υπολογιστικών τεχνολογιών στα ΤΕΕ και Επαγγελματικά Λύκεια
Για τους Επιμορφωτές της Πράξης «Επαγγελματικό λογισμικό στην ΤΕΕ: επιμόρφωση και εφαρμογή»
ΝΕΟΤΕΡΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Σας ενημερώνουμε ότι η δεύτερη φάση της εκπαίδευσή σας στην ενότητα "Ε2-λογισμικό" (5 ημέρες x 5 ώρες) θα υλοποιηθεί σύμφωνα με το πρόγραμμα.
ΜΕΤΡΟ 2.3: ΑΡΧΙΚΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ - ΕΝΕΡΓΕΙΑ 2.3.2: ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ (ΤΕΕ) ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ (ΣΕΚ)
ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΡΑΞΕΩΝ: Ανάπτυξη/ προσαρμογή ειδικού εκπαιδευτικού υλικού (λογισμικού, ψηφιακού υλικού), εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων για υποστήριξη του εκπαιδευτικού έργου στα ΤΕΕ και τα Επαγγελματικά Λύκεια & Συντονισμένη εφαρμογή των δικτυακών και υπολογιστικών τεχνολογιών στα ΤΕΕ και Επαγγελματικά Λύκεια
Για τους Επιμορφωτές της Πράξης «Επαγγελματικό λογισμικό στην ΤΕΕ: επιμόρφωση και εφαρμογή»
ΝΕΟΤΕΡΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Σας ενημερώνουμε ότι η δεύτερη φάση της εκπαίδευσή σας στην ενότητα "Ε2-λογισμικό" (5 ημέρες x 5 ώρες) θα υλοποιηθεί σύμφωνα με το πρόγραμμα.
Θα ακολουθήσει σχετική πρόσκληση/απόφαση μετακίνησης του ΥπΕΠΘ. Για την έγκαιρη έκδοσή της παρακαλούμε συμπληρώστε τη δήλωση, υπογράψτε και στείλτε με φαξ (210 344 2153, υπόψη κας Μ. Κεφαλληνού) το αργότερο μέχρι την Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2008 και ώρα 12.00 πμ.
Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2008
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ
Πηγή: http://www.parliament.gr/vardikos/publications/articles/international/pagkosmiopiisi.htm
Αξίζει να το σχολιάσουμε; ή απλώς να προβληματιστούμε; ή να αδιαφορήσουμε; ή να δούμε που μας οδηγούν οι "μασκοφόροι" ηγέτες μας;
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ
-------------------------------------------------------------------
# Η σχέση ανάμεσα στις χώρες που ζει το πλουσιότερο 20% με τις χώρες που ζει το φτωχότερο 20% το 1913 ήταν11 προς 1 . Το 1960 30 προς 1 και το 1997 ,74 προς 1(!) .
# Οι χώρες του πλουσιότερου 20% παράγουν το 86% του παγκόσμιου ΑΕΠ και πραγματοποιούν το 82% των παγκόσμιων εξαγωγών . Και στα δύο, οι χώρες του φτωχότερου 20% περιορίζονται μόνο στο 1%.
# Ο διεθνής δανεισμός το 1975: 265 δις $ . Το 1994: 4,2 τρις $.
# 80 χώρες έχουν σήμερα χαμηλότερο ΑΕΠ κατά κεφαλή απ` ότι πριν 10 χρόνια.
# Οι 3 πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη το 1999 είχαν τόση περιουσία όση το συνολικό ΑΕΠ των 35 φτωχότερων χωρών με πληθυσμό 600 εκ. ( έκθεση ΟΗΕ για την «Ανθρώπινη ανάπτυξη» ).
# Ιούλιος 1999. Η χρηματιστηριακή αξία της «Μάικροσοφτ» ξεπέρασε το συνολικό ΑΕΠ Ινδίας , Πακιστάν , Νιγηρία , Μπαγκλαντές ( 1,3 δις κάτοικοι)
# Οι 200 πλουσιότεροι άνθρωποι από το 1994 μέχρι το 1998 αύξησαν 100% τις περιουσίες τους (1 τρις $ ) όσο το συνολικό ΑΕΠ Σουηδίας, Αυστρίας, Δανίας, Νορβηγίας, Ελλάδας, Ιρλανδίας, Πορτογαλίας (!).
# 2,8 δις άνθρωποι έχουν εισόδημα κάτω των 2$ με τα 1,2 δις με λιγότερα από 1$ την ημέρα.
# Το φτωχότερο 50% του πληθυσμού καταναλώνει το 6% του παγκόσμιου ΑΕΠ και το πλουσιότερο 15% του πληθυσμού το 80% .
# Η χρηματιστηριακή κρίση της ΝΑ Ασίας (1998-2000) ζημίωσε κατά 2 τρις $ την παγκόσμια παραγωγή.
# Από τις αρχές του 2000 η πτώση κατά 28% των μετοχών σε παγκόσμια επίπεδο «εξαφάνισε» 10 τρις $ ( 4 τετράκις εκ. δρχ.!!) χρηματιστηριακού πλούτου.
Αξίζει να το σχολιάσουμε; ή απλώς να προβληματιστούμε; ή να αδιαφορήσουμε; ή να δούμε που μας οδηγούν οι "μασκοφόροι" ηγέτες μας;
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ
-------------------------------------------------------------------
# Η σχέση ανάμεσα στις χώρες που ζει το πλουσιότερο 20% με τις χώρες που ζει το φτωχότερο 20% το 1913 ήταν11 προς 1 . Το 1960 30 προς 1 και το 1997 ,74 προς 1(!) .
# Οι χώρες του πλουσιότερου 20% παράγουν το 86% του παγκόσμιου ΑΕΠ και πραγματοποιούν το 82% των παγκόσμιων εξαγωγών . Και στα δύο, οι χώρες του φτωχότερου 20% περιορίζονται μόνο στο 1%.
# Ο διεθνής δανεισμός το 1975: 265 δις $ . Το 1994: 4,2 τρις $.
# 80 χώρες έχουν σήμερα χαμηλότερο ΑΕΠ κατά κεφαλή απ` ότι πριν 10 χρόνια.
# Οι 3 πλουσιότεροι άνθρωποι του πλανήτη το 1999 είχαν τόση περιουσία όση το συνολικό ΑΕΠ των 35 φτωχότερων χωρών με πληθυσμό 600 εκ. ( έκθεση ΟΗΕ για την «Ανθρώπινη ανάπτυξη» ).
# Ιούλιος 1999. Η χρηματιστηριακή αξία της «Μάικροσοφτ» ξεπέρασε το συνολικό ΑΕΠ Ινδίας , Πακιστάν , Νιγηρία , Μπαγκλαντές ( 1,3 δις κάτοικοι)
# Οι 200 πλουσιότεροι άνθρωποι από το 1994 μέχρι το 1998 αύξησαν 100% τις περιουσίες τους (1 τρις $ ) όσο το συνολικό ΑΕΠ Σουηδίας, Αυστρίας, Δανίας, Νορβηγίας, Ελλάδας, Ιρλανδίας, Πορτογαλίας (!).
# 2,8 δις άνθρωποι έχουν εισόδημα κάτω των 2$ με τα 1,2 δις με λιγότερα από 1$ την ημέρα.
# Το φτωχότερο 50% του πληθυσμού καταναλώνει το 6% του παγκόσμιου ΑΕΠ και το πλουσιότερο 15% του πληθυσμού το 80% .
# Η χρηματιστηριακή κρίση της ΝΑ Ασίας (1998-2000) ζημίωσε κατά 2 τρις $ την παγκόσμια παραγωγή.
# Από τις αρχές του 2000 η πτώση κατά 28% των μετοχών σε παγκόσμια επίπεδο «εξαφάνισε» 10 τρις $ ( 4 τετράκις εκ. δρχ.!!) χρηματιστηριακού πλούτου.
Πέμπτη 18 Σεπτεμβρίου 2008
Και άλλο σημαντικό θέμα, ανακοινώθηκαν οι ΑΝΑΘΕΣΕΙΣ!!!
