Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

Δίκιο και Φως


Μέρες και νύχτες
αδημονία
ελπίδα λίγη
και αγωνία

Σκοτάδια μαύρα
πόνος πολύς
κάλεσμα μνήμης
και προσευχής

Στριφογυρίζουν
μες το κεφάλι
στοιχειά δαιμόνια
έρχονται πάλι

Μάνα μου γη
έρμη πατρίδα
χωρίς δεσμά
ποτέ δε σ' είδα

Τα μυστικά
καλά κρυμμένα
σ' άγνωστο τάφο
είναι θαμμένα

Τις φλόγες σβήσαν
δάκρυα κι αίμα
ζωές ανθήσαν
μέσα στο ψέμα

Λίγο ψωμί
και λίγο λάδι
κερί ανάβω
μες το σκοτάδι

Μα δεν μπορώ
να κλείσω μάτι
τόση ηρεμία
ήταν απάτη

Παλιός οχτρός 
μόλις χαράζει
παραμονεύει
τα νύχια βγάζει

Ξυπνάνε μνήμες
και μου μιλάνε
βήματα πίσω
δε συγχωράνε

Μη φοβηθείς
στάσου ορθός
σύμμαχους έχεις
δίκιο και φως
_

Δεν υπάρχουν σχόλια: