OI ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ 1ο ΕΠΑ.Λ. ΑΝΩ ΛΙΟΣΙΩΝ

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ - Μονόπρακτο 3
Είναι κάθε ομοιότητα με υπαρκτά πρόσωπα και πράγματα …τυχαία; Δε νομίζω!!

Οι εγγραφές στα σχολεία άρχισαν !!!
Μετά την απρόσμενη «επιτυχία» του Κολλητηριού στο … Πανεπιστήμιο, ο Καραγκιόζης κορδωμένος και χαρούμενος, κινάει μαζί με την Αγλαΐα, τον Κοπρίτη και τον Μιρικόκο για να τους γράψει στο Λύκειο. Ποιο Λύκειο νομίζετε; Μα φυσικά, στο 1ο ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων !!!

Καραγκιόζης: Ακούστε ρε χαμένα, εκεί που θα πάμε να είστε σοβαροί και μετρημένοι. Να μιλάτε μόνο αν σας ρωτάνε και με το σεις και με το σας, θα γνωρίσετε τους καινούργιους δασκάλους σας, μη γίνουμε ρεζίλι ακόμη δε γραφτήκαμε…
Κοπρίτης: Τι λες πατέρα, γιατί να γίνουμε ρεζίλι;
Καραγκιόζης: Σκάσε ρε που κάνεις και ερωτήσεις, δυο χρόνια στην Α’ Λυκείου τεμπελχανά και πάλι έμεινες. Σ’ έφτασε ρε ο Μιρικόκος, δε ντρέπεσαι ρε, σου ’βαλε τα γυαλιά ο μικρός.
Μιρικόκος: Πες του τα πατέρα, πες του τα που όλο με βαράει επειδή δεν έχει τι να κάνει ο μαντράχαλος.
Κοπρίτης: Δεν έμενα πατέρα, μ’ αφήνανε οι δασκάλοι.
Καραγκιόζης: Γιατί ρε σ’ αφήνανε εσένα και τους περνάγανε όλους τους άλλους; Μπας και σ’ είχανε όρεξη να βλέπουν τη φάτσα σου που είναι και κακομούτσουνη (.. δακρύζει) αχ, μου ’μοιασες γιε μου, μου ’μοιασες.
Κοπρίτης: Πατέρα να τους το κρύψεις, μην τους πεις ότι έμεινα, θα με κοροϊδεύουνε και θα με ξαναφήσουνε.
Αγλαΐα: Δε γίνεται, το λένε τα χαρτιά και φαίνεσαι και μεγαλύτερος.
Καραγκιόζης: Πάμε τώρα, μη χασομεράμε, ισιώστε ρε, και να μιλάτε ωραία.
Μπαίνουν στην αυλόπορτα του ΕΠΑ.Λ., λίγα παιδιά με τους γονείς τους περιμένουν να γραφτούν, μια παρέα καθηγητών παραπέρα μιλάνε, δυο τρία παιδιά κάθονται σ’ ένα παγκάκι, μερικές πόρτες είναι ανοιχτές….
Ο Μιρικόκος κοιτάει γύρω του.
Μιρικόκος: Ρε πατέρα …
Καραγκιόζης: Τι θες ρε;
Μιρικόκος: Ρε πατέρα, τι ’ν’ αυτό ρε πατέρα; Π α λ ά τ ι !!!
Καραγκιόζης: Ποιο είναι το παλάτι, ρε δε σου ’πα να μη μιλάς ρε, όλο βλακείες λες
Μιρικόκος: Το σχολείο ρε πατέρα.
Αγλαΐα: Σκάσε Μιρικόκο, ρε δε σου ’πα να μη συγκρίνεις τα πάντα με την καλύβα μας ρε;
Μιρικόκος: Εμένα μ’ αρέσει.
Κοπρίτης: Κι εμένα. Πατέρα κοίτα, όλες οι τάξεις έχουνε ταβάνι και κεραμίδια
Καραγκιόζης: Ρε μην κοροϊδεύεις, ξέχασες ρε το άλλο Λύκειο που ήτανε κανονικό χτίριο ρε, αυτό δε σ’ άρεσε γι’ αυτό έμεινες δυο χρόνια στην ίδια τάξη; Ντρέπομαι ρε να περάσω κι απ’ έξω…
Κοπρίτης: Χάλια ήτανε, όλο σκάλες και κουτρουβαλιαζόμουνα συνέχεια.
Καραγκιόζης: Εδώ δεν έχει σκάλες, σκάστε τώρα, μην πείτε άλλες βλακείες.
Αγλαΐα (στους καθηγητές): Καλημέρα σας.
Καθηγήτρια κα Κ.: Καλημέρα.
Αγλαΐα: Από δω ο άντρας μου ο Καραγκιόζης.Εγώ είμαι η Αγλαΐα. Ήρθαμε να γράψουμε τα παιδιά στο σχολείο.
Καθηγητής κ. Σ.: Ναι, καλημέρα, καλώς ήλθατε, καλή χρονιά. Από δω η κα Κ., Φιλόλογος και ο κ. Ι., Φυσικός Ηλεκτρονικός.
Καθηγητής κ. Ι.: Και ο κ. Σ., γιατρός…
Κοπρίτης: Ωχ, τι γιατρός πατέρα, σε νοσοκομείο ήλθαμε; Ρε θα μας κάνουν ενέσεις, πάμε να φύγουμε.
Καθηγήτρια κα Κ.: Ελάτε, ελάτε, μη φοβάστε, μάθημα κάνει στα παιδιά που πάνε για Νοσηλευτές και Βοηθοί Μικροβιολόγου.
Μιρικόκος, Κοπρίτης (μαζί): Σίγουρα;
Καθηγητής κ. Ι.: Σίγουρα.
Καθηγητής κ. Σ.: Σε ποια τάξη θα πάνε τα παιδιά;
Καραγκιόζης: Στην πρώτη…
Καθηγητής κ. Ι.: Και οι δύο;
Καραγκιόζης: Εεεε, ναι, ο Μιρικόκος κανονικά, ο Κοπρίτης έμει…
Καθηγήτρια κα Κ.: Μην το λέτε έτσι το παιδί, ντροπή.
Κοπρίτης: Κοπρίτη με λένε, τ’ όνομά μου, δε σας αρέσει;
Καθηγήτρια κα Κ.: Εεεε, πολύ ωραίο, δε δεν το ‘χα ξανακούσει, συγγνώμη
Αγλαΐα: Ο Κοπρίτης έμεινε δυο φορές στην Α’ Λυκείου, δεν του άρεσε, εδώ θα μάθει μια τέχνη, θα τα καταφέρει, θα δείτε.
Καθηγητές (όλοι): Βεβαίως, βεβαίως…
Καθηγητής κ. Σ. (στον Κοπρίτη): Εσύ παιδί μου, τι λες, είσαι αποφασισμένος εφέτος να συνεχίσεις σοβαρά το σχολείο; Θα σε βοηθήσουμε όλοι οι καθηγητές σου.
Κοπρίτης: Ναι, ναι κύριε. Δεν έφταιγα που έμεινα … Διάβαζα … Να την πρώτη χρονιά έκανα κάτι απουσίες και μ’ αφήσανε οι δασκάλοι.
Καθηγήτρια κα Κ.: Είχες υπερβεί το επιτρεπόμενο όριο…
Κοπρίτης: Όχι, όχι κυρία, είχα λίγες απουσίες, άδικα μ’ αφήσανε.
Καραγκιόζης: Ρε πες τα σωστά στην κυρία, δασκάλα σου θα είναι. Μην τον ακούτε, είχε μείνει από τον Οχτώβρη.
Κοπρίτης: Μα πήγαινα και..
Καραγκιόζης: Ναι σε γιορτές κι εκδρομές.
Κοπρίτης: Είναι εκπαιδευτικές εκδρομές πατέρα.
Όλοι γελάνε…
Ο Κοπρίτης τρώει την καρπαζιά του και βαράει το μικρό.
Μιρικόκος: Τι βαράς ρε;
Κοπρίτης: Εμένα γιατί με βαράνε;
Μιρικόκος: Είσαι τεμπέλης γι’ αυτό, εγώ πέρασα.
Αγλαΐα: Πέρσι έμεινε στα μαθήματα ...
Μιρικόκος: Σε πόσα μαθήματα έμεινες, για πες τους αν τολμάς (σιγά) … να μάθεις να βαράς.
Κοπρίτης: Δε θυμάμαι.
Καραγκιόζης: Πόσα μαθήματα κάνατε ρε;
Κοπρίτης: 16.
Καραγκιόζης: Σε 16 έμεινε.
Κοπρίτης: Όχι πατέρα, στη Γυμναστική πέρασα.
Καραγκιόζης: … Σε όλα μηδενικά έπαιρνε.
Μιρικόκος: Ναι πιο πολλά κουλούρια έτρωγε στο σχολείο κι από το φούρνο.
Τον βαράει ο Κοπρίτης.
Καθηγήτρια κα Κ.: Εντάξει, εντάξει, δεν πειράζει, τώρα θα διαβάζει, θα τον βοηθήσουμε, θα μορφωθεί.
Καραγκιόζης: Όχι να μορφωθεί, να μάθει γράμματα θέλουμε.
Κοπρίτης: Γι’ αυτό έμεινα, να τα μάθω καλύτερα!!! Θα βοηθάω και το μικρό…
Μιρικόκος: Ναι θα τρώμε μαζί τα κουλούρια. Θα χορτάσουμε καλά. Τον βαράει.
Μιρικόκος: Τι βαράς ρε;
Καθηγήτρια κα Κ.: Α όχι βία παρακαλώ, εδώ δεν επιτρέπονται αυτά, να σέβεστε ο ένας τον άλλον.
Καραγκιόζης: Δεν πειράζει, να τους βαράτε ελεύθερα μπας και γίνουν άνθρωποι
Καθηγητής κ. Ι.: Μα τι λέτε, η βία απαγορεύεται στο σχολείο.
Αγλαΐα: Είδατε ρε τι τυχεροί είσαστε; Τι καλοί άνθρωποι !!
Καραγκιόζης: Καλά θα τον βαράω στο σπίτι άμα κάνει απουσίες, να μου το λέτε.
Μιρικόκος: Και άμα παίρνει κουλούρια , χα χα.
Καθηγητής κ. Ι.: Δε βάζουμε κουλούρια εδώ, από το ΕΝΑ ξεκινάνε οι βαθμοί.
Κοπρίτης: Ααα, ησύχασα τώρα, και θα με περάσετε εε;
Καθηγητής κ. Σ.: Παιδί μου ακόμη δε γράφτηκες, να διαβάζεις και θα περάσεις είμαι σίγουρος, και ο αδελφός σου επίσης.
Κοπρίτης: Τώωρα προκόψαμε.
Μιρικόκος: Τι λες ρε παλιοτεμπελχανά;
Κοπρίτης: Εσύ είσαι χειρότερος ρε, δεν ξέρεις που σου παν’ τα τέσσερα.
Μιρικόκος: (κορδωμένος) Εγώ έβγαλα 9,5 !!! Ολόκληρο !!! Έριξα διάβασμαααα…
Τρώει καρπαζιά.
Κοπρίτης: Χαμένε με το 20 μετράνε, παραλίγο να μείνεις παλιοψεύτη.
Μιρικόκος: Ααα, δεν το ’χα καταλάβει, νόμιζα ότι το 10 είναι το άριστα.
Καραγκιόζης: Δάσκαλε, να τους βάλεις σε διαφορετικές τάξεις, να μη μαλώνουνε στο μάθημα και σε ζαλίζουνε.
Καθηγητής κ. Σ.: Μην ανησυχείτε, θα δούμε, ανάλογα τι θέλουν να σπουδάσουν, θα συζητήσουμε με τα παιδιά και θα δούμε.
Αγλαΐα: Ναι, ναι, ελπίζω να περάσουνε κι αυτοί στο Πανεπιστήμιο …
Καθηγητής κ. Ι.: Γιατί, ποιος άλλος πέρασε;
Κορδώνονται ο Καραγκιόζης και η Αγλαΐα: Το Κολλητήρι, το καμάρι μας, πέρασε φέτος στο … Πανεπιστήμιο
Καθηγητής κ. Σ.: Μπράβο!! Που πέρασε;
Καραγκιόζης: Λέγε ρε χαμένε, που πέρασε ο αδελφός σου.
Μιρικόκος: Χα χα χα…
Καραγκιόζης: Τι γελάς ρε, πέρασε Ανθρακο… που το ’χω το χαρτί, να το.
«Α Ν Θ Ο Κ Ρ Α Μ Β Ο Κ Α Λ Λ Ι Ε Ρ Γ Η Τ Η Σ»
Κάγκελο οι καθηγητές…
Καθηγήτρια κα Κ.: Α, υπάρχει και τέτοια σχολή, δεν το ‘ξερα.
Του Καραγκιόζη του μπαίνουν ψύλλοι στ’ αυτιά.
Καραγκιόζης (σιγά στον εαυτό του): Ρε μπας και με κορόιδεψε ο χαμένος;
Καραγκιόζης: Ναι στην Κεφαλλονιά, στο ΤΕΙ. Του ’δωσε συγχαρητήρια και ο Δήμαρχος, μας έστειλε και ΕΠΑΙΝΟ στο σπίτι, είναι λέει ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ φοιτητής στη Σχολή. Με πήρε ο ΙΔΙΟΣ ο Δήμαρχος αυτοπροσώπως και μου είπε ΝΑ ΠΑΕΙ να γραφτεί και θα γίνει μεγάλος και τρανός!!! Μεγάλη τιμή.
Κοπρίτης: Ναι γιατί οι άλλοι που μπήκανε δεν πήγανε. Μου το ’πε ο αδελφός μου.
Καραγκιόζης: Τι να κάνουμε, πήγαμε και του νοικιάσαμε και πήραμε και ψυγείο, χρεωθήκαμε πάλι, αλλά πρέπει να βγει επιστήμονας, να του κόψω το μέλλον του;
Αγλαΐα: Σαν γεωπόνος είναι, γιατρός των φυτών …
Κοπρίτης: Γιατρός των μπιρών θα γίνει.
Καραγκιόζης: Ρε να παίρνετε παράδειγμα από τον αδελφό σας τον επιστήμονα.
Κοπρίτης: Αυτό κάνουμε πατέρα.
Μιρικόκος: Δηλαδή κοπροσκυλιάζουμε όλη μέρα, σαν κι αυτόν, χα χα.
Καραγκιόζης: Τι λέτε ρε, το παιδί διάβασε και πέρασε.
Κοπρίτης: Ναι πέρασε με 1,6. Έτσι περνάω κι εγώ από φέτος.
Καθηγητής κ. Σ. (σιγά) στους καθηγητές: Ορίστε τα χάλια μας και φωνάζανε όλοι να καταργήσουνε τη βάση του 10. Τρώνε τώρα τα λεφτά του φουκαρά που νομίζει πως έχει γιο επιστήμονα …
Καθηγήτρια κα Κ.: Το παρακάνανε, και θα φτιάξουν κι άλλες σχολές τώρα …
Καθηγητής κ. Ι.: Εγώ πιστεύω ότι θα το καταλάβει ο Καραγκιόζης και η Αγλαΐα σε κάνα χρόνο και θα τον φέρουνε πίσω να πάει να μάθει καμιά τέχνη ή στο στρατό, να μην τους κοροϊδεύουνε και χρεωθούνε κι άλλο.
Καθηγητής κ. Σ.: Δεν τους αλλάζεις μυαλό, εδώ τον καμαρώνουνε, μετά 6-7 χρόνια αν τελειώσει να δεις πως θα τους έλθει η κεραμίδα που θα ψάχνει για δουλειά και θα τον διώχνουν όλοι με τις κλωτσιές. Εκτός αν καλλιεργεί … κουνουπίδια στην ταράτσα τους να πουλάει στη Λαϊκή.
Καθηγήτρια κα Κ.: Πω πω! θα πεθάνουνε οι γονείς του από τη στεναχώρια.
Καθηγητής κ. Ι.: Ελπίζω να κάτσει κανένα χρόνο και να το καταλάβει τουλάχιστον μόνος του και να γυρίσει.
Καθηγητής κ. Σ.: Μακάρι, αλλά μάλλον θα μείνει να μάθει καλό τάβλι. Θα παίζει και με τα παιδιά του Δήμαρχου φαντάζομαι. Στο ίδιο ΤΕΙ δεν θα πηγαίνουνε;
Γελάνε διακριτικά.
Καραγκιόζης: Είπατε τίποτε;
Καθηγήτρια κα Κ.: Όχι, όχι. Να σας πούμε και τα ευχάριστα. Περιμένουμε να πάμε και στο καινούργιο σχολείο!!!
Μιρικόκος: Τι, θα φύγουμε από δω, εδώ μ’ αρέσει.
Καθηγητής κ. Ι.: Εεμ, παιδί μου, κοίτα εκεί απέναντι ένα ωραίο κτίριο, δε σ’ αρέσει;
Μιρικόκος: Όχι, έχει όλο σκάλες, θα κουράζομαι.
Καθηγητής κ. Σ.: Παιδί μου, εδώ τα containers όλο τα επισκευάζουμε αλλά και πάλι όταν βρέχει στάζουν νερά και στην τάξη. Στο καινούργιο θα ’ναι καλύτερα.
Κοπρίτης: Α, δεν πειράζει κύριε, στο σπίτι στάζει κι όταν …δεν βρέχει.
Καραγκιόζης: Ρε Κοπρίτη, αφού το ταβάνι μας είναι τρύπιο στην καλύβα, σκάσε ρε μη μιλάς δε σου 'πα να μην το ανοίγεις το ρημάδι.
Καθηγήτρια κα Κ.: Αφήστε το παιδί να μιλήσει, μην το καταπιέζετε.
Μιρικόκος: Ευχαριστώ κυρία. Εμάς μας αρέσει εδώ, σαν στο … σπίτι μας.
Καραγκιόζης (σιγά): … την καλύβα μας, πανάθεμά τον, καλά τα λέει, και μένα μ’ αρέσει.
Καθηγήτρια κα Κ.: Μα αυτά παιδί μου είναι containers για τους σεισμούς.
Κοπρίτης: Σιδερένια, καλό πράμα, γερό, εμάς στο σπίτι τα ξύλα έχουνε σαπίσει.
Καθηγητής κ. Ι.: Μα εδώ είμαστε δώδεκα χρόνια και τα παράθυρα και οι πόρτες χαλάνε συχνά κι όλο τα φτιάχνουμε και ξαναχαλάνε …
Κοπρίτης: Α, κύριε, τι λέτε, θα σας πω εγώ τι να κάνετε.
Καθηγητής κ. Σ.: Τι να κάνουμε.
Κοπρίτης: Να τα βγάλετε.
Όλοι μένουν άναυδοι ...
Κοπρίτης: Έτσι δε θα χαλάνε και θα μπαινοβγαίνετε ελεύθερα. Εμείς στο σπίτι δεν έχουμε ούτε πόρτες ούτε παράθυρα.
Καθηγήτρια κα Κ.: Ναι, αυτό δεν το σκεφτήκαμε. Αλλά παιδί μου, στο άλλο σχολείο θα έχει μεγάλες τάξεις, εδώ δε χωράνε σε μια τάξη 20 μαθητές.
Μιρικόκος: Τ ι λ έ τ ε κυρία, εμείς στο σπίτι έχουμε μόνο κουζίνα και χωράμε όλοι. Τώρα που λείπει και το Κολλητήρι ούουου, και μπάλα παίζουμε.
Καθηγητής κ. Ι.: Τελικά μάλλον θα έχουμε και ευχαριστημένους μαθητές. Μήπως να το ξανασκεφτούμε να μείνουμε;
Καθηγήτρια κα Κ.: Έτσι κι αλλιώς θα μείνουμε και φέτος, δε χρειάζεται να το ξανασκεφτούμε. Και ο μικρός μας έδειξε ότι πρέπει να μας αρέσει.
Καθηγητής κ. Σ.: Ναι, να κάνουμε αίτηση να μείνουμε άλλα δέκα χρόνια.
Κοπρίτης και Μιρικόκος (μαζί): Ναι ναι, να μείνουμε, να μείνουμε.
Καθηγητής κ. Σ.: Καλά παιδιά μου, καλά. Κύριε Καραγκιόζη, τώρα θα τους ρωτήσουμε μερικά πράγματα να δούμε ποιες ειδικότητες τους αρέσουνε για να τους γράψουμε στα αντίστοιχα τμήματα.
Καραγκιόζης: Μη τους ρωτάτε τίποτε, γράφτε τους όπου να ’ναι να ησυχάσουμε.
Καθηγητής κ. Σ.: Όχι, δεν είναι σωστό, πρέπει να τους αρέσει η ειδικότητα που θ’ ακολουθήσουν. Για να δούμε λοιπόν. Θα σας ρωτήσουμε μερικά πράγματα και θα σας πούμε και ποιες ειδικότητες έχει το σχολείο μας για να αποφασίσετε.
Καραγκιόζης: Επιστήμονες να γίνουνε και ότι να ’ναι. Εγώ θα τους σπουδάξω, θα σκάβω, θα κουβαλάω, θα τρέχω, θα πεινάω…
Καθηγήτρια κα Κ.: Δε χρειάζεται, όλα είναι δωρεάν.
Καραγκιόζης (μουρμουρίζει): Ναι, είδα και το νοίκι του Κολλητηριού και το ψυγείο και τη ΔΕΗ, όλα δωρεάν, απ’ την ανάποδη. Ναι κυρα-δασκάλα, να γίνουνε άνθρωποι, να μη γίνουν χαμάληδες σαν και μένα.
Καθηγήτρια κα Κ.: Μην ανησυχείτε, είστε αξιέπαινος, μπράβο σας. Ακούστε λοιπόν παιδιά μου, υπάρχει ο Τεχνολογικός Κύκλος και ο Κύκλος Υπηρεσιών.
Μιρικόκος (στον Κοπρίτη): Αρχίσαμε με τη Γιωμετρία τώρα, ώχουου από σήμερα μάθημα;
Κοπρίτης: Σκάσε ρε, οι τάξεις του σχολείου είναι οι Κύκλοι.
Μιρικόκος: Τι λε ρε, τετράγωνες είναι …
Κοπρίτης: Σκάσε χαμένε
Καθηγητής κ. Σ.: Όπου και να πάνε, θα πάρουν ένα Πτυχίο και θα δώσουν και στο Πανεπιστήμιο.
Κοπρίτης: Δεν μας το δίνετε από τώρα, να γλιτώσουμε και τη φασαρία;
Καθηγήτρια κα Κ.: Όχι παιδί μου, έχεις να μάθεις πολλά πράγματα, να γίνεις επαγγελματίας σωστός και θα δώσεις και στο Πανεπιστήμιο.
Κοπρίτης: Το λέω γιατί το Κολλητήρι και τίποτε δεν έμαθε και πέρασε και κοπροσκυλιάζει όλη μέρα ο τυχεράκιας και …
Καθηγητής κ. Σ.: Ακούστε, θα γίνετε μορφωμένοι άνθρωποι και πρέπει να διαβάζετε.
Κοπρίτης και Μιρικόκος (μαζί): Αυτό φοβόμαστε κι εμείς.
Καθηγητής κ. Ι.: Λοιπόν. Για να σας βάλουμε σε τάξη, για πείτε μας περίπου τι σας αρέσει; Του χρόνου μπορείτε να αλλάξετε και γνώμη μην ανησυχείτε.
Κοπρίτης: Εσείς τι δουλειές μας μαθαίνετε να κάνουμε εδωπέρα;
Καθηγητής κ. Σ.: Έχουμε Τομέα Ηλεκτρολογίας, Ηλεκτρονικής, Δομικών Έργων, Υγείας και Πρόνοιας, Οικονομικών και Διοικητικών Υπηρεσιών και Πληροφορικής. Τι σας αρέσει;
Μιρικόκος και Κοπρίτης (ψιθυρίζουν μεταξύ τους): Τι’ ν’ αυτά δεν καταλαβαίνω γρι, τον ηλεκτρολόγο κατάλαβα μόνο…
Μιρικόκος: Ακούστε, να σας ρωτήσουμε κάτι.
Καθηγήτρια κα Κ.: Βεβαίως παιδί μου.
Μιρικόκος: Που να πάμεεε ….
Καθηγήτρια κα Κ.: Ναι, …
Κοπρίτης: Να μην έχει διάβασμα και μετά να βγάζεις πολλά λεφτά.
Καραγκιόζης: Ρε τεμπέληδες, τι ερωτήσεις είναι αυτές, ντροπή σας.
Καθηγήτρια κα Κ.: Αφήστε τα παιδιά, μην τα αποπαίρνετε. Αυτό ρωτάνε όλα στην ηλικία τους.
Καθηγητής κ. Σ.: Ακούστε παιδιά μου, θέλουμε να δούμε τι σας αρέσει, γιατί αν σας αρέσει κάτι πολύ, θα το μαθαίνετε ευκολότερα και μετά θα γίνετε καλοί στη δουλειά σας.
Κοπρίτης: Ναι, τι μας αρέσει;
Καθηγητής κ. Σ.: Εσείς θα μας πείτε. Δεν είναι ανάγκη να ακολουθήσετε κι οι δυο το ίδιο.
Μιρικόκος: Δε τον θέλω το μαντράχαλο. Να πάει αλλού.
Τον βαράει ο Κοπρίτης.
Μιρικόκος: Να γι’ αυτό, σε άλλη τάξη θέλω να είμαι.
Καθηγητής κ. Σ.: Ηρεμείστε λοιπόν και ακούστε με. Θα σας πούμε ποιες ειδικότητες έχει το σχολείο μας για να διαλέξετε τι σας αρέσει. Μετά θα σας γράψουμε στον αντίστοιχο Κύκλο της Πρώτης, Τεχνολογικό ή Υπηρεσιών. Και όπως σας είπα, του χρόνου μπορείτε να αλλάξετε γνώμη ελεύθερα.
Κοπρίτης: Α, ωραία.
Καθηγητής κ. Σ.: Ο κ. Ι. διδάσκει στους Ηλεκτρονικούς, σας αρέσει να γίνετε Ηλεκτρονικοί;
Κοπρίτης: Εγώ, εγώ θέλω.
Μιρικόκος: Κι εγώ.
Κοπρίτης: Τι λες ρε χαμένε, τι ξέρεις εσύ από ηλεκτρόνια;
Μιρικόκος: Σκάσε ρε. Κύριε, κύριε ξέρω πολλά ηλεκτρονικά. Πάκμαν και Need for Speed και …
Καθηγητής κ. Ι.: Εεε, παιδί μου, αυτά είναι ηλεκτρονικά παιχνίδια, για το επάγγελμα του Ηλεκτρονικού γνωρίζετε τίποτε; Μπορώ να σας ενημερώσω …
Κοπρίτης: Εγώ κύριε, να με γράψετε, μ’ αρέσει
Καθηγητής κ. Ι.: Ωραία, γιατί σ’ αρέσει; Έχεις κάνει καμιά κατασκευή;
Κοπρίτης: Θα σας πω….
Καθηγητής κ. Ι.: Ναι…
Κοπρίτης: Θα σας πω μετά…
Καθηγητής κ. Ι.: Πότε μετά;
Καραγκιόζης: Λέγε ρε τώρα, γιατί μετά;
Κοπρίτης: Να, ξέρω αυτό το…
Καραγκιόζης: Ποιο;
Κοπρίτης: Το … «ΠΑΙΞΕ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ» …
Καραγκιόζης: Τι ’ν’ αυτό πάλι;
Καθηγητής κ. Ι.: Ωχ, παιδί μου αυτό είναι Ηλεκτρονικό καζίνο, δεν πιστεύω να ’παιξες στ’ αλήθεια.
Κοπρίτης: Όχι, όχι με λεφτά…
Καθηγητής κ. Ι.: Α ωραία.
Κοπρίτης: Εεεε, μια κάρτα βρήκα στην κουζίνα και μόνο τον αριθμό της έδω…
Καραγκιόζης (τον βαράει): Τι λες ρε βλαμμένο; Ρε με την πιστωτική, μας κλέψανε ωιμέ, θα σε σκοτώσω ρε που θες και ηλεκτρονικός να γίνεις…
Καθηγητής κ. Ι.: Ακούστε, το επάγγελμα του ηλεκτρονικού δεν έχει σχέση με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, έχει σχέση με υπολογιστές και δίκτυα, με τηλεπικοινωνίες, κινητή τηλεφωνία, επισκευές ηλεκτρονικών συσκευών, θα τα μάθουνε και στο Σχολικό Επαγγελματικό Προσανατολισμό, δεν πειράζει τώρα, δεν ξέρουνε.
Καθηγητής κ. Σ.: Μπορούν να γίνουν και ηλεκτρολόγοι …
Καραγκιόζης: Ναι να μας αλλάξουν τα φώτα.
Μιρικόκος: Εγώ, εγώ, έχω αλλάξει και λάμπα στο σαλόνι.
Καραγκιόζης (του ρίχνει καρπαζιά): Ποιο σαλόνι ρε, έχουμε σαλόνι και δεν το ’ξερα;
Μιρικόκος: Στου Μπαρμπαγιώργου ρε πατέρα που με φώναξε.
Καραγκιόζης: Α τότε που σε κυνήγαγε να σε δείρει, που ανέβηκες στη σερβάντα και την έσπασες.
Μιρικόκος: Ε αφού δεν έφτανα, τι να έκανα;
Καραγκιόζης: Καλά θα δούμε, τι άλλη δουλειά μπορούν να μάθουνε;
Καθηγητής κ. Σ.: Σχεδιαστής Δομικών Έργων, να σχεδιάζουν σπίτια, γέφυρες…
Κοπρίτης: Ναι ρε πατέρα, αυτό μ’ αρέσει, να φτιάξω και την καλύβα καλύτερα.
Καραγκιόζης: Ναι, θα σε βάλουμε για τούβλο Κοπρίτη, να γίνει και στέρεα.
Καθηγήτρια κα Κ.: Μην το αποπαίρνετε, το καημένο, δεν είναι σωστό…
Μιρικόκος: Κι εγώ, αυτό μ’ αρέσει. Πω πω, θα χτίζω, θα βάφω, τα ξέρω αυτά, εύκολα είναι.
Καθηγήτρια κα Κ.: Είσαι καλός στο σχέδιο παιδί μου;
Μιρικόκος: Ούουου, όλη μέρα ζωγραφίζω από μικρός.
Καθηγήτρια κα Κ.: Τι ζωγραφίζεις;
Μιρικόκος: Να τον Κοπρίτη έχω φτιάξει από χτες (βγάζει και δείχνει μια μουτζούρα).
Κοπρίτης: Τι είν ’αυτό, ρε που είμ’ εγώ;
Μιρικόκος: Να ’σαι, αυτός εδώ!!
Κοπρίτης: Ρε αυτό μοιάζει με κουνέλι, τέτοια αυτιά έχω εγώ;
Μιρικόκος: Εεεε, να σ’ έκανα πιο όμορφο, εσύ έχεις μεγαλύτερα, χα χα …
Ο Κοπρίτης τον βαράει.
Καθηγητής κ. Σ.: Λοιπόν θα κάνετε και μαθήματα σχεδίου φέτος και Τεχνολογία, θα καταλάβουμε αν έχετε ταλέντο στα Τεχνολογικά. Τα κομπιούτερ σας αρέσουν; Μπορείτε να γίνετε και Πληροφορικοί…
Μιρικόκος: Ναι, ναι αυτό, ξέρω όλες τις πασιέντζες και …
Κοπρίτης: Εγώ είμαι στο Facebook, έβαλα και τη φάτσα μου αλλά όλοι μου γράφουνε βρισιές.
Καθηγητής κ. Ι.: Θετικό είναι αυτό, όλα τα παιδιά έτσι αρχίζουν. Ξέρετε και το Word;
Μιρικόκος: Τι ’ν’ αυτό, τρώγεται; Και πεινάω λίγο…
Καθηγητής κ. Ι.: Καλά, θα τα μάθετε κι αυτά. Οι υπολογιστές δεν είναι μόνο παιχνίδια. Είναι σοβαρή δουλειά και με μέλλον. Θα κάνετε τρεις ώρες τη βδομάδα.
Μιρικόκος: Ωραία (τρίβει τα χέρια του) Θα ρίξουμε πολλές πασιέντζες.
Καθηγήτρια κα Κ.: Έχουμε και ειδικότητες Υπαλλήλων Διοίκησης και Οικονομικών Υπηρεσιών.
Καραγκιόζης: Δηλαδή;
Καθηγήτρια κα Κ.: Να μπορούν να γίνουνε βοηθοί λογιστών, να δουλεύουνε σε εταιρείες…
Αγλαΐα: Λογιστές δεν είναι αυτοί που κάνουνε υπολογισμούς με λεφτά;
Καθηγήτρια κα Κ.: Ναι, και αυτό κάνουνε.
Αγλαΐα: Ξέρετε …
Καθηγήτρια κα Κ.: Ορίστε.
Αγλαΐα: Να όταν βοηθούσανε και οι δυο τον Καραγκιόζη πέρυσι που δούλευε σε περίπτερο….
Μιρικόκος: Ναι, κάναμε όλο πράξεις με λεφτά. Εύκολο ήτανε.
Αγλαΐα: … Πιο πολλά ρέστα δίνανε από όσα λεφτά παίρνανε.
Καραγκιόζης: Και εξαιτίας τους μ’ έδιωξε το αφεντικό και του χρωστάω ακόμη από τη χασούρα. Φυλακή κόντεψαν να με βάλουνε …
Καθηγητής κ. Σ.: Έχουμε και Τομέα Υγείας Πρόνοιας. Μπορούν να γίνουν νοσηλευτές …
Μιρικόκος: Ναι, αυτό θέλω να ρίχνω ενέσεις στον Κοπρίτη να μάθει να με βαράει.
Καθηγητής κ. Σ.: Θα μάθετε να παίρνετε πίεση.
Καραγκιόζης: Ξέρουν καλά να μου ανεβάζουν την πίεση.
Καθηγητής κ. Σ.: Και βοηθοί Μικροβιολόγου, να κάνουν εξετάσεις, να παίρνουν αίμα και …
Καραγκιόζης: Ξέρουν να μου ανεβάζουν το αίμα στο κεφάλι.
Καθηγητής κ. Σ.: Αν δουλεύουν σε Νοσοκομείο όμως θα κάνουνε και βάρδιες, θα δουλεύουνε και Σαββατοκύριακα και βράδια.
Μιρικόκος: Α δε θέλω.
Καθηγήτρια κα Κ.: Θέλεις να δουλεύεις παιδί μου σε πρωινό ωράριο;
Καραγκιόζης: Θέλει να δουλεύει τους άλλους χωρίς ωράριο ο παλιοτεμπέλης. Γι’ αυτό σας λέω θέλουνε πολύ ξύλο να στρώσουνε.
Καθηγητής κ. Σ.: Μην ανησυχείτε, θα είναι καλά παιδιά. Μπορούν επίσης του χρόνου να πάνε και για βοηθοί Οδοντοτεχνιτών. Εκεί μαθαίνουν να φτιάχνουνε τεχνητά δόντια και άλλα.
Καραγκιόζης: Άντε ρε να μου φτιάξετε καμιά μασέλα να μπορώ να τρώω στα γεράματα.
Κοπρίτης: Τι τη θες ρε πατέρα, αφού εσύ ποτέ δεν τρως, όλο νηστικός είσαι.
Καθηγητής κ. Ι.: Και βοηθοί Φαρμακείου…
Καραγκιόζης: Ναι, σ’ αυτό είναι καλοί κι οι δυο τους, όλο μας φαρμακώνουνε, μόνο ο γιος μου ο Επιστήμονας μου ’δωσε λίγη χαρά (δακρύζει).
Καθηγητής κ. Σ.: Να ξέρετε ότι τα παιδιά θα τα βοηθήσουμε να γίνουν καλοί μαθητές. Θέλω να πάτε σπίτι, να σκεφτείτε αυτά που είπαμε, πάρτε και αυτά τα φυλλάδια για να αποφασίσετε. Έτσι κι αλλιώς του χρόνου θα διαλέξουν οριστικά και θα τα μάθουνε καλά φέτος στο Σ.Ε.Π.
Καθηγήτρια κα Κ.: Λοιπόν σας περιμένουμε αύριο στις 8.30 να γραφτείτε.
Μιρικόκος: Τόσο νωρίς; Να προλάβω να φάω τίποτε.
Καραγκιόζης: Σκάσε ρε χαμένο, θα έλθουμε, θα είμαστε εδώ απ’ τις 6, ευχαριστούμε.
Καθηγητής κ. Σ.: Στις 8.30, καλά είναι. Γεια σας.
Κοπρίτης και Μιρικόκος (μαζί): Γεια χαραντάνννν.
Καραγκιόζης και Αγλαΐα (μαζί): Φχαριστούμε, φχαριστούμε, θα τους φέρουμε πρωί πρωί να γραφτούμε.
Καθηγητές: Καλή πρόοδο, γεια σας, γεια σας….
Οι καθηγητές κουνάνε το κεφάλι τους, μπαίνουν στο .... "Γραφείο" Καθηγητών …