Επιτέλους, μετά τη λύση του σημαντικού προβλήματος των απορριφθέντων Α' τάξης των Τ.Ε.Ε. Β' Κύκλου να και ένα άλλο πολύ σημαντικό ζήτημα που αντιμετωπίζεται από το ΥΠΕΠΘ: Οι πολυαναμενόμενες αναθέσεις μαθημάτων Γυμνασίου, Γενικού Λυκείου, ΕΠΑ.Λ. και ΕΠΑ.Σ. ανακοινώθηκαν (αρ. πρωτ. 118842/Γ2 - 17/9/2008). Μπράβο, καλή αρχή έγινε εφέτος με τη λύση σημαντικών ζητημάτων που αφορούν όλη την εκπαιδευτική κοινότητα. Οι θετικές ενέργειες πάντα θα επικροτούνται από όλους. Εύχομαι καλή συνέχεια, καλή σχολική χρονιά σε όλους.
Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2008
Επιτέλους, να και ένα θέμα που βρήκε μια λύση !!!
Έγραφα στις 4-9-2008 αλλά και παλιότερα στις 20-5-2008 για τους ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΝΤΕΣ ΜΑΘΗΤΕΣ Τ.Ε.Ε. Β’ ΚΥΚΛΟΥ που δεν υπήρχε μέριμνα για την τύχη τους και θα αναγκάζονταν να επαναλάβουν 2 τάξεις αντί για 1 που όφειλαν. ΚΑΛΛΙΟ ΑΡΓΑ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ, ανακοινώθηκε από το ΥΠΕΠΘ επιτέλους η μεταβατική διάταξη "Κατ’ εξαίρεση, οι απορριπτόμενοι λόγω ανεπαρκούς φοίτησης μαθητές της Α΄ τάξης Β’ κύκλου Ημερησίων Τ.Ε.Ε., που φοίτησαν το σχολικό έτος 2007-2008, να παραπέμπονται σε όλα τα μαθήματα σε επαναληπτική πτυχιακή εξέταση τις επόμενες εξεταστικές περιόδους και να εξετάζονται σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο Π.Δ. 323/2003 (ΦΕΚ 272,τ.Α’) περί αξιολόγησης μαθητών Τ.Ε.Ε.". Βέβαια οι περισσότεροι μαθητές πλέον έχουν απομακρυνθεί από το σχολείο και δεν πρόκειται από τα ΜΜΕ να προβληθεί μια τόσο "ασήμαντη" είδηση που δεν πουλάει, και οι μαθητές δεν θα μάθουν τη ρύθμιση αυτή. Έπρεπε φυσικά από πέρυσι να είχε αποφασισθεί η λύση σε ένα τόσο σοβαρό θέμα ώστε να είχαν ενημερωθεί οι μαθητές. ΠΡΕΠΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΟΙ ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΝΤΕΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΝΑ ΕΙΔΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΜΕ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ τηλεφωνικώς ή/και με επιστολή για την ευκαιρία αυτή να πάρουν το απολυτήριο που δικαιούνται μετά από αξιολόγηση.
Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2008
Απόψεις και Προτάσεις για την Επαγγελματική Εκπαίδευση – Επείγοντα μαθητικά θέματα προς επίλυση ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ.
Προς Αξιότιμους κ.κ. Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, Υφυπουργό Παιδείας, Δ/νση Σπουδών Δ/θμιας Εκπ/σης του ΥΠ.Ε.Π.Θ., Tμήμα Τ.Ε.Ε. ΥΠ.Ε.Π.Θ., Δ/ντές και Προϊσταμένους Διευθύνσεων Β/θμιας Εκπ/σης και Γραφείων Ε.Ε., Ο.Λ.Μ.Ε., Ο.Λ.Τ.Ε.Ε. και κάθε ενδιαφερόμενο συνάδελφο εκπαιδευτικό.
Αξιότιμοι κ.κ., είμαι Εκπαιδευτικός κλάδου ΠΕ14.01, Γιατρός Βιοπαθολόγος και Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού (Π.Ε.ΣΥ.Π. / Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε.) και διδάσκω στο 1ο ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων.
Αν και οι προηγούμενες απόπειρες επικοινωνίας μέσα από το φιλόξενο αυτό βήμα δεν θεωρώ ότι απέδωσαν καρπούς, θα συνεχίσω κατά διαστήματα να δίνω κάποια τροφή για σκέψη στους παραπάνω αποδέκτες σχετικά με καθημερινά προβλήματα της εκπαίδευσης με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών μας. Σύμφωνα με τις παιδαγωγικές αρχές που μας δίδαξαν οι καθηγητές μας στην ΑΣΠΑΙΤΕ, οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να σκεφτόμαστε και να ενεργούμε πάντα προς όφελος του μαθητή, αλλά αυτό είναι υποχρέωση και ΟΛΩΝ όσων εμπλέκονται σε κάποια εκπαιδευτική διαδικασία σε όλες τις ιεραρχικές βαθμίδες. Γι αυτό θα έπρεπε να υπήρχε (πρόταση: να δημιουργηθεί από το ΥΠΕΠΘ) ένα δημόσιο forum επικοινωνίας στο διαδίκτυο όπου να υποβάλλονται υποχρεωτικά για δημόσια συζήτηση οι προτάσεις των φορέων για όλα τα θέματα πριν να πάρουν τη μορφή εγκυκλίων για άμεση εφαρμογή και μετά να είναι εξαιρετικά δύσκολο να γίνουν αλλαγές. Αλλιώς (και γι αυτό γράφω δημόσια), συνήθως οι εκπαιδευτικοί δεν γνωρίζουμε σε ποιους και πότε να αποταθούμε για το κάθε εκπαιδευτικό θέμα (π.χ. ποιοι – ονομαστικά - άνθρωποι καθορίζουν και πότε την ύλη των πανελλαδικών εξετάσεων, ποιοι αποφασίζουν και πότε για τις αναθέσεις των μαθημάτων και της συγγραφής και επιλογής σχολικών βιβλίων, ποιοι αποφασίζουν τα προγράμματα σπουδών κ.λπ.) και έτσι οι έγκαιρες παρεμβάσεις είναι πολύ δύσκολες.
Θα θίξω σήμερα σύντομα τα εξής ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ για την αρχή της σχολικής χρονιάς θέματα: 1) Απορριφθέντες μαθητές Τ.Ε.Ε. β’ κύκλου. 2) Πανελλαδικές εξετάσεις για εισαγωγή σε Τ.Ε.Ι. μαθητών Τ.Ε.Ε. 3) Η «Νοσηλευτική» να γίνει πανελλαδικώς εξεταζόμενο μάθημα ειδικότητας στην ειδικότητα Βοηθών Νοσηλευτών. 4) Επιστροφή σχολικών βιβλίων για …καταστροφή. 5) Αναθέσεις μαθημάτων ΕΠΑ.Λ. 6) Συγγραφή σχολικών βιβλίων. 7) Αγωγή Υγείας. 8) ΕΠΑ.Σ. ειδικότητας Βοηθού Νοσηλευτή του Υπουργείου Υγείας. 9) Γενική Παιδεία.
1) ΘΕΜΑ: ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΝΤΕΣ ΜΑΘΗΤΕΣ Τ.Ε.Ε. Β’ ΚΥΚΛΟΥ. Λίγες μέρες πριν τον αγιασμό και καμιά απάντηση από το ΥΠ.Ε.Π.Θ., τμήμα Τ.Ε.Ε.!! Οι μαθητές αυτοί (πολλές φορές εργαζόμενοι και με ποικίλα οικονομικά, οικογενειακά και κοινωνικά προβλήματα) οδηγούνται πρακτικά ΕΚΤΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟΥ αφού δεν τους επιτρέπεται η εγγραφή τους για επανάληψη της ΜΙΑΣ τάξης που οφείλουν, όπως ορίζει ο νόμος. Τους επιτρέπεται μόνο εγγραφή στη Β’ ΕΠΑ.Λ., ώστε να φοιτήσουν σε 2 τάξεις, δηλαδή για να χάσουν μια επιπλέον χρονιά. Αυτό είναι άδικο και παράνομο. Είναι κατεπείγον λοιπόν ζήτημα να εκδοθεί άμεσα εγκύκλιος που να επιτρέπει να γραφτούν οι μαθητές αυτοί (εκατοντάδες πανελλαδικά) στην αντίστοιχη Γ’ ΕΠΑ.Λ. αφού τα ίδια βιβλία ειδικοτήτων των Τ.Ε.Ε. μοιράζονται και τα προγράμματα σπουδών της Γ’ ΕΠΑ.Λ. και Α’ Τάξης Τ.Ε.Ε. Β’ κύκλου είναι κατά 80% ταυτόσημα. Και θα πρέπει να ειδοποιηθούν μετά την έκδοση της εγκυκλίου οι μαθητές από τα σχολεία να έλθουν για εγγραφή, γιατί πολλοί έχουν ήδη απογοητευθεί, δεν περιμένουν λύση στο πρόβλημα και έχουν αποφασίσει να σταματήσουν το σχολείο. Και ελάχιστους να κερδίσει το σχολείο, θα είναι τεράστιο το κέρδος για την κοινωνία μας.