Συνεχίζεται ….

Θυσία ή Προαγωγή;

Νομίζω το δεύτερο. Η επισήμανση δεν αφαιρεί τίποτε από την ομορφιά των στίχων.

Το Πιόνι

Πολλάκις, βλέποντας να παίζουν σκάκι,
ακολουθεί το μάτι μου ένα Πιόνι
οπού σιγά-σιγά τον δρόμο βρίσκει
και στην υστερινή γραμμή προφθαίνει.
Με τέτοια προθυμία πάει στην άκρη
οπού θαρρείς πως βέβαια εδώ θ’ αρχίσουν
οι απολαύσεις του κ’ οι αμοιβές του.
Πολλές στον δρόμο κακουχίες βρίσκει.
Λόγχες λοξά το ρίχνουν πεζοδρόμοι·
τα κάστρα το χτυπούν με τες πλατειές των
γραμμές· μέσα στα δυο τετράγωνά των
γρήγοροι καβαλλάρηδες γυρεύουν
με δόλο να το κάμουν να σκαλώσει·
κ’ εδώ κ’ εκεί με γωνιακή φοβέρα
μπαίνει στον δρόμο του κανένα πιόνι
απ’ το στρατόπεδο του εχθρού σταλμένο.
Αλλά γλιτώνει απ’ τους κινδύνους όλους
και στην υστερινή γραμμή προφθαίνει.
Τι θριαμβευτικά που εδώ προφθαίνει,
στην φοβερή γραμμή την τελευταία·
τι πρόθυμα στον θάνατό του αγγίζει!
Γιατί εδώ το Πιόνι θα πεθάνει
κ’ ήσαν οι κόποι του προς τούτο μόνο.
Για την βασίλισσα, που θα μας σώσει,
για να την αναστήσει από τον τάφο
ήλθε να πέσει στου σκακιού τον άδη.

Κ. Καβάφης
_

Προτάσεις για την εισαγωγή σπουδαστών στις Στρατιωτικές και Αστυνομικές σχολές

Μάλλον γραφικός έχω γίνει με τις κατ’ επανάληψη επισημάνσεις μου για τις διακρίσεις σε βάρος των μαθητών της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, αλλά δεν πειράζει. Σε κάθε ευκαιρία θα επανέρχομαι, μέχρι να αλλάξει η νοοτροπία των νομοθετών μας και να αντιμετωπίζονται όλοι οι μαθητές μας με τον ίδιο τρόπο, με την ίδια ευαισθησία, με την ίδια αγάπη, εκτίμηση και σεβασμό. Πιστεύω ότι αν κάνουν το ίδιο και στελέχη της Εκπαίδευσης, συνδικαλιστικές οργανώσεις Εκπαιδευτικών και άλλοι εμπειρότεροι και αρμοδιότεροι ίσως από εμένα συνάδελφοι θα έχουμε καλύτερα αποτελέσματα. Ειδάλλως, εφόσον διαφωνούν, τους παρακαλώ να το αιτιολογήσουν (και ανωνύμως) σαν σχόλιο σ’ αυτό το ιστολόγιο για να μπορέσω και εγώ να αναγνωρίσω τις τυχόν λανθασμένες εκτιμήσεις μου. Οι προτάσεις μου λοιπόν παρατίθενται στις δύο τελευταίες παραγράφους, αλλά χρειάζεται προηγουμένως κάποια συζήτηση. Υποβλήθηκαν και στην ανοιχτή διαβούλευση του Υπουργείου Παιδείας http://ypepth.opengov.gr/panaretos/?p=1591 όπου έχω υποβάλει και άλλες προτάσεις.

Ελπίζω, μετά το πρόσφατο θετικό δείγμα γραφής του Υπουργείου Παιδείας της κατάργησης της βάσης του 10 ισότιμα στους μαθητές Γενικών και Επαγγελματικών Λυκείων, που επικρότησα στην ανάρτησή μου Αυλαία για τη βάση του 10 (όχι για την κατάργηση της βάσης με την οποία διαφωνώ, αλλά για την επιτέλους ισότιμη μεταχείριση), να έλθουν κι άλλες σημαντικές αποφάσεις που σιγά σιγά θα αναστρέψουν το κλίμα και θα εξαλείψουν 100% τις κοινωνικές διακρίσεις. Ελπίζω αυτό να συμβεί και με την θεσμοθέτηση του Τεχνολογικού Λυκείου σε 1-2 χρόνια και όλοι θα είμαστε αρωγοί σε μια τέτοια προσπάθεια.

Προχτές λοιπόν, στις 20 Μαΐου 2010 δημοσιεύτηκε με αρ. πρωτ. 6000/2/2910/1-ιβ η Προκήρυξη Διαγωνισμού για την εισαγωγή σπουδαστών στις Σχολές Αξιωματικών και Αστυφυλάκων της Ελληνικής Αστυνομίας. Είχε προηγηθεί τον Απρίλιο η προκήρυξη του Διαγωνισμού Επιλογής Σπουδαστών-τριών 2010-2011 των Ανώτατων Στρατιωτικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και των Ανώτερων Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών (φ.337.1/144425, Σ.3202, αρ. εγκ: 15, 12/4/2010) από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας.

Προσέξτε λοιπόν :

Α) Αναλογία τελειόφοιτων μαθητών Επαγγελματικής Εκπαίδευσης επί του συνόλου των τελειόφοιτων μαθητών.
Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου της 29/03/2010 του Υπουργείου Παιδείας, οι μαθητές της Γ΄ τάξης του ημερήσιου Γενικού Λυκείου και ΕΠΑΛ ομ. Β΄ και οι απόφοιτοι προηγούμενων ετών που θα δώσουν πανελλαδικές εξετάσεις είναι 92.882 και οι υποψήφιοι για το 10% των θέσεων είναι επιπλέον 10.000 με 12.000. Συνολικά δηλαδή αυτές οι κατηγορίες είναι περίπου 104000.
Οι μαθητές της Γ΄ τάξης ημερήσιων ΕΠΑΛ (ΟΜΑΔΑ Α΄) που συμπλήρωσαν μηχανογραφικό δελτίο είναι 16.531.
Συνοπτικά δηλαδή, οι μαθητές ΕΠΑΛ ομάδας Α είναι 16531 / (104000+16531) =16351/120531 = 13,7% επί όλων των μαθητών που διεκδικούν την εισαγωγή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Όπως δείξαμε όμως με επίσημα στατιστικά στοιχεία στο Αριθμός Εισακτέων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση: Η Μαθηματική Απόδειξη μιας Κοινωνικής Διάκρισης οι μαθητές συνολικά της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης είναι περίπου το 29% επί του συνολικού αριθμού των μαθητών.

Β) Θέσεις εισακτέων στις ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ
Θα περίμενε κανείς, από τις 900 θέσεις που θα εισαχθούν στη Σχολή Αστυφυλάκων με τη σχετική προκήρυξη, να διατεθούν στους μαθητές ΕΠΑΛ ομάδας Α το 29% των θέσεων, δηλαδή 261 θέσεις σύμφωνα με την αναλογία των μαθητών της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης ή ΕΣΤΩ, με υπολογισμούς μόνο επί όσων συμμετέχουν στις διαδικασίες εισαγωγής, θα έπρεπε να διατεθούν τουλάχιστον το 13,7% δηλαδή 123 θέσεις.
Τι διαβάζουμε όμως στην προκήρυξη;
«Διατίθενται στους μαθητές ΕΠΑΛ ομ. Α ΜΟΝΟ το 2% των θέσεων, δηλαδή 18 θέσεις Αστυφυλάκων και φυσικά σύμφωνα με τη νομοθεσία 0% των θέσεων, δηλαδή 0 από τις 100 στις Σχολές Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας.
Δηλαδή: Διατίθενται ΜΟΝΟ 2% των θέσεων αντί 13,7% ή σωστότερα αντί του 29% των θέσεων που ΕΠΡΕΠΕ να διατεθούν !!!
Διατίθενται ΜΟΝΟ 18 θέσεις αντί των 123 ή σωστότερα αντί των 261 θέσεων που ΕΠΡΕΠΕ να διατεθούν !!!

Γ) Θέσεις εισακτέων στις ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ
Επίσης, από την προκήρυξη για τις Στρατιωτικές Σχολές που ανακοίνωσε το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας, μπορούμε να δούμε πως διατίθενται στους μαθητές ΕΠΑΛ ομ. Α και στους λίγους μαθητές Τ.Ε.Ε. που επανεξετάζονται ΜΟΝΟ το 7,4 % των θέσεων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ, ΣΜΥΝ, ΣΤΥΑ, ΣΥΔ) αντί 13,7% ή σωστότερα αντί του 29% των θέσεων που ΕΠΡΕΠΕ να διατεθούν !!! Διατίθενται δηλαδή μόνο 50 θέσεις Υπαξιωματικών επί των 679 που προκηρύσσονται και φυσικά σύμφωνα με τη νομοθεσία 0% των θέσεων στις Σχολές Αξιωματικών.

Τα νούμερα είναι αμείλικτα, η αδικία εξόφθαλμη, οι επιπτώσεις επί των μαθητών μας ανυπολόγιστες.

Το φαινόμενο των κοινωνικών διακρίσεων κατά των μαθητών της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης πιστεύω έχω εξαντλητικά αναλύσει στην ανάρτησή μου Αριθμός Εισακτέων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση: Η Μαθηματική Απόδειξη μιας Κοινωνικής Διάκρισης καθώς και σε πολλές παλαιότερες δημοσιεύσεις και δημόσιες παραινέσεις μου που μπορείτε να βρείτε αρχειοθετημένες σ’ αυτό το ιστολόγιο. Εκεί με την παράθεση στατιστικών στοιχείων φαίνεται καθαρά ότι ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ υπάρχει σκανδαλώδης εύνοια και πριμοδότηση των μαθητών των Γενικών Λυκείων σε βάρος των μαθητών των ΕΠΑ.Λ.
Έδειξα σαφώς ότι οι διακρίσεις αυτές φέρνουν πολλά εμπόδια στην εκπαιδευτική εξέλιξη και τελικά επαγγελματική πρόοδο των μαθητών της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, έχουν σαφέστατο ταξικό χαρακτήρα και είναι απαράδεκτες για την εποχή μας, για τη σύγχρονη Ελλάδα. Στην ίδια ανάρτηση συνοψίζω πολλές περιπτώσεις κοινωνικών αδικιών που υφίστανται τα άξια αυτά παιδιά μας που βιώνουν εξ απαλών ονύχων πλείστα σοβαρά οικονομικά, οικογενειακά και κοινωνικά προβλήματα και που συχνά δουλεύουν για να επιβιώσουν και δεν έχουν τη δυνατότητα να χαίρονται την παιδική και εφηβική ζωή τους, όπως οι συμμαθητές τους της Γενικής Εκπαίδευσης.

Ειδικότερα τώρα για τις Στρατιωτικές και Αστυνομικές Σχολές, σε συνέχεια των παραπάνω συλλογισμών μου αναρωτιέμαι:

Ποιες ιδιαίτερες απαιτήσεις έχει η εκπαίδευση και η δουλειά των Αστυφυλάκων που να σχετίζονται με την φοίτηση ειδικά στο Γενικό Λύκειο, ώστε να αποκλείονται από αυτό το επάγγελμα πρακτικά οι μαθητές της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης; Το κυνήγι του εγκλήματος, οι περιπολίες, η εκπαίδευση στα όπλα και στις πολεμικές τέχνες σχετίζονται ειδικά με τη φοίτηση στο Γενικό και όχι στο Επαγγελματικό Λύκειο; Και αντίστοιχο ερώτημα θέτω για τις στρατιωτικές σχολές, δηλαδή ποια είναι η συσχέτιση της εξειδικευμένης στρατιωτικής εκπαίδευσης με τη φοίτηση στο Γενικό που δε συνάδει με τη φοίτηση στο Επαγγελματικό Λύκειο;

Επιπλέον, οι απαραίτητες δεξιότητες και αρετές που αναμένει και απαιτεί ο πολίτης από τους αστυφύλακες και τους στρατιωτικούς, δηλαδή η αγάπη προς την πατρίδα, η αίσθηση του καθήκοντος, η ηθική εναντίωση σε πράξεις κατά της ανθρώπινης ζωής και περιουσίας, η συνέπεια, η δικαιοσύνη, η υπευθυνότητα, ο αλτρουισμός, η εντιμότητα και η διάθεση προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο, είναι δεξιότητες που αποκτώνται ειδικά με τη φοίτηση στο Γενικό και όχι στο Επαγγελματικό Λύκειο; Η Παιδεία που παρέχεται σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ δεν στοχεύει στην πνευματική και ψυχική ολοκλήρωση ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ ώστε να αποκτούν και να ενστερνίζονται τις παραπάνω προσωπικές αξίες και στάσεις ζωής που είναι απαραίτητες σε κάθε σύγχρονο άνθρωπο;

Περιμένω λοιπόν, από την επόμενη σχολική χρονιά να ανακοινωθούν βελτιωτικές ρυθμίσεις που θα αναιρούν τις παραπάνω αδικίες και θα αντιμετωπίζουν όλους τους μαθητές μας ισότιμα.

Συγκεκριμένα προτείνω:
1) Άμεσα να διορθωθεί η νομοθεσία και οι θέσεις εισακτέων σε αστυνομικές και στρατιωτικές σχολές να διατίθενται στους μαθητές της Γενικής και της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης ΑΝΑΛΟΓΑ με το ποσοστό της κάθε κατηγορίας επί του συνόλου των μαθητών.

2) Σωστότερο ακόμη κατά τη γνώμη μου είναι η πλήρης αποσυσχέτιση των πανελλαδικών εξετάσεων για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και της διαδικασίας εισαγωγής σε στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές. Είναι κοινό «μυστικό» ότι με την εργασιακή ανασφάλεια και την οικονομική κρίση, βασικό κίνητρο για την επιλογή αυτή αποτελεί η εξασφάλιση από τις σχολές αυτές μόνιμης εργασίας στο Δημόσιο και κατόπιν έπεται, με μεγάλη διαφορά μάλιστα, η πραγματική έκφραση των επιθυμιών και κλίσεων των μαθητών μας. Αυτό αποδεικνύεται με την εξαιρετική ζήτηση των σχολών αστυνομίας και στρατού που εκτινάσσει τις βάσεις εισαγωγής στα ύψη, χωρίς οι υψηλές αυτές επιδόσεις να σχετίζονται με το περιεχόμενο σπουδών και τη φύση των στρατιωτικών και αστυνομικών επαγγελμάτων.
Πρόταση: Πρέπει να προηγούνται οι δοκιμασίες το καλοκαίρι στα αθλήματα και όσοι επιτυγχάνουν να δίνουν το Σεπτέμβριο ειδικές εξετάσεις σε μαθήματα και ύλη σχετική με αυτές τις σπουδές (προτείνω Έκθεση, Νέα Ελληνικά, Πρακτική Αριθμητική και απλά Μαθηματικά, Ιστορία, Δίκαιο, να μοριοδοτείται η γνώση ξένων γλωσσών και άλλα ενδεχομένως γνωστικά αντικείμενα που πιο ειδικοί από εμένα θα καθορίσουν). Έτσι θα οδηγούνται ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ στα επαγγέλματα αυτά μόνο όσοι έχουν πραγματική κλίση και επιθυμία και φυσικά θα γίνονται καλύτεροι στη δουλειά τους, που είναι έντονη απαίτηση της ελληνικής κοινωνίας.

Ευχαριστώ για την προσοχή σας.

Τα αποτελέσματα των Πανελλαδικών

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ - Μονόπρακτο 2

---------------- -------------- --------------- -------------- -------

Η Βάση του 10 και τα αποτελέσματα των Πανελλαδικών

Κολλητήρι: Πέρασααααα !!!
Καραγκιόζης: Πού πέρασες ρε Κολλητήρι; Κανα ποτάμι;
Κολλητήρι: Στο Πανεπιστήμιοοοοο πατέρα, στο πανεπιστήμιο
Καραγκιόζης: Α χάσου ρε παλιοψεύτη
Κολλητήρι: Τι λες πατέρα
Καραγκιόζης: Ρε συ βιβλίο δεν έχεις ανοίξει εδώ και 12 χρόνια, όρεξη έχεις να με κοροϊδεύεις, άσε με και πεινάω πρωί πρωί
Κολλητήρι: Ναι, αλλά τα παίρνω τα γράμματα, είμαι έξυπνος
Καραγκιόζης: Α χάσου ρε, που σε περνάνε χαριστικά για να μη σε ξαναδούνε στην τάξη τους οι δασκάλοι. Πότε ρε πήρες βαθμό πάνω από τέσσερα σε διαγώνισμα;
Κολλητήρι: Ναι, αλλά και τα προφορικά…
Καραγκιόζης: Γραφτά είναι ρε οι πανελλήνιες, εσύ το όνομά σου δεν ξέρεις να γράψεις. Τι βαθμό ρε έγραψες και πέρασες τρομάρα σου;
Κολλητήρι: Ε..εε.. ένα κι έξι
Καραγκιόζης: Ένα κι έξι, τι ρε, δεκαέξι έγραψε ο γιος του μανάβη, τώρα μου το ’λεγε και πέρασε Λογιστής. Αυτός στρωνόταν και διάβαζε κι ας δούλευε ρε, εσύ πως πήρες ρε ίδιο βαθμό κακό χρόνο να 'χεις παλιοψευταρά;
Κολλητήρι: Εεεε 1,6 πατέρα
Καραγκιόζης: Τι 'ν’ αυτό βαθμός ρε;
Αγλαΐα: Αυτό είναι κάτω απ’ τη βάση.
Καραγκιόζης: Αφού στο σχολείο σου βάλανε 9,5 να περάσεις χαριστικά για να μη σε ξαναδούνε ανεπρόκοπε στα μάτια τους.. Μου το ’πανε στα ίσα προχτές στους ελέγχους. Ρε ο χειρότερος μαθητής του σχολείου ήσουνα, ήθελα ν’ ανοίξει η γη να με καταπιεί μπροστά στους δασκάλους.
Αγλαΐα: Μην το αποπαίρνεις το παιδί Καραγκιόζη μου
Καραγκιόζης: Πάψε Αγλαΐα μας κοροϊδεύει, λεφτά και φαΐ μόνο ξέρει να ζητάει αυτός, να πάει στο στρατό να τον ντύσουν και να τον ταΐσουν….
Κολλητήρι: Πατέρα, ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ 10 !!!
Καραγκιόζης: Τι, και πόσο ρε έγινε; 9; 8; σιγά μην έγραψες για 8 ρε τούβλο, αφού ρε μου μοιάζεις, δεν τα 'παιρνα τα γράμματα και κουβαλάω σακιά και κάνω θελήματα για να σας ταΐσω
Κολλητήρι: Δεν έχει βάση πατέρα, όλοι περνάνε, όλοι είμαστε επιστήμονες. Η Ελλάδα επιτέλους θα προκόψει, θα περάσουν και τ’ αδέρφια μου του χρόνου …
Καραγκιόζης: Μιρικόκοοοο, Κοπρίτηηηη..
Μιρικόκος και Κοπρίτης: (μαζί) Ναι πατέρα,
Καραγκιόζης: Ακούτε ρε τι λέει ο αδερφός σας, πέρασε στο Πανεπιστήμιο και του χρόνου θα πηγαίνετε μαζί
Μιρικόκος: Που πέρασες αδερφέ μου;
Κολλητήρι: Α Ν Θ Ο Κ Ρ Α Μ Β Ο Κ Α Λ Λ Ι Ε Ρ Γ Η Τ Η Σ

…. (κάγκελο όλοι)…
Μιρικόκος και Κοπρίτης: Χα χα χα (φεύγουν κρατώντας την κοιλιά τους απ’ τα γέλια)
Καραγκιόζης: Τι γελάτε ρε, μη σας κάνω μαύρους στο ξύλο. Ουστ ρε. Μπράβο γιε μου, πώς το ’πες τούτο;
Κολλητήρι: Α Ν Θ Ο Κ Ρ Α Μ Β Ο Κ Α Λ Λ Ι Ε Ρ Γ Η Τ Η Σ
Καραγκιόζης: Πω πω πω, πολύ σπουδαίο ακούγεται, τι 'ν’ τούτο ρε παιδί μου;
Κολλητήρι: Εεεε πώς να στο εξηγήσω, να κάτι σαν Γεωπόνος ξέρεις τι είναι;
Καραγκιόζης: Γεωπόνος; Κάτι μου λέει, τι 'ν’ τούτο
Κολλητήρι: Να σαν γιατρός …
Καραγκιόζης: Γιατρός, ο γιος μου γιατρός, ζήτω, ακούς Αγλαΐα, έχουμε γιο γιατρό, πλουτίσαμε μάτια μου, θα 'χουμε παρά με ουρά ...
Κολλητήρι: Εεε γιατρός των φυτών πατέρα
Καραγκιόζης: Των φυτών ;
Κολλητήρι: Ναι, ξέρεις αρρώστιες φυτών, καλλιέργειες, σοδειά, βιοκαλλιέργειες, θεραπείες … ειδικά για ανθοκράμβη
Καραγκιόζης: Ρε μπράβο ρε, δεν καταλαβαίνω γρι, σπουδαίο θα 'ναι, σε υποτίμησα γιε μου
Κολλητήρι: Είδες πατέρα, έχεις γιο επιστήμονα
Καραγκιόζης: Και ρε σύ αυτό δήλωσες να γίνεις;
Κολλητήρι: Μαζί με πολλά άλλα πατέρα στο Μηχανογραφικό
Καραγκιόζης: Μηχανικό; Μπορούσες να γίνεις ότι θες;
Κολλητήρι: Αμέ, 853 σχολές δήλωσα
Καραγκιόζης: Υπάρχουν τόσες;
Κολλητήρι: Ουουου, κι άλλες τόσες, αλλά … αυτές μου άρεσαν
Καραγκιόζης: Ρε γιατί δεν έγινες γιατρός δικηγόρος, τόσα επαγγέλματα έχω κάνει εγώ…
Κολλητήρι: Αυτό δήλωσα πρώτο (.... σιγά) απ΄ το τέλος
Καραγκιόζης: Καλά. Άκου τώρα, το πρωί πριν φύγεις για το Πανεπιστήμιο, θα πηγαίνεις στο φούρνο και στο μανάβικο να βοηθάς κανα δυο ωρίτσες, να φέρνεις τίποτα για φαΐ και μετά ελεύθερος. Σε καμαρώνω γιε μου
Κολλητήρι: Πατέρα, πέρασα στο … ΤΕΙ Ιονίων Νήσων
Καραγκιόζης: Τι 'ν’ το Ιονήσον;
Κολλητήρι: Τα Εφτάνησα, η Κεφαλλονιά, η Ζάκυθος …
…. (κάγκελο ο Καραγκιόζης, λιποθυμάει η Αγλαΐα…)…
Καραγκιόζης: Τι λες ρε, με τι λεφτά θα πας εκεί πέρα;
Κολλητήρι: Άκου πατέρα, στην αρχή θα μου δίνεις λίγα να περνάω και για νοίκι και μετά θα δουλέψω ως επιστήμων και θα βγάζω πολλά
Καραγκιόζης: Και ρε αυτή η Σχολή είναι καλή; Δεν την έχω ξανακούσει
Κολλητήρι: Ρε πατέρα, είναι νέα σχολή, φτιάχτηκε από τους Άρχοντες για την ανάπτυξη των Ιονίων Νήσων
Καραγκιόζης: Τι μου λες; Ανάπτυξη Εφτανήσων! Ρε ο Νιόνιος από κει δεν είναι;
Κολλητήρι: Ναι από κει κοντά, απ’ τη Ζάκυθο είναι ο σιορ Διονύσιος, ρώτα τον, θα δεις
Καραγκιόζης: Ρε με τα δικά μου τα λεφτά ρε θα αναπτυχθούν τα Εφτάνησα, να πάρουν από την ΕΟΚ που μας δίνουν δάνεια και μας αγαπάνε και από το ΔΝΤ, μου τα 'μαθε ο Μπαρμπαγιώργος

Κολλητήρι: Πατέρα, όπου γης και πατρίς
Καραγκιόζης: Ρε πιο κοντά δεν είχε;
Κολλητήρι: Να πατέρα θα σου πω την αλήθεια
Καραγκιόζης: Λέγε ρε χαμένε
Κολλητήρι: Να για μισή μονάδα δεν πέρασα εδώ κοντά, στη Σαλαμίνα
Καραγκιόζης: Τι λες ρε, γιατί δε διάβαζες ρε παραπάνω
Κολλητήρι: Μα δε διάβασα καθόλου πατέρα, αφού δεν έχει βάση του 10
Καραγκιόζης: Και τι σχολή είχε στη Σαλαμίνα; Καλή;
Κολλητήρι: Νέα σχολή, Καλλιτεχνική Κλειθροποιία !!!! Μπόμπα σχολή …
Καραγκιόζης: Κλειθρο….
Αγλαΐα: Κλείθρο είναι η κλειδαριά
Καραγκιόζης: Ρε θα πλήρωνα για να σπουδάσεις κλειδαράς ρε;
Κολλητήρι: Α πατέρα, όλα κι όλα, τα πάντα σήμερα είναι επιστήμη. 2500 Σχολές έχει η Ελλάδα και αυξάνονται από πρόπερσι που καταργήσανε το 10 το ακατονόμαστο ...
Καραγκιόζης: Να ο Νιόνιος, ρε Νιόνιο τι λέει αυτός, λέει ότι με τα ΤΕΙ και τα λεφτά μου θα αναπτυχθούν τα Εφτάνησα, ρε συ το ’ξερες;
Σιορ Διονύσιος: Βεβαίως
Καραγκιόζης: Ρε η ΕΟΚ δε δίνει λεφτά πολλά;
Σιορ Διονύσιος: Ναι, το ΕΣΠΑ.
Καραγκιόζης: Η βέσπα;
Σιορ Διονύσιος: Όχι, το πακέτο λεφτών από την Ευρώπη είναι το ΕΣΠΑ, αλλά οι φοιτητές στα ΤΕΙ μας φέρνουν πιο πολλά λεφτά. Να έχω εδώ γραμμένα τα στοιχεία του Δημάρχου: (δείτε κι εδώ στο 2ο σχόλιο)
Διαβάζει δυνατά ….
Τα τέσσερα χρόνια που εφαρμόστηκε «η βάση του 10» το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων συνολικά έχασε 5066 σπουδαστές. Ένας φοιτητής χρειάζεται κάθε μήνα για να καλύψει τις βασικότερες και σημαντικότερες από τις ανάγκες του 1.040 έως 1.260 ευρώ, δίνει ως απώλειες για τις τοπικές οικονομίες των τριών νησιών τα χρόνια 2006 – 2009 : Για την Κεφαλονιά, το ποσόν των 98 έως 120 εκατ. ευρώ ! Για τη Ζάκυνθο, το ποσόν των 23 έως 28 εκατ. ευρώ ! Για τη Λευκάδα, το ποσόν των 26 έως 32 εκατ. ευρώ ! Άρα η τοπική οικονομία των τριών νησιών του Ιονίου έχασε 150 (περίπου) εκατ. ευρώ, που αντιστοιχούν (περίπου) στο μισό του αναπτυξιακού προγράμματος ΕΣΠΑ 2007 – 2013 για τα Ιόνια ….
Καραγκιόζης: Ρε Νιόνιο, τα λεφτά μου ρε; Θα πεινάσουμε εμείς να φάνε αυτοί ρε Νιόνιο; Εγώ φτύνω αίμα για να ζήσουμε και όλο νηστικοί είμαστε. Ρε τρύπια παπούτσια φοράμε ρε δε βλέπ’ς;

Σιορ Διονύσιος: Ναι Καραγκιόζη μου, αλλά έτσι θα πάει μπροστά ο τόπος. Και ο γιος σου θα γίνει ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ !!
Κορδώνεται ο Καραγκιόζης…
Καραγκιόζης: Εεεε τι μπρίκια κολλάμε; Έχουμε μυαλό ρε στην οικογένεια
Φεύγει ο Σιορ Διονύσιος, γελώντας κάτω απ’ τα μουστάκια του
Ο Καραγκιόζης αγκαλιάζει την Αγλαία που κλαίει.
Καραγκιόζης: Θα κάνω θυσίες, θα δουλεύω μέρα νύχτα, δε θα τρώω, θα βοηθήσω το γιο μου τον επιστήμονα, και σε λίγα χρόνια που θα φυσάει τον παρά, θα κάαααθομαι …
Αγλαΐα: Ναι Καραγκιόζη μου, μήπως όμως να του πούμε να πάει στρατό ή να δουλέψει …
Καραγκιόζης: Και να μη σπουδάσει το παιδί; Όχι, θα γίνει μεγάλος και τρανός. Θα φτύσω αίμα αλλά θα βγάλω γιο επιστήμονα. Και θα ζηλεύουνε όλοι.
Κολλητήρι: Φχαριστώ πατέρα. Φχαριστώ.
Καραγκιόζης: Πώς την είπες γιε μου τη σχολή; Πες μου να τηνε μάθω να το πω σ’ όλους να σκάσουνε.
Κολλητήρι: Α Ν Θ Ο Κ Ρ Α Μ Β Ο Κ Α Λ Λ Ι Ε Ρ Γ Η Τ Η Σ
Καραγκιόζης: ΑΝΘΡΑΚΟ…. τι; Γράφ’ το ρε συ σε χαρτί να τους το δείχνω, (…. μονολογεί) πω πω πω πολύ σπουδαίο είναι, ούτε να το πω δε μπορώ ο μαύρος. Ο γιος μου ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ, όχι αστεία…

Το Κολλητήρι γράφει κάτι σε χαρτί. Φεύγουν.
Συνεχίζεται….

_

Αυλαία για τη βάση του 10

Αυτό ήταν λοιπόν. Ο κύβος ερρίφθη. Έπεσαν τα τείχη που ... εμπόδιζαν τους νέους μας να γίνουν όλοι επιστήμονες. Πολλά έχουν γραφτεί για το ζήτημα. Στην ανάρτησή μου ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ. Μια πρώτη ματιά στο νέο πολυνομοσχέδιο μιλάω λίγο για το θέμα και παραπέμπω σε πολλές παλιότερες αναφορές μου γι αυτό. Είμαι αντίθετος στην κατάργηση της βάσης του 10 για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, το έχω αναλύσει, δεν θα επανέλθω, τουλάχιστον με τον παραδοσιακό τρόπο γραφής (δείτε όμως την επόμενη ανάρτησή μου, ίσως είναι καλύτερα να γράφουμε στο εξής με πιο διασκεδαστικό τρόπο, μας είναι σίγουρα πιο χρήσιμο).