2) ΘΕΜΑ: Να δοθεί ευκαιρία σε όσους μαθητές Β’ Κύκλου απέτυχαν στις ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ Τ.Ε.Ι. να ξαναδώσουν του χρόνου μελετώντας την ίδια ύλη στην οποία εξετάσθηκαν εφέτος, γιατί δεν έχουν διδαχθεί την ύλη των 4 μαθημάτων στην οποία θα εξετασθούν οι μαθητές της Γ’ ΕΠΑ.Λ.
Εδώ να τονίσω ότι η αιφνιδιαστική αλλαγή τον περασμένο Ιούνιο του τρόπου εξέτασης των μαθητών, δηλαδή η προσθήκη ενός ακόμη μαθήματος στα 3 πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα που είχαν ορισθεί πριν ένα χρόνο τουλάχιστον, δεν ήταν σωστή, αλλά έπρεπε να είχε εξαγγελθεί ήδη από την είσοδο των μαθητών στο ΕΠΑ.Λ. ώστε να προγραμματίσουν την προετοιμασία τους έγκαιρα σε όλα τα εξεταζόμενα μαθήματα.
3) ΘΕΜΑ: ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΣ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΒΟΗΘΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΩΝ. Έγινε μια αναγκαία αλλαγή των μαθημάτων ειδικότητας που εξετάζονται πανελλαδικώς και συσχετίσθηκαν καλύτερα στις περισσότερες ειδικότητες με το περιεχόμενο σπουδών (π.χ. μέχρι τώρα υπήρχε στους Βοηθούς Βρεφονηπιοκόμων η «Νοσολογία», τελείως άσχετο μάθημα με την κατεύθυνση σπουδών τους, τα παιδιά αυτά δυσκολεύονταν περισσότερο, σε σχέση με μαθητές του Τομέα Υγείας Πρόνοιας πιο συναφών ειδικοτήτων με το μάθημα αυτό, που είχαν διδαχθεί και άλλα παρόμοια μαθήματα, είχαν εμπειρία από Νοσοκομεία κ.λπ. Το μάθημα άλλαξε σωστά σε «Αγωγή Προσχολικής Ηλικίας»). Με την ίδια λογική, στους Βοηθούς Νοσηλευτών το μάθημα που ανακοινώθηκε στο οποίο θα εξετάζονται είναι τα «Στοιχεία Παθολογίας». Δίνεται μάλιστα ένα βιβλίο που παρά τις φιλότιμες προσπάθειες να αποτελέσει εγχειρίδιο αναφοράς για πάνω από 150 !! νόσους, δεν συνιστάται βέβαια για μελέτη από μαθητές για πανελλαδικές εξετάσεις. Και είναι τόσο προφανές!! Οι μαθητές με ειδικότητα Βοηθών Νοσηλευτών ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ «ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ». Κάνουν αρκετές ώρες θεωρία και εργαστήριο, η εξέτασή τους στη «Νοσηλευτική» θα αποτελέσει κίνητρο εμβάθυνσης στο βασικό αντικείμενο της ειδικότητας τους, η μελέτη θα τους ωφελήσει πολύ στην άσκηση του επαγγέλματός τους αργότερα, θα αποφύγουν την παπαγαλία σε δεκάδες λίστες συμπτωμάτων και αιτίων σπανίων νοσημάτων που δεν θα συναντήσουν ποτέ (γιατί μέχρι τώρα για το μάθημα «Νοσολογία» η παπαγαλία ήταν το μυστικό της επιτυχίας μαζί βέβαια με την αξιέπαινη συνέπεια, επιμονή και προσπάθεια των μαθητών που αξίζουν συγχαρητήρια) και βέβαια μην ξεχνάτε ότι ΔΕΝ θα γίνουν Γιατροί Παθολόγοι αλλά Νοσηλευτές. Και στον ΑΣΕ.Π. Εκπαιδευτικών, στη «Νοσηλευτική» εξετάζονται οι συνάδελφοι Νοσηλευτές, όχι στην «Παθολογία». Επίσης στο μάθημα «Νοσηλευτική» διδάσκονται τα κύρια συμπτώματα και σημεία και η διαγνωστική διαδικασία για τις περισσότερες βασικές νόσους, δηλαδή περιλαμβάνονται στοιχεία Παθολογίας. ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΟΝΟΣ. Ας αλλάξει πριν την έναρξη των μαθημάτων το εξεταζόμενο μάθημα σε «Νοσηλευτική» και ειδικότεροι από εμένα συνάδελφοι Εκπαιδευτικοί Νοσηλευτές ας ορίσουν την ύλη (προτείνω επιλογή της και από τα δύο σχετικά βιβλία Νοσηλευτικής που δίνονται στους μαθητές, ώστε να καλύπτεται και η Βασική και η Ειδική Νοσηλευτική, σε έκταση ανάλογη με τα άλλα εξεταζόμενα μαθήματα).
4) ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΓΙΑ …ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.
Παράδειγμα πρόσφατο μιας εγκυκλίου που πιστεύω ότι θα είχε «αποφευχθεί» αν το περιεχόμενό της είχε υποβληθεί σαν πρόταση για συζήτηση είναι η 65351/Γ2, 19-5-2008 για την υποχρεωτική επιστροφή των εκατομμυρίων σχολικών βιβλίων από τους μαθητές ώστε να καταστραφούν ή να ξαναχρησιμοποιηθούν (για να μην καταστραφούν μερικά από αυτά από τους μαθητές). Έχω βιβλία από το σχολείο ακόμη στη βιβλιοθήκη μου, αλλά σκεφθείτε ότι σε μερικά σπίτια τα σχολικά βιβλία θα είναι τα μόνα βιβλία με διαμάντια της ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας και ποίησης και ΑΞΙΖΕΙ αυτά τα βιβλία να μην καταστραφούν ακόμη και αν διαβαστούν και ελάχιστες μόνο σελίδες τους έστω και μετά από χρόνια. Ίσως επίσης θα είναι οι μόνες πηγές επαφής με το πνεύμα των αρχαίων ελλήνων. Θα καταστρέψει λοιπόν το επίσημο ελληνικό κράτος την Αντιγόνη, την Απολογία του Σωκράτη, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια; Την Ελληνική Ιστορία; Τα βιβλία Μαθηματικών, Στατιστικής, Φυσικής, Βιολογίας, τα βιβλία ειδικότητας των τάξεων του Επαγγελματικού Λυκείου που θα χρειασθούν οπωσδήποτε κατά την άσκηση του επαγγέλματος; Έχουμε εξαντλήσει τα περιθώρια ανακύκλωσης από άλλες πηγές και φθάσαμε στο ΜΟΝΟ υλικό που η ΜΗ ανακύκλωσή του προσφέρει μεγαλύτερο όφελος από την ανακύκλωσή του, το σχολικό βιβλίο; ΟΧΙ βέβαια. Πολλές φωνές διαμαρτυρίας «ανέβηκαν» ήδη στο διαδίκτυο και ελπίζω ότι η εγκύκλιος θα μείνει γίνει ανενεργή πριν εφαρμοσθεί.
5) ΘΕΜΑ: ΑΝΑΘΕΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΕΠΑ.Λ. Έχω ξαναθίξει το ζήτημα. Πρέπει πολύ σύντομα οι υπεύθυνοι να ορίσουν τις πρώτες και δεύτερες αναθέσεις στα θεωρητικά και εργαστηριακά μαθήματα για τους εκπαιδευτικούς των ειδικοτήτων ΕΠΑ.Λ. και ΕΠΑ.Σ., όπως πρόσφατα έχει γίνει για τα Γυμνάσια και Λύκεια. Πρέπει φυσικά να ληφθούν υπόψη τα προγράμματα σπουδών των αντίστοιχων Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. με κάθε ειδικότητα εκπαιδευτικών. Έχω συμμετάσχει στη διαδικασία καθορισμού κενών και πλεονασμάτων (που ζητάνε οι Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όταν θέλουν να κάνουν προγραμματισμό τοποθετήσεων εκπαιδευτικών) και σας διαβεβαιώνω ότι ο καθορισμός των αναθέσεων είναι απολύτως αναγκαίος (είχε γίνει πριν πολλά χρόνια και τα μαθήματα έχουν αλλάξει ριζικά).
6) ΘΕΜΑ: ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ. Πότε θα προγραμματισθεί ο ανοικτός διαφανής διαγωνισμός για τη συγγραφή νέων βιβλίων για την Επαγγελματική Εκπαίδευση; Ένα καλό βιβλίο χρειάζεται πολλούς μήνες για να γραφτεί και για να έχουμε την επόμενη σχολική χρονιά αρκετά νέα βιβλία πρέπει οι διαδικασίες να ξεκινήσουν άμεσα. Εκτός αν για οικονομικούς και άλλους λόγους θα συνεχίσουν για αρκετά χρόνια να δίνονται τα βιβλία των Τ.Ε.Ε.
7) ΘΕΜΑ: ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ - ΩΡΟΛΟΓΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Α’ ΤΑΞΗΣ ΕΠΑ.Λ. ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ. Είχα τονίσει και στο παρελθόν, ΠΡΙΝ την έναρξη λειτουργίας των ΕΠΑ.Λ., ότι ΔΕΝ εκπροσωπείται με κάποιο εισαγωγικό μάθημα ο Τομέας Υγείας Πρόνοιας στον Κύκλο Υπηρεσιών στην Α’ Τάξη ΕΠΑ.Λ. και πραγματικά οι μαθητές δεν έχουν ενημέρωση επαρκή για τον Τομέα Υγείας Πρόνοιας στην πράξη, αφού δεν έχουν ενεργό συμμετοχή τους σε κάποιο σχετικό εισαγωγικό μάθημα. Ενώ σωστά υπάρχουν μαθήματα π.χ. πληροφορικής, τεχνολογίας και οικονομίας που σχετίζονται με τους περισσότερους αντίστοιχους τομείς. Επίσης σε κανένα Κύκλο, ούτε στο Γενικό Λύκειο δεν υπάρχει το βιωματικό μάθημα – Εργαστήριο ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ . Θα έπρεπε ΚΑΘΕ ΜΑΘΗΤΗΣ Α’ ΤΑΞΗΣ ΛΥΚΕΙΟΥ, ΓΕΝΙΚΟΥ ή ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ να επωφελείται από τουλάχιστον δίωρη εβδομαδιαία βιωματική διδασκαλία «AΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ» αλλά και να διδάσκεται και το μάθημα ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ
Η «ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ» για ΟΛΟΥΣ τους μαθητές ΟΛΩΝ των σχολείων αποτελεί υλικό Γενικής Παιδείας και επομένως είναι υποχρέωση του Σχολείου να την παρέχει. Σχετίζεται άμεσα με τη στάση ζωής που θα αναπτύξουν οι έφηβοι απέναντι στην υγιεινή διατροφή, τον αθλητισμό, το κάπνισμα, τα ναρκωτικά, τα άτομα με αναπηρίες, τα πυρηνικά, την προστασία του περιβάλλοντος, την εθελοντική αιμοδοσία κ.λπ. Το μάθημα θα δώσει την ευκαιρία της συζήτησης με τους εφήβους των τρόπων πρόληψης των κυριότερων νοσημάτων για τη διατήρηση της σωματικής και ψυχικής τους υγείας. ΝΑΙ, είναι θέμα Παιδείας πως θα αποφύγουμε τις περισσότερες νόσους που μαστίζουν την ανθρωπότητα (το διαβήτη, το AIDS, την ηπατίτιδα, τον καρκίνο, τα ατυχήματα κ.λπ.) . Τα προγράμματα Αγωγής Υγείας είναι πολύ σημαντικά και πρέπει να αυξηθούν, αλλά δεν συμμετέχουν όλοι οι μαθητές και δεν μπορούν να είναι τόσο πολλά σε κάθε σχολείο (όπως η πράξη έχει δείξει) ώστε ΟΛΑ τα παραπάνω θέματα να τίθενται για προβληματισμό σε ΟΛΟΥΣ τους μαθητές. Για παράδειγμα ένα πρόγραμμα για το αλκοόλ, θα έπρεπε να γίνεται σε ΟΛΑ τα σχολεία, ΚΑΘΕ χρόνο και να συμμετέχουν ΟΛΟΙ οι μαθητές. Μπορεί να γίνει; Προφανώς όχι. Ενώ είναι εφικτό να αφιερωθούν αρκετές ώρες για το αλκοόλ στα πλαίσια της «Αγωγής Υγείας» ως βιωματικού μαθήματος κάθε χρόνο για όλους τους μαθητές. Ας θυσιάσουμε λίγο σχολικό χρόνο ΕΝΤΟΣ ΩΡΟΛΟΓΙΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ, ΑΞΙΖΕΙ !!
Για τις "ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ" οι λόγοι της αναγκαιότητας της διδασκαλίας είναι προφανείς. Οι μαθητές κινούνται, τρέχουν, ταξιδεύουν, αθλούνται και εκτός σχολείου. Θα πρέπει να μπορούν να αντιμετωπίσουν ένα πιθανό κίνδυνο για την υγεία τους και τη ζωή τους ανά πάσα στιγμή καθώς και να προσφέρουν βοήθεια σε κάθε συνάνθρωπό τους που έχει ανάγκη. Επίσης η ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ θα πρέπει να τους εμφυσείται από τα σχολικά τους χρόνια ώστε να τους ακολουθεί σε όλη τους τη ζωή.
8) ΘΕΜΑ: Στο ΦΕΚ 427 / 13-3-2008, αναπτύσσεται το ωρολόγιο πρόγραμμα για τις ΕΠΑ.Σ. ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΒΟΗΘΟΥ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ. Μα δεν αποφάσισε ΣΩΣΤΑ η πολιτεία μετά από παραινέσεις των εκπαιδευτικών ότι η ειδικότητα Βοηθών Νοσηλευτών θα περιληφθεί στα ΕΠΑ.Λ, ώστε οι μαθητές να λαμβάνουν και Γενική Παιδεία που τους είναι απαραίτητη για την άσκηση του λειτουργήματος του Νοσηλευτή; Τότε πώς η ίδια πολιτεία δημιουργεί την ειδικότητα αυτή εκτός από τα ΕΠΑ.Λ. και σε ΕΠΑ.Σ. (άλλου Υπουργείου αλλά της ίδιας χώρας!!!) και βάζει τους γονείς και τα παιδιά σε δίλημμα για τις επιλογές τους; Θα έχουν οι απόφοιτοι των διαφορετικών σχολείων διαφορετικά επαγγελματικά δικαιώματα; Θα έχουν μάθει διαφορετικά πράγματα; Δεν θα ασκούν το ίδιο επάγγελμα; Δεν θα έχουν αδικηθεί τα παιδιά στις ΕΠΑ.Σ. του Υπουργείου Υγείας που δεν θα έχουν απολυτήριο Λυκείου και θα έχουν ΕΛΛΙΠΗ μόρφωση, χωρίς Γενική Παιδεία; Ποιος θα μας απαντήσει, εκπρόσωπος ποιου Υπουργείου; Μήπως το ΥΠΕΠΘ θα έπρεπε να είναι ο αποκλειστικός φορέας εκπαίδευσης αφού γι αυτό λέγεται Υπουργείο Εθνικής Παιδείας; Και μήπως μετά νομιμοποιηθούν και ιδιωτικές ΕΠΑ.Σ. με ειδικότητα Βοηθού Νοσηλευτή, που βέβαια ούτε αυτές θα παρέχουν Γενική Παιδεία; Σχετικό είναι και το επόμενο θέμα βέβαια.