Στο http://epalanoliosion.blogspot.com/2010/04/blog-post_19.html μιλάω για την άνιση μεταχείριση των μαθητών της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και στο opengov Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ 10 ΚΑΙ Ο ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΙΣΑΚΤΕΩΝ ΣΤΑ Α.Ε.Ι. / Τ.Ε.Ι. και στο blog του υφυπουργού και αλλού ζητούσα να σταματήσει η διάκριση να υπάρχει βάση του 10 μόνο στους μαθητές της Ε.Ε. Άρχισαν να το ζητάνε και μαθητές (βλ. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΒΑΣΗΣ ΤΟΥ 10 ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΑΛ ).

Προς τιμή της επίσης, η Ε.Λ.Μ.Ε. Άνω Λιοσίων-Ζεφυρίου-Φυλής είναι Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ Ε.Λ.Μ.Ε. σε όλη την Ελλάδα που στο Κάλεσμα προς τους Συναδέλφους γράφει
"Όχι στις διακρίσεις, που καταντούν κατάφωρη αδικία, για τους μαθητές των ΕΠΑΛ & ΤΕΕ. Δηλαδή, να καταργηθεί και γι΄αυτούς η βάση του 10 στις Πανελλαδικές, όπως προβλέπεται και για τους μαθητές των ΓΕΛ".

Η απάντηση ήλθε επιτέλους με την εγκύκλιο που δημοσιεύω στο 1ο σχόλιο σε αυτή την ανάρτηση και καταργεί για μαθητές ΓΕ.Λ. και ΕΠΑ.Λ. τη βάση εισαγωγής.

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ λοιπόν στο Υπουργείο Παιδείας, ΟΧΙ για την κατάργηση της βάσης, αλλά για την ΙΣΗ επιτέλους μεταχείριση των μαθητών της Γενικής και της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης στην κατάργηση της βάσης. Πιστεύω πως έχουν ληφθεί από την πολιτική ηγεσία τα μηνύματα της κοινωνίας και αποτελεί πλέον πολιτική βούληση η εξάλειψη επιτέλους σιγά σιγά των κοινωνικών διακρίσεων κατά των μαθητών της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης.
_

Για τους μαθητές μας της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης

Να μια εξαιρετικά σημαντική ανάρτηση του υφυπουργού Παιδείας κ. Πανάρετου στις 11/5/2010 :

Εξετάσεις ΤΕΕ

Τελείωσαν χθες οι εξετάσεις των ΤΕΕ.Θα ήθελα να ευχαριστήσω την επιτροπή των εξετάσεων, τους εκπαιδευτικούς και το διοικητικό προσωπικό για την συμμετοχή τους και την προσπάθεια που κατέβαλαν για να γίνουν ομαλά οι εξετάσεις. Χαρακτηριστικό της επιτυχίας τους ήταν ότι δεν απασχόλησαν τα ΜΜΕ.

Σχόλιο στην ανάρτηση

Συγχαρητήρια κ. Υπουργέ, που κάνατε αυτή την ανάρτηση. Είναι σημαντικότερη από ότι φαίνεται με μια πρώτη ματιά. Δείχνει ειλικρινές ενδιαφέρον για την Τεχνική Εκπαίδευση και είναι σημαντικό ακόμη και το ότι γνωστοποιήσατε στο ευρύ κοινό (και στα ΜΜΕ) τις πανελλαδικές εξετάσεις των ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ Β΄ ΚΥΚΛΟΥ των ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΡΙΩΝ.

H αλήθεια είναι ότι τα ΜΜΕ δεν ασχολήθηκαν καθόλου με τις εξετάσεις των Τ.Ε.Ε. απλούστατα γιατί δεν ήξεραν για τις εξετάσεις των Τ.Ε.Ε. Μάλλον δεν ξέρουν καν τι είναι τα Τ.Ε.Ε. (το πιθανότερο να τα συγχέουν με το Τεχνικό Επιμελητήριο). Τα Τ.Ε.Ε. θυμίζω ότι είναι τα σχολεία της Τεχνικής Εκπαίδευσης που αντικαταστάθηκαν πρόσφατα από τα ΕΠΑ.Λ. Ακόμη και όταν – εκ παραδρομής και όχι σκόπιμα – μια απεργία εκπαιδευτικών συνέπεσε με τις εξετάσεις (Μαθηματικά) των Τ.Ε.Ε., τίποτε δεν αναφέρθηκε. Και συχνά ρωτούν τις τελευταίες μέρες οι δημοσιογράφοι τους εκπαιδευτικούς: «Θα απεργήσετε μέσα στις πανελλαδικές;» Μα ήδη ΕΓΙΝΕ απεργία εκπαιδευτικών σε μέρα πανελλαδικών εξετάσεων των Τ.Ε.Ε. (Μαθηματικά, 4/5/2010). Αλλά ΚΑΝΕΙΣ δεν το πήρε είδηση, δεν έγινε ντόρος, ποια Τ.Ε.Ε. τώρα, τι είναι αυτά, τι μας σκοτίζουν με την Τεχνική Εκπαίδευση, οι μαθητές αυτοί δεν αξίζουν τίποτε, τι θέλουν και δίνουν και εξετάσεις;


Μάλλον τελικά αδιαφορούν όλοι για τα παιδιά της Τεχνικής Εκπαίδευσης και γι αυτό δεν μαθαίνουν ούτε πότε είναι οι πανελλαδικές εξετάσεις τους. Γιατί άραγε; Θα σας απαντήσω. Γιατί γνωρίζουμε, τουλάχιστον οι εκπαιδευτικοί που τους κάνουμε μάθημα, ότι τα παιδιά μας αυτά είναι από φτωχές οικογένειες, είναι εργαζόμενα σε φούρνους και καφετέριες ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΑ και κακοπληρωμένα από μικρή ηλικία τα βράδια και τα Σαββατοκύριακα όταν τα άλλα παιδιά χαίρονται τα παιδικά και εφηβικά τους χρόνια, είναι παιδιά που συχνά και τη γλώσσα δεν ξέρουν καλά όταν προέρχονται από άλλες χώρες, παιδιά από προβληματικές οικογένειες, παιδιά που στο διάλειμμα δεν αγοράζουν ούτε κουλούρι και στις εκδρομές δεν πάνε (πώς να πληρώσουν τη συμμετοχή;), που αγωνίζονται να βρουν μια δουλειά μετά το σχολείο αφού αν περάσουν σε άλλη πόλη απλώς δεν μπορούν να πάνε, είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού. Γι αυτά τα παιδιά δεν νοιάζεται ΚΑΝΕΙΣ, πώς να νοιαστούν τα ΜΜΕ;

Και φυσικά, στους μαθητές μας αυτούς της Τεχνικής Εκπαίδευσης, τους διατίθενται – και σήμερα ακόμη, το ίδιο εξακολουθεί να ισχύει και για τα ΕΠΑ.Λ. (Επαγγελματικά Λύκεια)- ελάχιστο ποσοστό θέσεων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση σε σχέση με το ποσοστό τους επί του συνόλου των μαθητών (10% αντί 29%) και μονοψήφιος αριθμός θέσεων σε στρατιωτικές σχολές.
Επίσης αν αρρωστήσουν απορρίπτονται αφού ΔΕΝ ορίζονται εδώ και χρόνια, όπως στα …άλλα παιδιά, επαναληπτικές πανελλαδικές εξετάσεις για όσους απουσιάσουν δικαιολογημένα (και σε νοσοκομείο να μπουν, ποιος νοιάζεται, ας κοπούν!!).
Επίσης επί χρόνια, όταν είχε καταργηθεί η βάση του 10 (με το οποίο διαφωνώ) και μπαίνανε στα ΤΕΙ με ευκολία τα …άλλα παιδιά, για τα παιδιά της Τεχνικής Εκπαίδευσης, η βάση του 10 ποτέ δεν καταργήθηκε και οι θέσεις εισακτέων που έμεναν κενές χαρίζονταν επίσης στα παιδιά των Γενικών Λυκείων.
Αργότερα σε ορισμένα παιδιά μας της Τεχνικής Εκπαίδευσης, στις ΕΠΑ.Σ. (Επαγγελματικές Σχολές), ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΗΚΕ να παρέχεται Γενική Παιδεία, να παίρνουν απολυτήριο, να δίνουν πανελλαδικές !. Θεωρήθηκε φαίνεται ότι τους αξίζει να μείνουν αμόρφωτα και χωρίς εφόδια για τη ζωή τους (ευτυχώς θα αλλάξει με το Τεχνολογικό Λύκειο, εξαγγέλθηκε αυτό, ελπίζω πια ότι ΚΑΙ η κομμώτρια ΚΑΙ ο υδραυλικός θα μαθαίνουν Ιστορία, Μαθηματικά, Βιολογία, θα μορφώνονται και αυτοί, ΤΟ ΑΞΙΖΟΥΝ).

Και κανείς δεν μιλάει ποτέ γι αυτές τις καταφανείς κοινωνικές διακρίσεις, ούτε πολιτικοί, ούτε στελέχη της εκπαίδευσης, ούτε δημοσιογράφοι, κανείς. Μήπως ήλθε η ώρα να αλλάξει κάτι; Τι λέτε; Τώρα τουλάχιστον, που όσοι διαβάσανε την ανάρτησή σας και τις λίγες αυτές γραμμές σχολίων, ΜΑΘΑΝΕ επιτέλους τι είναι αυτά τα Τ.Ε.Ε., ΕΠΑ.Λ., ΕΠΑ.Σ., Τεχνική Εκπαίδευση και ποια άξια παιδιά μας, αδικημένα από όλη την κοινωνία, φοιτούν σ’ αυτά.

Ελπίζω το Τεχνολογικό Λύκειο που είναι στα σκαριά να αποτελέσει σύντομα μια ρηξικέλευθη τομή στην Εκπαίδευση, αποδεικνύοντας έμπρακτα ότι στην κοινωνία που οραματιζόμαστε για τα παιδιά μας, δεν θα υπάρχουν κοινωνικές διακρίσεις.
Αυτό θα είναι πραγματική επιτυχία.

Ευχαριστώ πολύ. Γιώργος Στάμος, Εκπαιδευτικός 1ου ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων.
_

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΘΗΤΩΝ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ. Μια πρώτη ματιά στο νέο πολυνομοσχέδιο.

Φαίνεται ότι υπάρχουν πολλές αντιφάσεις στην Παιδεία στο θέμα της ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ. Αναφέρω μερικές σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις με χρονολογική σειρά εφαρμογής αλλά χωρίς ημερομηνίες.

Κάποτε ΥΠΗΡΧΕ νομοθετημένη η βάση του 10 στις Πανελλαδικές Εξετάσεις.

Πριν μερικά χρόνια νομοθετικά καθιερώθηκε η εισαγωγική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών (διαγωνισμός Α.Σ.Ε.Π.)

Πριν αρκετά χρόνια επίσης ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ η βάση του 10 στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Όλοι πια οι μαθητές Γενικών Λυκείων εισάγονται άκοπα και απρόσκοπτα στα ΑΕΙ/ΤΕΙ (εκτός από αυτούς που δεν κάνουν ούτε τον κόπο να συμπληρώσουν μηχανογραφικό). Ακόμη και αυτοί που ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα δεν θα μπορούσαν να μπουν στο Πανεπιστήμιο, τώρα γίνονται «φοιτητές». Με βαθμούς μονοψήφιους στις πανελλαδικές. Μερικοί είναι τώρα και εκπαιδευτικοί !!

Νομοθετικά ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ να υπάρχει αξιολόγηση στους μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στις προαγωγικές εξετάσεις μεταξύ των τάξεων. ΕΚΕΙ Ι Σ Χ Υ Ε Ι Η ΒΑΣΗ ΤΟΥ 10. Κανείς δεν φωνάζει να καταργηθεί στις προαγωγικές και οι μαθητές να περνάνε τόσο εύκολα στις επόμενες τάξεις όσο εύκολα περνάνε στα ΑΕΙ/ΤΕΙ όταν δεν υπάρχει η βάση του 10. Γιατί άραγε; Μάλλον για να μάθουν τουλάχιστον ανάγνωση (έστω και αν κομπιάζουν λίγο) και γραφή (προσέξτε όχι και ορθογραφία, μην το παρακάνουμε) και αριθμητικές πράξεις (με το κομπιουτεράκι βέβαια), γιατί αν πέρναγαν τις τάξεις με βαθμούς 02, 03 και 04 στην εικοσάβαθμη κλίμακα, να είστε βέβαιοι ότι ούτε αυτά δεν θα μάθαιναν (ΧΩΡΙΣ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥΣ, ΤΟ ΤΟΝΙΖΩ).

Όταν νομοθετικά ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ η βάση του 10 στις Πανελλαδικές Εξετάσεις και όλοι πια οι μαθητές Γενικών Λυκείων εισάγονταν άκοπα και απρόσκοπτα στα ΑΕΙ/ΤΕΙ, Δ Ε Ν Κ Α Τ Α Ρ Γ Η Θ Η Κ Ε Γ Ι Α Ο Λ Ο Υ Σ.
Βέβαια κανείς δεν το πρόσεξε. Μάθετε λοιπόν: ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (Τ.Ε.Ε. και μετά ΕΠΑ.Λ.). Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε ΠΟΤΕ να καταργηθεί η βάση του 10 για τους μαθητές της Τεχνικής Εκπαίδευσης. Εξάλλου κανείς δεν ενδιαφέρεται γενικότερα για τους μαθητές της Τεχνικής Εκπαίδευσης. Δείτε αρκετές δημοσιεύσεις στο blog μου πάνω στο θέμα αυτό των κοινωνικών διακρίσεων που υφίστανται σε πολλά επίπεδα αυτοί οι μαθητές.
Δεν υπήρξαν λοιπόν διαμαρτυρίες, δημοσιεύσεις, αγανάκτηση, οργή, τεκμηρίωση του πόσο είναι άχρηστη η βάση του 10 για αυτούς τους μαθητές μας (αν είχε και γι αυτούς καταργηθεί, προφανώς θα μειώνονταν οι θέσεις για μαθητές Γενικού Λυκείου, και αυτό δεν το θέλαμε, έτσι δεν είναι;). Για μεγάλη μερίδα της κοινωνίας μας αυτοί είναι οι κακοί μαθητές, δεν αξίζουν αυτοί να πάνε στο Πανεπιστήμιο (ενώ οι άλλοι που γράφουν 03 και 04 στις πανελλαδικές «αξίζουν»).

Κάποτε άρχισε νομοθετικά ΠΑΛΙ να ΙΣΧΥΕΙ η βάση του 10 για μαθητές Γενικών Λυκείων. Τώρα, εξέγερση. Διαμαρτυρίες, δημοσιεύσεις, αγανάκτηση, οργή, τεκμηρίωση του πόσο είναι άχρηστη είναι η βάση του 10.

Τώρα ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ πάλι η ΒΑΣΗ του 10. Επιτέλους, γιατί είχαν τρομάξει οι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων – κλουβιών στις φοιτητοζωούσες πόλεις της ένδοξης επαρχίας μας. Θα παύσουν οι διαμαρτυρίες.
Να σας προβλέψω κάτι; ΔΕΝ ΘΑ ΙΣΧΥΣΕΙ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, αλλά δεν θα υπάρξει καμιά διαμαρτυρία γι αυτό. Τι είχες Γιάννη; Τι είχα πάντα. Ήδη οι θέσεις που τους διατίθενται είναι ελάχιστες σε σχέση με την αναλογία του αριθμού τους σε σχέση με τους μαθητές Γενικών Λυκείων (και μονοψήφιοι αριθμοί για στρατιωτικές σχολές, είδατε την σημερινή προκήρυξη;). Δείτε το Αριθμός Εισακτέων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση: Η Μαθηματική Απόδειξη μιας Κοινωνικής Διάκρισης και θα πεισθείτε.

Μαζί με την κατάργηση της βάσης του 10, ΕΙΣΑΓΕΤΑΙ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ και μετά το διορισμό τους.

ΤΕΛΙΚΑ ΕΧΟΥΜΕ:

1. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΤΙΣ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΕΣ.
2. ΜΑΛΛΟΝ (με την εμπειρία του παρελθόντος) ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ (ελπίζω να διαψευσθώ).
3. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ.
4. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ (διαγωνισμός Α.Σ.Ε.Π.)
5. ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ μετά το διορισμό
6. ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ.

Με το 1 συμφωνούν ΟΛΟΙ.
Με το 2 συμφωνούν (ή αδιαφορούν = συμφωνούν) οι περισσότεροι
Με το 3 συμφωνούν επίσης οι περισσότεροι
Με το 4 διαφωνούν οι μισοί περίπου
Με το 5 διαφωνούν οι περισσότεροι
Για το 6 αδιαφορούν ή συμφωνούν ή επιδιώκουν οι περισσότεροι (εδώ έχουμε ποικιλία !!)

Άρα η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ θα παραμείνει εσαεί ένα τουλάχιστον ζωντανό και ενδιαφέρον θέμα. Ελπίζω να μην παραμείνουν εσαεί ζωντανές και οι κοινωνικές διακρίσεις σε μαθητές της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Έχω γράψει συχνά στο παρελθόν για την αξιολόγηση. Και για πολλά άλλα. Αν δεν βαριέστε δείτε τα παρακάτω:

Η βάση του 10 και το σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση
ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ
ΠΕΡΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
http://www.alfavita.gr/anakoinoseis/ank6_3_9_0002.php
ΘΕΣΕΙΣ - ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ

Δεν έχω πρόθεση από μόνος μου να επανέλθω, εκτός αν αυτή η ανάρτηση εγείρει κάποια συζήτηση. Δε νομίζω ότι έχω κάτι να προσθέσω στις παραπάνω δημοσιεύσεις. Θα προτείνω όμως εφόσον αποφασίσθηκε η κατάργηση της βάσης του 10, να ισχύσει και για τους μαθητές της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, για τους οποίους δυστυχώς ίσχυαν πάντα διακρίσεις και αδικίες εις βάρος τους σε πολλούς τομείς. Θα το γράψω και στο http://ypepth.opengov.gr/panaretos/?cat=27 μήπως προλάβουμε μια συνέχιση της αδικίας.

Το έχω ξαναγράψει άλλωστε ως σχόλιο στην ανάρτηση «Η βάση του 10 και η εκπαιδευτική πολιτική» 22-11-2009 στο ιστολόγιο του Υφυπουργού Παιδείας κ. Πανάρετου «ΑΠΟΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ)».
Έγραφα τότε: Ποτέ λοιπόν γι αυτούς τους μαθητές μας δεν είχε καταργηθεί η βάση του 10. Οι μαθητές της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης έπρεπε πάντα να συγκεντρώνουν από τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα ένα σύνολο μορίων τουλάχιστον ίσο με 1.000 (το μισό των 2.000 μορίων που είναι το μέγιστο), δηλαδή να έχουν επιτύχει τουλάχιστον τη βαθμολογική βάση 10 στην εικοσάβαθμη κλίμακα. Έτσι λοιπόν, πάντα έμεναν κενές θέσεις από αυτές που τους αναλογούσαν, ακόμη και πριν το 2006, που δεν συνέβαινε τότε στους αποφοίτους των Γενικών Λυκείων.

Επίσης, θα πρέπει οι θέσεις των ΑΕΙ/ΤΕΙ να διατίθενται ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ στους απόφοιτους Λυκείων Γενικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Όπως φαίνεται στο άρθρο Αριθμός Εισακτέων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση: Η Μαθηματική Απόδειξη μιας Κοινωνικής Διάκρισης οι μαθητές της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης ΑΔΙΚΟΥΝΤΑΙ με τη στέρηση θέσεων εισακτέων που δικαιούνται με βάση την αναλογία του αριθμού τους. Θα πρέπει να τους διατεθούν οι θέσεις αυτές, ταυτόχρονα με την κατάργηση της βάσης του 10 και γι αυτούς.

Προς πολλούς αποδέκτες:
Ελπίζω να συμφωνείτε.
Αλλιώς παρακαλώ δικαιολογείστε τη διαφωνία σας.

Ευχαριστώ για την προσοχή σας.
_

Στο ίδιο έργο θεατές: «ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ».

Οι 17000 μαθητές των ΕΠΑ.Λ. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να αρρωστήσουν κατά τη διάρκεια των Πανελλαδικών Εξετάσεων !!

Από το Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων δόθηκε στη δημοσιότητα στις 29-3-2010 το πρόγραμμα των πανελλαδικών εξετάσεων του έτους 2010 για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Επίσης δόθηκε το πρόγραμμα των ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ εξετάσεων για όσους μαθητές αρρωστήσουν και δεν προσέλθουν στις κανονικές ημερομηνίες.

Αλλά ενώ οι επαναληπτικές εξετάσεις έχουν προβλεφθεί κανονικά για τους μαθητές ημερήσιων και εσπερινών Γενικών Λυκείων, αυτές δεν προβλέπονται για τους μαθητές των Επαγγελματικών Λυκείων για τα μαθήματα Γενικής Παιδείας και Ειδικότητας.

Δηλαδή, υπάρχει μια καταφανής άνιση μεταχείριση 17000 περίπου μαθητών της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Αν κάποιοι από αυτούς έχουν την ατυχία, ως άνθρωποι, να αρρωστήσουν, πρακτικά καταδικάζονται από την πολιτεία να ΜΗΝ ΕΙΣΑΧΘΟΥΝ στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Είναι δηλαδή οι μαθητές των ΕΠΑ.Λ. ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ για την πολιτεία μαθητές από τους μαθητές των Γενικών Λυκείων; Είναι μήπως υπεράνθρωποι και άτρωτοι και δεν αρρωσταίνουν ποτέ; Είναι δυνατόν να μην τύχει ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ από τους 17000 μαθητές να αδυνατεί να προσέλθει στις εξετάσεις έστω και σε ένα μάθημα;
Γιατί πρέπει, αν αυτό συμβεί έστω και σε ένα μαθητή, αυτός να καταδικαστεί σε απόρριψη, σε αντίθεση με τους συμμαθητές του των Γενικών Λυκείων, που απλώς θα προσέλθουν σε επαναληπτική εξέταση μετά ένα μήνα;

Για να πω την αλήθεια, δεν απορώ και τόσο. Ήδη από την περυσινή χρονιά, που είχε συμβεί το ίδιο το είχα επισημάνει δημόσια και στο ΥΠΕΠΘ, αλλά φυσικά δεν εισακούσθηκα. Στο άρθρο μου «ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (Πανελλαδικές εξετάσεις, Γενική Παιδεία, Κτηριακά προβλήματα κ.ά.)» στις 23-6-2009 (http://gst2008.blogspot.com/2009/06/blog-post_23.html αλλά και στο τότε site του ΥΠΕΠΘ www.meafora.gr) είχα γράψει για πολλές μορφές διακρίσεων σε βάρος των μαθητών μας των ΕΠΑ.Λ. και ΕΠΑ.Σ. αλλά δυστυχώς κανένας αρμόδιος δεν ενδιαφέρθηκε.

Όμως, η επανάληψη των ατοπημάτων δηλώνει σκοπιμότητα ενεργειών και υποκρύπτει αδιαφορία και υποτίμηση της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Και όπως από τότε είχα γράψει, οι μαθητές που φοιτούν στην Επαγγελματική Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, στα ΕΠΑ.Λ., έχουν πολύ περισσότερα οικογενειακά και οικονομικά προβλήματα από τους μαθητές των Γενικών Λυκείων, συχνά αναγκάζονται να δουλέψουν για να βοηθήσουν την οικογένειά τους και αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες και εμπόδια στην πρόοδό τους. Αρκετοί από αυτούς καταφέρνουν με αξιώσεις να ορθώσουν το ανάστημά τους απέναντι στις δυσκολίες και να μπουν στη μάχη των πανελλαδικών εξετάσεων για να διεκδικήσουν μια θέση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Και οι μαθητές αυτοί χρειάζεται να καταβάλουν πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια από τους (συνήθως) πιο ευνοημένους κοινωνικά και οικονομικά συμμαθητές τους των Γενικών Λυκείων, για να έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα που θα ανταμείψει τους κόπους τους και θα τους εξασφαλίσει ένα καλύτερο αύριο.Οι μαθητές λοιπόν αυτοί, τα άξια αυτά παιδιά μας, αξίζουν το σεβασμό, την αγάπη και την υποστήριξή μας και όχι άνιση δυσμενή μεταχείριση σε σχέση με τους συμμαθητές τους. Δικαιούνται κι αυτοί αν δεν μπορέσουν να εξετασθούν σ’ ένα μάθημα στις Πανελλαδικές, να συμμετάσχουν σε επαναληπτικές εξετάσεις τον Ιούλιο, όπως ακριβώς και οι συμμαθητές τους των Γενικών Λυκείων, αντί να καταδικαστούν σε βέβαιη απόρριψη.

Υπάρχει χρόνος. Πρέπει άμεσα να δοθεί μια λύση με ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΥΣΑ διορθωτική εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας και ΝΑ ΟΡΙΣΘΟΥΝ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΕΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΩΝ ΕΠΑ.Λ. Έτσι, δεν θα νιώσουν οι λίγοι που τυχόν θα αρρωστήσουν κατά τη διάρκεια των πανελλαδικών εξετάσεων ότι η πολιτεία αδιαφορεί γι αυτούς, αλλά αντίθετα τους σέβεται και τους υπολογίζει, όπως τους αξίζει. Ως έφηβους μαθητές, άξιους αυριανούς πολίτες που σ’ αυτούς θα βασιστεί η ανάπτυξη της χώρας μας.
_

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ

Αξιότιμοι κα. Υπουργέ, κα. Υφυπουργέ, κ. Υφυπουργέ

Σε συνέχεια του άρθρου μου «ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ (ΕΠΑ.Σ.) ΑΜΕΣΑ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ 2010-2011» (http://ypepth.opengov.gr/panaretos/?p=386 ) και ενόψει της ανακοίνωσης των σχετικών νομοσχεδίων για το νέο σχολείο, θέλω να σας θέσω ένα επείγον ερώτημα, ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΟΥ, που πρέπει να απαντηθεί το συντομότερο.

Είναι μάλλον βέβαιο ότι από τη σχολική χρονιά 2011 – 2012 θα έχουν αντικατασταθεί τα ΕΠΑ.Λ. και οι ΕΠΑ.Σ. – πολύ σωστά – από το νέο Τεχνολογικό Λύκειο που επιτέλους θα αντιμετωπίζει ισότιμα όλους τους μαθητές και θα τους επιτρέπει να λαμβάνουν κανονικά Απολυτήριο και να συμμετέχουν σε Πανελλαδικές εξετάσεις, που μέχρι τώρα άδικα οι μαθητές των ΕΠΑ.Σ. δεν εδικαιούντο.

Όμως, σύντομα οι μαθητές της Α’ Λυκείου ή Α’ ΕΠΑ.Λ. πρέπει να αποφασίσουν που θα εγγραφούν στην επόμενη τάξη (Β’ Λυκείου, Β’ ΕΠΑ.Λ. ή Α’ ΕΠΑ.Σ.) και με ρωτούν στα πλαίσια της εφαρμογής του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού το εξής:

ΑΝ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2010 ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ Α’ ΕΠΑ.Σ., ΘΑ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΜΕΣΩ ΚΑΠΟΙΩΝ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΟΤΑΝ ΑΠΟΦΟΙΤΗΣΟΥΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ; ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΟ ΛΥΚΕΙΟΥ;

Γιατί λόγω της ισχύουσας άδικης νομοθεσίας (που ανακοινώθηκε ότι θα διορθωθεί), πολλοί μαθητές, ακόμη και αν επιθυμούν να ακολουθήσουν μια ειδικότητα των ΕΠΑ.Σ., παραβλέπουν τις κλίσεις και επιθυμίες τους και ακολουθούν ένα Τομέα των ΕΠΑ.Λ. ακόμη και αν δεν τους ενδιαφέρει, ώστε να πάρουν το Απολυτήριο και να διεκδικήσουν μια θέση στα Α.Ε.Ι./Τ.Ε.Ι.

Με τις προτάσεις μου στο παραπάνω άρθρο έχω προτείνει βελτιωτικές ρυθμίσεις για τις Επαγγελματικές Σχολές (ΕΠΑ.Σ.) και μεταβατικές διατάξεις μέχρι την εφαρμογή του νέου Τεχνολογικού (ή Ενιαίου Επαγγελματικού) Λυκείου. Ελπίζω να ληφθούν υπόψη, οπότε θα ωφεληθούν όλοι οι μαθητές των ΕΠΑ.Σ., και όσοι αποφοιτούν εφέτος και όσοι θα φοιτήσουν την επόμενη χρονιά.

Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας. Περιμένω –ελπίζω σύντομα- την απάντησή σας για να την διαβιβάσω στους μαθητές μου, ώστε να διευκολυνθούν στις εκπαιδευτικές τους επιλογές για την επόμενη σχολική χρονιά.
_

Αριθμός Εισακτέων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση: Η Μαθηματική Απόδειξη μιας Κοινωνικής Διάκρισης

Από το Γραφείο Τύπου του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων δόθηκε στη δημοσιότητα στις 30-3-2010 ο πίνακας του αριθμού εισακτέων ακαδημαϊκού έτους 2010-2011 στα Πανεπιστήμια, Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα κ.λπ. και κατανομής του κατά κατηγορία υποψηφίων, που έχει αναρτηθεί και στην ιστοσελίδα του Υπουργείου www.ypepth.gr/exams.

Θα κάνω μια σύντομη σύνοψη που αφορά τους υποψηφίους που θα συμμετάσχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις ημερήσιων Γενικών Λυκείων και ΕΠΑ.Λ. ομ. Β που εξετάζονται σε 6 μαθήματα και τους υποψηφίους ΕΠΑ.Λ. ομ. Α που εξετάζονται σε 4 μαθήματα. Οι παραπάνω αποτελούν την πολυπληθέστερη ομάδα υποψηφίων (χωρίς τους υποψηφίους παλαιοτέρων ετών με ειδικά ποσοστά χωρίς εξετάσεις ή με εξετάσεις ειδικού τύπου σε λιγότερα μαθήματα ή άλλη εξεταστέα ύλη, επειδή τα στοιχεία αυτά δεν είναι συγκρίσιμα). Με ΑΠΛΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ των πινάκων μπορούμε να δούμε τα εξής:
Διατίθενται για 92882 αποφοίτους Γενικών Λυκείων και ΕΠΑ.Λ. ομάδας Β που θα δώσουν εξετάσεις 66596 θέσεις, δηλαδή ποσοστό 90% των θέσεων των Πανεπιστημίων και των Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών και ποσοστό 69% των θέσεων των Τ.Ε.Ι., της Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. και των Ανώτερων Σχολών Τουριστικής Εκπαίδευσης. Ανακοινώθηκε επίσης ότι οι απόφοιτοι ΕΠΑ.Λ. ομάδας Β είναι μόνο 351, θα δούμε παρακάτω γιατί ο τρόπος αυτός εισαγωγής δεν ελκύει πολλούς υποψηφίους. Επίσης διατίθενται 3047 θέσεις για στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές.
Για τους αποφοίτους των ΕΠΑ.Λ. ομάδας Α διατίθενται 7477 θέσεις για 16531 υποψηφίους και μόνο 231 θέσεις για στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές.
Τελικά έχουμε συνολικά: 74073 θέσεις Α.Ε.Ι./Τ.Ε.Ι. για 109233 υποψηφίους των παραπάνω κατηγοριών και 3278 θέσεις για στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές

ΠΡΟΣΕΞΤΕ. Για τις παραπάνω κατηγορίες υποψηφίων, έχουμε τα εξής ποσοστά:
Για μαθητές ΕΠΑ.Λ. ομάδας Α που είναι το 15,13% έχουμε διάθεση του 10,1% των θέσεων Α.Ε.Ι./Τ.Ε.Ι. και του 7% των στρατιωτικών και αστυνομικών σχολών.
Για μαθητές Γενικών Λυκείων και ΕΠΑ.Λ. ομάδας Β που είναι το 85,03% έχουμε διάθεση του 89,9% των θέσεων Α.Ε.Ι./Τ.Ε.Ι. και του 93% των στρατιωτικών και αστυνομικών σχολών.

Φαίνεται αμέσως ότι υπάρχει ευνοϊκότερη κατά 5% πριμοδότηση των θέσεων εισακτέων σε Α.Ε.Ι./Τ.Ε.Ι. και κατά 8% σε στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές που αφορούν μαθητές κυρίως Γενικών Λυκείων σε σχέση με μαθητές Επαγγελματικών Λυκείων. Ίσως μπορεί κανείς να ισχυρισθεί ότι δεν είναι πολύ μεγάλη διαφορά, αν και είναι αναιτιολογήτως χαριστική (θα δούμε γιατί) υπέρ των πρώτων.