9) ΘΕΜΑ: ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ. Έχω γράψει ξανά για τις διαφορές ΕΠΑ.Σ. και ΕΠΑ.Λ. και για το ΛΑΘΟΣ να μην προσφέρεται η αναγκαία ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ στους μαθητές μας των ΕΠΑ.Σ. (πιστεύω θα αλλάξει, αλλά μέχρι τότε θα έχουν για μερικά χρόνια χάσει χιλιάδες μαθητές βασικά εφόδια για τη ζωή τους). Θα έπρεπε να είχε γίνει αναβάθμιση ΟΛΩΝ των Τ.Ε.Ε. σε ΕΠΑ.Λ. για όλες τις ειδικότητες και όχι υποβάθμιση των σπουδών στα παιδιά μας που θα πάνε στις ΕΠΑ.Σ., με αφαίρεση του ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ της προσφοράς Γενικής Παιδείας) Άρα επαναφέρω την πρόταση για αναβάθμιση των υφιστάμενων ΕΠΑ.Σ. σε ΕΠΑ.Λ. ή στην προσθήκη μαθημάτων Γενικής Παιδείας στο πρόγραμμα σπουδών των ΕΠΑ.Σ., άμεσα. Τα παιδιά μας που φοιτούν στις ΕΠΑ.Σ. δικαιούνται επίσης και κανονικό απολυτήριο ισότιμο με του ΕΠΑ.Λ. / ΓΕ.Λ. και να επιτρέπεται να δίνουν και στα Α.Ε.Ι. – Τ.Ε.Ι. αν επιθυμούν.
Για πληρέστερη αιτιολόγηση της παραπάνω θέσης, θα αναφέρω σύντομα ότι η στάση ζωής των ανθρώπων απέναντι στον Άνθρωπο και το Περιβάλλον καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τη Γενική Παιδεία που αυτοί λαμβάνουν στα μαθητικά τους χρόνια. Τα τελευταία χρόνια με την εξέλιξη της Παιδαγωγικής Επιστήμης και της Συμβουλευτικής, γίνονται παγκοσμίως προσπάθειες οι μαθητές να αναπτύσσονται ολόπλευρα ως προσωπικότητες και να αποκτούν δυνάμεις που να τους επιτρέπουν να εξελίσσουν την κοινωνία όπου θα ζήσουν προς το καλύτερο, με βάση ανθρωπιστικές, ηθικές και πνευματικές αξίες. Το Σχολείο λοιπόν σήμερα έχει κυρίως κοινωνικό και ανθρωπιστικό ρόλο, απευθύνεται στην Ψυχή και το Πνεύμα και αρνείται το ρόλο της απλής, στείρας, μηχανιστικής μετάδοσης τεχνικών γνώσεων που με την αλματώδη πρόοδο της τεχνολογίας θα είναι άχρηστες σε λίγα χρόνια. Μόνο με την παροχή Γενικής Παιδείας στα παιδιά μας μπορούν να τεθούν οι βάσεις για ανθρώπους με πνευματική και ηθική συγκρότηση τέτοια, που να εγγυάται τη διασφάλιση ενός καλύτερου αύριο για την κοινωνία μας. Επίσης, η επιμονή μας στο να προσπαθούν οι μαθητές να κάνουν νοητικούς συσχετισμούς, οι οποίοι ευνοούνται κυρίως μέσα από τη διδασκαλία των θεωρητικών μαθημάτων Γενικής Παιδείας, διευκολύνει την ανάπτυξη της εφηβικής αφαιρετικής κριτικής σκέψης και την αξιοποίηση από τους μαθητές ολόκληρου του πνευματικού τους δυναμικού, με αποτέλεσμα την ολόπλευρη ανάπτυξή τους, σύμφωνα με τη σύγχρονη Παιδαγωγική Ψυχολογία. Ενώ αν αφεθούν σε μια χαλαρή παροχή πρακτικών γνώσεων, έμμεσα ευνοείται η καθήλωσή τους σε ένα στάδιο πνευματικής ανάπτυξης ανάλογο με το στάδιο συγκεκριμένης σκέψης των μικρότερων παιδιών (Δημοτικού – Α’ Γυμνασίου περίπου), εφόσον λείπουν τα κίνητρα ανάπτυξης πιο πολύπλοκων συλλογισμών που – μην έχετε καμιά αμφιβολία – ΜΠΟΡΟΥΝ να κάνουν, αρκεί να έχουν το κατάλληλο εκπαιδευτικό κίνητρο. Και πέραν του θέματος της πνευματικής ανάπτυξης, Ο ΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟΣ ΤΕΧΝΙΤΗΣ ΑΡΑΓΕ, ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΘΕΙ ΣΤΙΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ή ακόμη και στην ΑΛΛΑΓΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ όταν χρειασθεί, με τις δικές του δυνάμεις, όταν δεν θα τις έχει ασκήσει, δοκιμάσει, αναπτύξει στο μέγιστο δυνατό, αφού δεν θα του έχει δοθεί η ευκαιρία, στην πιο κατάλληλη ηλικία, στην εφηβεία; Και πως θα βρει δουλειά στο απαιτητικό μέλλον χωρίς απολυτήριο Λυκείου;
Θα ήθελα λοιπόν οι ονομασίες ΕΠΑ.Λ.- ΕΠΑ.Σ., να αφορούν απλώς κάποιους ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥΣ διαχωρισμούς ειδικοτήτων και όχι ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥΣ διαχωρισμούς των εφήβων της χώρας μας σε άξιους ή όχι παροχής Γενικής Παιδείας και παραπέρα εξέλιξης. Ευχαριστώ πολύ για την υπομονή και την προσοχή σας
Αξιότιμοι κ.κ., είμαι Εκπαιδευτικός κλάδου ΠΕ14.01, Γιατρός Βιοπαθολόγος και Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού (Π.Ε.ΣΥ.Π. / Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε.) και διδάσκω στο 1ο ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων.
Αν και οι προηγούμενες απόπειρες επικοινωνίας μέσα από το φιλόξενο αυτό βήμα δεν θεωρώ ότι απέδωσαν καρπούς, θα συνεχίσω κατά διαστήματα να δίνω κάποια τροφή για σκέψη στους παραπάνω αποδέκτες σχετικά με καθημερινά προβλήματα της εκπαίδευσης με γνώμονα το συμφέρον των παιδιών μας. Σύμφωνα με τις παιδαγωγικές αρχές που μας δίδαξαν οι καθηγητές μας στην ΑΣΠΑΙΤΕ, οι εκπαιδευτικοί θα πρέπει να σκεφτόμαστε και να ενεργούμε πάντα προς όφελος του μαθητή, αλλά αυτό είναι υποχρέωση και ΟΛΩΝ όσων εμπλέκονται σε κάποια εκπαιδευτική διαδικασία σε όλες τις ιεραρχικές βαθμίδες. Γι αυτό θα έπρεπε να υπήρχε (πρόταση: να δημιουργηθεί από το ΥΠΕΠΘ) ένα δημόσιο forum επικοινωνίας στο διαδίκτυο όπου να υποβάλλονται υποχρεωτικά για δημόσια συζήτηση οι προτάσεις των φορέων για όλα τα θέματα πριν να πάρουν τη μορφή εγκυκλίων για άμεση εφαρμογή και μετά να είναι εξαιρετικά δύσκολο να γίνουν αλλαγές. Αλλιώς (και γι αυτό γράφω δημόσια), συνήθως οι εκπαιδευτικοί δεν γνωρίζουμε σε ποιους και πότε να αποταθούμε για το κάθε εκπαιδευτικό θέμα (π.χ. ποιοι – ονομαστικά - άνθρωποι καθορίζουν και πότε την ύλη των πανελλαδικών εξετάσεων, ποιοι αποφασίζουν και πότε για τις αναθέσεις των μαθημάτων και της συγγραφής και επιλογής σχολικών βιβλίων, ποιοι αποφασίζουν τα προγράμματα σπουδών κ.λπ.) και έτσι οι έγκαιρες παρεμβάσεις είναι πολύ δύσκολες.