Η σωστότερη επεξεργασία όμως επιβάλλει να δούμε και άλλα δεδομένα που είναι μη εύκολα διακριτά και χρειάζεται να αναδειχθούν.
Η Διεύθυνση Προγραμματισμού και Επιχειρησιακών Ερευνών του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Τμήμα Γ’ Επιχειρησιακών Ερευνών και Στατιστικής δημοσίευσε τα δεδομένα του σχολικού έτους 2008-2009 που αφορούν το σχολικό πληθυσμό της Δευτεροβάθμιας Δημόσιας και Ιδιωτικής Εκπαίδευσης στο σύνολο της Ελλάδος κατά φύλο και τάξη φοίτησης. (http://www.ypepth.gr/el_ec_category6641.htm και "κατεβάστε" το αρχείο http://www.ypepth.gr/docs/2008_2009_091216.zip )

Τα δεδομένα είναι περυσινά, οπότε θα εστιάσουμε στις περυσινές τάξεις Β’ Λυκείου, Β' ΕΠΑ.Λ. και Α’ ΕΠΑ.Σ. (που ακολουθούσαν την Α’ Λυκείου ή Α΄ΕΠΑ.Λ.). Οι μαθητές αυτοί είναι οι φετινοί τελειόφοιτοι Γενικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης και ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΠΟΣΟΣΤΑ ΦΟΙΤΗΣΗΣ ΤΟΥΣ θα πρέπει να μοιρασθούν οι θέσεις εισακτέων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Τα ακριβή ποσοστά για εφέτος δεν έχει δημοσιεύσει το Υπουργείο, αλλά προφανώς δεν διαφέρουν πολύ.
Οι μαθητές λοιπόν της Β’ τάξης ημερήσιων Γενικών Λυκείων (δημόσιων και ιδιωτικών) ήταν 80535 (71,1%) και οι μαθητές αντίστοιχα της Τεχνολογικής Εκπαίδευσης της τάξης μετά την Α’ Λυκείου δηλαδή Β’ ΕΠΑ.Λ. και Α’ ΕΠΑ.Σ. (δημόσιων και ιδιωτικών) ήταν 32848 (28,9%).

Άρα, κατά προσέγγιση, το 71,1% των θέσεων εισακτέων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση θα πρέπει να είχε δοθεί εφέτος σε αποφοίτους Γενικών Λυκείων και το 28,9% σε αποφοίτους της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης.

Στην πράξη όμως διατίθενται όπως αναλύσαμε παραπάνω:
89,9% των θέσεων Α.Ε.Ι./Τ.Ε.Ι. και του 93% των στρατιωτικών και αστυνομικών σχολών για μαθητές Γενικών Λυκείων (και ΕΠΑ.Λ. ομάδας Β που είναι ελάχιστοι) αντί του 71,1% και για τις δύο κατηγορίες που αντιστοιχεί στον πραγματικό μαθητικό πληθυσμό τους και
10,1% των θέσεων Α.Ε.Ι./Τ.Ε.Ι. και του 7% των στρατιωτικών και αστυνομικών σχολών για μαθητές ΕΠΑ.Λ. ομάδας Α αντί του 28,9% που αντιστοιχεί στον πραγματικό μαθητικό πληθυσμό τους.

Δηλαδή τελικά, η πριμοδότηση των μαθητών των Γενικών Λυκείων φτάνει στην πραγματικότητα στο 18,8% των θέσεων στα Α.Ε.Ι./Τ.Ε.Ι. και το 21.9% για τις στρατιωτικές / αστυνομικές σχολές. Πρόκειται για πολλές χιλιάδες θέσεις εισακτέων και η αδικία είναι στ’ αλήθεια πολύ μεγάλη και αδικαιολόγητη.

Θα μου πείτε ότι οι απόφοιτοι των ΕΠΑ.Σ. ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ να δώσουν εξετάσεις με την ισχύουσα (άδικη) νομοθεσία και από τους μαθητές των ΕΠΑ.Λ. δήλωσαν κάνοντας μηχανογραφικό δελτίο μόνο οι μισοί περίπου ότι θα συμμετάσχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις.
Επίσης θα πει κανείς (έστω και καλοπροαίρετα). Μα αυτοί πάνε σε Τεχνικό Σχολείο, τι το θέλουν το Πανεπιστήμιο; Τι θέλουν την παραπάνω μόρφωση;

Τραγικό λάθος, αγαπητοί συνάδελφοι. Θα χρειαστεί εδώ να πλατειάσω λίγο μιλώντας για γενικότερα θέματα που άπτονται του πολιτισμού και του ανθρωπισμού. Οι εποχές όπου οι άνθρωποι δεν χρειαζόταν να μορφωθούν έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Δυστυχώς όμως, εξακολουθούν να κυριαρχούν στη σύγχρονη εποχή μας – σύγχρονη σε τεχνολογία αλλά όχι σε ιδέες- απηρχαιωμένα στερεότυπα όπως του αμόρφωτου τεχνίτη, του αναλφάβητου ακόμη μάστορα που μπορεί να κάνει μόνο χειρονακτικές εργασίες, του χαμηλού πνευματικού δυναμικού είλωτα που δέχεται μόνο διαταγές, του κατώτερου ανθρώπου – υπηρέτη της ανώτερης τάξης, του υπάκουου εργάτη ή υπαλλήλου, του σκληρά εργαζόμενου αλλά άβουλου ανθρώπου, του ανθρώπου χωρίς δυνατότητα να σκεφθεί, να μιλήσει, να αντιδράσει και να διεκδικήσει ακόμη, του άβουλου πρόβατου που ακολουθεί τον "αρχηγό". Με τους συνειρμούς ίσως φθάνουμε σιγά σιγά στο ζουμί, στους στόχους τελικά των ρατσιστικών κοινωνικών διακρίσεων που επί χιλιετίες διακρίνουν τους ανθρώπους σε κατηγορίες και διατηρούν παρά την πρόοδο του ανθρώπινου πνεύματος το νόμο του ισχυρού να διέπει κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα. Και αυτό δυστυχώς δεν συνάδει με τον πολιτισμό. Όχι τον τεχνολογικό αλλά τον ανθρωπιστικό πολιτισμό, που σχεδόν πάντα λείπει από μια καλά οργανωμένη σύγχρονη Δυτική κοινωνία. Τον πολιτισμό που σέβεται τον άνθρωπο και την ανθρώπινη ζωή πάνω από την τεχνολογία, τον πλούτο, την καλοπέραση και τον ατομισμό.

Και ενώ σε πολλές μορφές ο ρατσισμός είναι ευδιάκριτος και στηλιτεύεται από τους προοδευτικούς ανθρώπους, όπως κατά των μεταναστών ή των ανθρώπων άλλης φυλής ή θρησκείας (βλ. π.χ. http://epalanoliosion.blogspot.com/2010/03/blog-post_31.html ), στις περισσότερες περιπτώσεις είναι κρυφός, καλά εδραιωμένος, συχνά βίαιος και πιο επικίνδυνος. Βλέπουμε λοιπόν τον κοινωνικό ρατσισμό του υγιή στον άρρωστο, του άνδρα στη γυναίκα, του ενήλικου στο παιδί, του πλούσιου στο φτωχό, του δυνατού στον αδύνατο, του όμορφου στον άσχημο, του μορφωμένου στον αμόρφωτο. Κατ’ επέκταση στην εποχή μας ζούμε δυστυχώς τον κρατικό ρατσισμό, την κυριαρχία των οικονομικά και στρατιωτικά ισχυρών κρατών επί των πιο αδύνατων και μικρότερων χωρίς τεχνολογική ανάπτυξη και με μεγάλο ποσοστό αναλφάβητων ή ελάχιστα μορφωμένων κατοίκων. Και αυτός ο ρατσισμός δυστυχώς σκοτώνει, μεμονωμένα ή μαζικά, φανερά ή συγκαλυμμένα, έμμεσα ή άμεσα χωρίς προσχήματα και ηθικές αναστολές στους ενόχους.

Και ενώ η τεχνολογική μόρφωση ΚΑΘΟΛΟΥ δεν εξασφαλίζει ότι ο άνθρωπος θα είναι πολιτισμένος, αντίθετα η ολοκληρωμένη γενική μόρφωση, η Γενική Παιδεία, η ανάπτυξη της πνευματικής προσωπικότητας των ανθρώπων, η απρόσκοπτη ψυχική και ηθική ανάπτυξη, η έλλειψη κατά την ευαίσθητη περίοδο της ανάπτυξης των παιδιών και εφήβων λαθεμένων προτύπων και διδαχών που επικρατούν σε μια κοινωνία ανισοτήτων και διακρίσεων, θα συμβάλουν στη διαμόρφωση από τους νέους ανθρώπους ενός ισχυρού χαρακτήρα με συνειδητή υιοθέτηση μιας εσωτερικής αυτόνομης ηθικής προσωπικών αξιών που θα τους βοηθήσει σε όλα τα στάδια της ζωής τους μετά το σχολείο να είναι ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΟΙ άνθρωποι, άξια μέλη μιας καλύτερης ανθρωπιστικής κοινωνίας όπου δεν θα έχει θέση κανενός είδους ρατσιστική διάκριση.

Κάθε ενέργεια λοιπόν ή νόμος που παρεμποδίζει τη μόρφωση σε μια μερίδα των νέων μας, είναι απαράδεκτη, οπισθοδρομική και υποσκάπτει την ανθρωπιστική πρόοδο της κοινωνίας μας.
Από τα παραπάνω, θα διαπιστώσατε –σωστά- πως υποστηρίζω ότι οι μαθητές που σήμερα φοιτούν στην Τεχνική Εκπαίδευση είναι σαφώς θύματα κοινωνικών διακρίσεων και αυτό συμβαίνει επί δεκαετίες. Αυτό ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ.

Έχω ξαναγράψει σ’ αυτό το blog και αλλού δημοσίως και έχω στείλει και στο Υπουργείο Παιδείας υπομνήματα και αναφορές ΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ. Η αλήθεια είναι ότι έχω κουραστεί να επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα επί χρόνια χωρίς αποτελέσματα, κουράζοντας τους τακτικούς (λίγους) αναγνώστες του blog μου και -σκόπιμα- τους επίσημους φορείς της Εκπαίδευσης και της Πολιτείας. Αν θέλετε μπορείτε να πληροφορηθείτε για τις σχετικές αναφορές επιλέγοντας τους παρακάτω συνδέσμους (δεν παραθέτω τους τίτλους των αναρτήσεων αλλά μόνο ένα αριθμό που παραπέμπει στα σχετικά άρθρα): 01 02 03 04 05 06 07 08 09 10

Οι παραπάνω λοιπόν αδικίες που φέρνουν τόσα εμπόδια στην εκπαιδευτική εξέλιξη και τελικά επαγγελματική πρόοδο των μαθητών της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης έχουν σαφέστατο ταξικό χαρακτήρα και έμμεσα και άμεσα εξυπηρετούν κοινωνικές διακρίσεις απαράδεκτες για την εποχή μας, για τη σύγχρονη Ελλάδα. Και πιο συγκεκριμένα, η συζητούμενη σ’ αυτό το άρθρο διαχρονική πριμοδότηση των μαθητών των Γενικών Λυκείων με χιλιάδες θέσεις στα Α.Ε.Ι./Τ.Ε.Ι. που με βάση τα ποσοστά φοίτησης θα έπρεπε να διατίθενται για τους μαθητές της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, ΕΙΝΑΙ μια σαφής και άδικη κοινωνική διάκριση.

Και μάλιστα, εδώ στα Άνω Λιόσια όπου υπηρετώ, τα προβλήματα κοινωνικών αδικιών είναι πολύ εντονότερα και εμφανέστερα. Οι μαθητές μας που φοιτούν στα ΕΠΑ.Λ. και στις ΕΠΑ.Σ., όπως έχω επανειλημμένως τονίσει στο παρελθόν, είναι συνήθως παιδιά φτωχών οικογενειών, είναι παιδιά που έχουν βιώσει οικογενειακά και οικονομικά προβλήματα, είναι παιδιά που αναγκάζονται να δουλέψουν από μικρή ηλικία για να βοηθήσουν την οικογένειά τους, είναι παιδιά που ζουν σε σπίτια κατεστραμμένα από σεισμούς ή σε λυόμενα ή σε containers, παιδιά που μπορεί να έχουν προβλήματα υγείας τα ίδια ή μέλη της οικογένειάς τους, παιδιά που αναγκάστηκαν να μεγαλώσουν γρηγορότερα από άλλα παιδιά χωρίς να χαρούν την ξενοιασιά και το παιχνίδι που εδικαιούντο και που δεν στηρίχτηκαν όσο έπρεπε από την τοπική κοινωνία όπου μεγάλωσαν. Είναι λοιπόν τα παιδιά που αξίζουν το σεβασμό, την αγάπη και την υποστήριξή μας.

Αλλά φυσικά θα γνωρίζετε και την πραγματικότητα, ότι δυστυχώς οι μαθητές αυτοί πολλές φορές υποτιμούνται από την κοινωνία μας, συχνά ακόμη και από το άμεσο οικογενειακό τους περιβάλλον και χαρακτηρίζονται αδίκως ως μαθητές αδιάφοροι, αμελείς, με φτωχές δυνατότητες με αφορμή τη βαθμολογία που είχαν λάβει στο Γυμνάσιο, που όμως είναι πολύ σαθρό κριτήριο για τη δυσμενή κρίση ενός εφήβου σε τόσο μικρή ηλικία, που ακόμη δεν του δόθηκαν οι ευκαιρίες και τα κίνητρα να αναδείξει τις ικανότητές του με βάση και τα ενδιαφέροντά του. Όταν λοιπόν οι μαθητές αυτοί επιλέγουν την Τεχνική Εκπαίδευση, αναγκάζονται να ανέβουν ένα Γολγοθά από προβλήματα, προκαταλήψεις και στερεότυπα, εκπαιδευτικές διακρίσεις και ανισότητες όπως περιγράφηκε παραπάνω σ’ αυτό και τα παλαιότερα άρθρα. Επιπλέον, όταν ολοκληρώσουν τη φοίτηση δυσκολεύονται στην αναζήτηση ενός καλύτερου επαγγελματικού μέλλοντος με την παρεμπόδιση της συμμετοχής τους με ίσους όρους (αναλογικά) με τους μαθητές των Γενικών Λυκείων στις διαδικασίες εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Ευτυχώς, η διαδικασία για την αλλαγή παλαιών νοοτροπιών και εξάλειψη των κοινωνικών διακρίσεων μεταξύ των μαθητών έχει κάτω από την πίεση της κοινωνίας επιτέλους αποφασισθεί. Έχει, για παράδειγμα, εμπράκτως αναγνωρισθεί από το Υπουργείο, με τις εξαγγελίες του για Ενιαίο Τεχνολογικό Λύκειο και κατάργηση των ΕΠΑ.Λ. και ΕΠΑ.Σ., ότι ΑΔΙΚΩΣ αυτά τα παιδιά που πήγαν στις ΕΠΑ.Σ. στερούνται τη Γενική Παιδεία που δικαιούνται και φυσικά τη δυνατότητα πρόσβασής τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Έχουμε συχνά στηλιτεύσει την κατάφωρη αυτή αδικία των μαθητών μας και επιτέλους η αδικία θα διορθωθεί. Οι θέσεις λοιπόν εισακτέων που αντιστοιχούν στο ποσοστό φοίτησής των μαθητών των ΕΠΑ.Σ. ΑΝΗΚΟΥΝ σε μαθητές της Τεχνολογικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και πρέπει να τους διατεθούν με πανελλαδικές εξετάσεις. Ελπίζω παράλληλα να διορθωθεί στο σύνολό της η άδικη κατανομή θέσεων εισακτέων σε βάρος των μαθητών της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης συνολικά. Θα επανέλθω όσο συχνά χρειάζεται στο μέλλον για το ουσιώδες αυτό ζήτημα.

Πέραν όμως του αριθμού εισακτέων, ας δούμε και άλλες εκφάνσεις των αδικιών που υφίστανται οι μαθητές της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης σε σχέση με τη διαδικασία εισαγωγής τους στα Α.Ε.Ι./Τ.Ε.Ι.

Εδώ και πολλά χρόνια, οι μαθητές ΕΠΑ.Λ. (και παλιότερα των Τ.Ε.Ε.) βιώνουν ένα άδικο – κατά τη γνώμη μου – εξεταστικό σύστημα με την υποχρέωση να κάνουν μηχανογραφικό ΜΟΝΟ όσοι θα δώσουν ΞΕΧΩΡΙΣΤΕΣ εξετάσεις στα 4 πανελλαδικά μαθήματα. Λίγο μετά την έναρξη του Β’ τετραμήνου της σχολικής χρονιάς, ζητείται από τους μαθητές μας να δηλώσουν αν θα συμμετάσχουν ή όχι σε πανελλαδικές εξετάσεις. Όσοι επιλέξουν να συμμετάσχουν, κάνουν μηχανογραφικό ενώ οι λοιποί ΑΠΟΚΛΕΙΟΝΤΑΙ πρόωρα.
Όσοι μαθητές μας συμμετάσχουν, εξετάζονται π.χ. στα ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ για πανελλαδικές εξετάσεις και στα ΙΔΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ 2η φορά για ΕΝΔΟΣΧΟΛΙΚΕΣ εξετάσεις. Το ίδιο για τα ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ και τα άλλα ΔΥΟ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ. Όλα τα δίνουν δύο φορές (με άλλα θέματα), δηλαδή υφίστανται 8 εξεταστικές για 4 μαθήματα. Είναι προφανώς παράλογο και ψυχοφθόρο.
Ενώ οι μαθητές Γενικών Λυκείων δίνουν ΟΛΟΙ πανελλαδικές εξετάσεις και εξετάζονται μία φορά στο κάθε μάθημα, και ο βαθμός μετράει και για το Απολυτήριο και για το βαθμό πρόσβασης στα Α.Ε.Ι./Τ.Ε.Ι. Καταβάλουν λοιπόν συνειδητά μεγάλη προσπάθεια για τα πανελλαδικά μαθήματα, αφού μετράει ο βαθμός και στο Απολυτήριό τους. Έχουν ένα ΙΣΧΥΡΟ ΚΙΝΗΤΡΟ ΑΠΟΔΟΣΗΣ.