Θα θίξω σήμερα σύντομα τα εξής ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ για την αρχή της σχολικής χρονιάς θέματα: 1) Απορριφθέντες μαθητές Τ.Ε.Ε. β’ κύκλου. 2) Πανελλαδικές εξετάσεις για εισαγωγή σε Τ.Ε.Ι. μαθητών Τ.Ε.Ε. 3) Η «Νοσηλευτική» να γίνει πανελλαδικώς εξεταζόμενο μάθημα ειδικότητας στην ειδικότητα Βοηθών Νοσηλευτών. 4) Επιστροφή σχολικών βιβλίων για …καταστροφή. 5) Αναθέσεις μαθημάτων ΕΠΑ.Λ. 6) Συγγραφή σχολικών βιβλίων. 7) Αγωγή Υγείας. 8) ΕΠΑ.Σ. ειδικότητας Βοηθού Νοσηλευτή του Υπουργείου Υγείας. 9) Γενική Παιδεία.
1) ΘΕΜΑ: ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΝΤΕΣ ΜΑΘΗΤΕΣ Τ.Ε.Ε. Β’ ΚΥΚΛΟΥ. Λίγες μέρες πριν τον αγιασμό και καμιά απάντηση από το ΥΠ.Ε.Π.Θ., τμήμα Τ.Ε.Ε.!! Οι μαθητές αυτοί (πολλές φορές εργαζόμενοι και με ποικίλα οικονομικά, οικογενειακά και κοινωνικά προβλήματα) οδηγούνται πρακτικά ΕΚΤΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟΥ αφού δεν τους επιτρέπεται η εγγραφή τους για επανάληψη της ΜΙΑΣ τάξης που οφείλουν, όπως ορίζει ο νόμος. Τους επιτρέπεται μόνο εγγραφή στη Β’ ΕΠΑ.Λ., ώστε να φοιτήσουν σε 2 τάξεις, δηλαδή για να χάσουν μια επιπλέον χρονιά. Αυτό είναι άδικο και παράνομο. Είναι κατεπείγον λοιπόν ζήτημα να εκδοθεί άμεσα εγκύκλιος που να επιτρέπει να γραφτούν οι μαθητές αυτοί (εκατοντάδες πανελλαδικά) στην αντίστοιχη Γ’ ΕΠΑ.Λ. αφού τα ίδια βιβλία ειδικοτήτων των Τ.Ε.Ε. μοιράζονται και τα προγράμματα σπουδών της Γ’ ΕΠΑ.Λ. και Α’ Τάξης Τ.Ε.Ε. Β’ κύκλου είναι κατά 80% ταυτόσημα. Και θα πρέπει να ειδοποιηθούν μετά την έκδοση της εγκυκλίου οι μαθητές από τα σχολεία να έλθουν για εγγραφή, γιατί πολλοί έχουν ήδη απογοητευθεί, δεν περιμένουν λύση στο πρόβλημα και έχουν αποφασίσει να σταματήσουν το σχολείο. Και ελάχιστους να κερδίσει το σχολείο, θα είναι τεράστιο το κέρδος για την κοινωνία μας.
2) ΘΕΜΑ: Να δοθεί ευκαιρία σε όσους μαθητές Β’ Κύκλου απέτυχαν στις ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ Τ.Ε.Ι. να ξαναδώσουν του χρόνου μελετώντας την ίδια ύλη στην οποία εξετάσθηκαν εφέτος, γιατί δεν έχουν διδαχθεί την ύλη των 4 μαθημάτων στην οποία θα εξετασθούν οι μαθητές της Γ’ ΕΠΑ.Λ.
Εδώ να τονίσω ότι η αιφνιδιαστική αλλαγή τον περασμένο Ιούνιο του τρόπου εξέτασης των μαθητών, δηλαδή η προσθήκη ενός ακόμη μαθήματος στα 3 πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα που είχαν ορισθεί πριν ένα χρόνο τουλάχιστον, δεν ήταν σωστή, αλλά έπρεπε να είχε εξαγγελθεί ήδη από την είσοδο των μαθητών στο ΕΠΑ.Λ. ώστε να προγραμματίσουν την προετοιμασία τους έγκαιρα σε όλα τα εξεταζόμενα μαθήματα.
3) ΘΕΜΑ: ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΣ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΒΟΗΘΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΩΝ. Έγινε μια αναγκαία αλλαγή των μαθημάτων ειδικότητας που εξετάζονται πανελλαδικώς και συσχετίσθηκαν καλύτερα στις περισσότερες ειδικότητες με το περιεχόμενο σπουδών (π.χ. μέχρι τώρα υπήρχε στους Βοηθούς Βρεφονηπιοκόμων η «Νοσολογία», τελείως άσχετο μάθημα με την κατεύθυνση σπουδών τους, τα παιδιά αυτά δυσκολεύονταν περισσότερο, σε σχέση με μαθητές του Τομέα Υγείας Πρόνοιας πιο συναφών ειδικοτήτων με το μάθημα αυτό, που είχαν διδαχθεί και άλλα παρόμοια μαθήματα, είχαν εμπειρία από Νοσοκομεία κ.λπ. Το μάθημα άλλαξε σωστά σε «Αγωγή Προσχολικής Ηλικίας»). Με την ίδια λογική, στους Βοηθούς Νοσηλευτών το μάθημα που ανακοινώθηκε στο οποίο θα εξετάζονται είναι τα «Στοιχεία Παθολογίας». Δίνεται μάλιστα ένα βιβλίο που παρά τις φιλότιμες προσπάθειες να αποτελέσει εγχειρίδιο αναφοράς για πάνω από 150 !! νόσους, δεν συνιστάται βέβαια για μελέτη από μαθητές για πανελλαδικές εξετάσεις. Και είναι τόσο προφανές!! Οι μαθητές με ειδικότητα Βοηθών Νοσηλευτών ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ «ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ». Κάνουν αρκετές ώρες θεωρία και εργαστήριο, η εξέτασή τους στη «Νοσηλευτική» θα αποτελέσει κίνητρο εμβάθυνσης στο βασικό αντικείμενο της ειδικότητας τους, η μελέτη θα τους ωφελήσει πολύ στην άσκηση του επαγγέλματός τους αργότερα, θα αποφύγουν την παπαγαλία σε δεκάδες λίστες συμπτωμάτων και αιτίων σπανίων νοσημάτων που δεν θα συναντήσουν ποτέ (γιατί μέχρι τώρα για το μάθημα «Νοσολογία» η παπαγαλία ήταν το μυστικό της επιτυχίας μαζί βέβαια με την αξιέπαινη συνέπεια, επιμονή και προσπάθεια των μαθητών που αξίζουν συγχαρητήρια) και βέβαια μην ξεχνάτε ότι ΔΕΝ θα γίνουν Γιατροί Παθολόγοι αλλά Νοσηλευτές. Και στον ΑΣΕ.Π. Εκπαιδευτικών, στη «Νοσηλευτική» εξετάζονται οι συνάδελφοι Νοσηλευτές, όχι στην «Παθολογία». Επίσης στο μάθημα «Νοσηλευτική» διδάσκονται τα κύρια συμπτώματα και σημεία και η διαγνωστική διαδικασία για τις περισσότερες βασικές νόσους, δηλαδή περιλαμβάνονται στοιχεία Παθολογίας. ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΧΡΟΝΟΣ. Ας αλλάξει πριν την έναρξη των μαθημάτων το εξεταζόμενο μάθημα σε «Νοσηλευτική» και ειδικότεροι από εμένα συνάδελφοι Εκπαιδευτικοί Νοσηλευτές ας ορίσουν την ύλη (προτείνω επιλογή της και από τα δύο σχετικά βιβλία Νοσηλευτικής που δίνονται στους μαθητές, ώστε να καλύπτεται και η Βασική και η Ειδική Νοσηλευτική, σε έκταση ανάλογη με τα άλλα εξεταζόμενα μαθήματα).
4) ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΓΙΑ …ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ.
Παράδειγμα πρόσφατο μιας εγκυκλίου που πιστεύω ότι θα είχε «αποφευχθεί» αν το περιεχόμενό της είχε υποβληθεί σαν πρόταση για συζήτηση είναι η 65351/Γ2, 19-5-2008 για την υποχρεωτική επιστροφή των εκατομμυρίων σχολικών βιβλίων από τους μαθητές ώστε να καταστραφούν ή να ξαναχρησιμοποιηθούν (για να μην καταστραφούν μερικά από αυτά από τους μαθητές). Έχω βιβλία από το σχολείο ακόμη στη βιβλιοθήκη μου, αλλά σκεφθείτε ότι σε μερικά σπίτια τα σχολικά βιβλία θα είναι τα μόνα βιβλία με διαμάντια της ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας και ποίησης και ΑΞΙΖΕΙ αυτά τα βιβλία να μην καταστραφούν ακόμη και αν διαβαστούν και ελάχιστες μόνο σελίδες τους έστω και μετά από χρόνια. Ίσως επίσης θα είναι οι μόνες πηγές επαφής με το πνεύμα των αρχαίων ελλήνων. Θα καταστρέψει λοιπόν το επίσημο ελληνικό κράτος την Αντιγόνη, την Απολογία του Σωκράτη, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια; Την Ελληνική Ιστορία; Τα βιβλία Μαθηματικών, Στατιστικής, Φυσικής, Βιολογίας, τα βιβλία ειδικότητας των τάξεων του Επαγγελματικού Λυκείου που θα χρειασθούν οπωσδήποτε κατά την άσκηση του επαγγέλματος; Έχουμε εξαντλήσει τα περιθώρια ανακύκλωσης από άλλες πηγές και φθάσαμε στο ΜΟΝΟ υλικό που η ΜΗ ανακύκλωσή του προσφέρει μεγαλύτερο όφελος από την ανακύκλωσή του, το σχολικό βιβλίο; ΟΧΙ βέβαια. Πολλές φωνές διαμαρτυρίας «ανέβηκαν» ήδη στο διαδίκτυο και ελπίζω ότι η εγκύκλιος θα μείνει γίνει ανενεργή πριν εφαρμοσθεί.
5) ΘΕΜΑ: ΑΝΑΘΕΣΕΙΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΕΠΑ.Λ. Έχω ξαναθίξει το ζήτημα. Πρέπει πολύ σύντομα οι υπεύθυνοι να ορίσουν τις πρώτες και δεύτερες αναθέσεις στα θεωρητικά και εργαστηριακά μαθήματα για τους εκπαιδευτικούς των ειδικοτήτων ΕΠΑ.Λ. και ΕΠΑ.Σ., όπως πρόσφατα έχει γίνει για τα Γυμνάσια και Λύκεια. Πρέπει φυσικά να ληφθούν υπόψη τα προγράμματα σπουδών των αντίστοιχων Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. με κάθε ειδικότητα εκπαιδευτικών. Έχω συμμετάσχει στη διαδικασία καθορισμού κενών και πλεονασμάτων (που ζητάνε οι Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης όταν θέλουν να κάνουν προγραμματισμό τοποθετήσεων εκπαιδευτικών) και σας διαβεβαιώνω ότι ο καθορισμός των αναθέσεων είναι απολύτως αναγκαίος (είχε γίνει πριν πολλά χρόνια και τα μαθήματα έχουν αλλάξει ριζικά).
6) ΘΕΜΑ: ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ. Πότε θα προγραμματισθεί ο ανοικτός διαφανής διαγωνισμός για τη συγγραφή νέων βιβλίων για την Επαγγελματική Εκπαίδευση; Ένα καλό βιβλίο χρειάζεται πολλούς μήνες για να γραφτεί και για να έχουμε την επόμενη σχολική χρονιά αρκετά νέα βιβλία πρέπει οι διαδικασίες να ξεκινήσουν άμεσα. Εκτός αν για οικονομικούς και άλλους λόγους θα συνεχίσουν για αρκετά χρόνια να δίνονται τα βιβλία των Τ.Ε.Ε.
7) ΘΕΜΑ: ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ - ΩΡΟΛΟΓΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Α’ ΤΑΞΗΣ ΕΠΑ.Λ. ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ. Είχα τονίσει και στο παρελθόν, ΠΡΙΝ την έναρξη λειτουργίας των ΕΠΑ.Λ., ότι ΔΕΝ εκπροσωπείται με κάποιο εισαγωγικό μάθημα ο Τομέας Υγείας Πρόνοιας στον Κύκλο Υπηρεσιών στην Α’ Τάξη ΕΠΑ.Λ. και πραγματικά οι μαθητές δεν έχουν ενημέρωση επαρκή για τον Τομέα Υγείας Πρόνοιας στην πράξη, αφού δεν έχουν ενεργό συμμετοχή τους σε κάποιο σχετικό εισαγωγικό μάθημα. Ενώ σωστά υπάρχουν μαθήματα π.χ. πληροφορικής, τεχνολογίας και οικονομίας που σχετίζονται με τους περισσότερους αντίστοιχους τομείς. Επίσης σε κανένα Κύκλο, ούτε στο Γενικό Λύκειο δεν υπάρχει το βιωματικό μάθημα – Εργαστήριο ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ . Θα έπρεπε ΚΑΘΕ ΜΑΘΗΤΗΣ Α’ ΤΑΞΗΣ ΛΥΚΕΙΟΥ, ΓΕΝΙΚΟΥ ή ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ να επωφελείται από τουλάχιστον δίωρη εβδομαδιαία βιωματική διδασκαλία «AΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ» αλλά και να διδάσκεται και το μάθημα ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ
Η «ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ» για ΟΛΟΥΣ τους μαθητές ΟΛΩΝ των σχολείων αποτελεί υλικό Γενικής Παιδείας και επομένως είναι υποχρέωση του Σχολείου να την παρέχει. Σχετίζεται άμεσα με τη στάση ζωής που θα αναπτύξουν οι έφηβοι απέναντι στην υγιεινή διατροφή, τον αθλητισμό, το κάπνισμα, τα ναρκωτικά, τα άτομα με αναπηρίες, τα πυρηνικά, την προστασία του περιβάλλοντος, την εθελοντική αιμοδοσία κ.λπ. Το μάθημα θα δώσει την ευκαιρία της συζήτησης με τους εφήβους των τρόπων πρόληψης των κυριότερων νοσημάτων για τη διατήρηση της σωματικής και ψυχικής τους υγείας. ΝΑΙ, είναι θέμα Παιδείας πως θα αποφύγουμε τις περισσότερες νόσους που μαστίζουν την ανθρωπότητα (το διαβήτη, το AIDS, την ηπατίτιδα, τον καρκίνο, τα ατυχήματα κ.λπ.) . Τα προγράμματα Αγωγής Υγείας είναι πολύ σημαντικά και πρέπει να αυξηθούν, αλλά δεν συμμετέχουν όλοι οι μαθητές και δεν μπορούν να είναι τόσο πολλά σε κάθε σχολείο (όπως η πράξη έχει δείξει) ώστε ΟΛΑ τα παραπάνω θέματα να τίθενται για προβληματισμό σε ΟΛΟΥΣ τους μαθητές. Για παράδειγμα ένα πρόγραμμα για το αλκοόλ, θα έπρεπε να γίνεται σε ΟΛΑ τα σχολεία, ΚΑΘΕ χρόνο και να συμμετέχουν ΟΛΟΙ οι μαθητές. Μπορεί να γίνει; Προφανώς όχι. Ενώ είναι εφικτό να αφιερωθούν αρκετές ώρες για το αλκοόλ στα πλαίσια της «Αγωγής Υγείας» ως βιωματικού μαθήματος κάθε χρόνο για όλους τους μαθητές. Ας θυσιάσουμε λίγο σχολικό χρόνο ΕΝΤΟΣ ΩΡΟΛΟΓΙΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ, ΑΞΙΖΕΙ !!
Για τις "ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ" οι λόγοι της αναγκαιότητας της διδασκαλίας είναι προφανείς. Οι μαθητές κινούνται, τρέχουν, ταξιδεύουν, αθλούνται και εκτός σχολείου. Θα πρέπει να μπορούν να αντιμετωπίσουν ένα πιθανό κίνδυνο για την υγεία τους και τη ζωή τους ανά πάσα στιγμή καθώς και να προσφέρουν βοήθεια σε κάθε συνάνθρωπό τους που έχει ανάγκη. Επίσης η ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ θα πρέπει να τους εμφυσείται από τα σχολικά τους χρόνια ώστε να τους ακολουθεί σε όλη τους τη ζωή.