Στα Επαγγελματικά Λύκεια, όμως, υπάρχει η μεγάλη παγίδα για τους μαθητές. Έχοντας υπόψη τους τις ΜΕΙΩΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΕΙΣΑΚΤΕΩΝ που τους διατίθενται γνωρίζουν ότι είναι δύσκολο να περάσουν στις σχολές που θέλουν και θεωρούν ότι είναι ευκολότερο να ΜΗΝ δώσουν πανελλαδικές και να πάρουν το Απολυτήριο με ενδοσχολικές μόνο εξετάσεις, αφού τους δίνεται αυτή η δυνατότητα. Έτσι πολλοί (οι μισοί σχεδόν) μαθητές δεν κάνουν μηχανογραφικό, παραιτούνται από τη μέγιστη προσπάθεια που μπορούν να καταβάλουν στην τελευταία χρονιά και την ψυχοφθόρα διαδικασία των διπλών εξετάσεων, και παίρνουν απλώς το Απολυτήριο. Χάνουν έτσι την ευκαιρία – ενώ ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ – να κερδίσουν την εισαγωγή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και οι θέσεις που δικαιωματικά τους ανήκουν διατίθενται στους συμμαθητές τους των Γενικών Λυκείων που θα εισέλθουν με πολύ χαμηλή βαθμολογία. Αν οι ενδοσχολικές εξετάσεις ταυτίζονταν με τις πανελλαδικές για τα 4 μαθήματα και υπήρχαν φυσικά περισσότερες θέσεις εισακτέων, θα υπήρχε σίγουρα πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον των μαθητών και θα ωφελούντο και οι ίδιοι πολλαπλώς και το επίπεδο των τάξεων θα ανέβαινε σταδιακά λόγω της συμμετοχής των μαθητών. Και φυσικά θα έδιναν πρακτικά ΟΛΟΙ πανελλαδικές εξετάσεις με μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας. Αν μετά δεν ενδιαφέρονταν, απλώς δεν θα έκαναν μηχανογραφικό, όπως οι μαθητές των Γενικών Λυκείων.

Πρέπει να ξέρετε, και ελπίζω να το καταλαβαίνετε, ότι αν υπήρχε αντίστοιχη νομοθεσία για το Γενικό Λύκειο, διπλές εξετάσεις στα ίδια μαθήματα, και εκεί πολλοί μαθητές θα ξεγελιούνταν και δεν θα δήλωναν και δεν θα έδιναν πανελλαδικές εξετάσεις. ΕΥΤΥΧΩΣ δεν συμβαίνει. Στην εφηβεία, δεν είναι παράξενο, οι μαθητές δεν μπορούν συχνά να δουν μακροπρόθεσμα και έτσι αν δεν έχουν κατάλληλη υποστήριξη και βοήθεια δεν παίρνουν πάντα τη σωστή απόφαση. Και μάλιστα, δεν υπάρχει η εφαρμογή του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού στη Β’ Λυκείου ώστε να τους βοηθάει να κατανοούν την ανάγκη να προσπαθήσουν πολύ για το μέλλον τους σ’ αυτή τη δύσκολη φάση της ζωής τους και να τους εξηγεί τα συστήματα εισαγωγής με 4 ή 6 μαθήματα και τη χρησιμότητα περαιτέρω σπουδών στα Α.Ε.Ι./Τ.Ε.Ι. για τη ζωή τους. Τα έχουν ακούσει στην Α’ Λυκείου αλλά σίγουρα χρειάζεται υπενθύμιση, συνεχής συζήτηση και προβληματισμός για τη λήψη σωστών αποφάσεων.

Δεν είναι όμως μόνο το θέμα της συμμετοχής τους ή μη στις πανελλαδικές εξετάσεις στο οποίο οι μαθητές της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης αδικούνται καταφανώς και ο μειωμένος αριθμός θέσεων εισακτέων που μειώνουν τις πιθανότητες επιτυχίας τους. Είδαμε ότι δεν ευνοούνται οι μαθητές αυτοί –παρά τη βελτιωμένη νομοθεσία- να διεκδικήσουν θέσεις στα Α.Ε.Ι. Διαπιστώνουμε το φαινόμενο, ελάχιστοι μαθητές των ΕΠΑ.Λ. (351 σε όλη την Ελλάδα) να δηλώνουν ότι θα εξετασθούν με την ομάδα Β και το κυριότερο, πολλοί να ΜΗΝ αποφασίζουν να συμμετάσχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις. Δυστυχώς είναι πολύ δύσκολο να επιλέξουν μεταξύ του συστήματος των 4 (για Τ.Ε.Ι.) ή 6 (για Τ.Ε.Ι. και Α.Ε.Ι.) μαθημάτων πρόσβασης στην Τριτοβάθμια για πολλούς λόγους. Κατά την προσωπική μου άποψη, αξίζει να προσπαθούν οι μαθητές να πετύχουν την εισαγωγή στα Α.Ε.Ι. με την ομάδα Β των ΕΠΑ.Λ.

Προσωπικά, θα έβλεπα θετικά την υιοθέτηση ενιαίου τρόπου αξιολόγησης των μαθητών για την εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, οδηγούμενος από τη βαθιά πεποίθησή μου, ότι οι μαθητές της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης έχουν το ΙΔΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ με τους μαθητές των Γενικών Λυκείων και το σύστημα δεν ευνοεί την ανάδειξή τους και την εξέλιξή τους ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ. Αν αυτές εξαλειφθούν, ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΘΑΥΜΑΤΑ από αυτούς τους μαθητές μας.

Γιατί δεν επιλέγουν λοιπόν οι μαθητές των ΕΠΑ.Λ. την ομάδα Β; Σίγουρα οι έφηβοι (όπως και οι περισσότεροι ενήλικοι) έχουν ισχυρή τάση να διαλέγουν την ευκολότερη εκπαιδευτική πορεία και γι αυτό συνήθως οι μαθητές ΕΠΑ.Λ. επιλέγουν σαν εκ πρώτης όψεως ευκολότερο να δώσουν (όσοι συμμετάσχουν στις πανελλαδικές) με την ομάδα Α, δηλαδή 4 πανελλαδικά μαθήματα αντί με την ομάδα Β, δηλαδή 6 μαθήματα. Έτσι δυστυχώς αποκλείουν τη δυνατότητα να περάσουν στα Α.Ε.Ι. – που συχνά θα μπορούσαν να καταφέρουν – και συμβιβάζονται θέτοντας χαμηλότερους στόχους. Επαληθεύεται έτσι η ΑΥΤΟΕΚΠΛΗΡΟΥΜΕΝΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ, ας μην την ξεχνάμε, που τους ακολουθεί από την Α’ ΕΠΑ.Λ. όταν επέλεξαν την Τεχνική Εκπαίδευση οι πιο αδύναμοι μαθητές με παραίνεση των γονιών τους συχνά, αν και η χαμηλή επίδοση στα μαθήματα δεν ήταν λόγω πνευματικής αδυναμίας αλλά έλλειψης παροχής κινήτρων και υποστήριξης από το κοινωνικό τους περιβάλλον.

Η δυνατότητα για 4 μαθήματα όμως δεν θεωρώ προσωπικά ότι είναι ευεργέτημα, πόσο μάλλον όταν το υπάρχον σύστημα ουσιαστικά όπως αναλύθηκε αποκλείει την πρόσβαση σε χιλιάδες μαθητές έμμεσα ή άμεσα.
ΠΡΩΤΟΝ και κυριότερο ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ την πρόσβαση στα Α.Ε.Ι.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ οι βάσεις εισαγωγής δείχνουν ότι μερικές φορές είναι ευκολότερο να περάσει σε μία σχολή ένας μαθητής Γενικού Λυκείου ή ΕΠΑ.Λ. ομ. Β από ένα μαθητή ΕΠΑ.Λ. ομ. Α γιατί απαιτείται πολύ μικρότερος μέσος όρος βαθμολογίας στα πανελλαδικά μαθήματα (έστω στα 6) αντί τον απαιτούμενο (στα 4) από το μαθητή ΕΠΑ.Λ.

Θα φέρω 2 παραδείγματα. Για τη σχολή ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΣΤΡΑΤΟΥ (Σ.Μ.Υ) – ΟΠΛΑ, ο απόφοιτος ΕΠΑ.Λ. χρειάστηκε πέρυσι 1704 μόρια (περίπου 17 μέσο όρο στα 4 μαθήματα) ενώ ο απόφοιτος Γενικών Λυκείων μόνο 9100 μόρια (μέσες βαθμολογίες γύρω στη βάση του 10). Επίσης για τη σχολή ΟΧΗΜΑΤΩΝ TEI ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ ο απόφοιτος ΕΠΑ.Λ. χρειάστηκε πέρυσι 1522 μόρια (περίπου 15 μέσο όρο στα 4 μαθήματα) ενώ ο απόφοιτος Γενικών Λυκείων μόνο 10208 μόρια (μέσες βαθμολογίες επίσης γύρω στη βάση του 10). Συνήθως οι διαφορές είναι μικρότερες, και υπάρχει και η αντίστροφη περίπτωση να είναι ευκολότερη η πρόσβαση μέσω ΕΠΑ.Λ. ομ. Α σε άλλες σχολές.
Προσέξτε όμως. Στη διεύθυνση http://users.sch.gr/gestamos/sep_stamos.htm δείτε στο τέλος της σελίδας τις παρατηρήσεις και «κατεβάστε» το αρχείο http://users.sch.gr/gestamos/Downloads/mathimata/sep/2009_baseis_4lessons_vs_6lessonsl_domi_mixanografikou.xls .
Μπορείτε να διαπιστώσετε ότι για 63 σχολές η εισαγωγή είναι πιο εύκολη με το σύστημα των 6 μαθημάτων (Γενικό Λύκειο και ΕΠΑ.Λ. ομ. Β) γιατί χρειάζεται οι μαθητές να γράψουν στα 6 μαθήματα κατά μέσο όρο 1,5 μονάδα λιγότερο από το μέσο όρο που χρειάζεται να γράψουν οι μαθητές ΕΠΑ.Λ. ομ. Α στα 4 μαθήματα. Ενώ για 24 σχολές η εισαγωγή είναι ευκολότερη με το σύστημα 4 μαθημάτων. Βέβαια μπαίνουν και άλλα ζητήματα, όπως η αναντιστοιχία της διδακτέας ύλης με τα δύο συστήματα εισαγωγής και η αδυναμία πρόβλεψης των διαφορών πριν την επιλογή δεδομένου ότι οι διαφορές αυτές δεν είναι σταθερές ή προβλέψιμες. Ούτε οι καθηγητές μπορούν να τις προβλέψουν για να ενημερώσουν με ασφάλεια τους μαθητές τους, πόσο μάλλον οι ίδιοι οι μαθητές.
Τελικά λοιπόν ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΟΒΑΡΗ ΔΥΣΚΟΛΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ μεταξύ των δύο τρόπων εισαγωγής και οι μαθητές των ΕΠΑ.Λ. επιλέγουν διαισθητικά σαν πιο εύκολη μέθοδο, αυτή που προϋποθέτει εξετάσεις σε λιγότερα μαθήματα.

Επίσης ένα πρόβλημα που εντόπισα και αποτελεί σημαντικό παράγοντα δυσκολίας των μαθητών των ΕΠΑ.Λ. Β’ ομάδας αφορά τη Βιολογία. Οι μαθητές των ΓΕ.Λ. διδάσκονται Βιολογία και στη Β’ Λυκείου, άρα έχουν μεγάλο γνωστικό πλεονέκτημα έναντι των μαθητών ΕΠΑ.Λ. που τη διδάσκονται μόνο στην Γ’ τάξη. Και η Βιολογία είναι ένα από τα βασικά μαθήματα που επιλέγουν οι περισσότεροι μαθητές όλων των κατευθύνσεων για όλα τα επιστημονικά πεδία.

Ας γυρίσουμε στον μειωμένο αριθμό των εισακτέων που διατίθενται στους μαθητές των ΕΠΑ.Λ. και μηδενικό βέβαια σε μαθητές των ΕΠΑ.Σ. Δεν κατανοώ, γιατί θα πρέπει να διατίθενται περισσότερες θέσεις π.χ. Νοσηλευτικής στους αποφοίτους Γενικών Λυκείων έναντι των μαθητών του Τομέα Υγείας Πρόνοιας των ΕΠΑ.Λ. Οι μαθητές αυτοί διδάσκονται σχετικά μαθήματα (Ανατομία, Νοσηλευτική, Παθολογία, Μαιευτική κ.ά.) και έχουν συνειδητά επιλέξει τον Τομέα Υγείας Πρόνοιας για να σταδιοδρομήσουν επαγγελματικά, ενώ για τους απόφοιτους Γενικών Λυκείων αποτελεί ίσως την 180η τους επιλογή !!! με το απαράδεκτο σύστημα που τους ωθεί να δηλώνουν εκατοντάδες σχολές άσχετες με τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντά τους και τελικά η «επιτυχία» τους σε μια σχολή να αποτελεί στην πραγματικότητα μια προσωπική και επαγγελματική αποτυχία. Αντίστοιχα, στους μαθητές των ΕΠΑ.Σ. π.χ. της ειδικότητας Βοηθών Φυσιοθεραπευτών, Οδοντοτεχνιτών ή Φαρμακείων ή Ακτινολογικού Εργαστηρίου ΔΕΝ διατίθενται ΚΑΘΟΛΟΥ θέσεις στις αντίστοιχες σχολές της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Αντίστοιχες αδικίες και διακρίσεις φυσικά υφίστανται και για τους μαθητές άλλων Τομέων και Ειδικοτήτων των ΕΠΑ.Λ. και ΕΠΑ.Σ. Χρήσιμο θα είναι να το επιβεβαιώσουν και αναδείξουν συνάδελφοι άλλων ειδικοτήτων.

Με το σημερινό σύστημα λοιπόν εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, αδικούνται πολλαπλώς και οι μαθητές μας των ΕΠΑ.Λ. και των ΕΠΑ.Σ. όπως φάνηκε από τα παραπάνω και οι θέσεις που τους αναλογούν σε Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. και στρατιωτικές και Αστυνομικές Σχολές διατίθενται από την Πολιτεία σε μαθητές Γενικών Λυκείων. Τους διατίθενται μάλιστα χωρίς να τους ενδιαφέρουν θέσεις που για τους μαθητές της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης αποτελούν τις πρώτες επιλογές, ενώ οι μαθητές των ΓΕ.Λ. τις δηλώνουν αδιάφορα στις τελευταίες θέσεις προτίμησής τους. Όταν μάλιστα τις καταλαμβάνουν κινδυνεύουν από προσωπική και επαγγελματική αποτυχία και απογοήτευση όπως έχω αναλύσει στην ανάρτησή μου «Συμπλήρωση Μηχανογραφικού Δελτίου: Μια σημαντική και δύσκολη διαδικασία. Προβλήματα του συστήματος πρόσβασης σε Α.Ε.Ι./Τ.Ε.Ι. και ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗ»

Όλα τα παραπάνω δεν τα έγραψα προφανώς για να αλλάξει κάτι σήμερα, δεν το ελπίζω, είναι πρακτικά αδύνατον. Κυρίως γράφω για να δώσω κάποιες ιδέες και προτάσεις για το νέο σχολείο που έχει εξαγγελθεί, το νέο Τεχνολογικό Λύκειο. Τα σχέδια ανάπτυξής του είναι στη σωστή κατεύθυνση, σε σχέση με παλιότερες μεταρρυθμίσεις, και ελπίζω να γίνει γρήγορα πραγματικότητα για το καλό των μαθητών μας. Πρέπει όλοι να συμβάλουμε ενεργά με την εμπειρία μας και την κατάθεση των απόψεών μας στις διαδικασίες της Εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, ώστε να αποτρέψουμε παραλείψεις και λάθη που πάντα ελλοχεύουν, ώστε να δημιουργηθεί ένα νέο σχολείο καλύτερο από το σημερινό όπου ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ ΕΞΑΛΕΙΦΘΕΙ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΔΙΚΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ.
_