8) ΘΕΜΑ: Στο ΦΕΚ 427 / 13-3-2008, αναπτύσσεται το ωρολόγιο πρόγραμμα για τις ΕΠΑ.Σ. ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΒΟΗΘΟΥ ΝΟΣΗΛΕΥΤΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ. Μα δεν αποφάσισε ΣΩΣΤΑ η πολιτεία μετά από παραινέσεις των εκπαιδευτικών ότι η ειδικότητα Βοηθών Νοσηλευτών θα περιληφθεί στα ΕΠΑ.Λ, ώστε οι μαθητές να λαμβάνουν και Γενική Παιδεία που τους είναι απαραίτητη για την άσκηση του λειτουργήματος του Νοσηλευτή; Τότε πώς η ίδια πολιτεία δημιουργεί την ειδικότητα αυτή εκτός από τα ΕΠΑ.Λ. και σε ΕΠΑ.Σ. (άλλου Υπουργείου αλλά της ίδιας χώρας!!!) και βάζει τους γονείς και τα παιδιά σε δίλημμα για τις επιλογές τους; Θα έχουν οι απόφοιτοι των διαφορετικών σχολείων διαφορετικά επαγγελματικά δικαιώματα; Θα έχουν μάθει διαφορετικά πράγματα; Δεν θα ασκούν το ίδιο επάγγελμα; Δεν θα έχουν αδικηθεί τα παιδιά στις ΕΠΑ.Σ. του Υπουργείου Υγείας που δεν θα έχουν απολυτήριο Λυκείου και θα έχουν ΕΛΛΙΠΗ μόρφωση, χωρίς Γενική Παιδεία; Ποιος θα μας απαντήσει, εκπρόσωπος ποιου Υπουργείου; Μήπως το ΥΠΕΠΘ θα έπρεπε να είναι ο αποκλειστικός φορέας εκπαίδευσης αφού γι αυτό λέγεται Υπουργείο Εθνικής Παιδείας; Και μήπως μετά νομιμοποιηθούν και ιδιωτικές ΕΠΑ.Σ. με ειδικότητα Βοηθού Νοσηλευτή, που βέβαια ούτε αυτές θα παρέχουν Γενική Παιδεία; Σχετικό είναι και το επόμενο θέμα βέβαια.
9) ΘΕΜΑ: ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ. Έχω γράψει ξανά για τις διαφορές ΕΠΑ.Σ. και ΕΠΑ.Λ. και για το ΛΑΘΟΣ να μην προσφέρεται η αναγκαία ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ στους μαθητές μας των ΕΠΑ.Σ. (πιστεύω θα αλλάξει, αλλά μέχρι τότε θα έχουν για μερικά χρόνια χάσει χιλιάδες μαθητές βασικά εφόδια για τη ζωή τους). Θα έπρεπε να είχε γίνει αναβάθμιση ΟΛΩΝ των Τ.Ε.Ε. σε ΕΠΑ.Λ. για όλες τις ειδικότητες και όχι υποβάθμιση των σπουδών στα παιδιά μας που θα πάνε στις ΕΠΑ.Σ., με αφαίρεση του ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ της προσφοράς Γενικής Παιδείας) Άρα επαναφέρω την πρόταση για αναβάθμιση των υφιστάμενων ΕΠΑ.Σ. σε ΕΠΑ.Λ. ή στην προσθήκη μαθημάτων Γενικής Παιδείας στο πρόγραμμα σπουδών των ΕΠΑ.Σ., άμεσα. Τα παιδιά μας που φοιτούν στις ΕΠΑ.Σ. δικαιούνται επίσης και κανονικό απολυτήριο ισότιμο με του ΕΠΑ.Λ. / ΓΕ.Λ. και να επιτρέπεται να δίνουν και στα Α.Ε.Ι. – Τ.Ε.Ι. αν επιθυμούν.
Για πληρέστερη αιτιολόγηση της παραπάνω θέσης, θα αναφέρω σύντομα ότι η στάση ζωής των ανθρώπων απέναντι στον Άνθρωπο και το Περιβάλλον καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τη Γενική Παιδεία που αυτοί λαμβάνουν στα μαθητικά τους χρόνια. Τα τελευταία χρόνια με την εξέλιξη της Παιδαγωγικής Επιστήμης και της Συμβουλευτικής, γίνονται παγκοσμίως προσπάθειες οι μαθητές να αναπτύσσονται ολόπλευρα ως προσωπικότητες και να αποκτούν δυνάμεις που να τους επιτρέπουν να εξελίσσουν την κοινωνία όπου θα ζήσουν προς το καλύτερο, με βάση ανθρωπιστικές, ηθικές και πνευματικές αξίες. Το Σχολείο λοιπόν σήμερα έχει κυρίως κοινωνικό και ανθρωπιστικό ρόλο, απευθύνεται στην Ψυχή και το Πνεύμα και αρνείται το ρόλο της απλής, στείρας, μηχανιστικής μετάδοσης τεχνικών γνώσεων που με την αλματώδη πρόοδο της τεχνολογίας θα είναι άχρηστες σε λίγα χρόνια. Μόνο με την παροχή Γενικής Παιδείας στα παιδιά μας μπορούν να τεθούν οι βάσεις για ανθρώπους με πνευματική και ηθική συγκρότηση τέτοια, που να εγγυάται τη διασφάλιση ενός καλύτερου αύριο για την κοινωνία μας. Επίσης, η επιμονή μας στο να προσπαθούν οι μαθητές να κάνουν νοητικούς συσχετισμούς, οι οποίοι ευνοούνται κυρίως μέσα από τη διδασκαλία των θεωρητικών μαθημάτων Γενικής Παιδείας, διευκολύνει την ανάπτυξη της εφηβικής αφαιρετικής κριτικής σκέψης και την αξιοποίηση από τους μαθητές ολόκληρου του πνευματικού τους δυναμικού, με αποτέλεσμα την ολόπλευρη ανάπτυξή τους, σύμφωνα με τη σύγχρονη Παιδαγωγική Ψυχολογία. Ενώ αν αφεθούν σε μια χαλαρή παροχή πρακτικών γνώσεων, έμμεσα ευνοείται η καθήλωσή τους σε ένα στάδιο πνευματικής ανάπτυξης ανάλογο με το στάδιο συγκεκριμένης σκέψης των μικρότερων παιδιών (Δημοτικού – Α’ Γυμνασίου περίπου), εφόσον λείπουν τα κίνητρα ανάπτυξης πιο πολύπλοκων συλλογισμών που – μην έχετε καμιά αμφιβολία – ΜΠΟΡΟΥΝ να κάνουν, αρκεί να έχουν το κατάλληλο εκπαιδευτικό κίνητρο. Και πέραν του θέματος της πνευματικής ανάπτυξης, Ο ΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟΣ ΤΕΧΝΙΤΗΣ ΑΡΑΓΕ, ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΘΕΙ ΣΤΙΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ή ακόμη και στην ΑΛΛΑΓΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ όταν χρειασθεί, με τις δικές του δυνάμεις, όταν δεν θα τις έχει ασκήσει, δοκιμάσει, αναπτύξει στο μέγιστο δυνατό, αφού δεν θα του έχει δοθεί η ευκαιρία, στην πιο κατάλληλη ηλικία, στην εφηβεία; Και πως θα βρει δουλειά στο απαιτητικό μέλλον χωρίς απολυτήριο Λυκείου;
Θα ήθελα λοιπόν οι ονομασίες ΕΠΑ.Λ.- ΕΠΑ.Σ., να αφορούν απλώς κάποιους ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥΣ διαχωρισμούς ειδικοτήτων και όχι ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥΣ διαχωρισμούς των εφήβων της χώρας μας σε άξιους ή όχι παροχής Γενικής Παιδείας και παραπέρα εξέλιξης. Ευχαριστώ πολύ για την υπομονή και την προσοχή σας
Σάββατο 16 Αυγούστου 2008
Ενα αξιαγάπητο σκιουράκι
Έκανα ένα νέο μικρό φίλο αυτό το καλοκαίρι ... Αξιολάτρευτο δεν είναι; Δυστυχώς η παρέα μας κράτησε λίγα μόνο λεπτά (όσο λίγο σάντουιτς με ζαμπόν) αλλά θα το θυμάμαι για χρόνια !!!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
